Monthly Archives: November 2012

የእስላም ኢትዮጵያውያን የትግል ስልት

ፕ/ር መስፍን ወልደማርያም

በአለፉት ጥቂት ወራት ውስጥ እስላም ኢትዮጵያውያን ማካሄድ የጀመሩት ትግል በዓይነቱም፣ በስፋቱም፣ በአስተሳሰቡም፣ በስሜቱም እስካሁን ድረስ በኢትዮጵያ ውስጥ ከአገዛዙ ጋር ከተደረጉ ትግሎች በጣም የተለየ ነው፤ በመጀመሪያ ደረጃ ትግሉ ለሃይማኖት ነጻነት ነው፤ ስለዚህም በአገዛዙ በኩል የፖሊቲካ ዓላማና የፖሊቲካ መልክ እየተሰጠው ሲሆን በእስልምና ምእመኖቹ በኩል ግን ትግሉን ከፖሊቲካ የጸዳ ለማድረግ ግሩም የሆነና የተሳካ ጥረት እያደረጉ ነው፤ ሁለተኛ የትግሉ ስልት ፍጹም ሰላማዊ በመሆኑ የአገዛዙን የጉልበት ስልት እያከሸፈ ያጋለጠው ይመስላል፤ አንዱና ዋነኛው የትግሉ ሰላማዊነት መግለጫ በቤተ መስጊድ መወሰኑ ነው፤ ይህ ስልት አዲስ አይደለም፤ በብዙ የአረብ አገሮች የሚጠቀሙበት ነው።የእስላም ኢትዮጵያውያን የትግል ስልት

ተፋላሚዎቹ ያልተገነዘቡዋቸው አንዳንድ ጉዳዮች ይታዩኛል፤ አንደኛ እስልምና በጎሣ የታጠረ ባለመሆኑ ከወያኔ/ኢሕአዴግ የአመራር መሠረት ጋር የመቃወም ዝንባሌ ያሳያል፤ እስልምና አብዛኛዎቹን፣ በተለይም ትልልቅ የሚባሉትን ጎሣዎች ሁሉ በተለያየ ደረጃ የሚያቅፍ ነው፤ ስለዚህም አንዳንዶች የእስልምና መሪዎች ሌሎች (ማለት – ክርስቲያኑ) አልተቀላቀሉንም እያሉ የሚያላዝኑበትን ቆም ብለው መመርመር ያሻቸዋል፤ ክርስቲያኑ በተለይ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን ተከታዮች ያሉበትን ሁኔታ በትክክል መረዳት ያስፈልጋል፤ እስላሞች ገና ቀደም ብለው ከብዙ ዓመታት በፊት በተደረገ ትልቅ ሰላማዊ ሰልፍ ‹‹እስላሞች በጎሣ አይከፋፈሉም›› በማለት የገለጹትን ቁም-ነገር አገዛዙ የረሳው ወይም እስላሞቹ ረስተውታል ብሎ ያሰበ ይመስላል፤ አለዚያ እንዲህ ያለ የከረረ እልህ ውስጥ የገባበትን ምክንያት ለመረዳት ያዳግታል፤ ይቺ ባቄላ ያደገች እንደሆን የሚያሰኝ ነገር ለብዙዎች ሰዎች ምንም አልታየም፤ በጉልበት የማይጨፈለቅ ምንም ነገር የለም ከሚል እምነት ተነሥተው ከሆነ ስሕተቱ እየታየ ነው።

በዚህ ጉዳይ ላይ የእስላሙ ኅብረተሰብ ገና በጠዋቱ በጎሣ የመከፋፈሉን አመራር እንደማይቀበለው በማያጠራጥር መንገድ የገለጠ ይመስለኛል፤ ነገር ግን ብዙ ቤተ ክርስቲያኖች የጎሣ ትግላቸውን ወደቤተ እግዚአብሔር አምጥተው የተከፋፈሉና የተዘጉም ቤተ ክርስቲያኖች ነበሩ፤ ይህ የሚያሳፍር ነው፤ ቤተ መስጊዶች እዚህ ደረጃ አልወረዱም፤ እስልምና በጎሣ አይቀደድም፤ እስላሞች ሁሉ የአላህ ልጆች ናቸው፤ በቤተ መስጊድ የሚሰበሰበው ሁሉ በአላህ ልጅነቱ ነው፤ ስለዚህም በመሀከላቸው ልዩነት የለም፤ ይህ የእስላሞች አቅዋም ሃያ ዓመት ተፈተነ፤ የማይበገር ሆነ፤ ስለዚህም ከጎሣ አስተሳሰብ ወጥቶ ሌላ ቀዳዳ መፈለግ ግዴታ ሆነ፤ አል-ሀበሽ አስፈላጊ የሆነው ለዚህ ነው።

እስቲ ጉዳዩ ለሁላችንም ግልጽ እንዲሆንልን ወደክርስትና ዞረን እንየው፤ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን ምእመናን ከነገ ጀምሮ የሉተራን ቤተ ክርስቲያንን ሥርዓት ተከተሉ ቢባል አንደኛ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን (ካለች) ምን ትላለች? ሁለተኛ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን ምእመናን ምን ይላሉ? ሦስተኛ የሕገ መንግሥቱ አንቀጽ 11 ‹‹መንግሥት በሃይማኖት ጉዳይ ጣልቃ አይገባም፤›› የሚለው በጤና አለ ወይ? ብሎ መጠየቅ የማይቀር ይሆናል፤ መልሶቹስ ምን ይሆናሉ?

ከጥቂት ዓመታት በፊት በኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን ስዒረ ሊቀ ጳጳስ እንደተደረገ አሁን ታወቀ፤ ቤተ ክርስቲያኒቱም፣ ምእመናኑም፣ ማንም ምንም ያለ የለም፤ የተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያንን ሊቀ ጳጳስ የሻረው የቀድሞው ጠቅላይ ሚኒስትር ታምራት ላይኔ ዛሬ እግዚአብሔር ተገለጠልኝ በማለት ሊቀ ጳጳስዋን የሻረባትን ቤተ ክርስቲያን ትቶ ወደሌላ ተገልብጦአል፤ የተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን አባል በነበረበት ጊዜ የሠራውን ኃጢአት ዛሬ የሌላ ቤተ ክርስቲያን አባል ሆኖ እውነቱን ገልጦልናል፤ ታምራት ላይኔ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያንን ከለቀቀ በኋላ የክርስቶስን ጸሐየ ጽድቅነት መረዳቱ ለቤተ ክርስቲያኒቱ የሚያሳፍር ነው፤ ከዚያም በላይ የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያን አሁንም እውነቱን አላወጣችም፤ አንድም ለሹመት ያኮበኮበ ጳጳስ የክርስቶስን ጸሐየ ጽድቅነት አምኖና ተቀብሎ እውነቱን ለመናገር የደፈረ አልተሰማም፤ ጴጥሮሳዊነት ከጴጥሮስ ጋር ተቀብሮአል አንበል? ይበልጥ ያሳፍራል፡፡

የኢትዮጵያ ተዋኅዶ ቤተ ክርስቲያንን ለንጽጽር አመጣሁ እንጂ ዋናው ነገሬ በእስልምና ሃይማኖት ላይ ነው፤ ድርቅና ቁልጭ ያለው እውነት እስልምና አስፈላጊውን መስዋእት ከፍሎ በሰላማዊ መንገድ ጎሠኛነትን ተቃወመ፤ ተቋቋመ፤ አሁን ደግሞ አንደኛ በእስልምና ምእመናን ላይ እንዲጫን የታቀደውን አዲስ የእስልምና ዓይነት አንቀበልም በማለትና ሁለተኛም የእስልምና ካህናትን የምንመርጠው ራሳችን ምእመናኑ ነን፤ ሦስተኛም የእስልምና ካህናቱ ምርጫ የሚካሄደው በመንፈሳዊ ቦታ በቤተ መስጊድ ነው እንጂ በፖሊቲካ ቦታ በቀበሌ አይደረግም አሉ፤ በጎሣ አንከፋፈልም ብለው ጥንካሬያቸውን ያሳዩትን እስላሞች በሃይማኖት ለመከፋፈልና ካህናቶቻቸውን ራሳቸው በየመስጊዳቸው እንዳይመርጡ መከልከል በግልጽ ሕገ መንግሥቱን መዳፈር ነው።

ሁለተኛው ቁም-ነገር አገዛዙ በየቀበሌው ያካሄደው ከሕዝብ ፈቃድ ውጭ ለሆነ ምርጫ እስላሙ ኅብረተሰብ የሰጠው ሰላማዊ መልስ የማያዳግምና የሚያስደንቅ ነው፤ በአገዛዙ ስልት በተመረጡት ሰዎች በሚተዳደሩ ቤተ መስጊዶች ውስጥ አንሰግድም በማለት መስጊዶቹን ባዶ ማድረጋቸው አገዛዙን ራቁቱን አቁሞ ስሐተቱን ያጋለጠው እውነተኛ ሰላማዊ ትግል ነው፤ በቅርቡ ሦስት የአፍሪካ፣ አንድ የእስያ፣ ሁለት ዓለም-አቀፍ የሰብአዊ መብቶች ድርጅቶች ለአዲሱ ጠቅላይ ሚኒስትር ለአቶ ኃይለ ማርያም ኢትዮጵያ ለዓለም-አቀፍ ሕጎች የገባችውን ቃል ኪዳኖች ሁሉ እንድትጠብቅ ከመቼውም የበለጠ ጥረት ማድረግ እንዳለባት የሚገልጽ ረጅም ደብዳቤ ተልኮላቸዋል፤ ለመብቶቻቸው የቆሙ ሁሉ፣ ጋዜጠኞችም ይሁኑ የሃይማኖት ሰዎች በሽብርተኛነት እየተከሰሱና እየተፈረደባቸው ወህኒ ቤት በመግባታቸው ፍርድ ቤቱንም ወህኒ ቤቱንም ጎብኝተው የሄዱት የስዊድን ጋዜጠኞች በሚያሳፍር ሁኔታ ለዓለም አጋልጠውታል።

የቤቴ መቃጠል ለትኋኑ በጀኝ ያለው ቂል ሰው ነው፤ ከኑግ ጋር የተገኘህ ሰሊጥ አብረህ ተወቀጥ ያለው ሰው ሰነፍ ነው፤ ቂልነትም፣ ስንፍናም ለመሪዎች አይበጅምና እግዚአብሔር በጎ መንፈሱን ያሳድርባቸው፤ ያሳድርብን።

ECADF.COM

ኢትዮጵያ በምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር ምርት እድገት አሳየች!

አቤ ቶኪቻው

አቶ ሃይለማም ሲፈሩ ሲተቡ ቆይተው ዛሬ የካቢኔ ሹመት ለማደረግ ፓርላማ ብቅ ብለው ነበር አሉ። ይዘዋቸው ከመጡዋቸው ካቢኔዎቻቸው መካከል ሌላ ሁለት ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትሮችን ይገኙበታል።ኢትዮጵያ በምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር ምርት እድገት አሳየች!

አቶ ሃይለማሪያም ሲያስቡት ሲያስቡት ለአቶ ደመቀ ብቻ ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትርነቱን መስጠት አይችሉትም ብለው ሰጉ መሰለኝ…(መሰለኝ ነው ያልኩት) ዛሬ አቶ ሙክታር ከድር እና አቶ ደብረ ፅዮን ገብረሚካኤልን ደጋፊ ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር አድርገው አሹመዋል። በጥቅሉ በአሁኑ ሰዓት ሀገራችን ሶስት ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትሮች አሏተው።

እኛ ሹመቱን ከላይ ከላይ የምናየው የመንግስታችን አድናቂዎች “እሰይ ሀገራችን በምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር እድገት እመርታ አሳየች” ብለን ካገኘን ፅዋ ካጣን ደግሞ ግንባራችንን እያጋጨን ደስታችንን እንገልፃናል።

የምር ግን አቶ ሃይለማሪያም ያኔ ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር ሆነው ይሰሩ የነበረ ጊዜ እንደው ሰውየው መለስ ሆነውባቸው “ተሸከሙ” ያሏቸውን ሁሉ “እሺ ጌታዬ” ይሏቸው ነበር እንጂ፤ የጫኑባቸው ሸክም በእጅጉ ከብዷቸው ነበር ማለት ነው!? አዎና ይኸው አቶ ደመቀ ሸክሙን አይችሉትም ብለው የጠረጠሯቸው ከራሳቸው ልምድ ተነስተው አይመስልዎትም!?

ሌላው ጥርጣሬ የኢህአዴግ “ፈላጭ ቆራጮች” (ይሄ “ፈላጭ ቆራጭ” የሚለው ቃል ኢህአዴግ ይፈልጣል ይቆርጣል ብሎ ለማሽሟጠጥ ታስቦ የገባ ቃል አለመሆኑን በቅንፍ አሰውቀን እንቀጥል) እና የኢህአዴግ ፈላጭ ቆራጮች አቶ ሃይለማሪያምን ለአንድ ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትር ብቻ አምነው መተው ምቾት አልተሰማቸውም ይሆናል!

ለማንኛውም ዶክተር ቴውድሮስ አድሃኖምን ውጪ ጉዳይ ሚኒስትርነት ማዕረግ ተሰጥቷቸዋል። ዶክተሩ ከጤና ጥበቃ የተነሱት ጤና ስለነሱ ይሁን ወይስ የውጭ ጉዳዩ ስራ ህክምና ስለሚያስፈልገው አልታወቀም። ሲታወቅ እናወጋዋለን!

ECADF.COM

ESFNA 30th Year Celebration in Washington DC ESFNA Selects the University of Maryland in Washington DC for 30th Year Celebration

It is with tremendous excitement we announce the 30th Ethiopian Sports Federation in North America (ESFNA)ESFNA Selects the University of Maryland in Washington DC for 30th Year Celebration Tournament venue and the return of North American’s largest and longest Ethiopian annual sporting and cultural event to the Washington, DC metropolitan area. After evaluating several options, ESFNA has selected the newly modernized, high-tech facility at The University of Maryland Byrd Stadium for its historic 30th anniversary cultural and sports celebration. The week-long event will take place from June 30 to July 6, 2013. Byrd Stadium is located at 2001 Paint Branch Drive, College Park, MD.

A major reason for selecting the University of Maryland Byrd Stadium is its capacity and modern conveniences which are ideal to accommodate the large crowds expected to attend this historic week-long celebration. The Washington, DC metropolitan area is home to the largest Ethiopian community outside of Ethiopia. It is within driving distance of other metropolitan areas with large Ethiopian communities – to name a few; Atlanta in the South, Toronto in the North, New York and Boston in the East, and Columbus, OH and Chicago in the Midwest. It is estimated that more than 600,000 Ethiopians live within these geographic locations. The Washington, DC metropolitan area is served by three major airports: Reagan National Airport, Washington Dulles International and BWI Thurgood Marshall International. Byrd Stadium is also centrally located near many Ethiopian restaurants and other Ethiopian businesses.

We are currently evaluating several bids to serve as main and overflow hotels with significant discounts for our guests. As soon as the selections are made, we will post information on our website (www.esfna.net). We invite and encourage Ethiopians and friends of Ethiopia to join us during the week of our events so that we can all celebrate our heritage and our 30th year together.

For more information, please visit our website (www.esfna.net) or call 647-701-8527.

For sponsorship and vending matters, please contact our Business Department at 408-373-0606 or 202-257-9791.

Bringing Ethiopians Together

ESFNA prides itself in creating a unique stage where Ethiopians of all backgrounds, ethnicity, religions and political convictions can come together to celebrate our long enduring unique heritage and diversity that has become our strength through the millenniums. Our goal and vision over the past 30 years has been to maintain ESFNA’s annual festivities as the Mecca where ALL Ethiopians and supporters can come together once a year to create our own mini Ethiopia in the land of our refuge.

Founded in 1984, ESFNA is a non-profit organization dedicated to promote the rich Ethiopian culture and heritage as well as building positive environments within Ethiopian-American communities in North America. Its mission is Bringing Ethiopians Together to network, support the business community, empower the young by providing scholarships and mentoring program, primarily using soccer tournaments, other sports activities and cultural events as vehicles. ESFNA, by virtue of its status is non-political, non-religious and non-ethnic. We adhered to this position all along as legally expected and aligned with our bylaws.

ESFNA Public Relations
Yohannes Berhanu

 

Ethiopia: Is ECX at it again? ECX’s upcoming procurement bid

The Ethiopia Commodity Exchange (ECX) is currently conducting a high-ticket international procurement – the first of itsThe Ethiopia Commodity Exchange (ECX) is currently conducting a high-ticket international procurement kind since a multi-million dollar bid was busted in 2010 due to alleged fraud and corruption during the bidding process.

The bid for the supply, installation, and maintenance of a futures trading software that ECX floated back in 2010 was marred by dishonest maneuvering, seemingly to favor the Sri Lanka based company, Millennium IT, and World Bank withdrew ECX’s award proposal and cancelled the loan. The loan was part of what the government had borrowed from International Development Association (IDA) for the purposes of financing the Rural Capacity Building project. [1] Strangely, the said futures trading software was not needed to begin with and would have been running idle today had ECX purchased it in 2010, because the government is, as it has always been, decidedly against price speculations and hence would not allow Forwards and Futures trade operations that the software was supposed to support.

ECX is once again preparing to spend some of the money that the government has borrowed from the Investment Climate Facilities for Africa Trust (ICF) and other donors on an online trading platform at an estimated total cost of more than $10 million (exact amount and details are withheld). Arguably, much like the futures trading software, the merit of this investment is also questionable, especially in light of ECX’s and the government’s current priorities, the details of which is for another article. The purpose of this article is to equip concerned citizens with the information and resources they need to be on their guard against corruption, and to put on notice anyone who may be under temptation or illusion to fraudulently benefit from the upcoming bid. Although there is no evidence so far, it is better to prevent corruption than to prosecute it.

According to ECX’s budget proposal that was reviewed for this article, almost 76% of the budget for the online trading project will be covered by funds from the World Bank’s Rural Capacity Building Project. ICF has agreed to cover the financing gap of about 24% of the total estimated budget through a grant. The procurement is being conducted under the auspices of the outgoing officers, Dr. Eleni Gebre-Medhin, Solomon Edossa, and Ahadu Woubshet who only have an advisory role under a one-year contract, even though the new CEO, Anteneh Assefa and other officers have already assumed their positions.

The Invitation for Bid (IFD) for the procurement of a core system for online trading, including its risk management, surveillance, and clearing components (Procurement Reference Number ECX-ICF/G/002/2012) was advertised on November 1, 2012 on national papers and online, including on dgMarket. [2]  Accordingly, the bid will be opened in two phases: the technical bid will be opened on November 30, 2012 at 10:30 am local time at ECX Media Room, and the opening date for the financial bid will be announced thereafter.[3] The bidding will be conducted in accordance with the open International Tendering Procedures contained in the public procurement guidelines of the Government of Ethiopia, the ICF Guidelines[4], and the International Competitive Bidding (ICB) procedures.

The past record of the government in detecting or prosecuting suspected fraud and corruption is dismal. On the other hand, donor’s guidelines have proved to be reliable sources of defense in past disputes involving international procurement bids. Among these, ICF’s guidelines appear to be by far clearer and strictly dictating how the borrower and bidders alike should behave during the bidding process. For example, ICF not only offers to provide assistance of audit services and monitoring (Article 1.6), but also explicitly states the steps that it takes to fight fraud and corruption (Article 1.7).

Review, Assistance, and Monitoring

1.6 ICF and auditors appointed by ICF shall review the Grant Recipient’s selection process for the selection of suppliers proposed by the Grant Recipient in the Procurement Plan to ensure compliance with the Grant Agreement and these Guidelines. The Grant Recipient shall retain all documentation with respect to each contract during project implementation and up to two [y]ears after the closing date of the Grant Agreement. This documentation would include, but not be limited to, the signed original of the contract, the analysis of the respective proposals, and recommendations for award the record of justification, the capabilities and experience of the suppliers, for examination by ICF, auditors appointed by ICF or by its suppliers. 

Fraud and Corruption

1.7 It is ICF’s policy to require that Grant Recipients, as well as suppliers and their subcontractors under ICF-financed contracts, observe the highest standard of ethics during the selection and execution of such contracts. In pursuance of this policy, ICF will reject a proposal for award, cancel the portion of the Grant allocated to a contract; sanction a supplier if it at any time determines that the tender process was marred by corrupt, fraudulent, collusive, coercive, or obstructive practices.  In  addition, ICF will have the right to require that, in contracts financed by an ICF grant. a provision is included requiring suppliers to permit ICF to inspect their accounts and records and other documents relating to the submission of proposals and contract performance and to have them audited 

Articles 2.1, 2.15, and 2.21 of ICF’s guidelines also require borrowers to conduct bidding by following a two-tiered approach and based on Quality and Cost Based Selection (QCBS), which uses a competitive process that takes into account the quality and the cost of the services in the selection of the winner. The guidelines prohibit evaluators of technical proposals from having access to the financial proposals until the technical evaluation is concluded.

The Selection Process 

2.1 QCBS uses a competitive process among short-listed firms that takes into account the quality and the cost of the goods and supplies in the selection of the successful supplier. Cost as a factor of selection shall be used judiciously. The relative weight to be given to the quality and cost shall he determined for each case depending on the nature of the assignment.

Evaluation of Proposals: Consideration of Quality and Cost 

2.15 The evaluation of the proposals shall be carried out in two stages: first the quality, and then the cost. Evaluators of technical proposals shall not have access to the financial proposals until the technical evaluation is concluded. Financial proposals shall be opened only thereafter. The evaluation shall be carried out in full conformity with the provisions of the RFP. 

Articles 2.11 and 2.12 if IFC’s guidelines even go as far as to dictating the minimum time that grant recipients need to allow between the different stages of the procurement process. For example, the minimum time-limit for receipt of proposals should not be less than 40 days from the date of the advertisement, except in emergency situations.

While these and other Articles of ICF’s guidelines appear to provide reasonable controls around each segment of the procurement processes, any control is only as strong as the people applying them. It is thus imperative that concerned citizens and bidders get engaged and attentively monitor all international bidding processes conducted at ECX and other institutions in order to prevent misappropriations of foreign aid in Ethiopia.

Report suspected fraud and corruption to Investment Climate Facility for Africa atinfo@icfafrica.org or projects@icfafrica.org; the World Bank Group’s Integrity Vice Presidency at investigations_hotline@worldbank.org; or Transparency International at  transparency@transparency-usa.org.

[1] http://poorfarmer.blogspot.com/2012/03/is-government-serious-about-fighting_19.html

[2] http://www.dgmarket.com/tenders/np-notice.do~8547811 (dgMarket is an international portal for tenders and procurement opportunities from governments and international organizations)

[3]  The time elapsed between the date of advertisement and the bid opening date appears to be shorter than the minimum time limit set under Articles 2.11 and 2.12 of ICF’s Procurement Guidelines

[4] http://www.icfafrica.org/documents/ICF-Procurement-Guidelines-for-Goods–Suppliers.pdf

Read more about ECX at http://poorfarmer.blogspot.com/p/ecx-watch.html

Contact the writer at poorfarmer@gmail.com

ECADF.COM

Why Ethiopian hero’s and nationalists are terrorists for the tyrant regime?

by Abenezer Aregawi

I was called a terrorist yesterday, but when I came out of jail, many people embraced me, including my enemies, and that is what I normally tell other people who say those who are struggling for liberation in their country are terrorists, I tell them that I was also a terrorist yesterday, but, today, I am admired by the very people who said I was one.

Nelson Mandela, Larry King Live, May 16, 2000

First of all I want to clear myself that I am not racist even if I grown up at the rule of the existed regime since I am atWhy Ethiopian hero’s and nationalists are terrorists for the tyrant regime adult age now that whenever I used the word minority it doesn’t imply any racial group rather to indicate the minority traitors and crooks who are ruling the country without the consent of the Ethiopian people. The weyanna regime used ethnic-federalism to divide and rule the Ethiopian people who lived together for the last 3000 years regardless of existed differences. This people have long history in fighting foreign aggressors and internal chaos happening in between of warlords. They stand in one to settle peace and security and respect the sovereignty of the country today destructing and selling by the weyanna/EPRDF regime. Let me go back to the main agenda of this paper.

Before we discuss the reason, we have to make some analysis what the ruling party look like. Currently Ethiopia is ruled by Ethiopian People Revolutionary Party (EPRDF/weyanna) i.e. A coalition of one dominant/supreme party ( Tigray People’s Liberation Front(TPLF)), and three puppet coalition party (Amhara National Democratic Movement(ANDM), Oromo People’s Democratic Organization(OPDM), Southern Ethiopian People’s Democratic Movement (SEPDM)) made of by the late Prime Minister Ato Meles Zenawi. Even though there are four coalition political parties the main actors are a few gangster group from the Tigraian region (Adwa, Axum, Lalibela,,,,), the rest public officials are elected from different ethnic group for nothing. All higher financial and military positions are in the hand of the TPLF group. Even if they don’t know what they are doing now, before the death of the late Prime Minister Ato Meles Zenawi the country was under totalitarian dictatorship, the most repressive regime where there is absence of freedom, the court, the military/army, and the police officer enforce against individual liberty. Absence of human and democratic right is getting worse after his death. As I have stated before currently they lost their compass that they don’t know what they are doing? All his repression, torture, massacres, killing and many other measures are highly supported by his puppet that they were promising to continue his action by all higher official and cabinet members including the new Prime Minister, Ato Hailemariam Dessaleign.

So, what are the characteristics of EPRDF/TPLF?

The following are the characteristics of the weyanna regime/Eprdf:-

1. Absence of freedom of speech and press. The Ethiopian codified fake constitution states about right of thought, opinion and expression under article 29. This provision further states the rights expressly under sub-article 2, everyone has the right to freedom of expression without any interference. This right shall include freedom to seek, receive and impart information and ideas of all kinds, regardless of frontiers, either orally, in writing or in print, in the form of art, or through any media of his choice, though the government denies this right. Journalists are repressed, convicted, tortured, or punished by imprisonment or by worse measure because of their opposing view and speech. Journalist Reyot Alemu, Eskinder Nega,,,,, and many others are victim of the inherited democratic right stipulated under the constitution.

2. Absence of free and regular elections. There were four fake general election made since EPRDF took power in 1995, 2000, 2005, 2010. The most important election in the Ethiopian history was the parliamentary election held on May 15, 2005 where the Ethiopian government/EPRDF lost his power even if EPRDF officials announced as they won 296 seats of total 524 seats. Coalition for Unity and Democracy (CUD) was the one that won the 2005 general election which took the life of hundred Ethiopians on the day light on the street, torture, imprisonment, humiliation, repression of individuals, groups, political activists, journalists including CUD leaders. The consequence of the 2005 election is there still today where many people are victims. Amazing and surprising that they won 99.6% in the 2010 fake election. Human Rights Watch claimed the result was affected by government intimidation of voters over a period of month. European election observers said that the election fell short of international standards. According to Human Rights Watch the government had a strategy to systematically close down space for political dissent and independent criticism (Human Rights Watch World Report 2011 page 121).

3. Absence of independent judiciary. All law enforcer organs are filled by the ruling party member that the judges, the police, the army are obliged to enforce anything ordered by the higher officials. There is no independent judiciary system as written under FDRE the constitution article 78(1). The judge punishes any suspected criminal based on the order of the ruling party officials not based on the facts, the law and his conscience. The judges don’t have full independence as articulated under article 79(3) of the FDRE constitution. Judges are expected to issue ruling based on the regime ruler wants, even if their wish is in contradiction with the reality/truth and the law. Judges are instrument for the ruling party.

4. Not guarantee for free opposition political parties. In Ethiopia all opposition parties are influenced by the ruling party or group. Throughout their administration they are criticized by the opposition parties for their humiliation, torture, arrest, imprisonment and many
others, the member of the opposition political party. Imprisonment and mass murder are common for the mere fact of being political opponent or suspected of opposing the existed government.

5. Absence of good governance. We can easily proof the existence of poor governance by mention difference things. Occurrence of drought and famine, the presence of high child and maternal mortality rate, high inflation, existence of high corruption, high rate of un employment, high rate of illiteracy, absence of clean water and sanitation, absence of good infrastructures, electricity,,,,,. The country is one of the poorest countries in the world. The weyanna minority group propaganda is accountable for the country crises. We can’t think of sustainable development in the absence of good governance. Absence of openness, accountability and transparency comes because of lack of good governance. The minority regime officials are secret and not accountable for their action. No official brought to justice for his/her crime. Public officials are fired, lower their position only when they conflict each other in personal interest.

All these characteristics show how brutal and dictator the minority ruling party is. Ethiopian people lost hope by the existed government for the peaceful transfer of power, independence of the judiciary, freedom of speech and expression, freedom of press, the right to oppose and challenge the idea of the ruling party. Because whenever they demand or exercise these human and democratic rights even as stipulated under their constitution the government is repressive that such action could be punished by imprisonment or worse by the ruling party. The society became calm, not because their basic democratic and fundamental rights are respected rather the punishment for dissent is harsh.

So, the minority ruling junta is dictator that any opposition political party member and leaders, journalists, political activists, religious leaders, individuals and groups who demand the basic human and democratic right are considered as terrorist. These the minority rulers don’t care about the flag and sovereignty of the country other than their power. They sell the fertile land of the country for foreign investors for penny by taking from our parents. They disintegrate the country as soon as they took power in 1993(separation of Eritrea as an independent state). They put article 39(1) under FDRE constitution, the right to self determination, including secession which is the soldier of disintegration. Our hero’s and nationalists are fighting them to respect our freedom, democracy and justice and respect the sovereignty of the country, but they are terrorists for the minority rulers. Because they want oppress and exploit the Ethiopian people for several decades. Those who want freedom, democracy, justice and equality for everyone are considered as terrorist by the weyanna minority regime.

So, any Ethiopian who march for freedom, democracy and justice for everyone is terrorist for the minority ruler and patriot, hero and nationalist for his/her country that all Ethiopians have to stand in unison to bring the dictatorial rule and end for once and for all.

Our minority tyrant leaders are dictators that our hero’s and nationalists are terrorists for them.

God bless Ethiopia!

In unison we can make the difference!

You can reach the writer at: abenezer2013@gmail.com

 

Abyssinian Baptist Church was condemned by Abyssinians in Harlem

by Tedla Asfaw

“Pray for the Victims not for a killer “, this was the rallying cry for Saturday morning Oct. 27 rally in front of the Abyssinian Baptist Church in Harlem, New York. The campaign against the Abyssinian Baptist Church has been going on in all fronts since last week. After the news of Woyane and Abyssinian Baptist Church collaboration to organize a memorial service for late Meles Zenawi was out patriot Ethiopians (Abyssinians) in New York area mobilized Ethiopians in many fronts.

Abyssinian Baptist Church was condemned by Abyssinians in Harlem

The telephone and the email campaign saturated the office of Dr. Calvin Butts the pastor of the church for a week and today was the final encounter face to face. The cloudy mild dark morning of Harlem was brightened by Harlem Hospital lights. Other than that most shops were not opened around 7am this morning. The police were in full force to control the protesters while Woyane cadres were jumping up and down to tell us that we have no permission to protest.

The police told the wild cadres to go to their place and leave alone those of us who come early to join the protest. Our designated area was just across the main entrance and later the police just moved us five feet from where we planned to confront all who came to join their memorial service for the late Meles Zenawi. Way before the starting of the service 8:30am the Woyane supporters were confronted by slogans shouted from close distance.

“Pray for Victims not for a killer”, we do not mean for Woyane supporters. This slogan is to challenge foreigners who cameRally in front of the Abyssinian Baptist Church in Harlem, New York from UN invited by the regime cadres. ” Pray for Meles Zenawi is praying for Benito Mussolini”, this one really send a message directly to Dr. Calvin Butts and the Abyssinian Baptist Church establishment. Abyssinian Baptist Church was a historical church for black race..

The Abyssinian Baptist Church that took its name from proud “Abyssinians” has now come low by praying for Meles Zenawi a man who was in power for 21 years insulting Ethiopians who fought Mussolini. In 1808 merchant Ethiopians and African Americans established their own church naming it “Abyssinian” in honor fellow Ethiopians who said no to segregation in church. Unfortunately, Meles is the darling of Obama, Susan Rice, Dr. Calvin Butts and all who fell in love with him for twenty one years for their own selfish interest..

Susan Rice on her eulogy in Addis Ababa this past September had made herself the most hated woman in the Ethiopian Diaspora and in Ethiopia. The Ethiopian people gave her a “Yellow Card” in silence. We condemned her on Internet and CSPAN and educate the American people this person is not fit to be US Ambassador to the UN. No wonder the American people came to know her very well for lying fin public for the cause of the death of four Americans including the Ambassador in Benghazi on 9/11 of this year.

Her love and admiration for Meles Zenawi has once again brought her in Harlem this morning. She entered to the church hiding behind security but was out in front of the protesters to be exact 11:27am on her way home. The crowd shouted, “Shame on you Ambassador Susan Rice’, she stopped on her track. The shout continued for few minutes unstoppable. The crowd gave her the “Red Card” because of her unremorseful behavior.

Susan Rice was fired the day after the Ethiopian Muslims celebrating Eid-al-Adha gave a Yellow Card for Woyane in Addis Ababa on October 26, yesterday. Two weeks before the American election where Romney is leading in popular vote in polls and her boss is in trouble the Red Card is very significant. Susan Rice political life is dead whether Obama won or loss. She has no credibility at all. Denying the genocide in Rwanda, eulogizing the worst human rights abuser in the Horn of Africa, denying terrorism in Benghazi has put nail on her political career.

Bye Bye Susan Rice we will never see you again. This was the highlight of our rally. She was the big catch in our mission today. We gave her a good lesson never to be forgotten. Another mission we accomplished is exposing Abyssinian Baptist Church. Its followers were handed more than two hundred copies of flyers exposing the brutality of Meles Zenawi and their own church condoning such actions last Sunday. It is up to them to ask Dr. Calvin what has happened to their historical church ?

“Shame on You Abyssinian Baptist Church praying for a killer”. Many Harlemites who woke up early got the list of those who were killed by direct order of Meles Zenawi. Abyssinian Baptist Church did not stand with the victims. Shame on them !!! We ended our rally 12:30pm after the last Woyane supporter left the Abyssinian Baptist Church. It is indeed Hurricane Sandy has arrived early in Harlem. Those of us who prayed for the victims were not hurt because we have millions of Ethiopians as protectors and those who pray for a killer will pay the price in one form or another.

 

A man got beaten up for handing out flyers for Zenawi memorial

An Ethiopian-American man handing out flyers for a memorial service for Ethiopia’s recently deceased prime minister,Meles and the Deconstruction of Ethiopia Meles Zenawi, claims he was assaulted by a countryman who reviled the repressive leader, according to criminal and civil court documents.

The victim and plaintiff, Tesfai Tsadik, is suing both Wossenu Gizaw, the alleged assailant, and Debre Salam Medahnealem Ethiopian Orthodox Tewahedo Church, the Fondren Southwest house of worship near which the alleged assault took place.

According to the pleadings in the civil suit, on August 26, Tsadik attended services at the church. After church let out, Tsadik went across the street and started handing out flyers for Zenawi’s memorial service.

That might not have been the wisest move. According to the suit:

The church founders and many of its members are opponents of Meles Zenawi. The members of the church, including members in leadership positions, have openly shared their views and hatred of Meles Zenawi and his government. In fact, church members and leaders protested outside during the funeral of Mr. Zenawi.

So apparently Tsadik was decidedly not preaching to the choir. Even so, this is a free country, and what allegedly happened next is reprehensible.

According to the suit, an unidentified man drove by and told Tesfai to stop handing out the flyers. When Tesfai refused, the man drove back to the church and re-emerged with Gizaw, a man Tesfai reportedly had known for five years. With absolutely no preamble of any kind, no exchange of heated words, nothing, “Gizaw head-butted Tesfai so hard that he was knocked out cold,” according to the suit. And then, the suit goes on to claim, Gizaw and his fellow church members continued to kick Tesfai while he was unconscious.

When he came to minutes later, Tesfai was bruised on his backside, face and left eye, his upper lip was busted, his head was pounding, and he was dizzy. He now claims to be unable to work.

Gizaw has been charged with assault/bodily injury. After bonding out and resetting a court date, he has vanished. A capias warrant has been issued for his arrest. So far, neither he nor the church have filed a response to Tesfai’s suit, which is being handled by attorney Papa M. Dieye.

To broadly summarize a New York Times obituary of late prime minister Zenawi, many observers saw him as an extremely pro-development leader and loyal friend to the American government, especially in its fight against Muslim extremists in the Horn of Africa. His detractors claim he was savagely repressive, a chronic imprisoner of journalists, political opponents and dissidents.

The former rebel leader came to power in 1995 and both his fans and haters could agree that he was an extremely intelligent man and a shrewd operator. The former med student was said to be able to absorb seas of statistics at a single setting and had a penchant for quoting Shakespeare at length.

Which is fitting, as he seems to have left his country a nation of Montagues and Capulets.

 

Ethiopia: Govt Increasingly Intolerant of Islam Risks Radicalizing Muslims

ANALYSIS

The Ethiopian constitution provides for freedom of religion and requires the separation of state and religion. However, the Muslim community in Ethiopia has, for more than a year now, been holding protests at mosques around the country against what is perceived as government interference in religious affairs.

The protesters are demanding that the current members of the Islamic Affairs Supreme Council (Majlis) be replaced by elected representatives and that elections for Majlis representatives be held in mosques rather than in the Kebeles. Some members of the Muslim community accuse the Ethiopian Government of controlling the Majlis and sponsoring the propagation of Al-Ahbash, a little known sect of Islam.

The Ethiopian Government accuses the protesters of being led by extremists who want to establish an Islamic state in place of the current secular federation. The Ethiopian Government responded against some protests in 2012 with deadly force, most recently in Assassa in April and Gerba in October, resulting in the death of at least seven protesters, a large number of injuries, and the imprisonment of a number of protesters on terrorism charges.

The protests were triggered by the suspension of the Awoliyah Muslim Mission School and the dismissal of 50 Arabic teachers via a letter issued by the Majlis. The Awoliyah Muslim Mission School has been a member since 1993 of the Islamic charitable agency known as International Islamic Relief Organization (IIRO), and has been linked to the Saudi Arabia controlled World Muslim League.

The Ethiopian authorities consider Awoliyah to be a breeding ground for a new generation of radical Muslims, which they refer to as “Salafi-Jihadists” or “Wahabi-Salafists”. However, the Muslim protesters have consistently adhered to nonviolent demonstrations, leaving the Ethiopian Government with little to no evidence of behavior or action that could be described as terrorism.

It is clear to date that the Ethiopian Government is manufacturing a security problem where none actually exists. Concerns about ‘terrorism’ in Ethiopia (and the wider world) have degenerated into an irrational suspicion of Muslims, which will continue unabated until Ethiopia and its Western partners reflect more critically on their own perceptions.

It is, to some extent, reasonable to argue that Ethiopia’s leaders are experiencing a growing fear of Islamic terrorism, given the fact that government is currently combating the Al-Qaeda-linked Al-Shabab in Somalia and the Ogaden National Liberation Front (ONLF) in the Somali region of Ethiopia. This is buttressed by a universal consensus among analysts that Somalia and Sudan are exporters of both political Islam and Islamic terrorism. Given that Ethiopia is widely considered as a bulwark against Al Qaeda-linked terrorists in the Horn of Africa, Somalia and, across the Gulf of Aden, in Yeman, one could argue that Ethiopia is not just suffering from siege mentality, but rather that it is a rational fear.

There is, however, some evidence that the Ethiopian Muslim community has been radicalized, although not in the sense that it has a political agenda, but in the sense that it has attained a higher degree of religious consciousness and has become more aware of its particularistic identity. In light of ‘Arab Spring’ events that took place in North Africa and the Middle East, toppling repressive governments, it can be argued that the Ethiopian authorities are haunted by the fear of an ‘Ethiopian Spring’, which has not only contributed to the current crackdown on the media and the political opposition, but also against the Muslim community. Ethiopia has increasingly become intolerant of Islam.

There is little evidence to support the Ethiopian Government’s claim that its own Muslim community poses a legitimate threat to national and regional security. It only seems to be driven by a shrewd strategic calculus. Since Ethiopia is a critical partner in the West’s ‘War on Terror’, the government thinks it helps to foment fear of the rise of radical Islam in Ethiopia that would lead to an improbable takeover of power by political Islam. The current Ethiopian Government seeks to keep Western support and aid flowing into the country through characterizing the Muslim community as linked to Islamic radicals and thus a threat to national security.

To the extent that secularism is a constitutionally enshrined principle of governance, the interference the Ethiopian government is undertaking within religious institutions is unacceptable. Any sponsorship by the government of a religious sect over others or any attempt of privileging one religion over another is illegitimate, be it Al-Ahbash or Wahabi. This is not to divest the government of its legitimate authority to neutralize security threats as they arise.

Recognizing the threshold requires not only good public policy and laws, but also responsible enforcement. If the Ethiopian Government supports a religious group such as Al-Ahbash, it must leave the task of propagating it to the faith-based nongovernmental organizations, rather than the Ministry of Federal Affairs. The primary problem is that the Ethiopian Government has already legislated civil society out of existence with its charities legislation, so that the legitimate activities of religious groups are constrained.

The threat claimed by the Ethiopian Government, which as yet is not clear and present, does not emanate from radicalization, but from the embrace of political Islam and its concomitant militancy. The threat emanating from radicalization in my view does not call for direct government intervention. It would have been better addressed by civil society organizations. Unfortunately, in Ethiopia today there is barely any civil society, including religion-based and inter-faith NGOs working in the area of peace and reconciliation as they were legislated out of existence by the government itself.

If the current situation is allowed to continue, the protests will surely grow so much so that they overwhelm the government’s ability to handle the situation. I don’t expect the peaceful Muslim protesters to resort to violent means in the near future. My concern is that the Ethiopian government will eventually resort to more force and repression than is warranted under the circumstances.

While it is impossible to predict the consequences, one thing is certain – hatred begets hatred. Some thought the protests would simply go away with the Majlis elections, but now we know that a significant proportion of the Muslim community boycotted the polls that took place on 7 October 2012. The Government claimed the elections were concluded successfully.

Another reason why the Ethiopian Government’s actions are misguided is because Islam has been historically a decentralized religious institution in Ethiopia. With the formal establishment of the Majlis by the Ethiopian Government in 1976, it has enjoyed an official governmental status, with its chairman considered by the government as “representative of the entire Muslim community,” and is accorded the same courtesies as the Patriarch of the Orthodox Church, the Bishop of the Catholic Church and the Head of the Protestant Churches in public ceremonies. Historically, it has always been the responsibility of local mosques to appoint clerics, which makes the Ethiopian Government’s effort to control each and every mosque in the country through the Majlis untenable.

If the Ethiopian Government wants to help resolve this emerging conflict, it should refrain from interference. It should also make a goodwill gesture not only towards meeting the demands of Muslim protesters, but also in promoting a respectful and sustained dialogue among Muslims belonging to different Islamic sects, instead of promoting one sect of Islam to the exclusion of others.

A positive first step would be to release the imprisoned elected leaders of the Muslim community and conduct the election of the members of the Majlis at the mosques rather than at the kebeles. Moreover, it must stop sponsoring Ahbashism at the expense of other sects of Islam as long as they respect the constitution and other laws of the land.

Last but not least, the Ethiopian Government should refrain from unnecessary provocations, which have been abundant in government publications and statements by authorities. After all, the Ethiopian Government owes Ethiopian Muslims all due respect and tolerance. Tolerance though is not enough. The problem with applying the concept of tolerance to the case of Ethiopian Muslims is that it neglects the rich history of Islam in Ethiopia. It ignores the fact that Ethiopia’s Muslims were early historical converts in the same way as Ethiopia’s Christians.

Through repressive interference the Ethiopian Government will only sow the seeds of a radicalized political Islam that it seeks to keep at bay.

Alemayehu Fentaw Weldemariam is a Horn of Africa Specialist at the LBJ School of Public Affairs.

 

EMF.COM

ኃይለማርያምን ፍለጋ

ከሰለሞን ስዩም

በተለያዩ ጊዜያት ስለጠ/ሚ/ር መለስ ዜናዊ ፅፌያለሁ፡፡ ይህን ያደረግሁት ስለ ሰውዬው መከታተል ከጀመርኩ ከረዥም አመታት በኋላ ነው፡፡ ጠ/ሚ/ሩ ወደ ስልጣን ከመጡ ከረዥም አመታት በኋላም፡፡ ወደ ስልጣን ከመምጣታቸው በፊትማ እንኳን እርሳቸውን ራሴንም አላውቅም ነበር፡፡ ስለ ጠ/ሚ/ር ኃይለ ማሪያም ደሳለኝ ለመሞገት ግን እድል በእጄ ላይ ጥላቸዋለች፡፡ ሰውዬውን ከደቡብ ብሔረ ብሔረሰቦችና ህዝቦች ክልል ፕሬዚዴንትነታቸው ጀምሮ ስለማውቃቸው፡፡ በነገራችን ላይ ስለ ጠ/ሚ/ር መለስ ዜናዊና ኢህአዴግ ሙሉ ሀተታ የያዘ ወጥ መፅሐፍ (አሁን እንደተለመደው ጋዜጣ ላይ ከወጡ ፅሁፎቼ የተወደ አይደለም) በቅርብ ቀን እንደማስነብባችሁ ቃል እየገባሁ ለዛሬ በተወሰነ መልኩ ብቻ ከኃ/ማሪያም ጋር እያወዳደርኩ ካልሆነ ትኩረት አላረጋቸውም፡፡

አቶ መለስ ሀሳባቸውን በመግለፅ አይታሙም፡፡ ሀሳባቸው ግን ከራሷ ግዛት ውጭ የሆኑትን ነገሮች በግድ ለመጠቅለል የምትጥር ነበረች፡፡ የመለስ ሀሳብ አብዛኛውን ጊዜ መሬት ካለው ነገር የበዛ ነበር፡፡ ይህ ማለት ጀርመናዊው ፈላስፋ ሄግል ‹‹በሀሳቤና ሀሳቤ በቆመለት ነገር መካከል ያለውን ልዩነት›› በማለት ለማስታረቅ ካደረገውን ጥረት በተቃራኒ ማለት ነው፡፡ አቶ መለስ ሀሳባቸው መሬት ካለው ነገር አልፎ የሚሄደው በሁለቱ መካከል (በሀሳቡና እውነታው) መካከል ያለው ልዩነት ባብዛኛው ወደሀሳቡ ስለሚያደላ ነበር፡፡ ሆኖም ግን፣ ሰውዬው ይህንንም ለማድረግ ብዙ ማሰባቸው ስለማይቀር የዘመናዊ ፍልስፍና አባት የሚባለው ዴካርተስ “I think hence I’m” ያለውን የሚያሟላ ይመስላል፡፡ ዴካርተስ “ስለማስብ እንዳለሁ አረጋገጥሁ” ያለው ቁምነገር በአቶ መለስ እና ተከታዮቹ ዘንድ ግን ወደ ዝቅተኛ ደረጃ ወርዷል፡፡

ኢህአዴግ በፖሊሲዎቹ ሁሉ ቁሳዊ ልማት የማረጋገጥ ጥረት ላይ ያጠነጥናል፡፡ የኢህአዴግ ፖሊሲ በተቻለ መጠን ሰዎች በልተው ስለማደራቸው ብቻ እንዲያስቡ የሚያትት ነው፡፡ ሆኖም ግን፣ በልቶ ስለማደር መወትወት መልካም ነው እንኳ ብንል መንገዱ የተበላሸ ይመስለኛል፡፡ ሊረጋገጥበት የሚችለው ጥራት ያለው ትምህርት ሲኖር ነውና፡፡ ኢህአዴግ ግን ‹‹እንብላ›› የሚለው የትምህርትን እናት ቀብሮ ነው፡፡ “የሰው ልጅ የሚያጠነጥነው በሆዱ ዙሪያ ነው” የሚለው ካርል ማርክስ የኢህአዴግን ፖሊሲ ተንብዮ መሆን አለበት፡፡ አሊያም መለስ/ኢህአዴጎቹ በሰውዬው ሀሳብ ከመጠን በላይ ተመስጠዋል ማለት ነው፡፡ ይህ ማለት አቶ መለስ ከላይ ያሰፈርነውን የዴካርተስ “I think hence I’m” ሲያነብ “I eat thus I’m” (በልቼ ስለማድር መኖሬን አረጋገጥኩ) ብሎ ነው ማለት ነው፡፡ እኔ ግን መብላት የመኖር ትርጉም ነው አልልም፡፡ ከዚህ ሁሉ ግን፣ ብሉይ ቢሆንም “I’m certain that I’m, because I think” ብል ይቀለኛል፡፡ ጠ/ሚ/ር ኃ/ማርያም ደሳለኝ እንደ መለስ ዜናዊ በቃላት አይጫወትም፡፡ በቃላት መጫወት የምለው ልክ እንደ ሶፊስቶች አሊያም ዲያሌክቲስቶች የቃላት ሰርከስ በመስራት ለእውነት ግን ግድ ማጣትን ነው፡፡

አቶ መለስ አንድ ከተሰጣቸው ዓረፍተ ነገር አሊያም ራሳቸው ከሰሩት ዓረፍተ ነገር (premise) ሌሎችን እያራቡ በመጨረሻ የመጀመሪያውን ዓረፍተ ነገር የሚቃረን ሀሳብ ጋር ሊወስዱን የሚችሉ መሪ ነበሩ፡፡ በከፍተኛ ምክንያታዊነት የደረሰበት የሚመስለው የመጨረሻው ዓረፍተ ነገር ግን የእውነቱ ተቃራኒ ነው፡፡ ይህ የ ‹‹Dialectics›› ጥበብ ነው፡፡

ሶፊስቶች ደግሞ አሉ፡፡ ሶፊስቶች እንጀራቸውን የሚያበስሉት ምክንያታዊነትን ያለ አግባብ በመጠቀም ነው፡፡ አግባብ ያልሆነ አመክኒዮ በመጠቀም እውነትን በማድማት ኑሯቸውን የሚመሩ ናቸው፡፡ አሊያም ደግሞ የተሰጣቸው ደረጃ፣ ደረጃውን ለሰጧቸው ቡድኖች እውነትን ባደሙላቸው መጠን ነው፡፡ ነገር ግን ይህን ሲያደርጉ እውነተኛ ለመምሰል በቃላት ጨዋታ የተካኑ መሆን አለባቸው፡፡ የግላቸው ዋና አላማ ደግሞ በየትም ብለው የተመኙትን ቦታ መያዝ ነው፡፡ እነዚህን ለመዋጋት ፍልስፍና እንደጀመረ የሚነገርለት ታላቁ ፕላቶ የሶፊስቶችን መንገድ “unreal wisdom” /እውነተኛ ያልሆነ ጥበብ/ ይለዋል፡፡

የመለስ ዜናዊ እንጀራ ስልጣን ላይ ረዥም ጊዜ ለመቆየት ከሆነ ሶፊስትም ነበሩ ልንል ነው፡፡ ኃ/ማሪያም ግን ሶፊስትም ዲያሌቲክስትም ሳይሆኑ እንደምን የመለስ አልጋ ወራሽ ሆኑ? ይህ ማለት ኃ/ማሪያም ለእውነት የቆሙ ናቸው ብዬ አይደለም፡፡ ይልቅ እንደ መለስ የቃላት ጫካ መሃከል ሳይደበቁ በግልጽ እውነትን ስለሚያጠቁ ብዬ ነው፡፡ መለስ ዜናዊ ንግግር አዋቂ ናቸው እንላለን፡፡ ‹‹እውነት›› አዋቂ ግን አልነበሩም፡፡ ንግግርም እውነትም የማያውቁት አቶ ኃይለማሪያም ታዲያ እንዴት ለመለስ ተተኪ ሆኑ ነው ጥያቄዬ፡፡

የዛሬ አላማዬ መጠየቅ በመሆኑ ያለ መልስ እቀጥላለሁ፡፡ አቶ ኃ/ማሪያም የኢህአዴግ ፕሮግራም ከመፅሐፍ ቅዱስ ጋር ይመሳሰላል ሲሉ ክርስትና ሊሰብኩን የሞከሩ እለት “እውነት እኚህ ሰው ኢህአዴግን ያውቃሉ?” ብያለሁ፡፡ አንድ አብነት እንኳ ባነሳ የኢህአዴግ /ህወሓት ህገ መንግስት ሰዎችን በብሔራቸው፣ በብሔረሰባቸው አሊያም በህዝባቸው በኩል ካልሆነ እንደማይቀበል ሳያውቁ በእንደምን ጠ/ሚ/ር ሆኑ እላለሁ፡፡ መፅሐፍ ቅዱስ በክርስትና መስፋፋት ላይ ስኬት ያገኘው ሰዎችን ከቡድናቸው ውጭ እኩል በማየቱ ነው፡፡ ኃ/ማሪያም ግን የመንግስታቸው ህገ መንግስት መግቢያ የሚለውን ሳያነቡ (ቢያነቡ ያንን አይሉም ነበር) ጠ/ሚ/ር መሆናቸው እንቆቅልሽ ይሆንብኛል፡፡ መግቢያው “እኛ የኢትዮጵያ ብሔሮች፣ ብሔረሰቦች፣ ሕዝቦች . . .” ከማለት የዘለለ “በምርጫዬ ኢትዮጵያዊ ነኝ” የሚለውን ክላውድ ሳምነር፣ ህይወቱን ሙሉ ኢትዮጵያን ያገለገለውን ሪቻርድ ፓንክረስት . . . አያጠቃልልም፡፡ “ዘሬ ክርስቶስ ነው” የሚለኝ ፕሮቲስታንት ጓደኛዬን ‹‹ከመፅሐፍ ቅዱስ ጋር ይመሳሰልብኛል›› የሚሉት የኢህአዴግ ፕሮግራም የት ያውቀዋል? ኃይሌ የኢህአዴግን ፕሮግራም እንደማያውቁ ግን መልስ አግኝቻለሁ፡፡ መልሴንም መጠየቅ (quesstion) ብትችሉም ቅሉ፡፡ “አንድን ነገር” ማወቅ ምንነቱን መተንተን፣ መዘርዘርና መናገር ነው፡፡ ነገር ግን በተመሳሳይ ሰዓት “አንድ ነገር” ምን እንዳልሆነ መተንተን፣ መዘርዘር እና መናገር ይጠይቃል፡፡ በዚህ መስፈርት መሰረት ኃ/ማሪያም ኢህአዴግ ምን እንደሆ እንጂ ምን እንዳልሆነ አያውቁም፡፡ ይህ ሌላኛው ገጽ ዋነኛው የኢህአዴግ ገጽ ነበር፡፡ ዴሞክራሲያዊ ያለመሆኑ፣ ክፍት ያለመሆኑ፣ ሆደ ሰፊ ያለመሆኑ፡፡ ማወቅ ግልጽና ልዩ (clear & distinct) የሆነ ፀባይ መተንተንን ይጠይቃል፡፡ ስለዚህ አቶ ኃይለማሪያም ኢህአዴግን አያውቁም፡፡

ጠ/ሚ/ር መለስ ዜናዊ ለሀ/ማሪያም ስለ ኢህአዴግ ብዙ ነገር ይነግሯቸው ነበር ብዬ እገምታለሁ፡፡ ጠ/ሚ/ር ኃ/ማሪያምም ያለ መጠራጠር እንዳሉ ይውጧቸዋል፡፡ ይህን ለምን ያነሳሁ መሰላችሁ፡፡ ዴካርቴስ ‹‹ከማሰቡ›› በተጨማሪ ሁለተኛው የመኖሩ ማረጋገጫ ያደረገው ‹‹መጠራጠሩን›› ስለነበር ነው፡፡ ዝም ብሎ መስማትማ እንስሳትም ይሰማሉ፡፡ አይመርጡትም፣ አይጠረጥሩትም፡፡ ይህ አርስቶትል “Animals are true machines” ብሎ ከዘረዘረው ከግዑዝነት ትንሽ ብቻ ከፍ ማለት መስፈርት ጋር ይጣጣማል፡፡ እንስሳት የሚመጣውን መረጃ /ሁነት ከማስተናገድ ውጭ የገባውን አያመዛዝኑም፣ አይሰልቁም፡፡ የገባውን ሁነት ካላመነዠኩት እንደሚያስቡ እንዴት እናረጋግጣለን?

ለሰው ግን እንዲህ መሆን ባልተገባው፡፡ የኃ/ማሪያም ሁሉን መዋጥ ግን መጠራጠሩንና ማሰቡን እንድጠራጠር አድርጎኛል፡፡ ታላላቆቹ የሀሳብ ሰዎች “A mind can’t cease to think unless cease to be”/አዕምሮ መኖር(መሆን) ካላቆመ ማሰብ አያቆምም / ከሚለው ሀሳብ ጋር እየተጣረሰብኝ ነው፡፡ ለዚህም ነው “እውን ሰውየው አሉ?” ስል ፍለጋ የጀመርኩት፡፡ እውን ሰውየው አሉ?

 

ETHIOPIAN MEDIA FORUM.COM

ባለፉት 10 አመታት በአዲስ አበባ የተገነባው ከአጼ ሚኒሊክ ጀምሮ ከተገነባው ይበልጣል ሲሉ አቶ ኩማ ደመቅሳ ተናገሩ

ህዳር ፲፱ (አስራ ዘጠኝ) ቀን ፳፻፭ ዓ/ም

ኢሳት ዜና:-ከንቲባው ይህን የተናገሩት  በቅርቡ የአዲስ አበባ 125ኛ አመት ክብረ በአል ሲጠናቀቅ ባደረጉት የመዝጊያ ንግግር ነው።

አቶ ኩማ ከተማዋን የቆረቆሩትን እና በከተማዋ ላይ አሻራቸውን ያሳረፉትን በሙሉ በማውገዝ የኢህአዴግን ስራ ለማሞካሸት ሞክረዋል።

በነገሥታቱ ዘመን የከተማዋ የመሬት ይዞታ ለመኳንንት፣ ለመሳፍንትና ለጦር አበጋዞች ተከፋፍሎ አብዛኛው የከተማዋ ነዋሪዎች ሲሰቃዩ እንደኖሩ፣ የከተማዋ ዕድገት ማስተር ፕላንን ያልተከተለ በመሆኑና በመኳንንቱና በመሳፍንቱ ግላዊ ፍላጐት ተወስኖ ቆይቷል ሲሉ ነው ከንቲባው የገለጹት።

ባለፉት አሥር ዓመታት  በከተማዋ በሁሉም መስኮች የተገኘው ውጤትና እየታየ ያለው ለውጥ፣ ከመቶ ዓመታት በላይ በከተማዋ ተሠርተው ከነበሩት ልማቶች በብዙ እጥፍ ይበልጣል በማለት ነው አቶ ኩማ የተናገሩት።

አዲሱ ምክትል ጠቅላይ ሚኒሰትርና የትምህርት ሚኒሰትሩ አቶ ደመቀ መኮንን ፣ ‹‹ነዋሪዎቿ በቀጥታ ተሳትፈው የዕድገት ምህዋር ውስጥ ገብታ የዓለም አቀፍና የአፍሪካ መዲና ሆና የወጣችው  ካለፉት ሁለት አሥርተ ዓመታት ወዲህ ነው፤›› በማለት የአቶ ኩማን ንግግር አጠናክረዋል፡፡

ከተማዋን የቆረቆሩት አጼ ሚኒሊክም ሆኑ እቴጌ ጠሐይቱ እንዲሁም አጼ ሀይለስላሴ በጊዜው በፈቀደላቸው ቴክኖሎጂና በነበራቸው የገንዘብ አቅም እና እውቀት ለአዲስ አበባ ማደግ ከፍተኛ አስተዋጽኦ ማድረጋቸውን የታሪክ ባለሙያዎች ይናገራሉ።

አጼ ሀይለስላሴ አፍሪካ አንድነት ድርጅትንና የአለም የኢኮኖሚ ኮሚሽን ጽህፈት ቤት አዲስ አበባ እንዲሆን የታገሉና አዲስ አበባ ዛሬ ላገኘችው አለማቀፍ ክብር ከፍተኛ አስተዋጽኦ  ማድረጋቸውን ድርሳናት ያወሳሉ።

የአቶ መለስ መንግስት በአዲስ አበባ ላይ ከፍተኛ መዋለ ንዋይ በማፍሰስ ከተማዋ እንድትለማ ያደረገው ከምርጫ 97 በሁዋላ በአዲስ አበባ የደረሰበትን ሽንፈት ተከትሎ መሆኑን ታዛቢዎች ይናገራሉ።

ያም ሆኖ በከተማዋ የሚኖሩ ነዋሪዎች አሁንም በመሰረተ ልማት አቅርቦት በተለይም በውሀና በመብራት እጦት በእጅጉ እየተማረሩ ነው። ቤታቸው እየፈረሰባቸው ያለ በቂ ካሳ መንገድ ላይ እንዲያድሩ የተደረጉትም ቁጥራቸው ቀላል አለመሆኑን ኢሳት በተደጋጋሚ ሲዘግብ ቆይቷል።

አቶ ኩማ በከተማዋ  የሚታየውን የመሬት ዝርፊያ ለማስቆም ሳይችሉ ኢህአዴግን ከነጋስታቱ ዘመን ጋር ለማወዳደር መቻላቸው ለትችት ዳርጎአቸዋል። አዲስ አበባ ከሌሎች የአፍሪካ አገሮች ጋር ስትነጻጸር አሁንም ሁላ የቀረች ከተማ ነች።

 

ESAT NEWS

Ethiopia to stay in Somalia until AU takeover: PM

Ethiopia to stay in Somalia until AU takeover: PM

ADDIS ABABA – AFP — Ethiopian troops will remain in Somalia until African Union forces fighting Islamists can take over, Prime Minister Hailemariam Desalegn said Wednesday, as he met with his Somali counterpart.

“We are waiting for AMISOM (African Union Mission in Somalia) force to come and replace us, and until we get that assurance then we will be waiting there,” he told reporters.

Hailemariam, speaking alongside newly elected Somali President Hassan Sheikh Mohamud, on his first official visit to the Ethiopian capital, gave no timeline for a pull out of troops.

Mohamud said that the Shebab is “literally defeated” — although many experts say it remains a potent threat — and also warned foreign fighters with the extremists to leave Somalia.

“We have no relationship, and we do not intend to have one, with the foreign fighters in Somalia,” Mohamud said. “The only option for them is to leave the country.”

Ethiopian troops and tanks invaded Somalia in November 2011 to attack Al-Qaeda linked Shebab insurgents, capturing key towns including Baidoa.

At the same time, anti-Shehab Somali forces and a 17,000-strong AU force have been also battling the Islamists, and are seeking to link up with areas held by Ethiopia.

Addis Ababa — long seen as a traditional enemy of Somalia — is a controversial presence in Somalia. Ethiopia entered Somalia in a 2006 US-backed invasion, but was driven out three years later by a bitter insurgency.

War-torn Somalia has been in chaos since the fall of President Siad Barre in 1991.

 

 ABBAYMEDIA.COM

Mock military operation in Ethiopia simulates all too real African conflict

Mock military operation in Ethiopia simulates all too real African conflict

The real thing: an African Union peacekeeping missions in Somalia. Photograph: Feisal Omar/Reuters

Fictional republic of Carana is location for training the African Standby Force, which is due to become operational in 2015

Elissa Jobson in Addis Ababa, guardian.co.uk,

Standing in a tranquil spot in the Ethiopian capital, Addis Ababa, nestling under the lush, green shadow of Mount Entoto, it is almost impossible to imagine yourself in war-torn Carana. But that is exactly what the 106 participants in Exercise Njiwa (Swahili for peace) are trying to do in the grounds of the eastern brigade headquarters of the African Standby Force (ASF). The tinkling of cutlery that emerges from the refreshment tent is no substitute for the sound of gunfire and mortar rounds.

In cramped classrooms, full of banks of computers and detailed maps of the imaginary republic of Carana, on the equally fictitious island of Kisiwa, just off the real coast of Somalia, an African Union (AU) peace support operation is being simulated. The participants are undergoing training as part of the civilian and police components of the ASF.

Conceived in 2003 as a multidisciplinary rapid reaction force able to respond quickly to crises in the continent, the ASF is due to become operational in 2015. It will consist of five regional standby brigades with civilian and police units, as well as military ones. The force is supposed to be deployable within 14 days in extreme emergency situations without the need for the type of UN security council authorisation that has recently delayed the intervention of west African troops in Mali.

“Our particular focus is strengthening the capacity of rule of law institutions,” says Julie Sanda, in real life the head of the department of conflict, peacekeeping and humanitarian studies at the National Defence College in Nigeria, but for the purposes of Njiwa a civilian member of the AU Mission in Carana (Amica).

“Caranese security forces have very limited numbers – they do not have the capacity [or] the technical expertise,” Sanda continues, valiantly staying in character. The local police have lost public confidence, adding to the burden of the overstretched peacekeeping mission, she tells me.

By design, Carana has all the hallmarks of a “typical” 21st-century African conflict – only the names and locations have been changed. “We didn’t want to try to replicate one African country, but the story and timelines have a semblance of the realities of conflict in Africa,” explains Sayibu Gariba, the exercise’s co-ordinator.

In this exercise, Amica has been keeping the fragile peace in ethnically divided Carana for almost a year. Material support for rebel groups by the country’s neighbours, and the illegal cross-border smuggling and sale of diamonds, has helped fuel the conflict. Organised crime has become a major problem, with kidnapping on the rise, and an increase in drug and human trafficking. As AU troops prepare to withdraw from the republic, tensions in the southern province of Leppko have forced the government of Cheick Ogavo to appeal for the extension of Amica’s mandate.

Originally developed by the UN, the Carana scenario was adapted for ASF use by the Pearson Centre, a Canadian not-for-profit organisation specialising in peace and security operations. The Carana country book, distributed to trainees before their arrival, contains information on the history, politics and economy of the nation. Carana gained independence in 1962, has three main ethnic groups (the Kori and the Tatsi, who have been marginalised by the Falin) and is resource-rich, although its natural resources have not always been a blessing.

Even with all this intelligence, one of the key difficulties is ensuring that participants feel they are engaged in a real-life situation. To bring in a semblance of authenticity, Higher Control, a team of mischief-makers, is tasked with creating “injects” – additional fabricated information designed to disrupt the flow of the exercise, forcing the trainees to react spontaneously to changing circumstances. “The inject is a story,” explains Gariba. “Maybe a peacekeeper has been ambushed or an IDP [internally displaced persons] camp has been attacked.”

Oliver Jansen, an adviser to the AU working for German development agency GIZ, is responsible for the enigmatically named “grey cell” standing in for the Carana government, international organisations and NGOs. “I wrote a letter from Amnesty International saying there had been some [instances of] sexual violence and the local media reported on that,” he says. “Then over several days we built on the scenario.”

Njiwa was supposed to provide the trainees with experience of the planning processes involved in an AU peace support mission. Following a continental command post exercise in October 2010, the ASF recognised that its police and civilian arms did not have the capacity to successfully plan and carry out their duties. General Samaila Iliya, director of Exercise Njiwa, believes that in this respect the training programme has been a success. “The objectives of the exercise have been largely achieved,” he says. “But that is not to say that we cannot improve on it.”

He feels that important lessons have been learned. The exercise highlighted problems with language and interpretation – there were over 100 participants from more than 20 countries – and the gaps in AU policy and documentation relating to the conduct, discipline and decision-making processes of peace support operations. All of this, it is hoped, will be rectified by the time the Caranese conflict is resurrected for the next full-scale continental field training exercise in 2014.

ABBAYMEDIA.COM

አፈናው ከበረታ ገና በ“ፓፒረስ”ላይ እንጽፋለን!

አፈናው ከበረታ ገና በ“ፓፒረስ”ላይ እንጽፋለን!

ብሩክ ከበደ

ኢህአዴግ ኢትዮጵያን ከተቆጣጠረ በኋላ የምዕራባውያኖቹን ቀልብ ለመሳብ የሶሻሊዝም ካባውን በብርሃን ፍጥነት አውልቆ የመናገርና የመፃፍ መብትን “ሲፈቅድ” አስቦበትና ቆርጦ እንዳልነበር በዛወቅትም ሆነ አሁን ፕሬሱ ላይ የሚያደርሰውና እያደረሰ ያለው ችግር በቂ ምስክር ነው፡፡ ለስልጣናቸው መደላደልና ለርዳታ ፍጆታ ሲሉ “ፈቅደናል” ማለታቸው ያፀደቁትንም ሆነ የሕሊናን (equity) ሕግ እንዲደፈጥጡ አስችሏቸዋል፡፡

ሕዝብ የማወቅና የማሳወቅ መብቱ ሙሉ ለሙሉ እንዲገፈፍ በየወቅቱ የተለያዩ “ውሃ አይቋጥሬ” ምክንያቶች እየተፈጠሩ አፋኝ እርምጃዎች ተወስደዋል፡፡ በዚህ ተቃርኖአዊ አያያዝም በርካታ ጋዜጠኞች ታስረዋል፣ ተደብድበዋል፣ ተሰደዋል፣ ራሳቸውን አጥፍተዋል፡፡ ምንም ነገር ባልተሟላለትና በማይሟላለት ነፃ ፕሬስ ዙሪያም ለተሰባሰቡ ጋዜጠኞች ዓለም አቀፉ የጋዜጠኞች ማህበር ከአፍሪካ ለመጀመሪያ ጊዜ ቀዳሚ የሆነውን ሽልማት ለኢነጋማ (አቶ ክፍሌ ሙላት ይመሩት ለነበረው ማህበር) መስጠቱ በዚያ አስቸጋሪ ሁኔታ ሳይበገሩ ይሰሩ ለነበሩት የነፃው ፕሬስ አባላት እውቅና የሰጠ ነበር፡፡

ሕዝብ እንዲመሩት ይሁንታ ያልሰጣቸው አምባገነን ገዢዎች ከሕዝባቸው የሚነሳውን ጥያቄና ቅሬታ በፍፁም ማድመጥም ሆነ ማንበብ ስለማይፈልጉ፣ እነሱ ብቻ የሚናገሩትና የሚያስቡት በጭብጨባ ፀድቆ በመሳሪያ ኃይል ተግባራዊ እንዲሆን ለማድረግ ካላቸው ፍላጐት ስላላቸው፣ ለዚህ እኩይ አላማቸው የማይተባበረውን ነፃ ፕሬስ የጦር ያህል ይፈሩታል፡፡ በተለይ በአምባገነኖች ዙሪያ የተኮለኮሉ ሆድ እንጂ ሚዛናዊ ህሊና ያልፈጠረባቸው ግለሰቦችና ቡድኖች በግል ያካበቱት በዘረፋ የተገኘ ሀብት እንዳይነካባቸው ስለሚፈልጉ ዋንኛ የፕሬስ ጠላት ሆነው በፊት መስመር ይሰለፋሉ፡፡ ሟቹ ጠቅላይ ሚ/ር “የመንግስት ሌቦች” ያሏቸው አይነቶች ለዚህ በቂ ማስረጃ ናቸው፡፡ እኚህ ሟች ጠቅላይ ሚ/ር አፋኝ ህጐችንና ደንቦችን የማውጣት ሥራ አይመለከታቸውም እንዳንል ሀገሪቷን ለ21 አመታት ብቻቸውን እንደመሯት ሰዎቻቸው በሚገባ ነግረውናል አሁንም እየነገሩን ነው፡፡ አቶ መለስ ዜናዊ ለድምፅ ወያኔ ሬዲዮ የተለያዩ ጽሁፎቹን የሚያቀርቡ፣ አዲስ ራዕይ መጽሄትን (ከአሁን በኋላ የምትታተም አይመስለኝም) የሚያዘጋጁ፣ በደርግ ጊዜም አዲስ አበባ ድረስ የፃፉትን መጽሐፍ በድብቅ ልከው ያሳተሙ፣ የኢህአዴግን ፖሊሲና ርዕይ (ራዕይ አይደለም ርዕይ ነው፡ የሁለቱ ትርጉም የማይገናኝ ነው)፣ የሪፖርተሩን አማረ አረጋዊን ጨምሮ ለሌሎቹም በረሀ ላይ የጋዜጠኛነት ኮርስ ሰተዋል የተባለላቸው መለስ ዜናዊ የጽሁፍ ነፃነትን የሚገድብ አዋጅና መመሪያ ለምን ያወጡ እንደነበር በርግጠኝነት መናገር አይቻልም፡፡

ሙያው ስለሚያስፈልገው ጥበቃ በቂ ግንዛቤም እየነበራቸው ሆነብለው ፀረ ፕሬስ አቋም ማራመዳቸው የስርአታቸው ገበና በነፃው ፕሬስ አባላት ለህዝብ እንዳይጋለጥ በመስጋታቸው ሊሆን ይችላል፡፡ ከዚህ በተጨማሪም ሰውየው ከሳቸው ውጪ ማንም ልቆ እንዲወጣ ፍላጐት እንዳይወጣ ከነበራቸው ተፅእኖ አድራሽነት የመነጨ ሊሆንም እንደሚችል ለመገመት ይቻላል፡፡ ነፃው ፕሬስ የሀገራችንን ህዝብ የማወቅና የማሳወቅ መብቱና ኃላፊነቱ በየጊዜው ከሚወጡ አዳዲስ የማጥበቢያ ብሎም የማጥፊያ አዋጅና ደንቦች ውጪ ከምርጫ97 በኋላ ለሁለት ዓመታት ያህል ተከርችሞ ቆይቶ እንደገና ብልጭ ቢልም አፈናው ግን አሁንም የሚያሰራ አልሆነም፡፡ የኢህአዴግ መንግስት ስውር የአፈና አሰራር ምናልባት አቶ በረከት “ከጫካ ጀምረን ምስጢር ጠባቂ ነን” ያሉት ውጤት ሊሆን ይችላልና አንድ ቀን ይፋ እስከሚሆን መጠበቅ ነው፡፡ አሁን ደግሞ ቀ.ኃ.ሥ በ1930 ዓ.ም አጋማሽ ለሀገራቸው እውቀት መዳበር ሲሉ የተከሉትና አሁን በመንግስት ቁጥጥር ስር የሚገኘው ብርሀንና ሰላም ማተሚያ ቤት ለፕሬስ አፈና ተጨማሪ ኃይል ሆኖ ብቅ ማለቱ ሁሉንም ወገን ያስገረመ ብቻ ሣይሆን ያስደነገጠ ሆኗል፡፡

ለመሆኑ ፕሬስን በተዘዋዋሪ የማፈን “ድንቅ” ብልጠት የማንትሆን? መቼስ ቻይናዎች ይህቺን አያውቋትም!! በሟቹ የኦሎምፒክ ኮሚቴ ፕሬዝዳንትና ታጋይ በነበሩት አቶ አሰፋ ማሞ ባለቤት ሥራ መሪነት የሚመራው ተቋም እንደስሙ“ብርሃንንና ሠላምን” ማምጣት ተስኖት ወደ ፊት በትውልድ ዘንድ አጠያያቂ በሆነ የእንቢተኝነት አቋሙ ፀንቷል፡፡ ተቋሙ ለሕዝቦች የማወቅ መብት በፅናት የቆመ ቢሆን ምንኛ የታደለ ነበር፡፡ ይሄኔ በጮሌዎች የታሸውን ምላሽ እንዲሰጥ የታዘዘው የነጮች ተቋም ቢሆን ኖሮ የሥራ ኃላፊዎቹ ሥራቸውን በገዛ ፈቃዳቸው በለቀቁ ነበር፡፡ ለዚህ ይሆን በገና ድርዳሪው “እጆቹን ለነጮቹ መስቀሉን ለጥቁሮቹ!” ያለው? መንግስታዊው የህትመት ተቋም አንዴ “የቆዩ ደንበኞች ሥራ ስላለብኝ አዲሶችን አልቀበልም(ፍኖተ ነፃነት ከድርጅቱ ጋር መሥራት ከጀመረ አመት ሞልቶታል)” ሌላ ጊዜ ደግሞ “ወቅቱ ት/ቤት የሚከፈትበት ጊዜ በመሆኑ በመጽሐፍት ህትመቶች ተወጥሬያለሁ” የሚሉና መሰል ሰንካላ ምክንያቶችን እየሰጠ የሚያፈገፍግበትን ሁኔታ የኮሙኒኬሽን ጉዳዮች ም/ሀላፊ አቶ ሽመልስ ከማል ተቀብለው አንፀባርቀውለታል፡፡ “ጐሽ እንዲህ ነው እንጂ” ብለውለታል፡፡

ገዢው ፓርቲ (ኢሕአዴግ) ይኽን ቢያስብም ሳምንታዊው የህትመት ኮታቸው ከሃያ ሺህ በላይ የደረሰው ፍኖተ ነፃነትና (ይኽ ጋዜጣ የፓርቲ ልሳን ነው ቢባልም ነፃ ጋዜጦች በጠፋበት ሀገር እንደ አማራጭ ሆኖ የወጣ ጋዜጣ ነው፡፡ ለዚህም ተፎካካሪ ፓርቲው ሕዝባዊነቱን አረጋግጦበታል፡፡) ፍትሕ ጋዜጣ ራሳቸውን ችለው ማተሚያ መሣሪያ እስከሚተክሉ ድረስ የዲሞክራሲና ፍትህ ነፃነት የተጠማ ህዝባቸውን ጩኽት ሊጋሩ በመጽሄት መልክ ተመልሰው መጥተዋል፡፡ የመጽሄቱ ህትመትም በሌላ ማተሚያ ቤት የሚከናወን መሆኑን አንባቢ ልብ ልትል ይገባል፡፡ በጋዜጣ ከሆነ ከተወሰነ የጋዜጣ ገጽ በላይ ማተም የሚችለው ብርሃንና ሠላም ብቻ መሆኑንም በዚህ አጋጣሚ ልገለጽልህ እወዳለሁ፡፡ የሚገርመው ግን የህዝብ ጉዳይ በጋዜጣ ሆነ በመጽሄት መልክ ቢቀርብ ህዝባዊነቱ ይገፈፋል እንዴ? የምታውቁ ካላችሁ ወዲህ በሉኝ፡፡

ጽሁፌን ከማጠቃለሌ በፊትም ግን አንድ ጉዳይ ማንሳት ፈለኩ፡፡ በሀገራችን ታሪክ የዘመናዊነት መሠረትን የጣሉ፤ ሞታቸው አስደንጋጭ ሆኖ ለህዝባቸው ሳይነገር አደባባይ ሳይታዩ ሦስት ዓመት ሙሉ “አሉ” እየተባሉ የመሩት እምዬ ምኒልክ በዘመናቸው በህትመት ማሽን ሣይሆን በእጅ እየተፃፈ በቤተ መንግስታቸው በጧት ይደረስ እንደነበረው ጋዜጣ ወይንም ከክርስቶስ ልደት በፊት ጥንታውያኖቹ ምስሮች (ግብፆች) በዓባይ ወንዝ ከሚያለሙት ዛፍ መሰል ተክል ግንድ ላይ በሚልጡት ልጥ በሚያዘጋጁት ፓፒረስ የተሰኘ የጽሑፍ ወረቀት መረጃን ለህዝብ ለማቀበል እንገደድም ይሆናል፡፡ ምክንያቱም አንዴ ቁልቁል እንድንወርድ ከተፈረደብን፡፡ ዕድሜ ለሰው ልጅ እውቀትና ዲሞክራሲ ተሟጋች ህዝቦች ሀገራቸው ለዜጐቻቸው ምቹ እንድትሆን ለማድረግ በሚያደርጉት ያላሳለሰ ጥረት ዩቲዬብ፣ ቲዩተር፣ ፌስቡክና ሌሎች ሕዝባቸው የተለያየ ጉዳዮችን እያነሳ የሚወያይባቸው ድረገፆችን ስላበረከቱልን በእጅጉ እያመሰገናቸው ቀደምቱን የጽሑፍ ወረቀት ለፓፒረስን የምንዘነጋው አንሆንም፡፡ ሕዝባችን ሞባይል እንደማይጠቀሙት ሰሜን ኮርያዎች፣ የተለያዩ ማህበራዊ ድረገፆች እንደተነፈጉት ቻይናዎችና፣ በቅርቡ ሞባይል ሲፈቀድላቸው እንደፈነጩት ኩባዎች ወዘተ ከመሆኑ በፊት ራሱን ነፃ ማውጣት ያለበት አሁን ነው።

 

 ABBAYMEDIA.COM

Ethiopia: Meles rules from beyond the grave, but for how long?

By René Lefort

Meles Zenawi, the former Prime Minister of Ethiopia, has been dead for around three months. But the “Melesmania” personality cult, though discreet in his lifetime, shows no sign of fading. From giant portraits in the streets to stickers on the windscreens of almost any vehicle, a smiling Meles is still everywhere.

The sudden death of Meles shook the whole of Ethiopia. The shock quickly gave way to fear of an unknown and threatening future.

The regime did everything to exploit this fear for its own benefit. It has issued continuous calls for the nation to unite around the memory of the dead leader and, above all, around the project he designed and imposed with an iron hand. The new Prime Minister, Hailemariam Selassie, endlessly repeats that he will pursue “Meles’s legacy without any change”. He has replaced not a single cabinet minister. It could be said that the regime is running on autopilot, with the Meles software driving the leadership computer. Plunged into disarray, the governing team is hanging on to this software like a lifebelt. Why?

The making of Melesmania

Until the crisis of 2001, the handful of leaders of the Tigrayan People’s Liberation Front (TPLF), the dominant force in the Ethiopian People’s Revolutionary Democratic Front (EPRDF) in power since 1991,[1] worked in a remarkably collective way.  Within this group Meles was – and not always – the primus inter pares, surrounded by strong, clever and articulate figures united by a radical Marxism. The crisis culminated in the expulsion of most of these figures, in a massive purge and finally in a threefold power shift.

The first shift saw Meles emerge as the unchallenged supremo, moving quickly to clip the wings of the few leaders who seemed to be acquiring a solid political base. He promoted only those whose loyalty he considered unshakeable, whose positions depended entirely on his goodwill, people like Hailemariam Dessalegn. Radiating outwards from a first circle of “advisers”, almost all Tigrayan, all the lines of real power penetrated down to the base of the State apparatus, whether federal or regional,[2]  to the Party and to whole sectors of the economy.

Although the government reflected the country’s ethnic diversity, most ministers had authority only in name. Parliament, as it had since 1991, remained a rubberstamp chamber. No institution was able to escape this dominance and achieve autonomy. Moreover, this personal power was also intellectual. The one politically correct doctrine (“revolutionary democracy” and the “developmental state”) was devised and imposed on the country by Meles and Meles alone. This monopoly prevented the emergence of any other body of ideas and, inevitably, of any alternative line of thinking.

The army and security services were represented within this central authority, which held sway over them. Later, although Meles Zenawi maintained a grip on the security forces, the army gradually became “bunkerized”, a sort of state within the State. Meles himself had to acknowledge the autonomy of the military command, by agreeing a kind of pact: I will grant you substantial autonomy, and in particular turn a blind eye to your wheeling and dealing; you support me, especially since if I fall, you fall with me. Hence, no doubt, the remarked upon reticence of the army during the recent period of succession, as if it felt so powerful that its fortress would remain impregnable, away from the turbulent currents within the new governing team. Hence, also, the procedure followed in announcing, on September 12, the appointment of 37 new generals – including at least 23 from Tigray – a reminder that no one, not even Hailamariam Dessalegn, can interfere in the affairs of the military.

The third change concerned the TPLF and, concomitantly, the EPRDF. It was contradictory. On the one hand, the tentacles of the single party penetrate to every level of the administration: it has consumed the State from the inside. Its agenda takes absolute precedence. The TPLF holds the key positions in the nationalised companies and the web of “private” firms that in reality it controls, the so-called “parastatal companies”. Overall, this structure accounts for two thirds of the modern economy, excluding traditional agriculture. With its 5 million members – 300,000 in 2001 – the Party controls and directs the population as never before, right down to the smallest echelon of five or six households. On the other hand, the Party has been marginalised as a political institution and therefore left lifeless, if not brainless. The TPLF, not to mention the three other satellite parties, were reduced to mere instruments for the exercise of Meles’ personal power, an essential institution but nevertheless no more than an instrument.

This extreme concentration of multifarious powers in the hands of Meles Zenawi is one of the darkest aspects of his legacy: his death leaves a profound and multifaceted vacuum. Conversely, however, it also opens up an exceptional opportunity for change. First, politics and power, like nature, abhor a vacuum. Second, the Meles “model” is running out of steam. It will inevitably have to be refashioned.

Challenging the regime to change

Contestation from the Muslim opposition poses the most immediate challenge, perhaps the most serious for the regime since 1991. In order to counter what it sees as the rise of radical Islam, it is seeking to impose a “moderate” but completely marginal Islamic doctrine and to back its affiliates within the Islamic Affairs Supreme Council. Thirty-five percent of the population is officially Muslim[3] – the real figure is probably higher – along with around half of the Oromos, who also have strong aspirations to autonomy. Muslims, the vast majority of whom reject extremism of any kind, are calling – peacefully – for nothing more than the right to decide their religious affairs for themselves. The government is responding byrepression. The stakes are huge: protest continues; so far, the government has never been ready to lose control of a large “civil society” organisation.

For a whole section of opinion, in particular within the diaspora, the major challenge that the regime will need to tackle and which will inevitably demand change is “the widespread democratic aspiration of Ethiopians”. But the scope and nature of this aspiration is open to question. The traditional and historical culture, which permeates the overwhelming majority of Ethiopian society, is still hierarchical and authoritarian. It is in perfect harmony with the “communist engineering” that moulded the TPLF from its inception and still shapes the ruling power.

With very few exceptions, the demand for a “strong leader”, who guarantees “peace and security”, is a national constant. Weak leadership opens the door to power struggles, which inevitably leads to “disorder” and the suffering that arises from it. Even the emerging middle class, usually seen as the spearhead of opposition to authoritarian regimes, largely shares this view. Whatever its criticisms of the regime, it desires stability above all. It largely believes that the country is too divided to undergo profound change without the risk of tragic turmoil.

Nevertheless, the aspiration for change is undeniable, though within certain limits. These relate first to inflation, which in September hit a peak of 40% overall, and 50% for food.[4] More profoundly, in this urban middle class and in the emerging group of “kulaks” in the countryside, this aspiration centres around what might be called personal professional empowerment, in other words: “let us go about our business as we want”, without the constant intervention and intrusion of the authorities, without having to swear fealty to the Party, without arbitrariness exacerbated by erratic and opaque regulations.

However, this change is not simply a matter of aspiration. Although the “developmental state”, in its current form, has brought remarkable progress, it has reached its limits. The first question concerns the reality of its achievements, notably the famous “double digit growth” since 2004, which the authorities constantly extol.[5] In fact, this figure is the product of a vicious circle. The government sets absurdly ambitious targets. The work of every public servant is assessed against those targets. Their careers depend on it. And of course, they claim to have achieved them. Then the targets are raised again. Once again, they claim to have met them. The lie becomes institutionalised. The gap between basic national realities and the image that the authorities perceive and communicate, from summit to base, has become so great that it could be said that Ethiopia has turn out to be not so much a Potemkin village, as a Potemkin country. Sooner or later, the authorities will have to deal with the shockwave that results when the truth inevitably comes out.[6]

Another shock will arise from the unsustainability of the funding of the developmental state. The government will no longer be able to invest enough to maintain growth at the same high levels as in recent years, unless it continues to print money, further fuelling inflation, or alternatively runs a continuing trade deficit, exacerbating its foreign currency crisis. But apart from stability, high growth is all the regime can offer in return for its authoritarianism. This is particularly true for the middle classes, which the regime wants as its constituency.

This is all the more significant because in the last generation the land has reached saturation point. Smallholder agriculture (employing four fifths of the workforce) is absolutely unable to absorb the 2 to 2.5 million young people who enter the labour market every year. Only massive private investment, mainly from abroad, can take up the slack.[7] However, this investment is slow to come because the Ethiopian-style developmental state distorts and inhibits normal market mechanisms too much for investors to be able to enjoy the entrepreneurial freedom they find elsewhere.[8]

Finally, the future of the Ethiopian-style developmental state is interlocked with the “national question”, whether in regard to the unresolved legacy of the conquest and submission of the borders of the Abyssinian empire at the turn of the 20th century, or to the unequal distribution of powers and assets in favour of the Tigrayans. The Ogaden National Liberation Front continues its armed struggle. The Oromo Liberation Front, although militarily a spent force, retains a large following.

After long containment, centrifugal forces are intensifying. The Oromo and Amhara elites in particular want a fairer balance. Two recent examples give a flavour of the tensions. The Oromo party does not want the chairman that the leadership wants to impose on it, but cannot impose the chairman that it wants. This deadlock was unthinkable when it was under Meles’ orders. Regions are beginning to demand a more tangible application of the federal system, in other words the beginnings of genuine autonomy, starting with… Tigray. However, in its current form, the ultra-centralism of the interwoven developmental state and revolutionary democracy is incompatible with authentic federalism.

To reshape either would threaten the very essence of power in Ethiopia, and its immemorial imperative: to control. This entails maintaining a constant and intrusive hold over the whole of society, with a single, ultimate and supreme goal: to retain power.

End of the “Meles line”? Four scenarios

However, the writing is on the wall. The “Meles line” will not always have an answer for everything. Forthcoming events will demand change, even the partial rejection of that line. An accumulation of tensions and conflicts, kept in check by Meles’ iron grip, will inevitably emerge. The floodgates are beginning to open. Never before, for example, has a major newspaper, whose survival depends on continuous self-censorship, dared to go so far in its criticism of the EPRDF. Beginning with a statement of fact – that the Front does not have “a popular base and support” – The Reporter then calls on the party“to clean up its house” because “it is riddled with corruption from top to bottom!”. A change of direction and a reshuffling of the cards seem inevitable. In my view, there are four possible ways these changes could go.

In one scenario, the current leaders, who largely equate to the dominant oligarchy, cling to their positions and privileges. Economic, social and political tensions rise. They respond with more repression, for which all the necessary instruments are in place. However, this does seem a likely scenario. According to confidences shared with people close to them, most are convinced that Meles’ death signals the end of an era and that the status quo is untenable.

A second possibility that cannot be completely ruled out, despite the leaden weight that bears down on society and the intense fear it arouses, is a popular, spontaneous and unforeseeable explosion, triggered by a minor incident, spreading like wildfire, fuelled by social and, in particular, ethnic tensions. The regime would spare no effort to suppress it, but could ultimately be overwhelmed by events.

In the developmental state, government revenues are certainly centralised at the top, but then largely redistributed to implement a long-term development plan, although this redistribution is becoming increasingly limited as corruption rises. Meles was the final guarantor of this redistributive process. Who, what political force, what counterbalancing element could protect Ethiopia from the predatory evolution observed in so many developing countries, in particular those where a “revolutionary elite” holds all the levers of power (in black Africa, for example, Angola or Mozambique)? In this third scenario, these revenues would continue to be centralised but would remain mostly with the central oligarchy, the residue being redistributed through a structure of cronyism. Growth could continue at a sufficient level for the oligarchic regime to survive, but “development” would fall by the wayside.

In the fourth scenario, this party/state control would be relaxed, obviously not to the point of genuine democratisation, but through some liberalisation in the economic sphere. More or less the Chinese “model”. Circumstances and events favour this scenario. Meles’ death has led to a fragmentation of power centres, which are weakly structured and cancel each other out, because none at this stage is in a position to take a lead. For example, no agreement could be reached on filling the only vacant cabinet post, that of Minister of Foreign Affairs. And for weeks no one was able to force Azeb Mesfin, wife of the late prime minister, to leave the National Palace, where she no longer had any reason to remain.

Contest at the top

The TPLF’s current leadership no longer has the intellectual capacity or sufficiently strong personalities to become what historically it was, at least in the short term: the epicentre of power, exercising full political hegemony. It has also been weakened by its many divisions. Divisions between “hardliners”, holding fast to their historic dominance, and “moderates”, for whom a relaxation is unavoidable; between Tigreans in Tigray and those outside; between generations, the “old timers” and the “fortysomethings”. The former include many who, sidelined by Meles in the name of generational change, want to get back into the game. However, they are old, and even in many cases physically enfeebled. The second group, recently promoted by Meles, and much less political than technocratic, individualistic, opportunistic and even – according to their detractors – cynical, have no intention of giving ground.

Two major factions can also be identified: one that the major losers of 2001 want to build (including Siye Abraha and Gebru Asrat,[9] who are still very popular with rank-and-file members of the Front), the other centred around its patriarch, Shebat Nega, a master schemer and long-time mentor of Meles before the latter marginalised him.

And finally, there is the enigma Azeb Mesfin. Fiery and unpredictable, she was the main troublemaker in the succession process, the leading figure in the minority that opposed the appointment of Hailemariam Dessalegn. She holds a strong hand, including an intimate understanding of the strengths and weaknesses of all the players, close links with the security services, leadership of the TPLF’s economic conglomerate and supporters amongst cadres of the Front, those who would have the most to lose if the cards were reshuffled.

A few other names stand out from the pack. The intelligent and highly respected Arkebe Enquay won more votes than Meles at the 2008 TPLF conference, but lost out in 2010. Debretsion Gebremichael is seen as the Front’s rising star. This young engineering graduate, a senior figure in the security services, has a reputation as a hardliner. His sudden promotion to number two in the Front is all the more significant in that the titular number one, Abay Wolde, is widely perceived as something of a cipher. And then finally, there are a pair of Amhara party bosses, Addissu Leguesse, its former chairman, and the ever-present Berket Simon, who was also very close to Meles.

However, understanding the game being played out at the top is exceptionally difficult, and not only because of the wall of secrecy around it. A political analysis provides only a small part of the picture. Much more important now are each player’s economic positions – since most of the leaders also have their own businesses – the very close family ties within the Tigrayan elite, geographical origins, personal friendships and enmities. The web these form is virtually impossible to untangle.

Nonetheless, three dominant poles seem to be emerging: the brainless but still tentacular TPLF, and the security services with their osmotic relations with certain leaders of the Front; the army, closely intertwined with the TPLF, though more ethnically than institutionally; and finally, the new Prime Minister.

Hailemarian Dessalegn has taken great care to stress his desire “to work on the basis of collective leadership”. In fact, within the small fringe of public opinion that has a view on the matter, he is seen almost unanimously as a transitional prime minister, a sort of regent accountable to what might be described as a “regency committee” comprising, according to sources, four to six members, all from the old guard and all but one from Tigray. The view is that Hailemariam’s interim mandate will end once the TPLF has finally designated the real successor. For the Front’s supremacy is still perceived as irrevocable and the history of Ethiopia as immutable: “collective leaderships” are temporary and unfailingly end with the ascent of a new “strong leader”.

A renewal of the authoritarian compact?

At 47, Dessalegn has stated that he wants to remain in post at least until the 2015 selections, and even that he may seek re-election. He is said to be intelligent, open, unshakeable in his principles, possessed of great natural authority. He appears as a Meles clone in terms of policy. But no one knows if he would be able to go his own way, develop his own doctrine, be his own man. He belongs to none of the three big ethnic groups. He is a Protestant. No Ethiopian leader has ever had to overcome these two handicaps. Could Medvedev step into Putin’s shoes?

His trump card is his twofold legitimacy. The first legitimacy he owes to Meles. Even his putative rivals, particularly within the TPLF, cannot at this stage contest this without undermining other aspects of the “great leader’s” legacy. It is doubtful that they would do so as long as Meles’ long shadow lies across the political stage. In addition, it is this legacy that continues to bind and guide the current leadership. And finally, it is this that they need to use to legitimise the maintenance of their current positions.

The second source of legitimacy is more deep-rooted and lasting. “The ruling king is my king”, as the saying goes. The whole country is impregnated with an ancestral sense of hierarchy, of submission to established authority. The aspiration for an incontestable and uncontested leader is strong. Hailemariam Dessalegn is now simultaneously executive leader and chair of what is essentially the single party, and therefore, at least in name, also heads the TPLF, the army and the security services. In this capacity, he has his hands on virtually all the institutional levers of power. These levers are not only intrinsic; their strength is also significantly increased by this ancestral sense of hierarchy. Finally, he stands at the summit of the infrastructure of absolute power passed on intact by Meles.

The forces facing him, for the moment at least, are disunited, scattered and disparate. There is no tangible, structured counterforce, underpinned by a strong base and possessing a strategy commensurate with the challenges. The army is in its bunker, but there is no reason why he should not find the same modus vivendi with it as Meles, especially as there is no sign of a Bonaparte waiting in the wings.

Finally, Hailemariam Dessalegn has the time to patiently forge his own position, if he has the capacity. There does not seem to be any single figure strong enough to open hostilities in the near future, or adventurous enough to take the country into the unknown.


[1] Its four components each represents a major ethnic group: Tigrayan (6% of the population), Oromo (37%), Amhara (23%) and the mosaic of Southern peoples (20%). The Tigrayan People’s Liberation Front was the spearhead and major winner of the victory over the Derg military junta in 1991.

[2] Ethiopia is a federal republic.

[3] Compared with 41% Orthodox Christians and 20% Protestants.

[4] In a two-year period, civil servants lost around half their purchasing power. Peasants, half of whom are net buyers of food, often claim that “inflation is worse than prison”.

[5] Although, officially, the annual growth rate has been more than 10% since 2004, in reality it has been considerably less, probably some 6% to 7%. It continues to fall. “Even before the onset of the 2008 crisis, Ethiopia’s economy was already slowing down” (World Bank Report N°71884-ET, August 29, 2012).

[6] International organisations like the IMF, and large donor countries, have finally begun to doubt the official statistics, including those for growth rate and agricultural production. According to assessments by certain large international development institutions, official grain production is overstated by some 30%.

[7] Foreign direct investment is amongst the lowest in Sub-Saharan Africa per head of population.

[8] “Despite some positive developments in industry and service sectors, Ethiopia has been a difficult place to do business”, World Bank Report N°71884-ET, August 29, 2012.

[9] Siye Abraha was one of the founders of the Front and its leading military figure. Gebru Asrat, a historic leader of the TPLF, was the president of the Tigray region at the time of his expulsion.

Source: Open Democracy

 ABBAYMEDIA.COM

በራስ አሉላ ስም የተሰየመው ት/ቤት በመለስ ተቀየረ

ከኢየሩሳሌም አርአያ

በትግራይ ተምቤን – አብዪአዲ የሚገኘውና በጀግናው ራስ አሉላ አባነጋ ስም ተሰይሞ የቆየው የሁለተኛ ደረጃ ት/ቤት ስያሜው ተቀይሮ በመለስ ዜናዊ ስም እንዲሰየም መወሰኑን ታማኝ ምንጮች አስታወቁ።

በደርግ ዘመን የተሰራውና በራስ አሉላ ስም ተሰይሞ የ 9 – 10ኛ ክፍል ተማሪዎችን ተቀብሎ ሲያስተምር ከቆየ በሑላ ከ2002 ዓ.ም ጀምሮ የት/ቤቱን አቅም ለማሳደግ በሚል የ11-12ኛ መመሪያ ክፍሎችን ለመገንባት በአገር ውስጥና በውጭ አገራት የሚገኙ የአካባቢው ተወላጆች ገንዘብ አዋጥተው ስራው መከናወኑን ምንጮቹ ጠቁመዋል። ግንባታው ተጠናቆ ባለፈው ነሃሴ ወር ለማስመረቅ በዝግጅት ላይ እንዳለ አቶ መለስ በማለፋቸው ፕሮግራሙ መሰረዙን ሲታወቅ; ከሁለት ሳምንት በፊት በተከናወነው የምረቃ ስነ-ስርአት የክልሉ ከፍተኛ ባለስልጣናት በስፍራው እንደተገኙ ማወቅ ተችሎዋል።

ከምረቃው ጋር በተያያዘ የራስ አሉላ ስም ተሰርዞ « መለስ ሁለተኛ ደረጃ ት/ቤት » ተብሎ መሰየሙን ባለስልጣናቱ በይፋ እንደገለጹ ምንጮች አረጋግጠዋል። በት/ቤቱ በይፋ የመለስ ስም ተፅፎ መለጠፉ ተጠቁሞዋል። በህዝብ ገንዘብ መዋጮ የተገነባን ት/ቤት በጡንቻና በማን አለብኝነት ህዝብን በመናቅ የተፈጸመ ተግባር ነው ሲሉ የአካባቢው ተወላጆች ማውገዛቸው ታውቁዋል።

በተለይ በአውስትራሊያ፡ ጀርመን፡ ኖርዌይ፡ አሜሪካ፡ ካናዳና… ሌሎች አገራት የሚኖሩ የአካባቢው ተወላጆች ባካሄዱት ቴሌ ኮንፈረንስ ከፍተኛ ተቃውሞ ማሰማታቸውን ተሳታፊዎቹ ገልጸዋል። ተሳታፊዎቹ እንዳሉት « የአፄ ምንሊክን፡ የሰማዕቱ አቡነ ጴጥሮስን ሃውልት ለማፍረስ የተጀመረው አፍራሽ እንቅስቃሴ ወደ ራስ አሉላ ተሻግሮዋል። ይህ የሚያመለክተው የቆየውን የኢትዮጲያን ታሪክ ለማጥፋት ቆርጠው መነሳታቸውን ነው። ይህ ትውልድ ታሪኩን አስጠብቆ የማቆየትና የተጀመረው አደገኛ አፍራሽ እንቅስቃሴ ከማውገዝ ባለፈ ለትግል መነሳሳት አለበት።ኢትዮጲያዊያን እጅ ለእጅ መያያዝ አለብን፤» ብለዋል። አክለውም « የኢትዮጲያዊነት ጉልህ መታወቂያና መገለጫ የሆኑ አኩሪ ታሪኰችንና ታሪክ ሰሪ ጀግኖችን ለማጥፋት ኤርትራዊው ቴውድሮስ ሃጎስ፡ በረከት ስሞንና ስብሃት ነጋ የሚመሩት አካል በአገራችን ላይ የጥፋት ዘመቻ ከፍተዋል» ሲሉ አንድ ተሳታፊ ተናግረዋል። « የዶጋሊ ዘመቻ » በሚል በየአመቱ ራስ አሉላ የሚዘከሩበት ታሪካዊ ቀን እንደነበረና ሕወሓት ወደ ስልጣን ከመጣ በሑዋላ ግን ይህ እንዲቀር መደረጉን እነዚሁ ወገኖች ያስታውሳሉ።

በሌላም በኩል በመቀሌ ከተማ ፒያሳ አካባቢ የአፄ ዮሃንስን መታሰቢያ ሃውልት ለማቆም ተጀምሮ የነበረው እንቀስቃሴ እንዲቆም መደረጉን የቅርብ ምንጮች አጋልጠዋል። ባለፈው አመት ከህዝብ በተዋጣ ገንዘብ ሓውልቱን ለማቆም የመሰረት ድንጋይ ተጥሎ እንደነበር ጠቁመው፤ በሁላ ግን « ከአንድ ሃይማኖት ተከታዮች ተቃውሞ በመቅረቡ ሃውልቱን ማቆም (መስራት) አይቻልም» በማለት እነ ቴውድሮስ ሃጎስ መወሰናቸውን ምንጮቹ ገልፀው፦ « አሳፋሪና ተቀባይነት የሌለው ተራ ምክንያት» ሲሉ ሁኔታውን በቅርብ የተከታተሉት ምንጮች አጣጥለውታል።

ይህ በእንዲህ እንዳለ በአድዋ ከተማ አደባባይ ላይ ተሰቅሎ የነበረ የመለስ ፖስተር ተቀዳዶ መጣሉን ምንጮች ጠቆሙ። የክልሉ ካድሬዎች « የመድረክ ተለጣፊ የሆነው አረና ፓርቲ ነው ይህን የፈፀመው » በማለት ያልተጨበጠ የፈጠራ ወሬ እያሰራጩና እየዛቱ ነው ያሉት ምንጮች አክለውም ድርጊቱን የፈፀመው የአካባቢው ህዝብ እንጂ የትኛውም ተቃዋሚ ፓርቲ አይደለም ብለዋል።

  • facebook
  • ABBAYMEDIA.COMtwitter
  • rss
  • print
  • bookmark
  • email

 

 

ከአዲስ አበባ ውጪ በመላ ሀገሪቱ የሚገኙ መኢአድ ፓርቲ አባላትና ደጋፊዎች ጥቃት እየደረሰባቸው መሆኑን አስታወቁ

ዎች

ህዳር ፮ (ስድስት) ቀን ፳፻፭ ዓ/ም

ኢሳት ዜና:- ከአዲስ አበባ ውጪ በመላ ሀገሪቱ የሚገኙ የመላው ኢትዮጵያ አንድነት ድርጅት (መኢአድ) ፓርቲ አባላትና ደጋፊዎች በኢህአዴግ ካድሬዎችና በመንግሥት ባለሥልጣናት ጥቃት እየደረሰባቸው መሆኑን አስታወቁ፡፡

የክልል ምክር ቤቶችና የወረዳዎች የምርጫ እንቅስቃሴ በመጀመሩ የኢህአዴግ ካድሬዎች እንደተለመደው አውሬ ባህሪያቸው ጎልቶ ወጥቷል ያሉት የመኢአድ የአሶሳ የአመራር አባል የመንግሥት ደህነቶች የተቃዋሚ ፓርቲ በተለይም የመኢአድ ፓርቲ አባላትንና ደጋፊዎችን እየለቀሙ መሬታችሁን ለቃችሁ ውጡ በማለት እያስፈራሩን ነው ብለዋል

በቅርቡ ሚጀመረውን የ2005 ዓ.ም አካባቢያዊ የቅድመ ምርጫ የእንቅስቃሴ መርሃ- ግብር ተከትሎ በቤንሻንጉል፣ በደቡብ ብሄርና ብሄረሰቦች ክልል ቀበሌ ገበሬ ማህበር በሚገኙ የመኢአድ አባላትና ደጋፊዎች ላይ ድብደባ፣ ከአካባቢ እና ከሥራ ማባረር እና እሥራት የመሳሰሉ ከፍተኛ ጫና ነው ብለዋል፡፡

በአሶሳ እና በቤንቺ ማጂ ዞኖች የሚኖሩ 150 የመኢአድ አባላቶች እና ደጋፊዎች ከጥቅምት ወር ጀምሮ መሬታቸውን መነጠቃቸውን ታውቋል፡፡

መላው ኢትዮጵያ አንድነት ድርጅት በ2002 ዓ.ም ምርጫ ዋዜማ ከኢህአዴግ ጋር የምርጫ የስነ-ምግባር ደንብ መፈረሙ ይታወሳል፡፡

ABBAY MEDIA.COM

የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት አርማጭሆ ሳንጃ ወረዳ ልዩ ስሙ ጃንሱማ በተባለው ቦታ ወታደራዊ ጥቃት ፈጸመ

የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት በወያኔ ቅጥረኛና ምንደኛ የልዩ ሃይል ታጣቂ ቡድን ላይ የጀመረውን የማጥቃት ዘመቻ አጠናክሮ በመቀጠል ሕዳር 15-2005 ዓ.ምEthiopian People Patriots Front - EPPFአርማጭሆ ሳንጃ ወረዳ ልዩ ስሙ ጃንሱማ በተባለ ቦታ ባደረገው ውጊያ 14 የጠላት ወታደሮችን በመግደልና 12 በማቁሰል ከፍተኛ ወታደራዊ ድሎችን በማስመዝገብ ግንባሩ የተሰማራበትን ግዳጅ በድል እየተወጣ መሆኑን የግንባሩ ወታደራዊ መምሪያ አስታውቋል።

የኢትዮጵያ ሕዝብ ከዘራፊውና ከነፍሰ-ገዳዩ የወያኔ አምባገነናዊ ገዥ ቡድን ለማላቀቅ ያለው ብቸኛ አማራጭ መንገድ በትጥቅ ትግል ስርዓቱን ማንበርከክ መሆኑን ጠንቅቆ ያወቀው የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት ሀገርንና ወገንን ለመታደግ ቆርጦ በመነሳት በሰሜኑ የሐገራችን ክፍል ወታደራዊ ስትራቴጅውን ነድፎ እየተንቀሳቀሰ መሆኑ የሚታወቅ ሲሆን፣ ሰሞኑን አርማጭሆ ሳንጃ ወረዳ ልዩ ስሙ ጃንሱማ በተባለው ቦታ ባደረገው የማጥቃት ዘመቻ 26 የጠላት ወታደሮችን ሙትና ቁስለኛ በማድረግ ወታደራዊ የበላይነትን የተቀዳጀ ሲሆን፣ ከሞቱት 14 የልዩ ሃይል ታጣቂ ቡድን መካከል አበበ የሚባለው የቀራቅር ተወላጅና አለልኝ የሚባል የደባርቅ ተወላጅ የሆኑት ከፍተኛ አመራሮች መሞታቸውን የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ወታደራዊ መምሪያ ገልጿል።

ይህ በእንዲህ እንዳለ የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት አርማጭሆ ሳንጃ ወረዳ ልዩ ስሙ ጃንሱማ በተባለ ቦታ በፈፀመው ወታደራዊ የማጥቃት ዘመቻና በጠላት ላይ ባደረሰው ከፍተኛ ኪሳራ የተደናገጠው የወያኔ ቡድን ተጨማሪ ጦር ወደ አካባቢው እያጓጓዘ መሆኑንም ከአካባቢው የተሰራጩ የዜና ምንጮች አጋልጠዋል።

ይሁን እንጅ በዓላማቸው ፅናትና በሐገራዊ ፍቅር የተገነባው የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት በጀመረው ሕዝባዊና ሐገራዊ ተልዕኮ የፈረጠመ ክንዱን በጠላት ላይ በማሳረፍ አይበገሬነቱንና ቁርጠኝነቱን ሰሞኑን በተከታታይ ባደረጋቸው ውጊያዎች አስመስክሯል ሲሉ የአካባቢው ነዋሪዎች ገልፀዋል።

በመጨረሻም ውጊያው በተፈፀመባቸው አካባቢዎች የሚኖሩ የሕብረተሰብ ክፍሎች የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር ሰራዊት የጀመረውን ወታደራዊ የማጥቃት ዘመቻ አጠናክሮ እንዲገፋበትና እኛም የተለመደውን ሁለንተናዊ ድጋፍ ከማድረግ ባሻገር ግንባሩን ለመቀላቀል የሚያስችል መነሳሳትን የፈጠረ አኩሪ የአርበኝነት ገድል መፈፀሙን ነዋሪዎች አስታውቀዋል።

የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር በበኩሉ በስልጣን ላይ ያለው ፀረ-ሕዝብና ፀረ-ኢትዮጵያ ወንጀለኛ የወያኔ ቡድን የመጨረሻ ግብዓተ-መሬቱ እስኪፈፀም ድረስ ወታደራዊ የማጥቃት ዘመቻውን አጠናክሮ እንደሚቀጥል ገልፆ የአገዛዙን እድሜ ለማሳጠርም የተለመደው ሕዝባዊ ድጋፍ ተጠናክሮ እንዲቀጥል ለመላው ነፃነት ናፋቂና ሀገር ወዳድ ኢትዮጵያዊያን ሀገራዊ መልዕክቱን አስተላለፏል።

የኢትዮጵያ ሕዝብ አርበኞች ግንባር

ECADF.COM

መፍትሄ የናፈቃቸው የኑሮ ችግሮች

መፍትሄ የናፈቃቸው የኑሮ ችግሮች

የኢህአዴግና የተቃዋሚዎች 3 የምርጫ አጀንዳዎች

የተመራቂዎች ሥራ አጥነት

በመቶ ሺ የሚቆጠሩ ተመራቂዎች ሥራ አጥ ሆነዋል፤ በየአመቱ ግማሽ ሚሊዮን ያህል ወጣቶች በቴክኒክና ሙያ ይመረቃሉ።
የኑሮ ውድነት ሸክም የዋጋ ንረት በአስር አመት በአምስት እጥፍ ጨምሯል። የደሞዝተኛ ሰራተኞች የኑሮ ደረጃ ደግሞ በግማሽ አሽቆልቁሏል።

የአነስተኛና ጥቃቅን ችግር

በሺ የሚቆጠሩ ወጣቶች በገበያ እጦትና በመንግስት የተንዛዛ ቢሮክራሲ ሳቢያ ከስረዋል፤ የተበደሩትን ሳይመልሱ ጠፍተዋል በመጪው ግንቦት የሚካሄደው የአዲስ አበባ አስተዳደር ምርጫ ምን አይነት መልክ ሊኖረው እንደሚችል ከወዲሁ መገመት ይከብዳል። በዚያው ጊዜ በመላ አገሪቱ በሚከናወኑት የወረዳና የቀበሌ ምርጫዎች፤ ከሞላ ጎደል ኢህአዴግና አጋሮቹ በዘጠና ምናምን ፐርሰንት እንደሚያሸንፉ አያጠራጥርም። የአዲስ አበባውም ተመሳሳይ ሊሆን ይችላል። ግን ላይሆንም ይችላል። የሆነ ሆኖ፤ ከምርጫው ጋር ተያይዞ፤ ለረዥም ጊዜ ጠፍቶ የነበረው የተቃዋሚ ፓርቲዎች ድምፅ ሰሞኑን ብቅ ብቅ ማለት ጀምሯል። የገዢው ፓርቲ እና የተቃዋሚ ፓርቲዎች ውዝግብም ሞቅ ሞቅ ማለቱ አይቀርም – ፉክክር መሆኑ ነው። ግን ምን ዋጋ አለው? ፉክክራቸውና ውዝግባቸው ሁሉ ያን ያህልም ከዜጎች ተጨባጭ የኑሮ ችግር ጋር ግንኙነት የለውም።

የምርጫ ንትርክና ውዝግብ

ለግለሰብ ነፃነት የተሻለ ክብር እየሰጡ፣ በስልጣኔ ጎዳና ደህና የተራመዱ አገራት ውስጥ የምናየው ፉክክር ኢትዮጵያ ውስጥ ከምናየው ውዝግብ በእጅጉ ይለያል። የአሜሪካና የእንግሊዝ ተወዳዳሪ የፖለቲካ ፓርቲዎች፣ በምርጫ ወቅት የሚያነሷቸው አጀንዳዎች፣ ከዜጎች ኑሮ ጋር በቀጥታ የተያያዙ ናቸው። በዜጎች ኑሮና ፍላጎት ዙሪያ እየተከራከሩ፣ በዜጎች ችግርና በመፍትሄ ሃሳቦች ላይ እየተፎካከሩ የምርጫ ውድድር ያካሂዳሉ። “ያኛው የዜጎች ችግር፣ ቅድሚያ ትኩረት ያሻዋል… አይ ይሄኛው ችግር ይቀድማል” እያሉ ይከራከራሉ። “እኔ ያቀረብኩት የመፍትሄ ሃሳብ ይበልጣል … አይ፤ የኔ ሃሳብ ይሻላል” እያሉ ይፎካከራሉ። ፓርቲዎቹ በምርጫ ውድድራቸው አብዝተው የሚከራከሩትና የሚፎካከሩት፤ በዜጎች የኑሮ ችግርና በመፍትሄ ሃሳቦች ላይ ነው። በአጭሩ፤ የምርጫ ውድድሩ ዋነኛ አጀንዳ፣ “የዜጎች ኑሮ” ይሆናል – በሰለጠኑት አገራት። በእርግጥ በኛ አገርም፤ ለምርጫ የሚወዳደሩ ፓርቲዎች እንደነገሩ ለወጉ ያህል አነሰም በዛም “ይከራከራሉ፤ ይፎካከራሉ” ይባል ይሆናል። ነገር ግን፣ “ክርክራቸውና ፉክክራቸው”፣ በዜጎች ኑሮና ችግር ላይ ወይም በመፍትሄ ሃሳቦች ዙሪያ አይደለም። በራሱ በምርጫ ጉዳይ ነው የሚነታረኩትና የሚወዛገቡት። ምርጫውን ራሱ፣ ዋነኛ የምርጫ አጀንዳ ስለሚያደርጉት፤ “ክርክርና ፉክክር” ሳይሆን፤ “ንትርክና ውዝግብ” ገንኖ ይወጣል። ድሮም፣ በግለሰብ ነፃነት ላይ ያልተመሰረተ ኋላቀር ፖለቲካ፣ ከንትርክና ከውዝግብ ውጭ ሊሆን አይችልም። እንዴት አትሉም? ለግለሰብ ነፃነት ብዙም ክብር የማይሰጥ ገዢ ፓርቲ፤ ነፃ ምርጫዎችን የማካሄድ ፍላጎቱ ዝቅተኛ ነው። ምርጫዎች የስልጣን ማራዘሚያ መሳሪያ ሆኖ የሚታየው ከሆነ፤ ዜጎችን በአፈናም በጫናም ለመቆጣጠር ይጥራል። ተቃዋሚዎችን በዛቻም በወከባም መፈናፈኛ ያሳጣቸዋል። በዚያው ልክ፤ ለግለሰብ ነፃነት ብዙም ዋጋ ለማይሰጡ ተቃዋሚ ፓርቲዎች፤ የምርጫ ውድድር ምን ሆኖ እንደሚታያቸው አስቡት። የምርጫ ውድድር ማለት፣ እያንዳንዱ ዜጋ በነፃነት ሃሳቡን የሚገልፅበትና ድምፁን የሚሰጥበት መድረክ ነው? ወይስ የምርጫ ውድድር በአመዛኙ የአመፅ ሰበብ ሆኖ ይታያቸዋል?sostu yenuro chigrochያው የምርጫ ውድድር በመጣ ቁጥር፤ ተቃዋሚ ፓርቲዎች ምሬታቸውን ይገልፃሉ – “የገዢው ፓርቲ አፈናና ወከባ በዛብን፤ ምርጫው ነፃ አይደለም” እያሉ። ገዢው ፓርቲም እንዲሁ ያማርራል – “ተቃዋሚ ፓርቲዎች አመፅ ይሰብካሉ፤ ስርዓቱን ለማፍረስ ይፈልጋሉ” እያለ። ንትርኩና ውዝግቡ እስከ ምርጫው እለት ይቀጥላል። በእርግጥ፤ ከምርጫው ጋር የተያያዙ የአፈናና የወከባም ሆነ የአመፅ ጉዳዮች አይነሱ ማለቴ አይደለም። መነሳት አለባቸው። ነፃ ምርጫ እንዲካሄድ፤ አፈናና ጫና፣ ወከባና እስር መቆም አለበት። ሰላማዊ ምርጫ እንዲካሄድ፣ አመፅ መቅረት ይኖርበታል። ለነገሩ አሁን አሁን እንኳ ስለ አመፅ የሚናገር ይቅርና ሰላማዊ ሰልፍ የሚጠራ ተቃዋሚ ፓርቲም ያለ አይመስልም። ቢሆንም ግን፤ ጨርሶ ጉዳዩ መነሳት የለበትም ብሎ መናገር ያስቸግራል። እናም ይሁን … በምርጫ ውድድር ውስጥ፤ አፈናንና ወከባን እንዲሁም አመፅን በማውገዝ ላይ ያተኮሩ፤ ከምርጫ ጋር የተያያዙ አጀንዳዎች ይኑሩ። ነገር ግን፤ ምርጫው በእነዚህ አጀንዳዎች ታጥሮ የንትርክና የውዝግብ ሰርከስ መሆን አይገባውም። ከዜጎች ህይወት ጋር በቀጥታ የተያያዙ ሌሎች አጀንዳዎችን የማንሳትና የማስተጋባት ልምድም ሊኖረን ይገባል። ለዚህም ነው፤ ገዢው ፓርቲና ተቃዋሚ ፓርቲዎች ሊከራከሩባቸው የሚገቡ ሦስት ዋና ዋና የኑሮ አጀንዳዎችን መርጬ የማቀርበው።

መፍትሄ የናፈቃቸው የኑሮ ችግሮች

ፅሁፌ ውስጥ በርከት ያሉ ቁጥሮችን ስትመለከቱ ቅር እንዳይላችሁ። ደግሞስ ቁጥርን ጠልተን የት እንደርሳለን! ኑሯችንኮ በቁጥሮች የተሳሰረ ነው። የሥራ ሰዓት በቁጥር፤ ግዢና ሽያጭ በቁጥር፤ ደሞዝና አስቤዛ በቁጥር፣ ትርፍና ኪሳራ በቁጥር፣ የዋጋ ንረትና ሥራ አጥነት በቁጥር… ቁጥር ሳንጠቀም ውለን አናድርም። ቢሆንም ግን፤ ሦስቱን አጀንዳዎች አስተሳስረን ለማገናዘብ የሚረዱ መረጃዎችን የማቀርብላችሁ፤ በተቻለ መጠን የቁጥር ጋጋታ ሳላበዛ ነው። ማዕከላዊ የስታትስቲክስ ኤጀንሲ፤ “የምርት ተቋማት”ን በሚመለከት ካሰራጫቸው ሪፖርቶች ልነሳ። በነገራችን ላይ፤ በኤሌክትሪክ ወይም በነዳጅ የሚንቀሳቀስ አንዳች መሳሪያ ተጠቅሞ የሚያመርትና ለገበያ የሚያቀርብ ተቋም ሁሉ፤ የምርት ተቋም ይባላል። የሰራተኞቹ ቁጥር ከአስር በታች ከሆነ፣ አነስተኛ የምርት ተቋም ተብሎ ይጠራል – በአብዛኛው የሰራተኞቻቸው ብዛት ከሶስት አይበልጥም። መበየጃ ተጠቅሞ የብረት በርና መስኮት የሚሰራ፤ እንጀራና ዳቦ መጋገሪያ፤ ወፍጮ ቤት የመሳሰሉ ሊጠቀሱ ይችላሉ። ለምሳሌ በ94 ዓ.ም በመላ አገሪቱ ከነበሩት 32 ሺ ገደማ አነስተኛ የምርት ተቋማት መካከል 27ሺ ያህሉ ወፍጮ ቤቶች እንደነበሩ የማዕከላዊ ስታትስቲክስ ኤጀንሲ ሪፖርት ያሳያል። ያኔ፣ በአነስተኛ የምርት ተቋማት ውስጥ ይሰሩ ከነበሩ መቶ ሺ ገደማ ሰራተኞች መካከል 45ሺ ያህሉ ያለ ደሞዝ የሚሰሩ ነበሩ – የቤተሰብ አባላት ናቸውና። ደሞዝ የሚከፈላቸው 55ሺ ሰራተኞች በአማካይ 120 ብር የወር ደሞዝ እንደሚያገኙ በወቅቱ የወጣው መረጃ ያመለክታል (የ1994 ዓ.ም REPORT ON SMALL SCALE MAIYUFACTURING INDUSTRIES SURVEY)። ከጠቅላላው ሰራተኛ ውስጥ በቴክኒክና ሙያ ወይም በከፍተኛ ትምህርት የተመረቁ ሰራተኞች፤ 2ሺ አይሞሉም ነበር (ገፅ 28)። እንግዲህ፤ በ1994 ዓ.ም የአነስተኛ የምርት ተቋማት ብዛት፤ የሰራተኞቻቸው ቁጥር፤ የትምህረት ብቃታቸው ደረጃ፤ የደሞዛቸው መጠን አየን። “ከስድስት አመት በኋላስ የአነስተኛ የምርት ተቋማት እድገት የት ደረሰ?” ብለን እንጠይቅ። የስታትስቲክስ ኤጀንሲ ሪፖርት ላይ ምላሹን እናገኛለን – (የ2000 ዓ.ም REPORT ON SMALL SCALE MANUFACTURING INDUSTRIES SURVEY)። በስድስት አመታት፣ የተቋማቱ ቁጥር በአስር ሺ ስለጨመረ 43ሺ ደርሷል። የሰራተቹ ቁጥር ደግሞ 140ሺ ሆኗል። በእርግጥ ስልሳ ሺ ያህሉ ደሞዝ የማይከፈላቸው የቤተሰብ አባላት ናቸው። ሰማኒያ ሺዎቹ ደግሞ፣ ቋሚ ወይም ጊዜያዊ ደሞዝተኞች ናቸው – በአማካይ በወር 240 ብር የሚከፈላቸው። በቴክኒክና ሙያ ወይም በከፍተኛ ትምህርት የተመረቁ ሰራተኞች ቁጥር ከአርባ ሺ በላይ ሆኗል። ግራ አያጋባም? በቴክኒክና ሙያ ተመርቆ በሶስት መቶ ብር በታች ደሞዝ የሚከፈለው ወጣት ይታያችሁ። በስድስት አመታት ውስጥ በቴክኒክና ሙያ ወይም በዩኒቨርስቲ የተመራቁ ሰራተኞች ቁጥር፣ ከሃያ እጥፍ በላይ ቢጨምርም፤ የሰራተኞች አማካይ የወር ደሞዝ ግን በ120 ብቻ ነው የጨመረው (ከ120 ወደ 240 ብር)። ለነገሩ ይህንን የደሞዝ ለውጥ፣ እንደ ጭማሪ ከቆጠርነው ተሳስተናል። ለምን ቢባል፣ በእነዚያ ስድስት ዓመታት ውስጥ የዋጋ ንረት በእጥፍ ጨምሯል። ስለዚህ፤ በ1994 ዓ.ም የነበረው 120 ብር የወር ደሞዝ እና በ2000 ዓ.ም የነበረው 240 ብር የወር ደሞዝ እኩል ናቸው። የሰራተኞቹ ኑሮ አልተለወጠም ማለት ነው። የተለወጠ ነገር ቢኖር፤ አብዛኞቹ ደሞዝተኛ ሰራተኞች የቴክኒክና ሙያ ወይም የዩኒቨርስቲ ምሩቃን መሆናቸው ብቻ ነው። ነገር ግን ምሩቃን በመሆናቸው ምክንያት ከቀድሞዎቹ ሰራተኞች የተሻለ ክፍያና የተሻለ ኑሮ አላገኙም። ቢሆንም፤ ቢሆንም… “ደሞዝ አነስ፣ ተምረን እንዳልተማረ ሆንን” ብለው ባያማርሩ ይሻላቸዋል። የባሰምኮ አለ። ብዙ ተመራቂዎች ስራ አጥ ሆነዋላ። በዚያ ላይ በየአመቱ በቴክኒክና ሙያ የሚመረቁ ከሩብ ሚሊዮን በላይ ወጣቶች የሥራ አጡን ጎራ ይቀላቀላሉ። በእርግጥ ትምህርቱና ስልጠናው አስተማማኝ ስላልሆነ፤ “መመረቅ” ማለት የሙያ ባለቤት መሆን ማለት አይደለም። ከተመረቁት መካከል ሩብ ያህሉ ናቸው የሙያ ብቃት መመዘኛ የሚያልፉት። ለማንኛውም፣ በስድስት አመት ውስጥ ከአንድ ሚሊዮን በላይ ወጣቶች በቴክኒክና ሙያ ተመርቀዋል። ነገር ግን፤ ቢበዛ ቢበዛ አርባ ሺ ያህሉ ብቻ ናቸው በአነስተኛ የምርት ተቋማት ውስጥ ስራ ያገኙት (በአማካይ በአመት ሰባት ሺ ተመራቂዎች ብቻ ማለት ነው)። ታዲያ ሌሎቹ ተመራቂዎችስ ሌላ ምን እድል አላቸው? ምናልባት መካከለኛና ትላልቅ የምርት ተቋማት ውስጥ ሥራ ያገኙ ይሆን?

የኑሮ ውድነት፣ ሥራ አጥነት

እንግዲህ አነስተኛ የሚባሉትን የምርት ተቋማት አይተናል – ከአስር በታች ሰራተኞችን የያዙ ናቸው። መካከለኛና ትላልቅ የምርት ተቋማት የሚባሉት ደግሞ አስር ወይም ከዚያ በላይ ሰራተኞች የያዙ ተቋማት ናቸው። እነዚህ ተቋማትስ በስድስት አመታት ውስጥ ለምን ያህል ሰራተኞች የስራ እድል ፈጠሩ? የማዕከላዊ ስታትስቲክስ የ1994 ዓ.ም ሪፖርት እንደሚያመለክተው፤ መካከለኛና ትላልቅ ተቋማት ውስጥ መቶ ሺ ሰራተኞች ነበሩ – በአማካይ በወር 630 ብር የሚከፈላቸው (ገፅ 24)። ከስድስት አመት በኋላ በ2000 ዓ.ም ግን የሰራተኞቹ ቁጥር በ30 ሺ ገደማ ጨምሯል – ወደ 130 ሺ። በወር የሚያገኙት አማካይ ደሞዝ 1060 ብር እንደነበረም የማዕከላዊ ስታትስቲክስ ባለስልጣን የ2000 ዓ.ም ሪፖርት ያመለክታል (ሰንጠረዥ 3.6)። ሁለት ነገሮችን አስተውሉ። አንደኛ ነገር፤ በስድስት አመታት ውስጥ የሰራተኞች አማካይ ደሞዝ የጨመረ ይመስላል እንጂ፤ በተቃራኒው የሰራተኞቹ የኑሮ ደረጃ ወደ ታች ወርዷል። ለምን ቢባል፤ በስድስቱ አመታት ውስጥ የዋጋ ንረት በእጥፍ ጨምሯል። የሰራተኞቹ አማካይ የወር ደሞዝ ግን በእጥፍ አልጨመረም። እናም ኑሯቸው በዚያው ልክ ዝቅ ብሏል ማለት ነው። ሁለተኛ ነገር፤ በስድስት አመታት ውስጥ ለ30 ሺ ተጨማሪ ሰዎች ብቻ ነው የሥራ እድል የተፈጠረው (በአመት 5ሺ ያህል ማለት ነው)። ከ2000 ዓ.ም ወዲህ ያለውን መረጃ ስንመለከትም ተመሳሳይ ውጤት ነው የምናገኘው። ነሐሴ ወር ላይ በማእከላዊ ስታትስቲክስ የተለቀቀውን የመካከለኛና የትላልቅ አምራች ተቋማት የ2003 ዓ.ም ሪፖርት ተመልከቱ። የተቋማቱ የሰራተኞች ቁጥር ወደ 170 ሺ አድጓል። አማካይ የሰራተኞች የወር ደሞዝ ደግሞ ወደ 1330 ብር ጨምሯል። የደሞዛቸው መጠን ከ1994 ዓ.ም ጋር ሲነፃፀር በአስር አመት ውስጥ በእጥፍ ጨምሯል ማለት ይቻላል። ነገር ግን በእነዚያ አስር አመታት ውስጥ የብር የመግዛት አቅም ክፉኛ ተሸርሽሮ የዋጋ ንረት በአራት እጥፍ ጨምሯል። ምን ማለት ነው አትሉም? ያኔ በ1994 ዓ.ም ገበያ ወጥተን በ630 ብር እንገዛቸው የነበሩ ነገሮች፤ በ2003 ዓ.ም ዋጋቸው ከ2400 ብር በላይ ሆኗል። በሌላ አነጋገር፤ የሰራተኞች ደሞዝ በእጥፍ ቢጨምርም እንኳ የዋጋ ንረት በአራት እጥፍ ስለጨመረ፤ የሰራተኞቹ የኑሮ ደረጃ በግማሽ ቀንሷል ማለት ነው። ብር ስለረከሰ የዛሬ ደሞዛቸው … ከአስር አመት በፊት ከነበረው 300 ብር ጋር እኩል ነውና። እንግዲህ የዜጎች ኑሮ፤ በተለይ ደግሞ የሙያተኞችና የከተሜዎች ኑሮ ባለፉት አስር አመታት ምን ያህል እንደተደቆሰ ለማየት፤ ከዚህ የማዕከላዊ ስታትስቲክ መረጃ የተሻለ ግልፅ ማስረጃ የሚገኝ አይመስለኝም። የዋጋ ንረትና የኑሮ ውድነት፣ ዋነኛው የምርጫ አጀንዳ መሆን የሚገባውም በዚህ ምክንያት ነው። ገዢው ፓርቲም ሆነ ተቃዋሚ ፓርቲዎች፣ የኑሮ ውድነትን ዋነኛ አጀንዳ ካላደረጉት፤ ከዚያም ግልፅና አሳማኝ የመፍትሄ ሃሳቦችን ለማቅረብ ካልሞከሩ… በእርግጥም ከዜጎች ኑሮ በእጅጉ ተራርቀዋል ማለት ነው።

ሁለተኛው አጀንዳ፤ ከኑሮ ችግር ጋር የተያያዘው የሥራ አጥ ተመራቂዎች ጉዳይ ነው። የቴክኒክና ሙያ ተቋማት እንዲሁም የዩኒቨርስቲ ተመራቂዎች ቁጥር እየጨመረ ቢሄድም፤ ያንን የሚመጥን የኢንቨስትመንትና የቢዝነስ እድገት ስላልተፈጠረ ብዙዎቹ ተመራቂዎች ሥራ አጥ እየሆኑ ነው። የመንግስት የእድገትና ትራንስፎርሜሽን ሰነድ እንደሚያሳየው፤ በ97 ዓ.ም መቶ ሺ ገደማ የነበረው የቴክኒክና ሙያ ሰልጣኞች ቁጥር፣ በ2002 ዓ.ም ወደ ሰባት መቶ ሺ ደርሷል። በመንግስት ዩኒቨርስቲዎች 80ሺ ገደማ የነበረው የተማሪዎች ቁጥርም ወደ 190ሺ የሚጠጋ ሆኗል። ባለፉት ሦስት አመታትም በቴክኒክና ሙያ ተቋማት እንዲሁም በዩኒቨርስቲዎች ውስጥ የተማሪዎች ቁጥር ስለጨመረ፤ የቴክኒክና ሙያ ተመራቂዎች ቁጥር በአመት ወደ ግማሽ ሚሊዮን የሚጠጋ ሆኗል። የዩኒቨርስቲ ተመራቂዎች ቁጥርም በተመሳሳይ መንገድ በአመት ወደ መቶ ሺ እየተጠጋ መጥቷል። የቴክኒክና ሙያ ተቋማት እንዲሁም የዩኒቨርስቲ ትምህርት፤ በአብዛኛው ለምርት ተቋማት በሚያመች መንገድ (ለአነስተኛ፣ ለመካከለኛና ለትላልቅ አምራቾች የሚጠቅም መንገድ) እየተቃኘ እንደሆነ ይናገራል መንግስት። የእድገትና ትራንስፎርሜሽን እቅድ ገፅ 74 መመልከት ትችላላችሁ። አብዛኞቹ ተመራቂዎችም በእነዚህ ተቋማት ውስጥ ለሥራ ይሰማራሉ ተብሎ ይጠበቃል። ማለትም በአነስተኛ፣ በመካከለኛና በትላልቅ አምራች ተቋማት ውስጥ የስራ እድል ያገኛሉ፤ ወይም ተመራቂዎቹ ራሳቸው ተቋማቱን በመመስረት የስራ እድል ይፈጥራሉ። ታዲያ እንዲህ በእቅድ የሰፈረው ሃሳብ፤ በተጨባጭ እውን ሆነ? አልሆነም። የማዕከላዊ ስታትስቲክስ አመታዊ ሪፖርቶች እንደሚያሳዩት በእነዚህ ተቋማት ውስጥ በአማካይ በየአመቱ የሚፈጠረው የሥራ እድል ቢበዛ ከ20ሺ አይበልጥም። ለአብዛኛው ተመራቂ የሥራ እድል ይፈጥራሉ ተብለው የሚጠበቁት የምርት ተቋማት፤ እንዲህ 5 በመቶ ያህሉን ተመራቂ እንኳ ማስተናገድ አልቻሉም ማለት ነው። ታዲያ በየአመቱ እየተመረቀ የሚወጣው ከግማሽ ሚሊዮን በላይ ወጣት የት ይገባል? ከአመት አመት ሥራ አጥ ተመራቂ በተበራከተ ቁጥር፤ የዚያኑ ያህል አደጋው እያበጠ ይመጣል። አብጦ አብጦ ከመፈንዳቱ በፊት መፍትሄ ሊበጅለት ስለሚገባ፤ በመጪው ምርጫ ትልቅ የመከራከሪያና የመፎካከሪያ አጀንዳ መሆን ይገባዋል።

ሦስተኛው አጀንዳ፣ የኑሮ ችግርንና ሥራ አጥነትን እንደሚያቃልሉ የሚነገርላቸው ጥቃቅንና አነስተኛ ተቋማት ላይ ማተኮር አለበት – በከፍተኛ ችግሮች የተከበቡ ናቸውና። በእርግጥ፣ የተወሰኑ ሰዎችና ተቋማት እንደየትጋታቸው ሲሳካላቸውና ሲመነደጉ ይታያል። ጥቃቅንና አነስተኛ ተቋማት እንዲስፋፉ፣ መንግስት በየአመቱ በቢሊዮኖች የሚቆጠር በጀት፣ ብድር እና ድጋፍ ሲመድብ መቆየቱም አይካድም። ነገር ግን፤ የተወራላቸውን ያህል ጉልህ ለውጥ አላስገኙም። አልፎ አልፎ ከሚታየው የጥቂት ታታሪ ሰዎች ስኬት በስተቀር፤ እቅዱ እንደታሰበው አለመሳካቱንና በርካታ ገንዘብ መባከኑን መንግስት ራሱ ያምናል። መንግስት የማምረቻ መሳሪያዎች ገዝቶ ለበርካታ ወጣቶች ቢያከፋፍልም፤ ከተወሰነ ጊዜ በኋላ በየቦታው ተጥለው ባክነዋል። በአንድ ቀበሌ ብቻ፤ ብድር ወስደው ያልመለሱ በመቶ የሚቆጠሩ ሰዎች ሥም ዝርዝራቸው በአደባባይ ተለጥፎ ማየት እንግዳ ነገር አይደለም። ከሳምንት በፊት በፓርላማ በተካሄደ ስብሰባ፤ ብድር ለማስመለስ ከፍተኛ ትኩረት መሰጠት እንዳለበት የፓርላማ አባላት ማሳሰቢያ ሲሰጡ የተመለከትነው ለምን ሆነና! ድሮም ቢሆን መንግስት ብድርና ድጋፍ እሰጣለሁ ብሎ የቢዝነስ ስራ ውስጥ ሲገባ፤ የገንዘብ ብክነት መፈጠሩ አይቀሬ ነው። በዚያ ላይ፤ የመንግስትን ድጎማና ድጋፍ የለመደ እጅ፤ እድሜ ልክ በጥገኝነት ለመቀጠል ይመኛል እንጂ ራሱን ችሎ የመስራት ልምድ አያዳብርም። ይህም ብቻ አይደለም። የመንግስት አሰራር በተፈጥሮው በተንዛዛ ቢሮክራሲ የተተበተበ በመሆኑ፤ ወቅቱንና ጊዜውን ጠብቆ ክፍያ አይፈፅምም። የሥራ መንፈስን ይደገድላል። እናም እንደታቀደው አነስተኛና ጥቃቅን ተቋማት ተስፋፍተው አልተጠናከሩም። ታዲያ በአነስተኛና ጥቃቅን ተቋማት ዙሪያ የሚታየውን የገንዘብ ብክነት፤ ጥገኝነትና ስራ አጥነት ማስወገድ የለብንም? ዜጎች የሥራ መንፈሳቸው ተነሳስቶ የሥራ እድል እንዲፈጥሩና በራሳቸው ጥረት ሕይወታቸውን እንዲያሻሽሉ መንገዱን ማስተካከል አይኖርብንም? የመጪው ምርጫ ሶስተኛ አጀንዳ፤ በአነስተኛና ጥቃቅን የቢዝነስ ተቋማት ዙሪያ መሆን ያለበትም በዚህ ምክንያት ነው።

ABBAY MEDIA.COM

ኢሳትን አያችሁ የተባሉ ወታደሮች ታሰሩ፤ ሠራዊቱ ዉስጥ የተፈጠረዉ መከፋፋል አሁንም እንደቀጠለ ነዉ

[ግንቦት 7 ዜና] ሰሜን ኢትዮጵያ ዉስጥ በባድሜ ግንባር ወታደራዊ ክበባቸዉ ዉስጥ ቁጭ ብለዉ በናይልሳት የሚተላለፈዉን የኢትዮጵያ ሳተላይት ቴሌቪዥንን ሲከታተሉ የተገኙ በርካታ ወታደሮች ለሁለት ሳምንታት ታስረዉ በከባድ ማስጠንቀቂያ መለቀቃቸዉን ትግራይ ዉስጥ የሚገኙ ወታደራዊ ምንጮቹን በመጥቀስ የኢትዮጵያ ሳተላይት ቴሌቪዥን ኢሳት ዘገበ። አንድ ስማቸዉና ማዕረጋቸዉ እንዳይጠቀስ የጠየቁ ከፍተኛ መኮንን በስልክ ከኢሳት ጋር ባደረጉት ቃለምልልስ እንደገለጹት ወታደሮቹ የታሰሩት በክበባቸው ውስጥ ቁጭ ብለዉ የኢሳትን ዝግጅት ሲከታተሉ ሲሆን ከ 14 ቀናት እስርና እንግልት በኋላ የተፈቱት የዲሻቸውን አቅጣጫ ወደ ናይል ሳይት ያዞሩት ሳያዉቁ በስህተት መሆኑን ለበላይ አለቆቻቸው ተናግረዉ ዳግመኛ ኢሳትን እንደማይመለከቱ ቃል ከገቡ በኋላ መሆኑን ለማወቅ ተችሏል።

ይህ በእንዲህ እንዳለ ከዚያዉ ከባድሜ ግንባር አንድ ሌላ ከፍተኛ የጦር መኮንን ለኢሳት በሰጡት መረጃ መሠረት በመከላከያ ሠራዊቱ ዉስጥ ከፍተኛ የሞራል ዉድቀት የሚታይ ሲሆን ከዚህ በተጨማሪ በሠራዊቱ ዉስጥ ይህ ነዉ የማይባል የኤኮኖሚ ችግር፤ ሰር የሰደደ የዘር ልዩነትና ከፍተኛ የአስተዳደር በደል በየቦታዉ ተንሰራፍቶ ይታያል ብለዋል። መኮንኑ ንግግራቸዉን በመቀጠል አብዛኛው የኢትዮጵያ ወታደር የመከላከያ ሠራዊቱን የሚቀላቀለዉ በኢኮኖሚ ችግር ምክንያት ቢሆንም የሰራዊቱ አባላት በአገሪቱ ከሚታየዉ የኤኮኖሚ ችግር ማምለጥ አልቻሉም ብለዋል። እንደ መኮንኑ አበባል ከኮሎኔልነት በታች ማዕረግ ያላቸው መኮንኖች ገቢያቸዉ ከተራው ወታደር ብዙም እንደማይለይና ተደማጭነትም እንደሌላቸው ለማወቅ ተችሏል።

በወያኔ ሠራዊት ዉስጥ ኮሎኔልና ከኮሎኔል በላይ ሹመት ካላቸዉ መኮንኖች ዉስጥ ከ95 በመቶ በላይ የሚሆኑት የህወሀት አባል የሆኑ የትግራይ ተወላጆች ሲሆኑ የእነዚህ መኮንኖች ኑሮ ከበታቾቻቸው ጋር ሲነጻጻር ሰማይና ምድር መሆኑን ተራው ወታደር ጭምር የሚያዉቀዉ ጉዳይ ነዉ።በኢትዮጵያ ዋና ዋና ከተሞች ዉስጥ ህንፃና ዘመናዊ ቤቶችን ሰርተው የሚያከራዩት አነዚሁ የህወሀት መኮንኖች ናቸዉ።ለምሳሌ አዲስ አበባ ዉስጥ በወረዳ 17፣ በቦሌ መድሀኒአለም አካባቢ ጄኔራል ወዲ አሸብር የ55 ሚሊዮን ብር ህንፃ ያሰራ ሲሆን  ኮሎኔል ታደሰና ጄነራል ዮሀንስ የሚባሉ የህወሀት መኮንኖቸች ደግሞ የ12 ሚሊዮንና የ45 ሚሊዮን ብር ህንፃ አሰርተዉ በማከራየት ላይ ናቸዉ።

ABBAY MEDIA.COM

 

Likely war over the Blue Nile River?

The Nile water is the sole lifeline for Egypt to which the Blue Nile River contributes 85%. The Blue Nile River is a vitalBlue Nile River in Dry Season, Ethiopiaindispensable resource of Ethiopia for irrigation farming in view of her increasing population, source of hydraulic power, and a deterrent weapon of last resort for self-defense. The two countries are naturally bound by the Blue Nile on which they are dependent for survival. This is a top priority agenda like no others for both Ethiopia and Egypt to take extreme care in order to stop radicals on both sides bent on souring relations.

The writing of this piece is prompted by the uncertainty in the fate of multi-party democracy in Egypt and the intransigence of the TPLF-controlled EPRDF government to make an all-inclusive change conducive to robust internal harmony and unity to respond to any external threat to national interests. The matter is so serious that I gave it a rather scary title after a lot of soul-searching, but the arrogant stance of prominent Egyptian leaders begged for it as mentioned in the paragraph below – notwithstanding my long held dream that democratic Ethiopia and Egypt will one day emerge as powerful allies working together as keepers of stability and engines of economic growth in the region and beyond in the African continent.

But the new Egyptian regime appears to have dimmed any hope of engendering a secular democratic state given that liberal democratic political forces that have spearheaded the Egyptian revolution have withdrawn from drafting the constitution. It seems the government is bent on following in the footsteps of its predecessors. For example: in 1970, Egyptian President Anwar Sadat threatened war with Ethiopia over the proposed construction of a dam on LakeTana on the Blue Nile (El-Khodary, 1995: 1); the Egyptian former Secretary General of the United Nations, Boutros-Ghali, is reported to have talked of war over the Nile waters (Butts, 1997: 1); in October 1991, the Defense Minister of Egypt “remarked in al Ahram that his country would not hesitate to use force to defend its control of the Nile River, and predicted that future Middle East wars could result from water scarcity issues (Postel, 1992: 4) adding “I do not actually expect an impending control of the Nile River by a foreign country, but we consider it a possibility and are planning our military strategy accordingly” (Postel, 1992: 5).It is to be recalled that the Minister, FieldMohamed Hussein Tantawi Soliman, took over power from President Mubarak relinquishing it later to President Mohamed Morsi of the Moslem Brotherhood Party (FJP).  My emphasis

This recent setback for democracy in Egypt has considerably curbed my earlier hope that democratic Egypt and Ethiopia will play key roles in stabilizing the region and promoting development thus becoming formidable political forces to contend with; will be partners in the development of the Nile Basin – a key factor of regional policy to avoid war.

There is nothing more serious than asserting Ethiopia’s right to control the source of the Blue Nile, but this requires the unity of her citizens and competent leadership with Ethiopia’s interest at heart. But the EPRDF as it now stands is so weakened by internal wrangles of its own creation rendering it unable to defend vital national interests in the face of endless threat by Egypt to control the Blue Nile River.

Diminishing per capita quota of Nile water

The table below provides a frightening data of rapidly diminishing quota per capita of water available to riparian states for the period 1995 to 2025 vindicating the predicted fear that future wars would be over water more than anything else. Note that Ethiopia would incur a loss of 1365 cubic meters by 2025 remaining with only 842 cubic meters per capita quota in almost 12 years from now.

Diminishing per capita quota of Nile water

Source: Water politics in the Nile Basin: From Wikipedia, the free encyclopedia, (December 2007)

Suggestion to split riparian states in two groups

There are ten (10) riparian states entitled to the utilization of the Nile water of which Ethiopia is the source for 85% of it. With Egypt at the receiving end, Sudan in the middle and Ethiopia as the source, the relationship among these three countries is of paramount importance to the rational development of the Blue Nile Basin for the proportionate benefit of all parties.

It is interesting to note that the seven riparian states in the Great Lake Region are a cohesive group in the East African community with only Uganda having dams built or planned project on the White Nile River. This is unlike the other three lacking the knack for political cooperation due to their history of conflicts for centuries; the two of them are members of the Arab League traditionally inimical to vital strategic interests of Ethiopia.

The Nile water should therefore be resolved in two parts comprising White Nile riparian states on the one hand and those of the Blue Nile on the other so that issues unique to each can be much less cumbersome to handle and more effective to define and resolve to the satisfaction of parties to the issue. The approach in handling the matter at the two distinct regional blocs is further justified by the fact that the need for the Nile water greatly varies among the ten riparian states. But cooperation is encouraged under the umbrella of all riparian states of the Nile and African Union where the interests of the two blocs converge.

It can be argued that Ethiopia as provider of the lion’s portion  is entitled to have veto power in any bilateral agreement with Sudan involving the sharing, conservation and development of the Blue Nile water; similarly, Sudan should have a veto power over its agreement with Egypt. However it would be best if the three enter into a viable single agreement and forge a regional community emulating the countries of the Great Lake Region. This is in line with my recommendation made three decades ago in a friendly discussion with Egyptian experts at the reception held at their Embassy in Addis Ababa. It was appreciated that: cooperation would open the door for regional economic block involving Egypt, Sudan, and Ethiopia; the trio would become a powerful block in bolstering and expediting the African Union to realize continental integration; the saving of resources from such arrangement would be enormous.

The Blue Nile River is a natural bond of indispensable significance to Egypt and Sudan. Ibrahim Nasreddin of Cairo University’s Institute for African Studies said that “a 20-year-old feasibility study, a cooperative venture between some of the Nile’s source countries and donor states, to build 50 dams on the River Nile over 50 years has not seen any headway due to the high cost of these dams”.  He added that “the projects would cost in excess of $40 billion. According to Nasredin, “none of the African states can afford this. They won’t be able to repay loans of such an amount.” Source: Article by Reem Leila, Al-Ahram Weekly January 5, 2011.

Incidentally, the Imperial regime had participated in the abovementioned study, which I had the opportunity to see several volumes shelved in the study room of the Monarch at His Bahr Dar Palace. I was reverently surprised by His interest to read about the study of the dam projects.

Water expert Diaa El-Qousi stresses that “Egypt’s cooperation with other Nile Basin countries is based on a sense of neighborhood and an understanding of mutual interests and is likely to be an ongoing process that will encompass educational, irrigation, electricity, agriculture and industry-based projects. He goes on to state that “Egypt’s immediate focus will be on issues deriving from the ecology of the Nile Basin and on prospects for economic integration among the riparian countries that provide Nile water in a way that will ensure the maximum utilization of resources. Egypt is taking steps towards implementing joint projects with Nile Basin countries and is seeking agreement on future plans. Within this context, economic and trade relations between Egypt and Ethiopia are developing rapidly. The volume of Egyptian investments in Ethiopia is expected to increase to more than $1.1 billion.”

I was upbeat about the Egyptian uprising as written in some of my articles. However with the reported stance of President Morsi behaving like ‘the new Pharaoh’, entirely exclusive of secular liberal political parties that spearheaded the uprising, I should confess that my enthusiasm is considerably subdued. So should the optimism of Nasredin and Diaa El-Qousi, I would think. Egypt should propose scaling down of the DAM instead of pushing to scrape it altogether taking advantage of the weakness of the EPRDF at this time.

The Renaissance Dam

At all times and at this time of uncertainty in regional politics particularly I reiterate my stand that robust defense force and internal harmony are quintessential to preserve and protect national values; however the repressive government in power must change its ethnic-based policy and open the political space for very serious consultations with all political opposition parties, civic organizations, and above all the Ethiopian people as the ultimate and supreme source of power and owners of the country’s resources. I would like to underline that it would be foolhardy to construct the so-called “Renaissance Dam” at a location within artillery range from Sudan – a situation that will require missile defense against in-coming Egyptian air strike. My hunch is however that Egypt will send a commando force at some critical stage to destroy the Dam, which action would inflame political turmoil in Ethiopia and entail hefty loss of capital expenditure – a highly probable grave scenario indeed.

My suggestion is therefore to scale down the size of the Dam at its present location considerably and build as many other dams as required in the Amhara, Oromia and Gambella regions on rivers tributaries of the Blue Nile.

Conclusion

It is irresponsible to weaken internal harmony and strength by pursuing the familiar cheap politics of divide-and-rule along religious and ethnic lines thereby playing into the hands of hawkish Egyptian leaders to exploit any weak point in our midst to destabilize us. Therefore EPRDF government should release all political prisoners, preserve the unity of the 1682-yeay-old Ethiopian Orthodox Tewahido Church, and acquiesce to all constitutional demands of the Ethiopian Muslims so that unity and strength is achieved to effectively defend national interest.

The riparian states of the Nile should be split into two blocs, namely, Ethiopia, Sudan and Egypt on the one hand and the rest on the other. Ethiopia is legitimately the one to control the Blue Nile River in her territory and use it as a deterrent weapon of last resort in self-defense. To that effect, there has to be unity, internal peace and strength.

LONG LIVE ETHIOPIA!!!

robele_ababya@yahoo.com

ECADF.COM

የወቅቱ የአገራችን የፖለቲካ ሁኔታና የወደፊት የትግል አቅጣጫ – በዶ/ር ነጋሶ ጊዳዳ የአንድነት ፓርቲ ሊቀመንበር

ዶ/ር ነጋሶ ጊዳዳ

የሁላችንም የረጅም ጊዜ ህልም፣ አንድነትዋ የተጠበቀ የበለፀገች ኢትዮጵያን ማየት ነው፡፡ ወደዚያ ለመድረስ ሁሉም ኢትዮጵያውያን አስተዋጽኦአቸውን የሚያበረክቱበት ለአገሬDr. Negaso Gidada Ethiopian politicianእሠራለሁ ብለው በነፃ አየር የሚተነፍሱበት ዴሞክራሲያዊ የፖለቲካ ምህዳር እንዲፈጠር ካሁኑ ጀምረው እንዲታገሉ ሁኔታን መመቻቸት ይፈልጋሉ፡፡ ስለዚህም የፖለቲካ ምህዳሩን ማየትና ወዳለምነው ግብ ለመድረስ የሚረዱንን አቅጣጫዎች መዳሰሱ ጠቃሚ ነው፡፡

ስለአገራችን የፖለቲካ ሁኔታ ሁላችሁም ታውቃላችሁ፤ ሆኖም የግለሰቦች አረዳድ ሊለያይ ስለሚችል፣ እኔ የራሴን ግንዛቤ ለመግለጽ እሞክራለሁ፡፡

-   የኔን ግንዛቤ ስገልጽ የኔን ሃሳብና አመለካከት ብቻ ተቀበሉ ለማለት ሳይሆን ዛሬም ይሁን በቀጣይ በሚካሄዱ ውይይቶች የኔም ግንዛቤና አመለካከት እንደአስተዋጽኦ እንዲወሰድ ምኞቴ መሆኑን ሳልገልጽ አላልፍም፡፡

-   ከኔ አመለካከት ጋር የማይስማሙ እንዳሉም እገነዘባለሁ፡፡ በበኩሌ ከኔ ጋር የማይስማሙትን አከብራለሁ፡፡ ሃሳባቸውንና አመለካከታቸውን ባልጋራምና ባልስማ ማባቸው እነሱንም ሆነ ሃሳባቸውን፣ አመለካከታቸውንና አቋማቸውን አዳምጣለሁ አከብራለሁ፡፡ የመረጃ ስህተት ካለ ስህተቴን ለመቀበልና ለማረም ዝግጁ ነኝ፡፡ የኔን ሃሳብ፣ አመለካከትና አቋም የማይጋሩት ግን እንዲያዳምጡኝና እንዲያከብሩልኝ አደራ እላለሁ፡፡

-   ስላገራችን የፖለቲካ ሁኔታ ዛሬ ሁሉንምና ዝርዝሮችን ለመተንተን አይቻልም፡፡ ስለሆነም በኔ እይታ መነካት አለባቸው የምላቸውን አንዳንድ ጉዳዮች ብቻ አነሳለሁ፡፡ የቤቱ ንቁ ተሳትፎ ውይይታችንን ያዳብራል ብዬ አምናለሁ፡፡ ስለሆነም በሠፊው እንድትሳተፉ አደራ እላለሁ፡፡ ይህ የኔ አስተያየት ለውይይታችን መነሻ ነው ብዬ አምናለሁ፡፡

  1. 2.   የአጋራችን የወቅቱ የፖለቲካ ሁኔታ

2.1    የሕዝብን  ሁኔታ፡-

-     ህብረሰባችንን ስናይ ብሶተኛና የማጉረመርም ደረጃ ላይ እንጂ ተናድዶ ንዴቱን በእንቅ ስቃሴ ለማሳየት ዝግጁ የሆነበት ደረጃ ላይ የደረሰ አይመስልም፡፡

-    ብዙ የማህበራዊና የኢኮኖሚ ችግሮች አሉበት፡፡ ይህንን ሰቆቃውንና ብሶቱን ያማርራል፡፡

-    በይፋና በአደባባይ አይገልጽም፡፡

-    ብሶቱ በማጉረምረም ደረጃ የሚገልጽ ነው እንጂ በአጠቃላይ ወደ ሕብረተሰባዊ ንዴት አልተለወጠም፡፡

-    ተናጠል ንዴቶች አልፎ አልፎ ቢገለፁም ሠፊና የአጠቃላይ ሕብረተሰቡ አልሆኑም፡፡

-    እነዚህ ተናጠልና ትናንሽ ንዴቶች ወደ ተደራጀና የተቀናጀ ሕዝባዊ እምቢተኘነት እና የእምቢተኘነት እንቅስቀሴዎች አልተለወጡም፡፡ በሌሎች አገሮች በዳቦ ወይም በነዳጅ ዋጋ ላይ ትንሽ ጭማሪ ከታየ የህብረተሰቡ ንዴት ይገነፍላል፡፡ በኛ ህዝብ ዘንድ ግን ይህ አይታይም፡፡ ምልክት ከታየም ጥቂት፣ ተናጠል፣ ያልተደራጁና ያልተቀናጁ ናቸው፡፡

2.2  ገዢው ፓርቲ Authoritarian ነው አምባገነን ነው

-    ኢህአዴግ ለሕዝብ ፍላጎት ደንታ የማይሰጥ ድርጅት ነው ፡፡

-    የሕዝብን ፍላጎት አያዳምጥም፡፡

-    ሕዝብ እሱን ብቻ መስሎ እንዲያድር የሚፈልግ ነው፡፡

-    ከሀገርና ከሕዝብ ይልቅ ፓርቲውን ያስቀድማል፡፡

-    በሕገ-መንግሥቱ የተረጋገጡትንና በአንቀጽ 29፣ 3ዐ፣ 31፣ እና 38 የተዘረዘሩትን መብቶች አፍኖአል፡፡

-    ተቃዋሚዎችን ለማጥቃት ብሎ ህጎችን በማውጣት፣ ሕግን አስከብራለሁ እየለ ሰብአዊ መብቶችን ይጥሳል፡፡

-    ዴሞክራሲያዊ ተቋማት እንዳይኖሩ አድርጎአል፣ ሦስቱም የመንግሥት አካላት ለሕዝብ አገልጋዩች  ሳይሆኑ የፓርቲው መሣሪያ  ሆነዋል፡፡

-    ገዢው ፓርቲ ሕገ-መንግሥቱን አያከብርም በሕገ-መንግሥቱ የተከበሩ መብቶች ተግባራዊ ይሁኑ ሲባል አይፈቅድም፡፡ ሕገ-መንግሥቱ የሚሻሻልበትን መንገድ ከመክፈት ይልቅ በሚያወጣቸው ሕጎች በእጅ አዙር ያሻሽላል፡፡ በአሠራሩ የሕገ-መንግሥታዊ አስተሳሰብን ዋጋ አሳጥቷል፡፡

2.3  የፓርቲ ሥርዓታችን ዴሞክራሲያዊ አይደለም

-    በሕገ-መንግሥት ቢደነገግም ዴሞክራሲያዊ የመድበለ ፓርቲ ሥርዓት ባገራችን የለም፡፡

-    እንደሚታወቀው በንጉሱ ዘመን በፓርቲ መደራጀት ክልክል ነበር፡፡

-    በደርግ ዘመን በመጀመሪያ ዓመታት ለደርግ ታማኝ የሆኑ ለስሙ ተቃዋሚ ፓርቲዎች ቢወለዱም በመጨረሻ ግን አገሪቱ በአንድ ፓርቲ ብቸኛ ሥርዓት (ኢሠፓ)ሥር ወደቀች፡፡

-    ኢህአዴግ  የመድበለ ፓርቲ ሥርዓት ይመሠርታል ተብሎ ቢጠበቅም እሱ ግን የአውራ ፓርቲን ሥርዓት የሚከተል ሆነ፡፡

-    ይህም አውራ ፓርቲነት እንደ አሜሪኮና እንደ ታላቋዋ ብርታንያ ዴሞክራሲያዊ የሆኑ የሁለት ፓርቲዎች አውራነት  ቢሆን ባልገረመን፤   ወይም እንደ ጃፓንና እንደ እነ እስራኤል ዴሞክራሲያዊና መድብለ ፓርቲ ሥርዓት በሰፈነበት አውራ ሆኖ ቢወጣ እንቀበል ነበር፡፡ እርሱ ግን በአስገዳጅነት አንድ አውራ ፓርቲ ሆኖ ሌሎች ግን እንደ   ጫጩት እንኳ እንዳይኖሩ አድርጓል፡፡

-    እሱን የሚገዳደሩ ጠንካራ ፓርቲዎች እንዳይኖሩ በሙስና አሠራር  በ Patronage እና በልዩ ልዩ ተጽእኖ ለማዳ ያደርጋቸዋል ወይም ከነጭራሸ እንዲጠፉ ያደርጋል፡፡

2.4  ብልሹ የምርጫ ሥርዓት አለን

-   የምርጫ ሥርዓታችን ለአገራችን ውስብስብ ሁኔታ ምቹ  አይደለም፡፡ ብዙ ብሔር ብሔረሰቦች፣ ብዙ ኃይማኖቶችና የተለያዩ ርዕዩተ ዓለመች ባሉበት ሀገር አሸናፊው ሁሉን የሚወስድበት (First-Past-the Post)  ሥርዓት አይመችም ፡፡

-   ማህበረሰባዊ ውክልና፣ ተጠያቂነት እና አሳታፊነት  (Participatory) መርህን የተከተለ የተመጣጠነ Proportional ሥርዓት እንዲኖር አይፈለግም፡፡

-   ይባስ ብሎ በምርጫዎች መሀከልና በምርጫዎች ወቅት ያለው የፖለቲካ ሜዳ (ምህዳር) የተስተካከለ አይደለም፡፡  ዴሞክራሲያዊ ፍትሐዊና ነፃነት የተሞላበት አይደለም፡፡

- በዚህ የምርጫ ሥርዓት ውስጥ ተሸናፊ ፓርቲዎችን የሚመርጥ ብዙ ሚሊዮን የሕዝብ ክፍል በፖርላማ  ደረጃ ድምጽ አልባ ይሆናል ማለት ነው፡፡

2.5 የፖለቲካ ልዩነቶች /ችግሮች አፈታታችን ልምድ መፍትሔ ሰጪ ሳይሆን የሚያባብስ ነው

-   ባገራችን የፖለቲካ ችግሮች የሚፈቱት በሠላማዊ መንገድ በውይይትና በድርድር ሳይሆን፤ በአስተዳደራዊ፣ ወይም በጉልበት ነው፡፡

-   ብዙውን ጊዜ በግለሰቦችና በድርጅቶች ዘንድ ህዝብንና ሀገርን ከማስቀደም ራስን ማስቀደም ይታያል፡፡

-   በግለኝነት (የራስን ፍላጎት ማስቀደም) ላይ የተመሠረቱ ልዩነቶችን፣ (የሥልጣን ፍላጎት፣ ለራስ ዝና፣ ገንዘብ/ሀብት ለማግኘት) መፍታት በጣም አስቸጋሪ ናቸው፡፡

-   ያገራችን የፖለቲካ ኃይሎች ልዩነቶችን ለመፍታት፤ የሕዝብ ወሳኝነትን ለመቀበል አይፈልጉም፡፡   ህዝብ ፡-

- በምርጫ፣ ወይም

- በህዝበ ውሳኔ፡፡ (Referendum) ችግሮችን እንዲፈታ አይፈለግም፡፡

-   ብዙውን ጊዜ ውይይቶች/ ድርድሮች የሚፈርሱት ተደራዳሪዎች

ቅድመ ሁኔታዎችን ስለሚያስቀምጡ ነው፡፡

-   ለህዝብና ለሀገር ጥቅም ሲባል ሠፊና ሀገራዊ የትብብር መድረክ ለመፍጠር ፈቃደኝነትና ዝግጁነት ደካማነው፡፡

-   በፖለቲካ ፓርቲዎች ዘንድ የተለመደው በአሸናፊነት የማንበርከክ ፍላጎትና የበላይነት ማስፈን አካሄድ ነው፡፡  እምቢ ከተባለ ደግሞ ለመጥፋትም መንቀሳቅ አለ፡፡

2.6 የሠላማዊ ትግል ስልቶችን መጠቀም አልተጀረም

-   ሠላማዊ ትግል Passive መሆን አይደለም፡፡ ሠላማዊ ትግል በእንቅስቃሴ የተሞላ ትግል ነው፡፡

-   ሠላማዊ ትግል፣ ኃይል/ጉልበት አልባ፣ ህጋዊ፣ ህገ-መንግሥታዊና ዴሞክራሲያዊ ነው፡፡ ሌላን ለመጉዳት /የታለመ አይደለም፡፡

-   ሠላማዊ ትግል አንዳንድ ውሳኔዎች፣ አንዳንድ ሕጎችና አንዳንድ ተቋማት የራስን ወይም የሌላን ሰው መብቶች የማነኩ ከሆነ ለነዚህ ውሳኔዎች፣ ሕጎች፣ ወይም ተቋማት እምቢ ማለትንና ያለመታዘዝን ያካትታል /የሚጠይቅ ነው፡፡

-    ሠላማዊ ትግል ዜጎች ባለመታዘዝ፣ ለመከላከያነት የሚጠቀሙበት የተቃውሞ መሣሪያ ነው እንጂ የነውጥ ወይም የአመጽ መሣሪያ አይደለም፡፡

-     የሠላማዊ ትግል ዓይነቶች ብዙ ናቸው፡፡

ለምሳሌ ያህል፡- የአዳራሽ ወይም የአደባባይ ስብሳዎች፣ Sit-ins፣ አድማ/መታቀብ Boycott (ሥራ፣ ትምህርት፣ ግዥ፣ ምርጫ) እና ሰልፍ የተለመዱ ናቸው፡፡ ከእነዚህ ውስጥም ባገራችን ተግባራዊ እየሆኑ ያሉት ጥቂቶቹ ናቸው፡፡

-   ሠላማዊ ትግል ሠፊ  የመደራጀት፣ የዝግጅት ሥራን ይጠይቃል፡፡

2.7 ውጫዊ ኃይልን የመጠበቅ ልምድና ባህል የተንሰራፋበት አገር ውስጥ ነን

-   ለችግሮች መፍትሔ መለካታዊ ኃይልን መጠበቅ አለ፡፡

-   ዜጎች ለራሳቸውና ለሌሎች ዜጎች መብቶች መከበር በራስ ከመታገል ይልቅ የፖለቲካ ፓርቲዎችን ይጠብቃሉ፡፡

-   ከግለሰቦችም ፈውስ የመጠበቅ አዝማሚያም ይታያል፡፡

-   የውጭ ኃይሎች (መንግሥታት) ችግሮቻችን ይፈቱልናል ብሎ መጠበቅም አለ፡፡

-   ይህ ሁሉ መንም ውጤት እንዳላስገኘ መላልሰን አይተናል፡፡

3. የወደፊት ትግላችን አቅጣጫ ምን መሆን አለት፣

3.1 ህዝብን ለለውጥ እንዲንቀሳቀስ ለማድረግ፣

-   የግንዛቤ ማስጨበጫ ሥራዎች በስፋት መሠራት አለባቸው፡፡

-   የመረጃ መስጫ ዘዴዎች መጠናከርና መስፋት ይኖርባቸዋል፡፡ (ለምሳሌ ዘመናዊ/ማህበራዊ መገናኛ ብዙሃን)

-   በሕዝብ ውስጥ የማደራጀትና የማቀናጀት ሥራዎች መሠራት አለባቸው፡፡

-   እውቀት የሌለው፣ መረጃ የማያገኝ ህዝብ፣ የተደራጀና የተቀናጀ አደረጃጀቶች የለለው ሕዝብ ለውጥ ሊያመጣ አይችልም፡፡ ከፖለቲካ ድርጅቶች የሚጠየቀውና የሚጠበቀው የተናደደ ሕብረተሰብን መፍጠር ሳይሆን መረጃ የሚያገኝ፣ እውቀት ያለው፣ የተደራጀና ድርጅቶቹ የተቀናጁ ሕብረተሰብ መፍጠር ነው፡፡

-   ስለሆነም የወደፊት የትግል አቅጣጫችን የማሳወቅ፣ የግንዛቤ ማስጨበጫ፣ የማደራጀትና፣ ድርጅቶችን የማቀናጀት ሥራን ማዕከል ያደረገ መሆን አለበት፡፡

3.2 ገዢውን ፓርቲ በተመለከተ፡-

  – የትኛውም ገዢ መደብ ተገድዶ እንጂ በልመና፣ በመለማመጥ በፈቃደኝነት ህዝብ የሚፈልገውን ለውጥ አያመጣም፡፡ ገዢው ፓርቲ ለለውጥ የሚገደደው በሕዝባዊ ኃይል ብቻ ነው፡፡ ገዢውን ፓርቲ ለለውጥ የሚያስገድድው ህዝባዊ ሠፊ እንቅስቃሴ ብቻ ነው፡፡ ስለሆነም ገዢውን ፓርቲ ለማስገደድ ህዝባዊ እንቅስቃሴ የሚፈጠርበትን መንገዶች መቀየስና በነሱ ላይ መሥራት የወደፊት የትግል አቅጣጫችን መሆን አለበት፡፡

3.3  የፓርቲ ሥርዓታችንን የመለወጥ ሥራ አንዱ የትግል አቅጣጫችን መሆን አለበት

-   ይህም የሚሆነው ገዢው ፓርቲ የሚጠቀመውን  Patronage (አባታዊነት) እና የሙስና (Corruption)ስልት የፓርቲዎች አባላት፣ ደጋፊዎችና አጠቃላይ ህዝቡ እንዲታገሉት  ካደረግን ነው፡፡ ይህም አንድ የወደፊት የትግላችን አቅጣጫ ነው፡፡

-   ከዚህ አኳያ አንዳድ ተቃዎሚ ፓርቲዎች ከኢህአዴግ የሚሰጣቸው ድጎማ የጥገኝነትና የጠባቂነት ባህልን የሚያጠናክር ከመሆኑም በላይ ሙሰኝነት መሆኑን እንዲረዱ በቀጣይነት ማስረዳት ያስፈልጋል፡፡

3.4  ብልሹ የምርጫ ሥርዓትን መለወጥ የወደፊት የትግል አቅጣጫችን ማድረግ አለብን፡፡

-   ዴሞክራሲ በምርጫዎች ዘመን መሀከልም ሆነ በምርጫ ወቅትም መስፈን ያለበት ነው፡፡ ስለሆነም የፖለቲካ ምህዳር እንዲስተካከል በቁርጠኝነትና በቀጣይነት መታገል ይኖርብናል፡፡

-   ዴሞክራሲያዊ ሁኔታ ተፈጥሮ ምርጫን በተመለከተ የተመጣጠነ (Proportional) የምርጫ ሥርዓት እንዲገነባ ለማድግ ሕገ-መንግሥቱ የሚሻሻልበትን ሁኔታ ለመፍጠር መታገል  አስፈላጊ ነው፡፡

-   ከአጭር ጊዜ አኳያ የትግል አቅጣጫችን ለ2ዐዐ5 ምርጫ የተስተካከለ ምህዳር እንዲፈጠር መታገል ነው፡፡

3.5  ችግሮችን ለመፍታት በጋራ መንቀሳቀስ

-       ላገራችን ችግሮች መፍትሔ ለማፈላለግ ሁሉን አቀፍ ብሔራዊ እርቅ መጥራት አስፈላጊ ነው፡፡   የፖለቲካ ችግሮችን/ልዩነቶችን ለመፍታት አንድነት በፕሮግራሙ ያስቀመጠው አቅጣጫ ትክክል ነው፡፡ ስለሆነም ችግሮችን በሠላማዊና ዴሞክራሲያዊ መንገድ በውይይትና በድርድር የመፍታትን ባህል የበለጠ መዳበር የትግላችን አቅጣጫ መሆን አለበት፡፡

ከአጭር ጊዜ አኳያ የመድረክ መፈጠር፣ የ11 ፓርቲዎች በቅርብ ጊዜ የፈጠሩት መቀራረብ፣ የ2ዐዐ5 ምርጫን በተመለከተ የ33 ፓርቲዎች አብሮ መሥራት መጀመር  

የዚህ አቅጣጫ ጅማሮ ነው፡፡ ስለሆነም የዚህን ዓይነት እንቅስቃሴ ማበረታትና መደገፍ ይጠበቅብናል፡፡ በቅርብ ጊዜ አንድ ሀገራዊ የምክክር ኮንፍራንስ እንዲጠራ የሚጠይቅ ሃሳብ እየተጠናከረ መጥቶአል፡፡ ይህን ጥሪ መደገፍና ማዳበር ይጠበቅብናል፡፡

-   ልዩነቶችን በጉልበትና በመሣሪያ ኃይል ለመፍታት መሥራት ይቅር፡፡

-   ለሥልጣን፣ ለዝናና ለሀብት ብለን መከፋፈልን እናቁም፡፡

-   ለውይይቶችና ለድርድሮች ቅድመ ሁኔታ አናስቀምጥ፡፡

-   የማንበርከክ/የማስጎብደድ ፍላጎት ባህል ይቅር፡፡

-   ፍፁማዊነትን አስወግደን ‹‹የልዩነት መኖር መብት ለዘላለም ይኑር››እንበል፡፡

-   ለህዝብ ወሳኝነትና የሥልጣን ባለቤትነት ጠንክረን በቀጣይነት እንታገል፡፡

-   የማጎብደድና የተንበርካቢነት ባህልን በጽናት እንታገል፡፡

-   ደፋር እንሁን፡፡ መጥፎ የሆነውን ነገር ከማስወገድ አንቆጠብ፡፡ መጥፎውን እናስወግድ እንጂ አንለማመድ፡፡

3.6 የሠላማዊ ትግል ስልት ባንድ በኩል የፈሪዎች የትግል ስልት ነው ብለው የሚያጣጥሉ አሉ፡፡ በሌላ በኩል ደግሞ ሠላማዊ ትግል (Passivism) ነው ተብሎም ይወሰዳል፡፡  ነገር ግን የሠላማዊ ትግል ስልት ባግባቡ ጥቅም ላይ ከዋለ ትልቅ ውጤት የሚያስገኝ ነው፡፡  የሠላማዊ ትግል ስልት  ባገራችን ገና ባግባቡ ጥቅም ላይ አልዋለም፡፡ ስለሆነም የወደፊት የትግል አቅጣጫችን ለውጥን ለማምጣት የሠላማዊ ትግል ስልትን ባግባቡ መጀመርና ማዳበር መሆን አለበት፡፡ ሠላማዊ ትግል ባግባቡ መካሄድ አለበት ሲባል ግን ሠፊ ዝግጅት እና ጥንቃቄ እንደሚያስፈልግ መረሳት የለበትም፡፡

3.7  ውጫዊ ኃይልን ከመጠበቅ ይልቅ በራስ መተማመንና የራስን ችግር ለመፍታት በራስ መንቀሳቀስ እንዲለመድ ለማድረግ መሥራት ሌላው የወደፊት በትግላችን ትኩረት ሊሰጠው የሚገባ ጉዳይ ነው፡፡ በተለይም በሁሉም የሀገራችን  የኃይማኖት ተቋማት ይህን በተመለከተ የአመለካከት ለውጥ መምጣት ያስፈልጋል፡፡ ቤተሰብ፣ ትምህርት ቤትና የመገናኛ ብዙሃንም ከዚህ አኳያ የማይናቅ አስተዋጽኦ ሊያደርጉ ይችላሉ፡፡

የኔን ችግር ፍታልኝ ብሎ ከመፀለይ ችግሮቼን ራሴ ለመፍታት እንድችል ጉልበት ስጠኝ ብለን አምላክን መለመን  ይኖርብናል፡፡

በዶ/ር ነጋሶ ጊዳዳ  የአንድነት ፓርቲ ሊቀመንበር

ለአንድነት ፓርቲ የህዝብ ግንኙነት ክፍል

ለአባላት ትምህርታዊ ፕሮግራም የቀረበ ወቅታዊ የመነሻ ጽሁፍ

ህዳር 16 ቀን 2ዐዐ5 ዓም

አዲስ አበባ

ECADF.COM

የስርአት ለውጥ መፈለግ ቅፅበታዊ ውሳኔ አይደለም!

የአለምገነት አላምረው

የወታደራዊው ስርአት ከተወገደ በሁዋላ የህዝብን ስልጣን በጠመንጃ አስፈራርቶና ዋሽቶ የወሰደው ውጥንቅጡ የጠፋበት ወያኔ መንግስት 21ኛ የጭቆናና የብዝበዛ አመቱን ወደፍፁም አምባገነንነት ተሸጋግሮ አከበረ ፡፡ የአቶ መለስ አገዛዝ የኢትዮጵያውያንን ህዝብ ትግል ውጤት( እነሱ የትግራይ ህዝብ ብቻ ነው የታገለው ቢሉም) ተጠቅሞ ስልጣን ከጨበጠ ጊዜ ጀምሮ ከዕለት ዕለት ወደ ፍፁማዊ አንባገነንት በመሽጋገር ላይ ይገኛል:: የመንግስት ስልጣን በቤተሰብ በጎጥ በብሔር የተያዘበት ብዙ የአቶ መለስ ወገኖችና ጥቂት ለሆዳቸው ያደሩ የሌሎች ብሄር ተወላጆች የግዙፍ ሀብት ባለቤት ሆነዋል:: በተቃራኔው ደግሞ ከሞላ ጎደል በሙሉ በሜያስብል ሁኔታ የኢትዮጵያ ህዝብ በቀን ሶስት ግዜ መብላት አቅቶታል በአስር ሚሊዮን የሚቆጠሩት ደግሞ በያመቱ በከፋ እርሃብ እየተጠቃ ይገኛል::

የህዝብን ተፈጥሮዊና ህገመንግስታዊ መብቶችን፧የመናገር:የመፃፍ:የመሰብሰብ:በቡድን የመደራጀት:ሀሳብን በአደባባይ ወጥቶ የምግለፅ: በሀገሩ ላይ የመሬት ባለቤት መሆን ያለገደብ መንቀሳቀስ: የፈለገውን እምነት መከተል በሙሉ ተገድበዋል:: የተቃዋሚ የፖለቲካ መሪዎችን: አባላቶችን: ደጋፊዎችን: ምሁሮችን: መምህራኖችን: ጋዜጠኞችን: ዘፋኞችን: ነፃ አሳቢ ዜጎችንና በተለያዩ የዲሞክራሲያዊ ስርአት ግንባታ ላይ የሚሳተፉ ግለሰቦችን ማስፈራራት:በእስር ማሰቃየት: በአካላቸውና በስነልቦናቸው ላይ ጉዳት ማድረስ:ንብረታቸውን መውረስ መዝረፍ ማውደም ላለፉት ሁለት አስርት አመታት በሰፊው ጨምረዋል::

በሰባዊ መብት:በመልካም አስተዳደር:በህግ የበላይነትና ላይ ግንዛቤ እንዳያገኝና እንዳይኖረው ለማድረግ መንግስታዊና መንግስታዊ ያልሆኑ ድርጅቶች: ነፃ ጋዜጦች: የራዲዮና የቴሌ ፕሮግራሞችን ለስልጣኔ ያሰጉኛል በማለት ለህዝቡ እንዳይደርሱ አድርጎዋል:: በብሄርና በጎጥ የተደራጁ ወንበዴ ዘራፊ ድርጅት ማቋቋምና ህዝቡንና ሀገሪቱን ዘርፈዋል:አስርበዋል: የበዪ ተመልካች አድርገውታል:: የብዙ ቤቶች ባለቤት መሆን: ዘመናዊ መኪናዎችን መቀያየር: በመቶ ሚሊዮኖች የሚጨርስ ህንፃና ፋብሪካዎች መገንባት ለወያኔ ብቻ የተፈቀደ እስኪመስል ድረስ አግበስብሰዋል:: ከፍተኛ ሀብት ከኢትዮጵያ ማሸሽና በተለያዩ የውጭ ሀገር ባንኮች መደበቅ ይህም ሳያንስ በባእዳን ሀገር በቢሊየን የሚቆጥሩ ዶላሮችን አውጥቶ ህንፃዎች ገንብተዋል::

የሀገር ውስጥና የውጭ ሀገር የመረጃ ተቃማትን የግል ጋዜጣዎችን ራዲዮዎች ቴሌቪዥን እና ድህረ ገዕች መረጃዎችን ለህዝቡ እንዳያደርሱ ለማድረግ አታሚ ድርጅቶችን መዝጋት: ፈቃድ መከልከል: ባለቤቶቹን ማስፈራራት: ማሰር: ከሀገር እንዲሰደዱ ማድረግ:: በራዲዮና የቴሌቢጅን የሚሰራጩትን መረጃዎች ከፍተኛ ገንዘብ በማውጥት ሞገዳቸውን ማፈን::

አነዚህ ሁሉ የአምባገነንነት መገለጫዎች ከዐመት ዐመት በመጠናቸውም በይዘታቸውም እጅግ እየጨመሩ ይገኛሉ በቅርቡ በሰሜን አፍሪካ ያየናቸው የህዝብ አመፆች መነሻዎቹ ልክ አሁን በኢትዮጵያ ውስጥ በህዝብ ላይ እየተፈፅሙ ያሉ ከላይ የተዘረዘሩት የህግ የበላይነት አለመስፈን የመልካም አስተዳደር ማጣት በቤተሰብና በዘር የተደራጀ ሙስና ዋነኞቹ ናቸው::

ከስህተታቸው መማር ያልፈለጉት የወያኔ መሪዎች የህዝብን የለውጥ ፍላጎት ለማፈን በተለያዩ መንገዶች እየሞከሩ ይገኛሉ:: በብሄርና በቤተሰብ ተደራጅቶ የህዝብን የለውጥ ፍላጎት ለማስቆም መሞከር አምባገነንነትንና ጭቆናን ከማሳደግ በስተቀር የሚያመጣው ምንም ፋይዳ የለውም:: ምክንያቱም የለውጥ ፍላጎት በቅዕበት የሚመጣ ውሳኔ አይደለም እንደውም የለውጥ ፍላጎት የብዙ ክስተቶች ድምር ውጤት ነው:: ወደዚ ውሳኔ ለመድረስ ብዙ ውጣውረዶችን ያልፋል አማራጮችን ይመለከታል ደካማና ጠንካራ ባህሪያትን ያጠናል ከዛ ወደ ውሳኔ ይመጣል :: አሁን የኢትዮጵያ ህዝብ የወሰነው” ለውጥ” ነው ስለዚህ ወያኔዎች ብዙ አትድከሙ ለውጥ የማይቀር ነገር ነው::

Nile fears turn toward south

Experts are wary of South Sudan, considering that it controls the White Nile, the other source of the Great Nile. That is problematic because the West and Israel could use their influence with South Sudan to put pressure on Egypt.

By Ibrahim Al-Jack

The African Research and Studies Centre at the International University of Africa held a forum last week titled “Ethiopian Renaissance Dam and Its Effects on Egypt and Sudan.”

The minister of electricity and irrigation, Dr. Tabitha Butrus; the Ethiopian irrigation minister; the Ethiopian ambassador to Sudan, Abadi Zemo; and many experts in agriculture, irrigation, and environment attended the forum.

Ethiopia denies any intention to block water from Egypt and Sudan.

The Ethiopian irrigation minister, Ilambo Timno, denied any intentions to block water saying that Ethiopia only wants to use the dam to generate electricity. He mentioned that late Ethiopian Prime Minister Meles Zinawi called on both Sudan and Egypt to take part in establishing the dam, but they have not.

He promised that Ethiopia has no hidden agenda. “The dam has many positive effects on the Nile Basin countries,” he claimed.

He continued, “Forums like these offer the chance to exchange points of view, opinions, and more research.”

He explained that the dam will help maintain the water level all year round and increase fishery production. Sudan will also benefit immensely, considering that there will be an abundance of water supply, especially in River Atbara, that can be used to improve agriculture and develop areas on the border between Sudan and Ethiopia. He called for partnerships to be built among Nile Basin countries to realise mutual benefits. Again, he denied that there is any reason for Egypt and Sudan to be wary of the dam.

Former Irrigation Minister Professor Saif Aldin Hamad said Ethiopia has 123 billion cubic metres of water, of which 97% is not used. He added that very little land is cultivated where water is scarce. The area surrounding the dam is not incapable of cultivation, he continued, but Sudan will benefit from the dam, considering it is dependent on the natural flow of the Nile and does not have and does not have the means to store its waters. That is where the Ethiopian dam comes in. It will help by storing up water, from which Sudan will benefit in more than way, such as: limited evaporation and doubled electricity production in Roseiris, Sinnar, and Meroe.

The benefits from the Ethiopian dam can be fairly imaginable, given that it stores up 74 billion cubic metres of water.

Advantages of the dam

The Ethiopian minister of energy and mining, Alfakki Ahmed Najash, said Ethiopia and Sudan will benefit immensely from this dam in irrigation and agriculture. But, he added, Nile Basin countries have different opinions on it.

Engineer Abdulhalim Alturabi said there are many benefits that can be reaped from this dam, but cooperation in establishing and running it is a prerequisite. He went on to say, “Ethiopia does not have vast land that can be farmed, and Sudan does. Ethiopia, therefore, cannot afford hostile relations with Sudan. The two countries must build their relations around being totally open with each other. They must exchange benefits because, in Sudan’s perspective, Ethiopia has a lot of potential and a work force that Sudan is in need of.”

Importance of Consensus on the Dam

A political analyst, Professor Hassan Alsaori, said it is important for the Nile Basin countries to have a consensus on the dam, especially as Ethiopia will control 86% of the Nile’s water after the dam is completed.

He said consensus is important, because without it, Ethiopia will have the upper hand and leverage in any dispute among Nile Basin countries because it will hold the “Nile water card.”
He said it is only fair that Egypt and Sudan take part in establishing and running the dam to be certain that their part of the Nile is safe.

Fears are steered south

Many experts argue that Ethiopia does not want to make a unilateral move regarding the dam to ensure it does not threaten regional security. In that regard, it is most careful to reassure Sudan and Egypt.

But the same experts were wary of South Sudan, considering that it controls the White Nile, the other source of the Great Nile. That is problematic because the West and Israel could use their influence with South Sudan to put pressure on Egypt. Sudan and Egypt have doubts that the newly founded and politically unstable country of South Sudan would take unilateral steps to decrease the portions of Nile water to which Sudan and Egypt are entitled. Such a step would jeopardise the regional and national security of Egypt and that of Sudan in the process.

Admas
 
ETHIOPIAN REVIEW

The Tall Tale of Susan Rice By Alemayehu G Mariam November 26, 2012

On September 2, 2012, Susan Rice, the U.S. Ambassador to the U.N., delivered a nauseatingly sentimental oration at the funeral of Ethiopian dictator Meles Zenawi. She called Meles “selfless and tireless” and “totally dedicated to his work and family.” She said he was “tough, unsentimental and sometimes unyielding. And, of course, he had little patience for fools, or idiots, as he liked to call them.”  The “fools” and “idiots” that Rice caricatured with rhetorical gusto and flair are Ethiopia’s  independent  journalists, opposition leaders, dissidents, political prisoners, civil society leaders and human rights advocates.Watching the video of her eulogy,

one could easily say she “had gone native” completely. But it was clear that her aim was to deliver the last punch to the gut of Meles’ opponents as a sendoff present. 

 

As the old saying goes, “birds of a feather flock together”. Rice, like Meles, likes to insult and humiliate those who disagree with her. She had a reputation in the State Department as boor and a bit of a bully; or as those who knew her say, she was a “bull-in-a-china-shop”. She is known for verbal pyrotechnics, shouting matches and finger wagging at meetings. On one occasion, she is reported to have flipped her middle finger at the late Richard Holbrooke, the dean of American diplomats, at a senior State Department staff meeting. Prior to the onset of the air campaign in Libya in March 2012, France’s U.N. ambassador, Gerard Araud, advised Rice that the European Union would seek a no-fly zone resolution from the Security Council regardless of U.S. support. She gave Araud the verbal equivalent of a kick in the rear end: “You’re not going to drag us into your shitty war.” She later tried to claim full credit for the effort: “We need to be prepared to contemplate steps that include, but perhaps go beyond, a no-fly zone at this point, as the situation on the ground has evolved, and as a no-fly zone has inherent limitations in terms of protection of civilians at immediate risk.” This past July when China and Russia at the U.N. blocked adoption of language linking climate change to international security, she lambasted them as “pathetic” and “shortsighted” and accused them of “dereliction of duty.”

That was then. In the past several days, Rice was on the receiving end. Republican Senators John McCain and Lindsey Graham virtually called Rice a fool and an idiot for her statements following the U.S. Consulate attack in Benghazi, Libya on September 11 in which four Americans were murdered. Rice appeared on five national Sunday talk shows five days after the attack and made the boldfaced claim that the attack on the consulate “was a spontaneous — not a premeditated — response to what had transpired in Cairo in response to this very offensive video that was disseminated”. According to Rice, the protest by a “small number of people who came to the consulate” was “hijacked” by “clusters of extremists who came with heavier weapons.”

Senator McCain showed “little patience for fools, or idiots” and fairy tales when he angrily threatened  to block Rice if she were nominated to become Secretary of State: “Susan Rice should have known better, and if she didn’t know better, she’s not qualified. She has proven that she either doesn’t understand or she is not willing to accept evidence on its face. There is no doubt five days later what this attack was and for.”  Rice’s Benghazi story was reminiscent of the bedtime stories of the late Meles Zenawi.

Truth be told, only a “fool” or an “idiot” would not know or reasonably surmise the attack on the U.S. consulate  was a terrorist act. CIA Director David Petraeus recently testified that from the moment he heard of the attack, he knew it was a terrorist act. He included this fact in the talking points he sent to the White House which somehow got redacted form Rice’s public statements. The experts and pundits also called it a terrorist act. For Rice, it was a protest gone wrong.

But there remain a number of puzzling questions: Why was Rice selected to become the point person on the attack in light of President Obama’s defense that Rice “had nothing to do with Benghazi.” Why didn’t Hilary Clinton step up to explain what happened? Did the White House throw Rice under the bus to save Hilary? Was Rice supposed to provide plausible deniability and political cover until the election was over by calling a manifest terrorist attack a protest over an offensive anti-Muslim video?  Did Rice have to fall on the Benghazi sword to divert attention or delay accountability for the Administration’s failure to take appropriate preventive action in Benghazi as the price for nomination to the job of Secretary of State? Or was the White House trying to showcase Rice’s diplomatic adroitness and savvy in a futile attempt to bridge her unbridgeable competence and “stature gap” to become America’s foreign policy chief?

President Obama was ready to drive a lance through the heart of Republican villains hell bent on capturing and devouring his prevaricating damsel in distress. He told McCain and Graham to bring it on. If the Republican duo and their buddies “want to go after somebody, they should go after me. But for them to go after the U.N. ambassador? Who had nothing to do with Benghazi? And was simply making a presentation based on intelligence that she had received? To besmirch her reputation is outrageous.” That was great drama staged by “no drama Obama.” 

What is mindboggling is the fact that Rice would believe and earnestly propagate such a cock-and-bull story about the Benghazi attack. Rice is a person with extraordinary credentials. She is a graduate of Stanford and Oxford Universities and a Rhodes scholar to boot! She was a top official in the National Security Agency and an Assistant Secretary of State for African Affairs in the Clinton Administration. She has two decades of solid high level foreign policy experience. Yet five days after the attack, Rice shuttled from one news talk show to another telling the American people the Benghazi attack was not an act of terrorism. Is that willful ignorance, foolishness or idiocy?

The fact that the attack occurred on September 11 –  a day that shall live in infamy in American history — and the attackers used their trademark “heavier weapons” (to use Rice’s words) of terrorism — pickup mounted machine guns, AK-47s, RPGs, hand grenades, mortars and IEDs — meant nothing to Rice. The fact that in Libya today there are all sorts of militias, rebel groups, Islamist radicals and terrorist cells are operating freely did not suggest the strong possibility of a terrorist attack for Rice. The fact that Gadhafi made Libya a state sponsor of terrorism for decades provided no historical context for Rice. Simply stated, in the Benghazi attack Rice saw something that looked like a duck, walked like a duck and quacked like a duck, but she concluded it was a giraffe.

The race card-ists and race baiters came out in full battle dress to defend Rice against charges of  “incompetence”. Rep. Jim Clyburn, House Assistant Democratic Leader, was the first to strike a blow by politicizing Rice’s incompetence. “You know, these are code words. These kinds of terms that those of us — especially those of us who were grown and raised in the South — we’ve been hearing these little words and phrases all of our lives and we get insulted by them. Susan Rice is as competent as anybody you will find.”  A group of democratic lawmakers delivered a second salvo charging “sexism and racism”. That was the shot across the bow and the message to the Republicans is clear:

Obama wants Rice as Secretary of State. He has won re-election. Rice will be nominated. Republicans who oppose her will be tarred and feathered as racists, sexists and misogynists persecuting a competent black woman. They will be demonized, dehumanized and discredited in the media. The democrats have 55 votes in the Senate and will be able to peel off at least 5 Republicans to end a filibuster. Rice will get the job of Secretary of State. Republicans will have eggs on their faces and will look like fools and idiots at the end of the day.

Such is the Democrat game plan and screenplay for victory and triumph in the Rice nomination. The Republicans will probably put up a nominal fight but will eventually fold under a withering Democrat attack. Rice will rise triumphant.

Rice’s confirmation as Secretary of State will be a sad day for American foreign policy because she is simply not qualified to be America’s diplomat-in-chief. Her confirmation will mark the saddest day for human rights throughout the world and particularly in Africa. The tired, the poor, the huddled masses of Africa yearning to breath free will continue to find themselves in the iron chokehold of African dictators for another four years as Rice turns a blind eye to massive human rights violations. African dictators will be beating their drums and dancing in the streets. They will be happier than pigs in mud. They know she will have their backs for another four years. With Rice at the helm, there will be more money, more aid and more loans for African dictators. But the truth must be told. Calling Rice “incompetent” is a fact, not a racially coded denigration of African Americans. To paraphrase Clyburn, Rice is as incompetent as you will find.

The Peter Principle essentially states that in an organization where promotion is based on achievement, success, and merit, that organization’s members will eventually be promoted beyond their level of ability. In other words, “employees tend to rise to their level of incompetence.” The Dilbert principle states organizations tend to systematically promote their least-competent employees to higher management positions in order to limit the amount of damage they are capable of doing. If Rice succeeds Hilary Clinton, she will be a living example of the fusion of the Peter and Dilbert Principles at the highest level of the American government.

Let the truth be told: Susan Rice is simply not competent to become U.S. Secretary of State! To be a competent diplomat-in-chief of a great country, fundamental moral integrity is a necessity. Rice is incompetent because she lacks not only the moral judgment to tell right from wrong and truth from falsehood, but she is also incapable of distinguishing between two wrongs. In March 2012, Rice scathingly condemned Iran, North Korea and Syria “for their mass violations of human rights”. On September 2, 2012, she delivered a canonizing oration at the funeral of one of the ruthless dictators in recent African history. Twelve days before Rice recited Meles’ hagiography, Human Rights Watch issued a report stating, “Ethiopia has seen a sharp deterioration in civil and political rights, with mounting restrictions on freedom of expression, association, and assembly. The ruling party has increasingly consolidated its power, weakening the independence of core institutions such as the judiciary and the independent media that are crucial to the rule of law.”

A competent Secretary of State must have a working knowledge of military operations. Rice is clueless about military and paramilitary operations. She said the Benghazi attackers used “heavier weapons” but she could not connect the signature weapons of terrorists to the attackers who used them. Cluelessly or disingenuously, she tried to convince Americans and the world that a coordinated assault on a U.S. consulate in Benghazi was caused by “a small number of people” whose “protest” had gone awry!

A competent Secretary of State must have sound political judgment. Despite her stellar education and broad experience in foreign policy, Rice has traded intellectual integrity and prudence for blind political ambition. She seems incapable of discerning truth from falsehood even when it is obvious. She seems to have little concern for the truth or falsity of what she says; and evidently, she will say anything to advance her political ambitions in reckless disregard for the manifest truth. As Senator McCain perceptively observed, “she either doesn’t understand or she is not willing to accept evidence on its face”. She also does not seem to understand or appreciate the fact that a high level public official in her position has an obligation to undertake due diligence to find out what is true and what is false before swaggering in public peddling boldfaced lies.

A competent Secretary of State diplomat must subordinate his/her political ambitions to his/her patriotic duty to those who put their lives on the line to defend American values. Rice is incompetent because she will put her own political ambitions and loyalties to her political party above her patriotic duty to her fallen compatriots. She is a person for whom political expediency and opportunism are the creed of life.  She will blindly tow the party line and support a policy without regard to principles or scruples. In other words, Susan Rice is a party hack and not material for the job of America’s diplomat-in-chief.

A competent Secretary of State must have intellectual courage and conviction. Rice is incompetent because she lacks intellectual courage, commitment and conviction. In a scholarly writing in 2006, Rice energetically argued that “Mali [as] an example of a well-governed country that suffers from capacity gaps that extremist groups have been able to exploit.  Mali cooperates fully with the United States on counterterrorism matters.”  In April 2012, when radical Islamist rebels took over Northern Mali and split the country in half, all she could offer was an empty statement calling on “all parties in Mali (including murderous terrorists) to seek a peaceful solution through appropriate political dialogue.” She folded her hands and watched for nearly four years doing nothing as Mali spiraled from a “well-governed country” to a divided strife-stricken country half of which today is a haven for murderous terrorists. Rice will talk the talk but not walk the talk.

A competent Secretary of State must be tempered in language and demeanor. Rice is incompetent because she lacks diplomatic temperament and thrives on being antagonistic, condescending and disrespectful to colleagues and other diplomats. A bullying and loose cannon Secretary of State cannot perform his/her job competently. She has a disgusting scatological lexicon. She is intolerant and arrogant and will try to vilify into submission those who disagree with her.

It is said that “stupid is as stupid does”; so “incompetent is as incompetent does”. I hope President Obama will not nominate Rice to replace Clinton. But I believe he will and we will all get to see a Shakespearean mini-drama at the confirmation hearings: “To be, or not to be (Secretary of State): that is the question (for Rice):/Whether ’tis nobler in the mind to suffer (for all the lies she has told)/ The slings and arrows of outrageous fortune (in a Senate confirmation hearing),/ Or to take arms against a sea of troubles (by coming clean and telling the truth)…/.

I believe Rice will be will be exposed for what she really is at the confirmation hearing– a grand obfuscator of the truth, an artful dodger and a masterful artist of political expediency and intrigue. In 1994, when the Clinton Administration pretended to be ignorant of the terror in Rwanda and the death toll continued to rise by the thousands, Rice’s concern was not taking immediate action to stop the genocide and saving lives but the political consequences of calling the Rwandan tragedy a “genocide” and saving her job and others in her party. She had the audacity, moral depravity and sheer callous indifference to ask, “If we use the word ‘genocide’ and are seen as doing nothing, what will be the effect on the November [congressional] election?”

Did Rice avoid using the word “terrorism” in explaining the Benghazi attack because she was concerned about the political costs the President would have to pay in the November election if the voters were to see him as doing nothing to prevent it?

At the end of the day, what Rice told the American people five days after the Benghazi attack, to quote Shakespeare, “is a (tall) tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.”

 

ETHIOMEDIA.COM


Who will be the next Patriarch of the Ethiopian Orthodox Church? (Audio)

Posted by  on November 25, 20121 Comment

Debre Libanos Church

Awramba Times (Phoenix, AZ) – The ancient Ethiopian Orthodox Church has no patriarch since the death of Abune Paulos, the fifth patriarch of the church for the last two decades as the sole figurehead leading 40 million Ethiopians (nearly half of the country’s population.)

After Abune Paulos’ death in the capital Addis Ababa on 16 August 2012, the newly elected Locum Tenens (Caretaker) of the church, Archbishop Abune Natnael has discussed with the exiled Ethiopian patriarch, Abune Merkorewos. In the aftermath of their discussion negotiations had been started between both synods. What are the promising results of the dialogue? Who will be the next patriarch of the Ethiopian Orthodox Church? A must-listen discussion on VOA-Amharic. Click here to listen

    Berhanena Selam Printing Warning Letter to the Blogger

    On 31st October 2012 the blogger of semnaworeq.blogspot.com wrote and published a critical article on Berhanena Selam Printing Enterprise; entitled “ብርሃንና ሰላም = ጽልመትና ሽብር”. After the article’s publication on AddisGuday (a local weekly Amharic Magazine), the angry and the irresponsible authorities of the Printing Enterprise wrote such a stumbling letter to defend their bosses.

    The blogger says:

    This blogger will work and continue his tireless contribution to the people of Ethiopia by serving the truth and only the truth. The blogger is not an agent for any one. His concern and primary wish is to see free speech and individual Rights prior to the EPRDFists’ jock which says “Ethnic Rights First.”

    As the Great book says, “The truth and only the truth that set you free”, I am committed to serve only the truth in blog until all Ethiopians are given their natural right to express their views freely in and out of Ethiopia courageously. So, the administrative bottle-neck which the ruling party states must be challenged until it respects the individual right here in Ethiopia.

    God Bless the Free and the Truthful Ethiopia and Ethiopians Forever!

    Solomon Tessema G.
    Addis Ababa, Ethiopia.

    Berhanena Selam Printing Enterprise warning letter

    Berhanena Selam Printing Enterprise warning letter to the bloggerECADF.COM

    Ethiopia delays appeal of jailed blogger, opposition leader

    (AFP) An Ethiopian court on Thursday delayed the appeal of blogger Eskinder Nega and opposition leader Andualem

    Ethiopia: Journalist Eskinder Nega faces death penalty

    Eskinder Nega

    Arage who were jailed earlier this year for for terror-related offences.

    Judge Dagne Melaku said the Supreme Court needed several weeks to look over the “bulky” case file to review the evidence against them, setting the next hearing for December 19.

    Eskinder and Andualem were among 24 people convicted in June under Ethiopia’s anti-terrorism legislation. Eskinder was jailed for 18 years, while Andualem was sentenced to life.

    They appeared in court Thursday alongside two other defendants also appealing their guilty verdict.

    Eskinder, who is representing himself, rejected the claim that he had links with the US-based Ginbot 7 group, considered a terrorist organisation under Ethiopian law.

    “I was accused of being a member of Ginbot 7, but there was no evidence provided by the prosecution,” he told the court.

    Meanwhile, in a separate court, 29 Muslims charged last month with plotting “terrorist” acts appealed against the charges.

    Defence lawyers said the charges were unconstitutional and used language not recognised under criminal law, including terms such as “jihad” and “extremism”.

    All 29 are charged with “intending to advance a political, religious or ideological cause” by force and the “planning, preparation, conspiracy, incitement and attempt of terrorist acts,” according to court documents.

    The accused — including nine prominent Muslim leaders and the wife of a former minister — were jailed following protests in July staged by Muslims who accuse the government of interfering in religious affairs.

    Their hearing continues on November 30.

    Rights groups have called Ethiopia’s anti-terrorism legislation vague and accuse the government of using the law to stifle peaceful dissent.

    All those charged under the law since it was introduced in 2009 have been found guilty, including two Swedish journalists who were sentenced to 11 years in prison, but later released by the government after serving 14 months.

    ECADF.COM

    TPLF Manifesto, Amhara was labeled as #1 enemy of Tigray

    The forgotten people” Why is the Ethiopians’ blood so thin?

    TPLF Manifesto Amhara was labeled as number 1 enemy of Tigray

    Mekonnen Workineh, Norway, Nov 2012

    Writer from Norway, Mekonnen Workineh

    Mekonnen Workineh

    Analogously ,  the Nazi manifesto of 1920 was anti-Semiticanti-capitalistanti-democraticanti-Marxist, and anti-liberal.

    Anti-Semitic was number one manifesto of Nazi Hitler and Anti-Amhara is number one manifesto of TPLF.

    Hitler murdered 6 Million Jews. What happened 60 years ago is still fresh in the minds of Jews and is still haunting Germans, especially those whose family members were involved. Nazi criminals are still being hunted around the world and being brought to justice.

    TPLF murdered more than 8 Million Ethiopians to date (G/Medhin TPLF Manifesto Amhara was labeled as enemy of TigrayAraya, former TPLF financial head). In the 2007/2008 senses 2.5 Million Amharas perished into the thin air;http://ethioskytv.com/view/570/25-million-amharas-missing-confirmed-in-parliament-part-1.html . Ethiopia has been under siege for the last 21 years by TPLF backed by the European Union, USA, and the United Kingdom. 1000s of Anuakes residences were red labeled and were massacred in a day light by this regime. Ogaden region was curtailed from international eye and mass murder, gang rape and  torture crime is being committed by this same regime( http://www.genocidewatch.org/ethiopia.html) , tens of thousands of Oromos,  the majority group of the country, are languishing in jail all over the country. Tens of thousands are being evicted even this time, TPLF regime is dehumanizing the Ethiopian people, torturing and committing savage crime against poor farmers, elders and children. Involved in human trafficking crime,

    Hundreds of thousands are leaving the country every year, thousands dying in the desert, drawing in seas and rivers, facing abuse, prison and death in Middle East, queuing  in front of immigration offices around the world, crowding foreign prisons, the list of ordeal could go for days.  When will the international community open its eyes and see what is happening to Ethiopian people.

    Why do Ethiopians go exile?  Because Ethiopia is poor?  Because Ethiopians are not hard working? Because Ethiopia does not have natural resources to feed its people?

    The answer to all the above questions is NO

    The reason for all this is administration problem. Billions of dollars is flying out of the country illegally 11.7 Billion until 2009 (, http://danielberhane.com/2011/12/22/ethiopia-the-illicit-financials-outflow-in-perspective/).

    Fertile land of Ethiopia is being given away almost for nothing; Multinational corporate brag of feeding the world from Gambella region alone.

    http://www.guardian.co.uk/world/2011/mar/21/ethiopia-centre-global-farmland-rush)

    True Ethiopian people are weak at this time; True TPLF is strong with the help of the west in the name of stability. But how long will that last, why and how did Ruanda genocide happened?  What was the recipe for that? What is the guarantee that such thing would not be repeated in Ethiopia if pushed to the edge? How long does iron fist last?

    I urge all international community specially the Obama administration, the Cameroun administration, the European Union, to stop propping minority ethno centric fascist regime to undermine Ethiopian people.

    Victory for Ethiopians!

    ECADF.COM

    የአዜብ-በረከት የተንኮል እቅድ

    (ከጋሻ ለኢትዮጵያውያን)
    መለስ ዜናዊ የስልጣን እድሚያቸውን ለማራዘም ከተጠቀሙባቸው ዘዴዎች አንዱና ዋናው “የትግራይ ህዝብ የሥርዓቱ ልዩ
    ተጠቃሚ”እንደሆነ አድረገው በካድሬዎቻችው በኩል ያለመሰልቸት የፕሮፓጋንዳ ዘመቻ ማካሄድ ነበር። ይህ ዘዴ የትግራይ ህዝብ
    ተጠቃሚ፤ የኢትዮጲያ ህዝብ ግን የበይ ተመልካች ሆኖ እንዲሰማው አድርጎታል። አቶ መለስ “ነፃ ሚድያ” ሙሉ በሙሉ ሊባል በሚቻል
    ሁኔታ ስላጠፉትና የኢትዮጵያ ህዝብም የሳቸው የፕሮፓጋንዳ ሰለባ ስላደረጉት እሳቸው የሚናገሩት እና የሚያወሩት እውነት ይሁን ውሸት
    ለማወቅ ይቸገራል። ያ ውሸት ተደጋግሞ ሲነገረው ውሸቱን እውነት ነው ብሎ ይቀበለዋል። አቶ መለስ ኢኮኖሚህ 11 በመቶ አድጓል እያሉ
    ነጋ ጠባ ሲወተውቱት፣ ከአመት ወደ አመት ኑሮው እየከፋ፣ ጉልበቱ በረሀብ እየደከመ የሄደው ወገን ውሸቱን እውነት አድርጎ ከመቀበልREAD MORE

    የአቡነ ጴጥሮስ መታሰቢያ ሐውልት፣ የሚያለማውስ?

    ከድሜጥሮስ ብርቁ -ቶሮንቶ

    የዳግማዊ ምንሊክ አና የአቡነ ጴጥሮስ መታሰቢያ ሃውልቶችን ከስፍራቸው ለማንሳት ዝግጂቱ አንደተጠናቀቀ ስሰማ አሁን በስልጣን ላይ ያለው የህወሃት ቡድን በትክክልም የ”መለስንAbune Petros was born in 1892 in a farmer family in the city of Ficheራዕይ”ለማስፈጸም ደፋ ቀና አያለ አንደሆነ ተረዳሁኝ። ከዚህ በፊት በሌላ ፅሁፍ አንደገለጽኩት የ”መለስ  ራዕይ” የሚባል ነገር አንደሌለ እና የመለስ አየተባለ ለመሸጥ የሚሞክረው “ራዕይ” በትክክል የህወሃት ለመሆኑ አመላክቻለሁ። ጣሊያን ኢትዮጵያን ሲወር የነበረው የፕሮፓጋንዳ ዘመቻ “ሃገሪቱን አሰለጥናለሁ” የሚል ነበር። አስቡት የኢትዮጵያ ስልጣኔ ጉዳይ ወዝውዞት ከጣልያን ሃገር ድረስ ጦር ሰብቆ ሲመጣ። አቡነ ጴጥሮስ በግፍ ሃውልታቸው የቆመበት ቦታ ላይ የተገደሉትም ዛሬ ህወሃት በሚጠቀመው ቋንቋ ሲመነዘር “ጸረ-ልማት” ናቸው በሚል ነበር።

    ሲጀመር “ልማት” የሚለው ‘ዲስኩር’ ከጥርጣሬ ይልቅ የህዝብን አመኔታ አንዲገዛ ማድረግ ያስፈልጋል። መረጃ በማፈን፣ ውዢንብር አንዲነግስ በማድረግ ደሞ የህዝብን ትኩረት ለጊዜው በማስቀየር ሌላ የፓለቲካ ጥፋት ከበስከጀርባ መስራት ይቻል አንደሁ አንጂ የሕዝብን አምነት መግዛት አይቻልም። በዚሁ ሃውልት ጉዳይ አንኳን የሚወራው ዜና የተደበላለቀ ነው። መጀመሪያ ይፈርሳሉ የሚል መረጃ ተለቀቀ። ህዝቡ ሲጯጯህ ደሞ “የለም አይፈርሱም” የአቡነ ጴጥሮስ ሃውልት ብቻ ነው ለጊዜው በባለሙያዎች “በክብር” ከቦታው የሚነሳው። ተመልሶም በባለሙያዎች በክብር የነበረበት ቦታ “በክብር” ይቀመጣል” የሚል መረጃ ተለቀቀ። የኋለኛውን መረጃ የምድር ባቡር “ባለስልጣን” (መሆኑ ነው) የተናገረው ተባለ።  የባለስልጣኑን ቃል አንደወረደ ማመን ከተሞክሮ አንጻር ስህተት  ሊሆን ይችላል። ማን ይሆን? ከየት ይሆን ብሎ -ለማወቅ ያህል- መጠየቁ ዘመኑ ከፈጠረው ፖለቲካ አስተሳሰብ ሳይሆን ካለው ነባራዊ የፓለቲካ የሃይል ሚዛን አና አሰላለፍ ነው መታየት ያለበት።  በ “ልማት” ስም መታሰቢያ ሀውልቱን በባለሙያ “በክብር ከማስነሳት” ይልቅ ሃውልቱ በማይነካበት ሁኔታ ባለሙያዎች መስራት የተፈለገውን ግንባታ አንዲሰሩ ስለመቻላቸው ወይንም ስላለመቻልቸው ስለመሞከሩ አና ስላለመሞከሩ የምናውቀው ነገር የለም። የራሳችንን ግምት ግን አንወስዳለን -የአቡነ ጴጥሮስ መታሰቢያ “ለህወሃት ምኑ ነው?” የሚል ጥያቄ ግምት ውስጥ በማስገባት። የህወህትን ተፈጥሮ አና ባህሪ ግምት ውስጥ በማስገባት!

    “ልማት”ን የአስከፊ ጥፋት መጠቅለያ ‘ዲስኩር’  እያደረጉ (አንደጣሊያኖቹ) ዝርዝር መረጃ ሲታፈን አና ነገሮች ከህዝብ ጋር ያለምክክር ሲደረጉ ጥርጣሬ ፣ሁከት፣አና ተቃውሞ አንደሚነሳ መዘንጋት ምን ማለት አንደሆነ አይገባኝም። ዛሬ ወታደራዊ ጉልበት ስላለ አና  የፖለቲካ መዘውር በሃይል ስለተያዘ ብቻም  ህዝቡ አሉኝ የሚላቸውን ከቅርስንትም ያለፈ ትርጉም አና ዋጋ ያላቸውን ታሪካዊም መንፈሳዊም ማህበራዊም ሃብቶቹን አንደፈለጉ መነካካት አሁን ያለውን ትውልድ አና ህዝብ ኢትዮጵያዊ ስነ ልቦና በማድማት የሚያልቅ ጉዳይ አይደለም። የአለመረጋጋትን መሰረት አየጣሉ አንደመሄድ ነው። ተቃውሞው በሌላ መልኩ በሌላ ጊዜ  ሲከሰት  እንዳሁኑ በመጯጯህ አና በህዘን የሚያልቅ ጉዳይ ላይሆን ይችላል። ከ”ብሶት ተወለድኩ” የሚል ቡድን ብሶት ሊወልድ የሚችለውን ነገር መዘንጋት የለበትም።  የትውልዱ ማህበራዊ አስተሳሰብ  አና የሃገር ፍቅር ከጥቅም ውጪ ተደርጎአል፤ ስጋት የሚፈጥር ተቃውሞ ሊፈጠር አይችልም( “መቶ አመት አንገዛለን” አንደሚባለው”) የሚመስለው አስተሳሰብ ምናልባት ከትውልዱም የበለጠ የሚናገረው ስለገዢው ቡድን ትምክህትና አላዋቂነት ሊሆን ይችላል። በውጭም በውስጥም ያለውን የጥፋት ትስስር (nexus)ገብቶት አንደ አቡነ ጴጥሮስ ለሃገር ለመሞት የተዘጋጀ ትውልድ ቢነሳስ?

    ሕዝቡ “አለማለሁ” የሚለውን ቡድን የሚጠራጠረው ባህሪውን ስለሚይውቅ ብቻ አይደለም።  አንዳንድ “ልማት” የሚባሉ ፕሮጀክቶች በእርግጥም የልማት መሆናቸው አጠራጣሪ ስለሆነም ነው። ገዢውም ፓርቲ ለማወናበድም ዝም ለማለትም የሚምክረው የኢትዮጵያን ሕዝብ ስለሚያውቀው ነው። የኢትዮጵያ ህዝብ ከመሬት ተነስቶ አይጠራጠርም። ተሞክሮውን ተመርኩዞ አንጂ!  የበፊት የበፊቱን አንኳን ትተን የቅርቡን የጥርጣሬ ምንጭ ለማስታወስ ያህል – የአፍሪካ የውሃ ማማ ናት በምትባለው ፤ ሰፊ የቆዳ ስፋት ዓላቸው ከሚባሉ የአፍሪካ ሃገሮች በምትመደበው ሃገራችን ውሃ አና መሬት የጠፋ ይመስል የስኳር ልማት ዋልድባ ላይ እተክላለሁ ተባለ።  “ልማቱ” በትክክል የህወህት አጂ ብቻ ይሁን ወይንም የውጭ ሃይሎች አጂ ይኑርበት እስካሁን ድረስ የገባኝ ነገር የለም። በትክክል የማውቀው ነገር ቢኖር ግን ዋልድባ ድረስ የተሄደው የኢትዮጵይውያንን እምነት ለመዝረፍ አንጂ ለልማት  ጉዳይ  ብቻ አንዳልሆነ ከማንም ኢትዮጵያዊ አንደማይሰወር ነው።

    የአቡነ ጴጥሮስ መታስቢያ በ “ክብር” የሚነሳበት ዓላማ በትክክል ልማት ከሆነ ሃውልቱ የሚያስተጋባው መልዕክት በራሱ ልማትም ለልማትም አስፈላጊ የሆነ መሰረታዊ ነገር አንደሆነ ማወቅ ያስፈልጋል። ሃውልቱ ካረፈበት ኩርማን መሬት ይልቅ ሃውልቱ የሚያስተጋባው መልዕክት ዘላቂነት ላለው የልማት ተሰሳሽነት አስፈላጊ ነው።  ልማት ለማጣደፍ የሃገር ፍቅር ያስፈልጋል። የዜጎችን ስብዕና አና ህሊና ማልማት ለልማት አንደ መሰረትም አንደ ቅድመ ሁኔታም መታየት አለበት። በስልጣን መባለጉ፣ በሙስና መዝቀጡ፣ የሃገር ጥቅም አሳልፎ መስጠቱ ፣ ሀገርን ለበላየ ሰቦች ጥሎ ወደ ሰው ሃገር ተሰዶ በሰው ሃገር መደላደሉ ሁሉ የሚመጡት ልማት ካላየው -ካልለማ- ስብዕና ነው። የራስን ዜጋ በሆነ ባልሆነው መጨፍጨፍ አና የመሳሰሉት ችግሮች መነሻቸው ያለማ ህሊና አና የሃገር ፍቅር አለመኖር ነው። ሃገሩን የሚውድ ዜጋ ሃገሩን የሚያገለግልበት ዕድል ሲያገኝ ሃገሩን አይዘርፍም። አያዘርፍምም። ህውልቱ  የሚያነበው አና ጩኽቱን የሚሰማው  የመንግስት አክል ባይኖርም  የሚናገረው አነዚህህ የሃገር ጠንቅ የሆኑ ማህበራዊ አና ፓለቲካዊ ተውሳኮች በመቃወም ነው። እንዴት “ባለ ራዕይ” የሚያመልክ ፓርቲ አና መንግስት ይሄን ማየት ተሳነው?

    የአቡነ ጴጥሮስ ሃውልት መታሰቢያ  የጠንካራ ስብዕና ፣ የሃገር ፍቅር፣ የቁርጠኝነት አና የነጻነት ተምሳሌትነትን ነው ጧትና ማታ የሚያስተጋባው። በአስቸጋሪ ዘመን በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ አውነትን አንቆ ለእውነት ስለተሰዋ ክቡር ኢትዮጵያዊ ነው የሚናገረው። የአቡነ ጴጥሮስ የመንፈስ ጽናት ፤ መልዕክት አና መስዋዕትነት  የትግል ስንቅ ሆኗቸው ፋሺስትነትን በጽናት ታግለው ስለሞቱም ኢትዮጵያውያን የሚያስታውሰን መታሰቢያም ነው። ጎበዝ ኢትዮጵያ አኮ በፋሽስት ጦርነት አንድ ሚሊዮን ዜጎቾን አጥታለች። ስልሳ ሺ ታጋዮች ለትግራይ ተሰውላት ተብሎ ትግራይ ላይ ሃውልት የሚሰራ ቡድን በኢትዮጵያን ሃውልት ለምን ይቀለዳል??  በቅርቡ የተሰራው የአባ ጳውሎስ ሃውልትስ ሃይማኖታዊ አይደለም ይፍረስ ሲባል አይፈርሲም ሲባል አልነበረ አንዴ? ምነው አቡነ ጴጥሮስ መታሰቢያ ላይ ተነቃ?! የአቡነ ጴጥሮስ መታሰቢያ “ለህወሃት ምኑ ነው?” ነዋ ነገሩ! ህወህት የተዋጋውን ኢትዮጵያዊነት ጧትና ማታ የሚያስተጋባ ነዝናዣቸው ነዋ!

    የገዢው ቡድን በተለይም የህወህት ጽንፈኛ ደጋፊዎች  የሚመስሉኝን ሰዎች (አንዳንዶቹ በብዕር ስም የሚጽፉ የአመራር አባላትም ይመስሉኛል) በዌብሳይቶች ላይ የሚጽፉአቸውን ጽሁፎች እከታተላለሁ። በዋነኛነት ከማነባቸው ውስጥ የሳይበር ኢትዮጵያን የፓለቲካ አምድ(click here )አንዱ ነው። በኦፊሲየል ሲነገር የማይሰማውን የህወሃትን የፓለቲካ እሳቤ -በተለይም  ከትምክህትና የበላይነት ስለ ልቦና ግንባታ ጋር የተያያዙትን ህሳቦች ቡዙ ሳይነካኩ (አንዳንዴ ምንም ሳይነካኩም) አንደወረደ የሚያቀርቡ ግለሰቦች አይጠፉም።

    አንደወረዱ የሚቀርቡትን ትቼ ትንሽ አየተነካኩ አንዳንዴ የስነ-ጽሁፍም ገጽታ እየተሰጣቸው የሚሰነዘሩ ሃሳቦችን ለአብነት አቀርባለሁ። አንደዚህ አይነት ሃሳቦችን ያንጸባርቃሉ ያልኳቸውን ጽሁፎች ለማየት በቅንፍ ውስጥ ያለውን ማጣቀሻ ይጫኑት( click here) ። ሃሳቡ የህወሃት ለመሆኑ ሁነኛ ማስረጃ ይሆናል ብየ ከማስበው ነገር እንዲህ ያለውን ጽሁፍ ብዙ ጊዜ የሚያሞካሿቸው (በዚያው መድረክ ላይ ማለቴ ነው) ህወሃት ባደረገው የትጥቅ ትግል ተሳትፈናል የሚሉ ስልጣን ከያዙ በኋላም ተምረው  በዲፕሎማሲ ስራ ላይ (ካያያዛቸው ይመስላል) የተመደቡ ይገኙበታል። ጉዳዩን አዚህ ያነሳሁብትም ምክንያት ህወሃት የሚከተላቸውን “የልማት” ይሁን ሌሎች የኢኮኖሚ ፓሊሲዎች  ዓላማቸው ህወሃት የበላይነት ስነ-ልቦን መገንባት አና የበላይነቱን ያስጠበቀበትን የስልጣን ተዋረድ ጠብቆ ለማቆየት የሚያስችለው ከመሆን ውጪ ሌላ ሊሆኑ አንደማይችሉ ለማመላከት ነው። አንዲህ አይነቶቹን ፓሊሲውች ህወሃት በቀጥታ የሚያስትላልፋቸው አይደሉም ማለት ህወህት የውሳኔው አድራጊ አና ፈጣሪ አይደለም ማለትም አይደለም (በነገራችን ላይ የህወህት አመራር ‘ሜንተሮችን’ አንማን ነበሩ? ናቸው?)።

    ቅጥ ባጣ የፕሮፓጋንዳ ዘመቻ እና የነጻው ፕሬስ ላይ የዘመተው ህወሃት መራሽ መንግስት ከዚሁ ጎን ለጎን በስፋት የተያያዘው ነገር የህዝብን ስነ-ልቦና የሚዘርፍበት ፣ ማህበራዊ አስተሳሰባችን ርባና ቢስ የሚያደርግበት ዘመቻ ነው (ለአስተሳሰቦቹ ሃውልት የተሰራላቸው አንገበዋቸው የኖሩ አና አንግበዋቸው የሞቱ ኢትዮጵያውያንን በመዘከር አንደሆነ አንዳይረሳ)። ማህብራዊ ስነ-ልብና የሚዘረፍብት ምክንያት በዘራፊነት አና በግፍ ላይ የተመሰረተ የስልጣን ተዋረድ የማይቀርለትን ተቃውሞ በመገንዘብ  የተቃውሞውን ምንጭ አና ለስልጣን የበላይነቱ ችግር ይፈጥሩብኛል የሚላቸውን ጉዳዮች ከምንጫቸው ለማድረቅ ከሚደረግ ጥረት አካል ሊሆን አንደሚችል አገምታለሁ።

    የመሃል ሃገሩን ታሪካዊውን – ዓለም ጭምር ያወቀውን የነጻነት ትግል የሚያስታውሱ መታሰቢያዎችን በ “ልማት” ሰበብ  “መልስን በክብር አንደነበረ አናደርገዋለን” አየተባለ እየሰወርን በነበረው የርስ በርስ ጦርነት  “ተሰው” የሚባሉ የህወሃትን ታጋዮች የሚያስታውስ መታሰቢያ ትግራይ ላይ ለቱሪስት ማስጎብኘት  አና “በክልሉ” የሚያድጉ ህጻናትን ጭምር በዚህ መልክ ማነጹ አሁንም ትምክህት ክተሞላበት የፓለቲካ ስራ  ውጪ ከ”ልማት”ጋር የትያያዘ ነው ለማለት ያስቸግራል።  በነገራችን ትግራይ ላይ ያለው ሃውልት ስለ ርስበርስ ጦርነቱ ሙሉ ገጽታ ይሰጣል? ለትግራይ ህጻናት ከ”ትግራዋይነት” እኩል ኢትዮጵያዊነት ስሜት አንዲፈጥሩ ያግዛል? የመሃል ሃገሩስ ታዳጊ ወጣት በራሱ አንኳን አነሳሺነት (መንግስት አንደማያደርገው አርግጠኛ ስለሆነኩ ነው) የሃገሩን ታሪክ አንዲጠይቅ የሚያስታውሰው መታሰቢያ አንዳያይ የሚደረግበት ምክንያት ስልታዊ የስነ ልቦና ዘረፋ ካልሆነ በስተቀር ምን ሊሆን ይችላል??

    ህወህት የአርበኛውን የአቡነ ጴጥሮስን መታሰቢያ ህውልት አነሳለሁ በሚልበት ሰዓት ጣሊያኖቹ በኢትዮጵያ ብዙ እልቂት ላደረሰው የጦር መኮንናቸው (ግራዚያኒ) የመታሰቢያ ሃውልት ሊያቆሙ ነው። የህወህት ድርጊት ሳይታሰብ በአጋጣሚ የተደረገ ነው ማለት ያስቸግራል። ምናልባትም የአማካሪ  ሃሳብም ያለበት ድርጊት ሳይሆንአይቀርም(ከላይ nexus ያልኩበትም የጥርጣሬ መሰረት ይሄው ነው)። የህዝብ ስነ-ልቦና ዘረፋ የመጨረሻው ደረጃ መሆኑ ነው። ይሄ ጉዳይ በቸልታ የታለፈ አንደሆነ አንድ ሰው ገስግሶ ዓይናችንን ሊያጠፋው ወደዓይናችን ሲጠጋ አይቶ አንዳላይ  አንደመሆን ነው። በድርጊቱ ቀጥሎበት ዓይናችን ከተዛቀ የሚደርሰው ነገር ከአካል ጉዳትኝነት  ያልፋል።

    የአቡነ ጴጥሮስ ሃውልት ሃይማኖታዊ የሆነ  አና የነፍጠኞች ነው ተብሎ የሚታሰበው( በህወሃቶች ዘንድ) የኦርቶዶክስ ሃይማኖት የሃይማኖት ቅርስ አይደለም። ክርስቲያን ላልሆነውም ኢትዮጵያዊ ቅርስ ነው። ታሪኩ የሃይማኖት ሳይሆን የነጻነት ትግል ታሪክ ነው።  ስለሆነም አሁን ባለው ነብራዊ ሁኔታ በተሻለ ሁኔታ ተደራጂተው እየታገሉ ያሉ ኢትዮጵያውያን ሙስሊሞችም አንደ ኢትዮጵያዊነታቸው በጽናት ሊቃወሙት አና ሊያወግዙት  የሚገባ ድርጊት ነው።

    የነጻነትን ትርጉም አየጠየቀ “ሊበራሊዝምን” ከእምነት በማይተናነስ መልኩ ተቀብሎ  ስለ ውጭ ሰዎች የነጻነት እሳቤ አና ትግል የሚነግሩን የፖለቲካ ሰዎች (“አደፍርሶች”) ፤ የአቡነ  ጴጥሮስ አይነት ክቡር ዜጋ  ስለ ነጻነት በተግባር የከፈለውን መስዋዕትነት የመነጋገሪያ ርዕስ አድርገው ቢያወሩን ኖሮ ዛሬ አንዲህ አይነት ነገር ሲሰማ የሚሰማው ቁጣ መሰረታዊ ለውጥ ለማምጣት የሚያስችል በሆነ። የነ አባ ጳውሎስ ሃውልት ተጎልቶ የአቡነ ጴጥሮስ ሃውልት በ”ክብር ከቦታው ይነሳል” አየተባለ ሲላገጥ ከመስማት የበለጠ ውርደት ለዚህ ትውልድ መቸም አይመጣም።

    ECADF.COM

    ዛሬ የመሪዎቻችንና ሌሎች ወንድሞቻችን ችሎት ተሰይሞ ውሏል

    መሪዎቻችን ከቃሊቲ ልደታ ፍ/ቤት የገቡት ከሌሊቱ 10፡30 ነው፡፡

    በልደታ ከፍተኛ ፍርድ ቤት አራተኛ ወንጀል ችሎት ዛሬ ተሰይሞ የዋለው ችሎት ስራውን የጀመረው ከጠዋቱ 3፡30 አካባቢ ነበር፡፡ ፖሊስ መሪዎቻችንን ማንም እንዳያገኛቸው ከሌሊቱ አስር ሰዓት ላይ ነበር ከቃሊቲ ጭኖ ልደታ ፍ/ቤት ያደረሳቸው፡፡ ከሌሊቱ 10፡40 የደረሱት ወንድሞች የችሎት መሰየምያ ጊዜው እስኪደርስ ልደታ ፍ/ቤት በሚገኘው ጊዜያዊ መቆያ እንዲጠባበቁ ተደርገው ነበር፡፡ በዚህም ምክንያት በአካባቢው የሚገኘው ከፍተኛ ቁጥር ያለው ሕዝብ ወደ ፍ/ቤት ጊቢ ሲገቡ ሊየያቸው ሳይችል ቀርቷል፡፡ በዛሬ የችሎቱ ቀጠሮ የመሪዎቻችንና ወንድሞቻችን ጠበቆች አቃቤ ህግ ባለፈው ወር ባቀረበው ክስ ላይ የመቃወሚያ ምላሻቸውን እንደሚሰጡ ይጠበቅ የነበረ ሲሆን፤ ጠበቆቹም 28 ገጽ የሚሆነውን የመጀመሪያ ደረጃ መቃወሚያቸውን በጽሑፍ አቅርበዋል፡፡ ጭብጣቸውንም ለፍርድ ቤቱ በቃል አሰምተዋል፡፡ዛሬ የመሪዎቻችንና ሌሎች ወንድሞቻችን ችሎት ተሰይሞ ውሏል፡፡

    ጠበቆቹ በዋነኝነት አቃቤ ሕግ የመሰረተው ክስ የኢትዮጵያን ሕገ መንግስትና አገሪቷ የፈረመቻቸውን ዓለም አቀፍ ህግጋት እንዲሁም የተባበሩት መንግስታት ሲቪል እና ፖለቲካዊ መብቶች ቃል ኪዳንን የሚጥስ እንዲሁም ክሱ የሕግ ትርጓሜን የሚያስነሳ በመሆኑ ጭምር ጉዳዩ መታየት ያለበት ይህን ጉዳይ ለማየት ስልጣን ባልተሰጠው ከፍተኛው ፍ/ቤት ሳይሆን ሕገ መንግስታዊ ጉዳዮችን በሚያየው የፌዴሬሽን ም/ቤት መሆን እንዳለበት በመቃወሚያቸው ላይ አመልክተዋል፡፡ አስር አባላት ያሉት የመሪዎቻችን ጠበቆች ቡድን በጋራ ያዘጋጀውና ተራ በተራም ባቀረበው መቃወሚያ ክሱ መሠረታዊ የህግ ስህተቶች ያቀፈ፣ የተብራራ አለመሆኑን እና የቀን ግድፈትም ያለበት መሆኑን በተጨባጭ ማስረጃዎች አቅርቧል፡፡ ችሎቱ የጠበቆችን ምላሽ ካደመጠ በኋላ አቃቤ ሕግ ምላሹን እንዲያቀርብ የተጠየቀ ሲሆን አቃቤ ሕግም ምላሹን ለማቅረብ ጊዜ እንደሚያስፈልገው ጠይቆ፤ ችሎቱ የአቃቤ ህግን ምላሽ ለማድመጥ ለመጪው አርብ ኅዳር 21/2005 ቀነ ቀጠሮ ሰጥቶ ተነስቷል፡፡ በችሎቱ ጋዜጠኞችና የዲፕሎማቲክ ማኅበረሰብ አባላት ተገኝተው ነበር፡፡

    ይህ በእንዲህ እንዳለ ለዛሬ ኅዳር 13/2005 ተቀጥሮ የነበረውን ችሎት ለመታደም ከፍተኛ ቁጥር ያለው የአዲስ አበባና የአካባቢው ሕዝብ በልደታ ፍ/ቤትና አካባቢው ተገኝቶ ነበር፡፡ ከማለዳው አንድ ሰዓት ጀምሮ ከፍተኛ ቁጥር ያለው ሕዝብ በአካባቢው መከማቸት ጀምሮ የነበረ ቢሆንም አብዛኛው ሰው ወደ ፍ/ቤቱ ቅጽር እንዳይገባ በፌዴራል ፖሊስ አባላት ተከልክሎ ነበር፡፡ እስከ ጠዋቱ 3 ሰዓት ድረስ ወደ ጊቢው መግባት ይፈቀድ የነበረ ቢሆንም ከዚያች ሰዓት በኋላ ግን የፍ/ቤት ጉዳይ ያላቸው ሰዎች ብቻ እንዲገቡናሌሎች ሰዎች ከአካባቢው እንዲርቁ ፖሊስ ድብደባ በመፈጸም ጭምር መከላለከል አድርጓል፡፡

    ከፍርድ ቤቱ በታችኛው አቅጣጫ በሚገኘው ክልል በርካታ ቁጥር ያላቸው ሙስሊሞች እስከ መከላከያ መኮንኖች ክበብ ድረስ ተኮልኩለው ቆመው የነበረ ሲሆን፣ በሜክሲኮና ሞላማሩም አቅጣጫ እንዲሁም የፍርድ ቤቱን ዙሪያ ጨምሮ ያሉ መንገዶች በሰው ተሞልተው ነበር፡፡ የፌዴራል ፖሊሶች እንደተለመደው በሰላም የቆመውን ሕዝብ በማስፈራራትና በመደብደብ፣ በአካባቢው ያሉትን የንግድ ሱቆችና ካፍቴሪያዎች በማዘጋትም ጭምር አየሩን በስጋት ሊሞሉት ሲሞክሩ ታይቷል፡፡ ፖሊስ በዚህ ድርጊቱ ገፍቶበት በአካባቢው ያሉትን የተሸከርካሪ መንገዶች በሙሉ የዘጋ ሲሆን ኢስላማዊ ምልክት ያላቸውን ሰዎች ከርቀት አካባቢዎች ጭምር ወደ ልደታ አቅጣጫ እንዳይሄዱ ሲያቅብ ነበር፡፡ በሞባይል ፎቶ ግራፍ አንስታቹሀል በሚልና በሌሎችም ጥቃቅን ሰበብ አስባቦች ፌዴራል ፖሊስ ከ25 በላይ የሚሆኑ ሰዎችን አስሯል፡፡ ብዙዎቹ አመሻሽ ላይ ቢፈቱም አሁንም በእስር ላይ የሚገኙ አሉ፡፡ ሙስሊሙ ሕዝብ በየእለቱ እና በየሰዓቱ በፖሊስ ከፍ ያለ በደል እየተፈጸመበትም በሰላማዊነቱና ትእግስቱ ዘልቋል፡፡ የሚያኮራ ትውልድ!

    አላሁ አክበር!

    ECADF.COM

    ለመሆኑ የቀረች እንጥፍጣፊ ዕንባ አላችሁን? ነውስ አለቀባችሁ – ተለቃለቀ?

    ከዕንባ ብዛት የተነሳ ዓይንም መሲና አንዲሆን ተፈረደበት … እህህ!  … እም!

    ከሥርጉተ ሥላሴ 24.11.12

    “ሰቆቃው ጴጥሮስ”

    „አየ፣ ምነው እመ ብርሃን? ኢትዮጵያን ጨከንሽባት?

    ምነው ቀኝሽን እረሳሻት?

    እስከ መቼ ድረስ እንዲህ፣  መቀነትሽን ታጠብቂባት?

    ልቦናሽን ታዞሪባት?

    ፈተናዋን፣ ሰቀቀኗን፣ ጣሯን ይበቃል ሳትያት?

    አላንቺ እኮ ማንም የላት …

    አውሮፓ እንደሆን ትነጋዋን በፋሽስት ነቀርሳ

    ታርሳ፣ ታምሳ፣ በስብሳ

    ሂትለራዊ እባጭ ጫንቃዋን፣ እንደ ኮረብታ ተጭኗት፣

    ቀና ብላ እውነት እንዳታይ፣ አንገቷን ቁልቅል ጠምዝዟት

    ነፍሷን ድጦ ያስበረከካት

    ሥልጡን ብኩን መፃጉዕ ናት፤ … „

    እሳት ወይ አባባ – ከብላቴ ሎሬት ጸጋዬ ገ/መድህን መግቢያው ላይ  ከ 1ኛው እስከ 12ኛው ስንኝ ገጽ 131)

    ዓይን ዕንባ ብቻ አይደለም ደምም … ያምጣል። እንዲህ ታሪክን  – ትውልድን አነጣጥሮና አቅዶ የሚገድል ዘመነ ጉዲት …. የሞቱትን ሳይቀር ከመቃብር አላስቀምጥ ብሎ በበቀል የሚያንገረግብ አማሽ ግበረ – አይሁድ ስታፈራ  ያቺ መከረኛ እናት ሀገር … ። ምን አላችሁ? ዓለም ዓቀፍ የታሪክ ጠበብትስ ከቶ ምን ይሉ ይሆን?!

    አልበቃው አለ እኮ! ሀገር ምድሩ … ሜዳው መስኩ። ሁሉንም እንዳሻው ከተከተ – አፈለሰ። ይህም አላሰከነውም – የጤፍ ጠላውን። የበቀል ቀፈቱ አልሞላም። በሰማዕትነት ያለፉትንም ቋሳ የታጠቀው የህሊናው ባሩድ ወደ እነሱ አነጣጥሮ ትናንትን ነሰተ፤ በሰላም የረፉት ሳይቀር አላስተኛም አለ። አትንት ተቀጠቀጠጠ – ተፈጨ። እነሱንም አጽማቸውንም፤ ውዳሴያቸውንም- ድርሳናቸውንም  በፋስ ሊተረትር … ሊበታታትን … ። አዎን! ለጥፋት፤ ለድርመሳ ታጥቆ ተነሳ ወያኔ። ማህከነ! ዬሂትለር ግልባጭ ….

    መሰረቱ ነው – የተፈጠረበት። መነሻው ነው – የተጠነሰሰበት። መዳረሻው ነው የተወለደበት …. ወያኔ ሲፈጠር ለማጥፋት ነው። ሲፈጠር ለመደምሰስ ነው። ሲፈጠር ለማፈረስ ነው። ታውቃላችሁን? ወያኔ ጫካ በነበረበት ጊዜ ያው የካቲት ላይ ዘመቻ ነበረው – የሚበላውን ለመስረቅ። ያን ጊዜ በጊዜያዊነት የሚይዛቸው ትናንሽ ከተሞች ወይንም ወረዳዎች ነበሩ። ታዲያላችሁ የደርግ ሰራዊት ሲያስለቅቅው … ት/ቤቶችን አፍርሶ፤ ድልድዮችን ንዶ፤ የውሃ ቧንቧዎችን ነቅሎ። ክሊነኮችን ባንኮች ዘርፎ ይሄዳል።

    … ማለት እነዚህ ሁሉ የህዝብ የልማት ተቋማት ሆነው ወያኔ ግን የህዝብ ልማት አጥፊ የጎሳ ድርጅ ፤ የህዝብን ሁለገብ ጥቅም በቀጥታ ተጻራሪ በመሆኑ ካለምንም ርህራሄ ድብዛቸውን አጥፍቶ ይሄድ ነበር። እና አሁን … አሁን እኔ  „ ¡የልማት መንግስት¡“ እዬተባለ የሚደለቀው ቅራቅንቦ የወሬ ማሟያ  ተረት ተረት ከዛ በአካል ተገኝቼ ከአየሁት ተጨባጭ ሃቅ ጋር ሳንፃጽረው  የተሰነጠቀ ብርጭቆ ያደርገዋል።  ልማት እዬተባለ የሚደሰኮረውን ነገር …። ቀድሞ ነገር ወያኔ መገንባት ተፈጥሮው አይደለም። ለብዙኃኑ ኢትዮጵውያን መቆም ዕጣ ፈንተው አይደለም። ፍለጎ የፋቀው ነው። ካለ ተፍጥሮው ደግሞ ሊሆን የሚችል ከቶ አንዳችም ነገር የለም። በስተጀርባው የሚከውነው የፍልሰት ትዕይንት ካልኖረ በስተቀር … ወያኔ ወያኔ ነው። አራት ነጥብ በቀላለአጋኖ።!

    ትክክለኛ የወያኔ ተፈጥሮ ማጥፋት ነው። አንድ ቀን የህዝብ ክሊንክ ቢዘጋ ስንት ሰው ይሞታል? ስንት ነፍሰጡር እናቶች ሊያልፉ ይችላሉ? ስነት ህጻነት ለጉዳት ይዳረጋሉ? የህን የሚያስተውልበት ህሊና ወያኔ አልነበረውም። አሁንም። በዚያን ጊዜ ለመሥራት ወይንም እንደ ገና ለመገንባት ደግሞ የሀገራችን አቅምን እሰቡት። … በተገለበጠ እውነት ተሸብሽቦ ነው እኮ ወያኔ ይህን ያህል 21 ዓመት ኧረ ለእኔስ እንደ 60 ዓመት የመከራና የሀዘን ዘመን ነው የምቆጥረው … በሦስት እጥፍ አባዙት … ወያኔ ሥልጣን ላይ የቆዬበትን …

    ሲወድቅ እንኳን የሚኖርበን የቤት ሥራ ስታሰሉት … እንዴት እንዴት አድርጌ ልግለጸው  ይሆን? እንዲህ ይሻላል። … “ ከማህጸን ውስጥ ሲጠነሰስ ዓይኑ ያጣውን ዕንቡጥ ሲወለድ ዓይናማ ማደርግ ነው። „ ትውልዱን የሚጠብቀው የነጠረ ኃላፊነት። ከምን ዓይነት የብረት ቁርጥራጭ ብንሠራ ነው ይህን ትውልዳዊ ኃላፊነት በብቃት ተወጥተን ባለ አደረነታችን በተግባር የምናቀልመው … ?! እስከዚህ ድረስ ጥልቅ የፊት ለፊት የድርጊት የቤት ሥራ ዘመን ይጠብቃናል። ወያኔ ሲወድቅ እንኳን ዕዳው … እና የቆዬበት ዘመን በቀላል ስሌት 21 ዓመት ብቻ አይባልምና ነው … በሉ ስምምነት ላይ እንድረስ እሺ … የእኔ ክብሮች።

    ሌላው ወያኔ የተፈጠረበትን ሚስጢር እሰቡት። ቁልጭ ያለ ነው። ጸረ ታሪክ ነው። አዎን ደፍረን እንናገረው። እራሱ ኢትዮጵያ የሚለው የወል መጠሪያ ቢለወጥ ደስታውን አይችለውም። ወያኔ  እኮ … ቱርኮች፤ ፖርቹጊዞች፤ ጣለያኖች፤ እንግሊዞች ቀብረውት ዬሄዱትን ፈንጅ ነው ጊዜ እዬጠበቀ እያፈነዳ ያለው …። አፄ ሚኒሊክና ኢትዮጵያን … አቡነ ጴጥሮስና እና ኢትዮጵያን እሰቧቸው። እንኝህ ቀደምት የሁሉም ነገር ዓርማችን፤ ሰንደቃችን፤ ማንነታችን፤ ታሪካችን፤ ትውፊታችን- አድህኗዊ እኛነታችን ናቸው።

    አፄ ሚኒሊክ የኢትዮጵያ መሪ ብቻ አልነበሩም። የአፍሪካ መሪ ብቻ አይደሉም። የዓለም ጥቁሮች የነፃነት መሪ ናቸው። ከኒልሰን ማንዴላ በጣም እጅግ የቀደሙ።  የቅኝ ግዛትን ድህረ ፣ ማዕከለ፣ ቅድመ ራዕይ ከመሰረቱ ብትንትኑ የወጣው በአጤ ሚኒሊክ ነው። አጤ ሚኒሊክ አፍሪካን ሲቀረማት ለነበረው ኃይል ሁሉ የቀስተ ዳመና መቅሰፍት ናቸው። የቅኝ ግዛት አከርካሪን ብትንትኑን ያወጡ የጀግና ውጽፈተ ወርቅ ናቸው፤ የቅኝ ግዛት ዘመን እንዲያከትም ቅስሙን እንኩትኩት እንዲል ዓዋጅን በድል ያስጎሰሙ  ዬዓለም ዬጥቁሮች – ጥቁር አብነታዊ ምልክት – ዕንቁ ናቸው።  የ ሆ ን በ ት! የተፈለፈለ ድንቅነት የታተመበት። ኪናዊ የአርበኝነት ውሎ የተከተበበት። ፈዋሽ  – መድህን ዕሴት ናቸው አጤ ሚኒሊክ። ግርማቸው – ክብራቸው – እውነት አሁንም እዬት ይጣራል … በቃና!

    „ዋ! … ያቺ ዓድዋ“

    „ዋ!

    ዓድዋ ሩቅዋ

    የዓለት ምሰሶ አድመስ ጥግዋ

    ሰማይ ጠቀስ ጭጋግ ዳስዋ

    ዓድዋ ..

    ባንቺ ብቻ ሕልውና

    በትዝታሽ ብፅናና

    በመስዋዕት ክንድሽ ዜና

    አበው ታደሙ እንደ ገና …

    ዋ!

    ዓድዋ የዘር ዐፅመ ርስትዋ

    የደም ትቢያ መቀነትዋ

    በሞት ከባርነተ ሥርየት

    በደም ለነፃነት ስለት

    አበው የተሰውብሽ ለት፤

    ዓድዋ

    የኩሩ ትውልድ ቅርስዋ

    የ ኢትዮጵያነተት ምስክርዋ

    ዓድዋ

    ***

    ዋ … ዓድዋ …

    … ዓድዋ የትላንትናዋ

    ይኽው ባንቺ ሕልውና

    በትዝታሽ ብፅዕና

    በመስዋዕት ክንድሽ ዝና

    በነፃነት ቅርስሽ ዜና

    አበው ተነሡ እንደ ጋና።

    … ዋ … ያቺ አድዋ

    ዓድዋ ሩቅዋ

    የአለት ምሰሶ አድማስ ጥግዋ

    ሰማይ ጠቀስ ጭጋግ  ዳስዋ

    ዓድዋ … „

    ( እሳት ወይ አባባ ከብላቴ ሎሬት ጸጋዬ የግጥም መድብል ገጽ 56 ከሥንኝ 1 እስከ 19 በተጨማሪም ገጽ 58 ከ41 እስከ  52)

    „ዋ! አድዋ“ ይህ ታሪክ ነው የኢትዮጵያን ተፈሪነትን ያመነጨው። የፈጠረው። ያፈለቀው። የደረሰው። የቃኘው። ይህ ለወያኔ ውጋቱ ነው። መጋኛው ነው። ስለዚህ ጊዜ ጠብቆ ወቅትን አጥንቶ በቀሉን ይፈጽማል። የወያኔ የ5 ዓመት በሉት የ10 ዓመት ዕቅድ ይኽው ነው የበቀል ዋንጫ …

    ትንሽ ስለ ዕቅድ ልበል መሰል … መልክ እንዲኖረው አገላለጼ ..

    • የአጭር ጊዜ … ከቀናት እስከ አንድ ዓመት፤
    • የመካከለኛ ጊዜ ሊንክ ነው። ዬአጭር ጊዜውንና የረጅሙን ጊዜ የሚያይዝ፤
    • የረጅም ጊዜ ከ5 ዓመት ጀምሮ የሚኖሩትን ወቅታት … ንድፎችን ያካትታል …

    በእነዚህ  የዕቅድ ጊዚያት ሁሉ  ወያኔ ሳይዘናጋ ቋሳም ቦታ አለው – ተመስጥሮ ይታቀዳል። አሁን ወያኔን በጣም የተዋጉት አካባቢዎች በሙሉ በወያኔ የሥልጣን ዘመናት ሁሉ አልተካተቱም። ናሙና …  ትሻላችሁን …. ? 21 ዓመት ሙሉ ጎንደር ውስጥ … ደብረታቦር … ጋይንት … አውራጃዎች እስከ ወረዳዎች ድረስ ተዘለዋል … ማለት ያው የአሽዋውና የስሚንቶ ድርድር ም ጸበለ ጻዲቅ አልደረሳቸውም ….

    አንዲት የኢሰአት አድማጭ በቁጭት …. ከሐረር „የቀዳማዊ ኃይለሥላሴ ይባል የነበረው ት/ቤት ዛሬ ስሙ የለም ሲሉ“ አዳመጥኳቸው።  „ህዳሴ ግድበስ? ክፈለ – ከተማስ?“  ስም ጠፍቶ አይደለም  በአምሳላቸው የተሰዬሙት … ጥፋቱ መሰረት አለው። ጥፋቱ ዓላማ አለው። ጥፋቱ ታቅዶ ነው የሚከወነው።  ወ/ሮዋ  ከተገለጹት ውስጥ ደግሞ  … „አማራ መሆን ያሰፍራል ያስጠላል“ ብለዋል። አያስደንቅም። ወያኔ ለማጥፋትም የተፈጠረበት መሰረታዊ ዓላማ መቀመሚያው ይኽው ነው።

    እንደ ወያኔ ውስጠ ተፍጥሮ ዕይታ … ዬኢትዮጵያ ታሪክ መሰረት አማራ ነው ብሎ ስለሚያምን – በቀዳሚ ጠላትነት ፈርጆታል። የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ ሃይማኖትም የአማራ ብቻ ነው ብሎ ስለሚያምን ለወያኔ በቀል ባለ ድርሻ ነው። አማርኛ ቋንቋ የአማራ ብቻ ነው ብሎ ስለሚያምን በተገኘው አጋጣሚ ሁሉ ዓይናማው የኢትዮጵውያን ወላዊ ድርሻውን የተወጣ ድንቅ ባለውለታ ጀግናም ባለ ቤለ ኃይሉ ታግሎታል፤

    ወያኔ ያደገ ታሪክ በጅራፍ መገረፉ፤ በመዶሻ ዓናቱን መቀጥቀጡ፤ በሳንጃ ደረቱን መሰንጠቁን፤ በመጋዝ አንገቱን መቅላቱን፤ በሳንጃ ሽንጡን መከትከቱ፤ ከተፈጠረበት ጊዜ ጀምሮ የሰራው የቤት ሥራው ነው። ከዚህ ጋር የተያያዙ የተሳሰሩ ሚስጢራዊ ነገሮች ደግሞ አሉ። የአማርኛ የሥነ  ጹሑፍ እድገት ደረጃ … ቅጥል ያደረገው፤ ያንገበገበው … አፍሪካዊው የቅኔው ልዑል ለዓለም አቀፉ ዬሎሬትነት ማዕረግነት የበቃው በአማርኛ ቅኔዊ ግጥሙ ነው። ይህም የቆሽታቸው ማላታይን ነው ለወያኔ። እኛ ብቻ አይደለም ጋሼ ጸጋዬን የምናከብረው … ሶኔትን – እንግሊዞች፤ ሌሪክን – ጀርመኖች፤ ሃይኩን – ጃፓኖች ሲፈጥሩ የኛው ሃብት ብላቴ ሎሬት ጸጋዬ ገ/መድህን ደግሞ 8ዬሽን ፈጠረ … ይህ አዲስ ዓለም ዓቅፍ ግኝት በመሆኑ ሰፊ ተቀባይነትና ተደማጭነትን በሥነ – ጹሑፉ ዓለም አስገኘ። እኛ ብቻ አይደለም ጋሼ ጸጋዬን  የምንወደው የምናከብረው፤ በእውነትም የምንሳሳለትም። …… ጀርመኖች፤ እንዲሁም ቀስተኞች ሲዊዞች ሳይቀሩ አፍሪካዊው ባለ ቅኔ ነው የሚሉት።

    „ጨዋታን ጫዋታ ያነሰዋል“ ይላሉ ጎንደሬዎችና… እዚህ ላይ አንዲት ደስ የምትል መረጃ ላቀርብላችሁ ወያኔዎችም ይቀጠሉ … እዚህ እኔ ከምኖርበት ሀገር በ2012 ዓለም ዓቀፍ የፊደላት ቀን ይከበር ነበር። ከፍላዬሩ ላይ ፊደላችን ነበር። ስለ ፊደላችን ልዩ ታሪካዊ ተፈጥሮም መግለጫ ነበር። ይህም ብቻ አይደለም ከ18 ሀገር ቋንቋዎች ጋር አማርኛ ቋንቋ በድምጽ ሳይቀር ቦክስ ተሰጥቶት ለአንድ ወር የዘለቀ ኤግዚቢሽን ነበር። ከፈለጋችሁ ፍላዬሩን እልክላችኋለሁ። … ደስ አይልም? … እንዲያው ነጮቹ „አማርኛ ቋንቋን ግጥም ማደመጥ የምሽት ማህሌት እንደ ማደመጥ ነው። መንፈስን በልዩ ሁኔታ የሚገዛ ልዩ ቃናዊ መንፈስ አለው ይላሉ!“ እና ወያኔ እንዳሰበው ሁለመናዋን ማጥፋት፤ መሰረ ታሪኳን የሚናገሩ ቅርሶቿን ለማፍለስ ሆነ ለማክሰል  የፈለገወን ያህል ቢፍጨረጨርም አይችልም … ያበራል ገና ታሪኳ … ወያኔም ግን ይከስማል … እስነ ጉቱ … ድሪቶው … ከሥሩ …

    መቼም እኔ በጣም ስጋት አለብኝ። 21 ዓመት አዲስ ትውልድ በቅሏልና። በትውልዱ ላይ እቦታው ተገኝቶ ለመሥራት ብዙ ነገሮች ስለሚያግዱ ይጨንቀኛል። አብዝቼ የምጨነቅበት ጉዳይ ነው። እግዚአብሄር ይመስገን የደራሲ አቶ ምስባህከ ወርቆ „ዴርቶ ጋዳ“ ጭብጥ መሰረት „ ሰቆቃው ጴጥሮስ ነው“ አሁን ደግሞ ቴዲዬ ዕፁብ ታሪክ ሠራ። አፄ ሚኒሊከን፤ እቴጌ ጣይቱን … ብላቴን በሥነ ጥበብ ተክሊል አጋባቸው። … ይህ ምን ያህል ሚሊዮን እንዳሰለፈ ያላችሁበት ነው። … እኔ እንኳን በሕይወቴ ሙዚቃ አዳምጬ አላውቅም። አሁን አደብ ገዝቼ አዳምጠዋለሁ። … ሶስት ሙሉው ሲዲ አለኝ። … ዝክረ ታሪክ ስለሆነ በዬቦታው ወዳጆቼ ላኩልኝ። ታዲያ ግን ነቀዙ ወያኔ ደግሞ ተርመጠመጠበት። ስለዚህ በብዙኃኑ ታዳሚ አፍቅሮት፤ አክብሮት ያገኘውን የታሪክ ወርቃማ ልቅ … በትኩሱ በማለት  …. እንሆ ታጥቆ ተነሳ – የአጤ ሚኒሊክም ሆነ  የሰማዕቱ የአቡነ ጴጥሮስም ሐውልት … ለማፍረስ …

    የአጤ ሚኒሊክን ሀውልት ወያኔ መጀመሪያ እንደ ገባ  ዓይኑ ያረፈበት ጽኑ ጠላቱ … ነበር። ተንደርድሮ እንደገባ ገንባሌውን ሳይቀይር ያፈጠጠበት።  … የኦሮሞ ብሄረሰብ ወገኖቻችንም ከጥፋት ዓላማው ጋር ለማሰለፍ ብዙ የህሊና ሥራ ሰርቶበታል …።  እኔ እንጃ ሄሮድስም በዛች ግድም ዝር ሳይሉ እንደሆነ ነው አፈር የቀመሰቱ የሚመስለኝ … አንጡራ ጠላታቸው … ናቸውና ሁለቱም …።

    ያው አባ ጳውሎስም ቢሆኑ … ሰማዕቱን ቅዱስ ጴጥሮስ ሲያዩ  በሸታቸው ይቀሰቀሳል …። የማህል ልባቸው ረመጥ ነበርና አይቅርብኝ እኔም ብለው ድቡሽታቸውን ከምረው አልፈዋል። ያው …  አንድ ቀን ዋጋውን ያገኛል። ወያኔንና የጥፋት ተልዕኮውን ምንም የዴሞክራሲ ቀመር ሳይታከክ ህዝብ ቀን የሰጠው ዕለት ብትንትኑን ያወጣዋል … ። ውሳኔ ህዝብንም አይጠብቅም። በዚያ ዕለት ህግ ጥሰት ነው።  … ወዮ! በሰላም ጊዜ እንዲህ እንዳሻህ ብሎ ትክሻውን ለማናቸውም ዓይነት የበቀል ክምር የደለደለ ትእግስት … የቆረጠ ዕለት።  ነገና እነሱን ያዬቸው ሰው …

    እኔ እምሳበው ሆድ አደሩ ሁሉ ቁጭ ብሎ እራሱን ገዝቶ የሚመረምርበት ወቅት በራሱ ጊዜ- ጊዜ እዬሰጠው ነውና ከወያኔ ጋር መማዳሞዱን አቁሞ ከሚሊዮን ጋር ቢሰለፍ መልካም ነው። በስተቀር ግን „በሰፈሩት ቁና … „  …  እራሱ ወያኔ ከነ አካሉ ይፈርሳል። እንደ ቀደመው ጊዜ በሰው ሰውኛ አንሰበው … መንፈሳችነን  ከእዮር ጋር … ይሁን እሺ የእኔ ውዶች …  ባለቤቱ በትጋት አለና ለቤቱ ….

    ይህ በራሱ መንፈሳችን በሃዲድ እርስ በእርሱ እንዲተሳሰር፤ በውል በኪዳን አንዲሰግር፤ ለስምረት በትጋት እንደንገሰግስ ኃይልና ጉልበት፤ ጥንካሬና ብርታት፤ መጽናነትና ፅናትን በስፋት የሚመግብ የህሊና ብቁ ስንቅ ነው። በደል ሲባዘ ይፈሳል። ሲከርም ይበጣሳል።

    አንተ መዳህኒዓለም ዝምታህ በዛ! ቅጣቱን ቀጥል! አነባብር! እጅግ የናፈቀንን ንጹሕ አዬር እባክህን ለግሰን። ምን ሲሳንህ ሁሉ በእጅህ አይደለምን?!

    እግዚአብሄር ይስጥልኝ።

    ECADF.COM

    የኢሳት አድማጮች አስተያየት

    የኢሳት አድማጮች አስተያየት

    ከሥርጉተ ሥላሴ 24-11-2-12

    ፍለጋ ገባሁ። እርአስ መረጣ … ግን አጣሁ። ስለዚህ ያው ልጠይቀው አሰብኩት አቅም ስላለኝ።  በምልክት እንግባባ ይሆን ብዬም ተግ አልኩ።  ከዘራውን ዘወር አድርጊ ፊቱን ዬ ና – ን ግልባጭ አደባባይ ላይ – ሰገነቱ ላይ – ቀዩን ጃኖ አዘናክቼለት „በላ ልበልኃ“ አልኩታ እኔ ሞኝ።

    አዎን ትናንት ማምሻ ላይ ከኢሰአት የአድምጮች ክፈለ ጊዜ የተሰጡትን በሙሉ አዳማጥኳቸው። ያው ትችቱንም የሰማዕት ህጻናትንም ድምጽ የወከለ ለዛውም በሥነ -ግጥም … ተመላለስኩበት። ያቺው ይህቺን ሰባራያን እስኪ … እስኪ … ተዚህ ላይ ይደገም እያልኩ አጣጥምኩት። ያው ሃዘን ሲበዛ ማጣጣም … መራራውን እንደ ጣፋጭ … ዶሮ ማታ ብዬ አሳንጋለውን ዘመን … አዳመጥኩት።

    አንድ ሁለት የሚሆኑ አምልኮዊ ፍቅረ ወያኔ የተጠናወታቸው „መጥታችሁ ከዚህ እውነት ካለበት ቦታ ለምን አትዘግቡም? የምተወሩት ያልሆነውን ነው“ የሚልም አዳመጥኩ። እስቲ ሌላው ሁሉ ቀርቶ „ጠቅላይ ሚኒስተሩ ከህማቸው አገግመዋል። በቂ እረፍት ስለሚያስፈልጋቸው ነው እንጂ  እስከ አዲሱ ዓመት ድረስ ሥራቸውን ይጀምራሉ“  ያሉት አቶ በረከት ስሞዖን፤ በረከት ገ/ሕይውት  በአባታቸው መጠራት ስላባቸው … ምላሳቸው ለእህል ለውሃ ሳይደረስ „አለፉ – ሞቱ – ተሰነባቱ“ ሲሉ የት ነበሩ? … ሌላው ሁሉ ይረሳላቸውና … አንድ ትልቅ የመንግሥት ባላሥልጣን በአንድ ሞት እንኳን ስንት ጊዜ ሲቀላመዱ ተሰሙ። እንዲያውም የረገጡት ህዝብ ምን ያህል ጨዋ እንደሆነ ቢያገናዝቡት መልካም ነው። እንጂ ውሸታም! ውሸታም! ውሸታም እያለ ቢና ጢናቸውን አውጥቶ በአደባባይ  ቀልባቸውን በገፈፈው ነበር …

    ሌላው ደግሞ ፈሪዎች … ናችሁ እንጂ … እንኳንስ ቴሌቢዥን እስክርቢቶ ፈርታችሁ አይደል እነ ጋዜጠኛ እስክንድር ነጋን፤ እነ ጋዜጠኛ ርዕዮት ዓለሙን ያሰራችሁ። መታሰር ብቻ ሳይሆን ድርብ ግፍ እዬተፈጸመባቸው ያለው። „ፍትህና ፍኖተስ“  ስለምን ከህትምት ታገዱ“ ፍትህ“ ስለምን ተቃጠላች… የውሸትም ዓይነት አለው፤ የቅጥፈትም ዓይነት አለው … የትችትም ወግ አለው … ጥጋባቸው በዛ። — እንዲያው እኮ የወያኔና የደጋፊዎቹ  አሰራማ ገፈቱ ምንም እኮ የይሉኝታ ላሂ የሚባል የሌለው መሃን ነው። በጣም ….. የሽብርተኛ ህጉስ … ? እንዲያው ተምን ላይ ይመድብላቸው …

    አሁን ወደ ተነሳሁበት። እንዴት ነው ሚዲያና የፖለቲካ ድርጀት ወይንም ንቅናቄ ድብልቅ ያለበት ይመስለኛል ወገናችን። „ኢሰአት ድረስልን በተሎ !“ የሚል ብሄራዊ ጥሪ ጎልቶ አዳምጫለሁ። „ካለ እናንተ ማንም የለንም።“ የሚልም።  ሚዲያ አንደበት ነው። ሚዲያ ዜና ነው። ሚዲያ ወቅታዊ መረጃ ነው። ሚዲያ እውነትን ለባለቤቱ ያስረክባል። ሳይጨምር ሳይቀንስ እንጂ ተዋጊ የፓርቲ ሰራዊት ሊሆን አይችልም። ይህ ከሆነ ሚዲያው ነፃ መሆኑ ቀርቶ ልክ እንደ ኢትቪ የወያኔ ቧ ያለ የቅጥፈት አፍ ነው የሚሆነው።

    ? ? ? እስኪ ፍቷት የተከበራችሁ የኢሰአት አድምጮች። ስለ መራባችሁም፤ ስለ መታረዛችሁም፤ ስለ መጨቆናችሁም፤ ስለ መታፈናችሁም፤ ስለ መገደላችሁም፤ ፈጽሞ በማይቻልበት ሁኔታ ከቦታው እዬተገኘ ኢሰአት መረጃውን ማዕከላዊ በሆነ መልኩ በወገናዊነት ኃላፊነቱን እዬተወጣ ነው …. የቀረው ነገር … ? ? ?  ናት ወደ ራሳችሁ መመለስ። ራሳችሁን በማዬት – መጠዬቅ።

    ? ? ?  የተራበ፤ የታረዘ፤ የተጠማ፤ የተገፋ፤ የተረገጠ፤ የታሰረ፤ ጉሮሮው የተዘጋ፤ ሥራ አጣ፤ ቤቱ የፈረሰበት፤ ከኑሮ የተፈናቀለ፤ ህጻናት ልጁን ከ አንቀልባ ላይ የተገደለበት፤ አባወራውን የተቀማ፤ ጉልቻው የፈረሰበት፤ ልጆቹ ከትምህርት የተፈናቀሉበት፤ መሬቱን ተቀምቶ እሱ ባይታዋር ሆኖ ለውጪ ሀገር የተሰጠበት፤ አንጡራ እትብቱ ለባእድ በስጦታ የተሰጠበት፤  ክልሉ የተጣሰበት፤ በፍርድ አድሎ የተፈጸመበት፤ ማንነቱ የተቀጠቀጠበት፤ በትርፍነት የሚገኝ ዜጋ የወያኔ የፊት ለፊት ረድፈኛ ተጠቂ  ? ? ?  ውጪ ያለው ሚዲያ ወይንስ ? ? ? የማከብራችሁ ሀገር ቤት ያለችሁ ወገኖች ተቀራረቡ … ከውስጥ ረመጣችሁ ጋር ? ? ?

    ራህብን የሚያወቅው የተራበው ነው። እርግጥ ውጪ ያለው አይሰማውም ማለት አይደለም። ግን ማን እንደ ባለቤቱ። ውጪ ያለው ተራቡ ከሚልና እናንተ ተራብን ብላችሁ በጋራ ብትጮኹ ማነው የሚደመጠው ? ? ? በመዳህኒትዓለም ፊትም ሆነ እንዲሁም ብድርና እርዳታ በገፍ አያጎረፉ ወያኔን ጉልበታም ያደረጉት ኃያላን  ሁሉ የቀረቀሩትን ጆራቸውን ይከፍታሉ። ውጪ ያለው አብሶ አውሮፓ፤ አሜሪካ፤ አውስትራልያ፤ እንዲሁም ኒዊዝላንድ ያለው ወገን በልቶ ያድራል፤ መጠጊያም አለው፤ ነፃነትም አለው። የ እኔ ጌጦች … ውጪ ያለው ጩኽት ተጫማሪ እንጂ ወሳኝ ሚና ሊጫወት የሚቸለው የውስጡ ግፊት ነው። ፍውሰት የሚገኘው የታመመው በሽታውን ሲናገር ብቻ ነው። አፍናችሁ – እቅፍ ድግፍ አድርጋችሁ -  አሽኮኮ አድርጋችሁ ያዛችሁት እኮ የከረፋውን ግፍ … እና እናንተ  እስከ መቼ ? ? ?

    የባዛው እሳት ከእራሳችሁ ላይ ነዶ ከእናንተው ዓናት ላይ ነው አመድ የሚሆነው …። በሁሉም ነገር እዬተንገበገባችሁ ያላችሁት እዬተቀጣችሁ ያለችሁት እናንተ ናችሁ። አይደለምን ? ? ? ። ስለሆነም በቃ! ማለት ያለባችሁ እናንተው ናችሁ። ብዙ ናችሁ። ዕልፍ ናችሁ። ዕልፍነታችሁን በተግባር ዕልፍ አድርጉትና ውጤቱን ለኩት። እርግጥ አላስፈላጊ መስዋዕተነት ክፈሉ ማለቴ አይደለም። ግን ለማናቸውም ነገር መንሹ ያለ ከእናንተ እንጂ ከኢሰአት አይመስለኝም።

    …. እጅግ የምታናፍቁኝ፤ የምሳሳላችሁም ወገኖቼ እራሳችሁን ጠይቁ። ቁረጡ። ተመካከሩ። ከኢትዮጵያ የእስልምና እምነት ተከታዮችም የተግባር ምርት ለመማር ተሰናዱ። በተቃዋሚ ፓርቲ የተደራጃችሁትም ምሩን … ለድል አብቁን ብላችሁ አፋጣችሁ ያዟቸው – መሪዎቻችሁን። እናንተም ቢሆን ግዴታችሁን በብቃት ተወጡ —  እነሱን ለመጠዬቅ በቂ መብት እንዲኖራችሁ።

    ገፍተው የታገሉት እኮ ብቻቸውን ታሰሩ። አሁን ጋዜጠኛ እስክንድር ስንት ጊዜ ታሰረ? አቶ አንዱአለምስ? 21 ዓመት ሙሉ ተቃዋሚ ነን ብለው ለዘዝ ብለው ስለታገሉ — ለወያኔ የንግድ ፍጆታ ኮረጆውን በመሙላት ብቻ ቀዮዋን በር የማያውቋትም አሉ። ለማንኛውም ተጠ ያዬቁ  - ከፍላጎታችሁ ጋር። ተጠያዬቁ – ከራዕዮቻችሁ ጋር። ተጠያዬቁ – ከነፃነት ምኞታችሁ ጋር። ወያኔ ሚሊዎኖችን ማሰር ስላማይቻል በአንድነት ብትንቀሳቀሱ „ድር ቢያብር አንበሳ ያስር ነው።“

    ሰው ለራሱ ጉሮሮ እራሱ ብቻ ነው። ሲርባችሁ እንጀራን ሁል ጊዜ እራሳችሁ ነው በወጥ አጣቅሳችሁ የምትጎርሱት። የነፃነት ራህብ ከሁሉ የሚልቅ ነው። በቤታችሁ ውስጥ እንኳን ያለውን ነፃነት የምታውቁት እናንተ እንጂ እኔ ወይንም ሌላው አይደለም። ነፃነት – በነፃ ወይንም በርካሽ ዋጋ አይገኝም። የታሰሩትም እንደ እናንተ ትዳር፤ ኑሮ፤ ንጹሕ አዬር እንደ ሰው ያስፈልጋቸዋል። ለእነሱ የወር ማህያቸው በቂ ባይሆንም የጉሮሮ ማርጠቢያ ይሆናል። ግን ለማን ? ? ?  ስትሉ ከመልሱ ጋር ትታረቃላችሁ። ከሰማይ የሚገኝ መና የለም። ካለምንም ጥገኝነት። ወንድ ሴት፤ ሽማግሌ፤ አዛውንት ሳትሉ ከከፋችሁ ቀን ጋር ለመፈታት ድፈሩ።  በቃህን፤  አሁንማ አበዛኽው በሉት – ጎጠኛውን ሙጃ።

    ትጠበቃላችሁ! …  ሶስቱ ሚስጢራት ተቆላልፈው — ተያይዘው — ተስማምተው እናንተኑ ይጠብቃሉ።  …  እንዚሁላችሁ አንድነት – በፍቅር፤ ቁርጠኝነት – በፍቅር፤ ድፍረት – በማስተዋል!  ቁልፉን —- ለመፋትት ተሰናዳችሁን  ? ? ?

    እግዚአብሄር አምላክ ኢትዮጵያን ይጠብቅ። ህዝቧንም በበረከት ያጥግብ!

    እግዚአብሄር ይስጥልኝ።

    ECADF.COM

    ለመሆኑ አባ ገብርኤል ስንት ምላስ አላቸው?

    ዘመነ ካሳ ፍራንክፈርት ጀርመን

    በቀደመ ስማቸው ኢያሱ ተፈሪ ተብለው ይጠሩ የነበሩት አባ ገብርኤል በቀድሞው ፓትርያርክ በብጹእ ወቅዱስ አቡነ ተክለ ሃይማኖት ፈቃድ አባ ገብርኤል በመባል የዽዽስና ማእረግHis Grace Abune Gebriel ተቀበሉ ከዚያም በተለያዩ የኢትዮዽያ አሕጉረ ስብከቶች በሊቀ ጳጳስነት አገልግለዋል በተለይም የቀደመችው የኢትዮጵያ አካል የነበረችው የኤርትራ ሀገረ ስብከት ሊቀ ጳጳስ በነበሩበት ጊዜ ከተዋሕዶ ትምህርት የወጣ የምስጢረ ሥላሴን ትምሕርት የሚያፋለስ  መጽሐፍ በመጻፋቸው ምክንያት ተወግዘውና ተሽረው በቀደመው አለማዊ ሥማቸው አቶ ኢያሱ ተፈሪ ተብለው በቅዱስ ሲኖዶስ ተለይተው እንደነበር ታሪክ መዝግቦት የተቀመጠ መሆኑ የታወቀ ጉዳይ ነው

    አባ ገብርኤል በአቋማቸው ወላዋይነት በተናገሩበት የማይጸኑእንደ ገበታ ውኃ የሚዋልሉ ይህን ብየ ነበር ብለው ይሉታና ትዝብት የሌላቸው እና ጠንካራ ነው ብሎ ያመኑበትን ክፍል በመጠጋት በሚያደርጉት እንቅስቃሴ የሚታወቁት እኚህ ግለሰብ ከአባ ጳውሎስም ጋር በፈጠሩት ጠብ አስመልክተው በአንድ ወቅት እንዲህ ብለው ተናግረው ነበር ”አባ ጳውሎስ እንዲመረጡ ለዚህ ፕትርክና እንዲበቁ ባደረግሁት አስተዋጽኦ እጅግ ይጸጽተኛል”በማለት ከሀገር ወጥተው መንግሥትንና ፐትረያርኩን ሲቃወሙ የነበሩ በመንግሥትም የሰላ ሂስ ሲሰነዝሩ የታወቁ ግለሰብ መሆናቸው የአደባባይ ምሥጢር ነው

    በምድረ አሜሪካ በነበሩበት ጊዜም ትክክለኛውና ሕጋዊው ፓትርያርክ አቡነ መርቆሬዎስ ናቸው እያሉ ሲናገሩ የነበሩት እኒህ አባት

    የሰላማዊ ሰልፍ መሪ በየቲቪው መስኮትና በየሬዴዎው ጣቢያው የኢትዮጵያን ችግር ተንታኝ የነበሩ ግለሰብ ባልታወቀ ምክንያት እንደ አክሮባቲስት ተገልብጠው አዲስ አበባ በመግባት የሆነውን ያልሆነውን በመዘላበድ  እነደገና ተቀይረውና ሌላ ሰው ሆነው ትናትና ደግሞ በአሜሪካ ሬዲዮ ጣቢያ የሰጡትን አስተያየት የሰማ ሰው እጅግ የሚያሳዝን ሆኖ እናገኘዋለን

    ታዲያ እነዚህን ከመሰሉ አባቶች የቤተ ክርስቲያን አንድነት ይመጣል ብሎ መጠበቅ ከዝንብ ማር እንደመጠበቅ ያህል ነው አኒህ አባት ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ደግሞ ተጣቂ እንደሆኑና ይታጠቁት የነበረው የጦር መሳሪያ እንደጠፋባቸው  በዚህ ጦስ ምክንያት አንድ ግለሰብ ተጠርጥሮ ሥራውን እንዲያጣ ምክንያት አንደተደረገ በአንድ ኢንተርኔት ድህረገጽ  እንዲህ ይነበባል

    የአቡነ ገብርኤል ማካሮፍ ሽጉጥ ጠፋ

    • ሰርቀሀል ተብሎ የተጠረጠረው ዲ/ን ፍጹም እንዳለ የተባለ አገልጋያቸው እንዲባረር ተደርጓል፡፡

    በአቋማቸው ወላዋይነት እና ጠንካራ ነው ብሎ ያመኑበትን ክፍል በመጠጋት በሚያደርጉት እንቅስቃሴ የሚታወቁት አቡነ ገብርኤል በቤታቸው ደብቀውት የነበረው ማካሮፍ ሽጉጥ ጠፋ፡፡ አጣሪ ኮሚቴ አቋቁመው ነገሩን እንዲጣራ እያደረጉ ነው፡፡ የአጣሪ ኮሚቴው ሊቀመንበር ከሀገረ ስብከተ ስራ አስኪያጅነት ከተባረረ በኃላ አሁን አቡነ ጳውሎስ ካረፉ በኃላ በአባ ገብርኤል ወደ ቦታው የተመለሰው አለም እሸት ነው፡፡ አለም እሸት ከስልጣኑ የተነሳው ከ12 መኪና በላይ የሚሆን ህዝብ ከአዋሳ መጥቶ አቤቱታ ስላቀረበበት እንደሆነ አይዘነጋም፡፡ ከቅዱስነታቸው ዕረፍት በኃላ ግን አለምእሸትን አባ ገብርኤል በማን አለብኝነት መልሰውታል፡፡የሽጉጡን መጥፋት በተመለከተም ምንም እንኳ አለም እሸት ማኅበረ ቅዱሳናዊ የምርመራ ዘዴውን ተጠቅሞ ለማውጣጣት ቢሞክርም ልጁ ግን ባልወሰደድኩት ንብረት እንዴት እጠየቃለሁ በማለቱ አባረውታል፡፡ እውነተኛውን ሌባ ፈልጎ አንደማውጣት ድሀን በመግፋት መፍትሔ ሰጠን የሚል አሰራር የእነ አባ ገብርኤልን እና አለምሸትን አምባገነንነት ያሳያል፡፡

    ሽጉጥ በጓዳ አስቀምጠው የሀይማኖት አባት ነኝ ለማለት መሞከር በእጅግ አሳፋሪ ነገር ነው፡፡ ነገሩ አሳፋሪ ስለሆነም ለፖሊስ ለማመልከት አልደፈሩም፡፡ እስራኤልን የሚጠብቅ አያንቀላፋም የሚለውን ቃል ያላነበበቡት አባቶቻችን ራሳቸውን ለመጠበቅ የማያንቀላፋውን ጌታ ትተው ሽጉጥን ተስፋ ማድረጋቸው ይገርማል፡፡ እውነትን ጽድቅን እየሰሩ እግዚአብሔርን ተስፋ ከማድረግ ይልቅ ሁሉን እያደፈረሱ በሽጉጥ መታመን የማይጠቅም ነገር መሆኑን መዘንጋታቸው ገርሞናል፡፡

    ብጹዕነታቸው በደርግ ጊዜ አድርገውት በነበረው ንግግር “ሰው ራሱን በሚያስፈልጉ ነገሮች መጠበቅ አለበት፡፡ እግዚአብሔርም እኮ የሚጠብቁት ጠባቂ መላዕክት አሉት” በማለት እግዚአብሔርን በማያውቅ ባህሪያቸው ስለ እግዚአብሔር የስህተት ትምህርትን አስተምረው እንደነበረ ይታወቃል፡፡ በቅዳሴያችን “መላዕክትን የምትጠብቃቸው አንተ ነህ” የተባለውን ጌታ፤ አቡነ ገብርኤል ግን ብቻውን ምንም እንደማያደርግ አስበው መላዕክቱ ይጠብቁት ነበር ማለታቸው በወቅቱ ትዝብት ላይ ጥሎዋቸው እንደ ነበረ ይታወሳል፡፡ እኚሁ ጳጳስ ታድያ እግዚአብሔርም ይጠበቃል ብለው የሚያምኑ በመሆናቸው ለራሳቸው መጠበቂያ ሽጉጥ ቢይዙ የሚደንቅ አይሆንም፡፡ ብቻውን ሀያል እና አሸናፊ የሆነውን ጌታ በማንነቱ አለማወቅ እና ልጆቹን አክብሮ እንደሚዝ እና አንደሚጠብቅም አለማወቅ ከማካሮፍ ሽጉጥ ጋር ተቃቅፎ ለመተኛት እንደሚዳርግ እሙን ነው፡፡ የሀይማኖት አባቶች የሚጠበቁት በመንፈስ ቅዱሰ እንጂ በሽጉጥ አለመሆኑን ለአባቶቻችን እግረ መንገዳችንን ለማስታወስ እንወዳለን፡፡

    ታዲያ ወገኖቼ ይህን በመሰለና እጅግ ለመስማት በሚዘገንን ድርጊት በሥነምግባርና በሞራል ዝቅጠት በወደቁ አባቶች የቤተ ክርስቲያን አንድነት የምዕመናን ሕብረት እንዴት ይምጣ የሀገር ሰላም የወገን ሰቆቃስ እንዴት ይወገድ ??

    እባካችሁ ሁላችንም ለቤተ ክርስቲያን ሰላምንና አንድነቷን የምንናፍቅ ወገኖች በሕብረት የምንነሳበት ጊዜው አሁን ነው

    ECADF.COM

    የሁለት ሐውልቶች ዕጣ

    የሁለት ሐውልቶች ዕጣ

    click here for pdf

    ሰሞኑን የኢትዮጵያ ሕዝብ የመነጋገርያ አጀንዳ የሆነ አንድ ጉዳይ አለ፡፡ የአቡነ ጴጥሮስና የምኒሊክ ሐውልትና የባቡሩ መሥመር ያላቸው ዝምድና፡፡ ስለ ባቡር በመዝፈን ከመቶ ዓመት በላይ ያሳለፍን ሕዝቦች የከተማ ባቡር ማግኘታችንን በዕልልታ የምንቀበለው ነገር ነው፡፡ ዘግይተን ይሆናል እንጂ አልቸኮልንም፡፡ ሥራው በቁርጠኝነት መጀመሩና ከወሬ አልፎ ሲተገበር ማየታችንም እሰዬው የሚያሰኝ ሆኗል፡፡
    ግን ደግሞ  ጥያቄ አለን፡፡
    ይህ የባቡር መሥመር የአቡነ ጴጥሮስንና የዐፄ ምኒሊክን ሐውልት እንዲነሡ ያደርጋል?
    ለዚህ ጥያቄ ምላሹ ‹አዎን› ከሆነ ስለ ባቡሩ የሚኖረን ግምት ይለያል፡፡ ኢትዮጵያን እናሳድጋለን ስንል ያሳደጓትን እየዘነጋንና መታሰቢያቸውን እያፈረስን መሆን የለበትም፡፡ ‹በማን ላይ ቆመሽ እግዜርን ታሚያለሽ› አለ ያገሬ ሰው፡፡ የምናመጣው አዲስ ነገር ባለን ላይ የሚጨመር እንጂ ያለንን የሚያጠፋ መሆን የለበትም፡፡ መኪና ያስፈልገናል፣ ግን እግር የሚቆርጥ መሆን የለበትም፡፡ ወደድንም ጠላንም ይህች ሀገር የታሪክና የቅርስ ሀገር ናት፡፡
    ይህ ታሪኳና ቅርሷ ደግሞ የህልውናዋም ምንጭና መሰንበቻም ጭምር ነው፡፡ ይህን ታሪክና ቅርስ እያጠፉና እያበላሹ የሚመጣ ለውጥ አንገት ቆርጦ ፀጉርን እንደማስተካከል ነው የሚቆጠረው፡፡ እናም የሚመለከታቸው ሁሉ ወደ ርምጃ ከመግባታቸው በፊት ሦስት ጊዜ ሊያስቡ ይገባል፡፡ መቼም የመጀመርያውን ባቡር ያስገቡትን የዐፄ ምኒሊክን ሐውልት አፍርሶ ባቡር እናስገባ ማለት የታሪክ ምጸት ነው፡፡ ለነጻነት የተሠውትን የአቡነ ጴጥሮስ ሐውልት ነቅሎ በባቡር ላይ በነጻነት ለመሄድ መከጀል ግፍ መሥራት ነው የሚሆነው፡፡
    ምላሹ ‹አይደለም› ከሆነ ደግሞ እሰዬው፡፡ ግን አሁን በሐውልቶቹ አጠገብ የሚከናወነው ቁፋሮ ወደ መሠረታቸው እየሄደ ነው፡፡ እንደሚሰማውም የባቡሩ መሥመር በሐውልቶቹ ሥር የሚዘረጋ ነው፡፡ ታድያ የሐውልቶቹ ዕጣ ፈንታ ምንድን ነው? ለሕዝቡስ ግልጽ ማብራርያ የማይሰጠው ለምንድን ነው? ‹ለጊዜው ተነሥተው በኋላ ይመለሳሉ› የሚል መረጃም እየተሰማ ነው፡፡ ለጊዜውስ ተነሥተው የት ነው የሚሄዱት? በኋላስ በምን ሁኔታ ነው የሚመለሱት? ታሪካዊ ቦታቸውንስ ይለቃሉ?
    ግልጽ መልስ ያስፈልጋል፡፡
    እንዲያውም ሕዝቡ በመንገድ ምክንያት ቤት የፈረሰባቸው ሰዎች ኮንደሚንየም እንደሚሰጣቸው ሁሉ እነርሱም ከዚያ ቦታ ተነሥተው ኮንደሚንየም ሊሰጣቸው ይችላል እያለ መቀለድ ሁሉ ጀምሯል፡፡
    Daniel kibert.com

    ኢህአያዴግና፣ስርአቱ በዘመመ ጎጆ የነገሰ የእብዶች ተስካር

    inShare

    ሰላም እንደምን ከረምን አንባቢያን? ክዚህ ቀደም ‘Bureaucracy; the pillar EPRDF rusting’ በሚል አርእስተ አንድ መጣጥፍ ለአንባቢያን አካፍዬ ነበር። ምናልባትም በሃገርኛ ብታካፍለን ያለኝ አንድ አንባቢ ነበርና አማርኛ መተየቢያ ‘ንድፈ ቁስ‘ ስፈልግ ሳፈላልግ ሰነበትኩ። ተሳክቶም ይህዉ በእንዲህ ዳግም መጣሁ።

    አርእስቱ ታዲያ በሀገራችን የማህበራዊ አገልግሎት አሰጣጥ ልምድ ሲደመጥ የኖረን ቅራኔ መነሻ ያደረገ ነበር። የብልሹ አሰራር ልምድ በአሁኑ አስተዳደር አጀማመር ፣ ያለፈበትን ደረጃ ፣ በወቅቱ ያለበትን ሁኔታ ፣ በዚህ የተነሳ ወደፊት ለመተግበር የሚገደዉን አሉታዊ እጣፈንታ እንዲሁም የመፍትሄ ሀሳብ በመጠቆም የተገነዘብኩትን ያህል ለማካፈል ሰፍሮአል።

    ለመነሻ ያህልም በአሁኑ ወቅት ቁጥር የሌለዉ ብሶት በአገልግሎት ሰጪ ተቋማት ላይ ማሰማት እንግዳ አለመሆኑን ፤ እንዲያዉም በአግልግሎት አሰጣጡ እና በ አገልግሎት ሰጪ አካላት መሃከል ስላለዉ መስተጋብር ትዝብት ለመዳሰስ ሞክሯል። መሳካቱ በምላሻችሁ የሚረጋገጥ ይሆናል። አንባብያንም በጉዳዩ የየግል አመለካት ኖርአችሁ ለማካፈል ትፈቅዱ ይሆናል። ለዚህ ግልጥ የሃሳብ ልዉዉጥ የምክንያትነት ‘ማእረጉ’ን ግን ከእኔ ዘንድ እንድታኖሩት ተጠቁሞ ነበር። አሁንም እንዳለ መሆኑን በማስተላለፍ…እንዲህ ቀርቦአል።

    በሐገራችን እንዳብዛኛዉ የወቅቱ ኢትዪጲያዊ ወጣት ሁሉ ያኔ ወያነ/ኢህአዴግም በእስተዳደር ልምዱ ልጅእግር ፤ ይበልጥ ሊገልጠዉ በሚችል ቃል እንጭጭ አሊያም ጥሬ ሳለ ይብዛም ይነስ አገልግሎታቸዉን ለተጠቃሚዉ ማህበረሰብ ለማድረስ ፍሬ ያለዉ የመተዳደሪያ ህገ ደንቦች እንዲሁም በሚወጡት ህግጋት የሚገዙ/ለመገዛት ዝግጁ የሆኑ አካላት ነበሩ። በእድሜ ጠና ያሉም ይህ የቀድሞዉ አስተዳደር ዉርስ የፈጠረዉ ተጥኖ ሊሆን እንደሚችል ሊገምቱ ይችላሉ ማለት ስህተት ላይሆን ይችላል።

    በወቅቱ ታዲያ የማይታጠፍ፣ የማይወላገድ፣ የማያዳላዉ ና ጥብቅ የሆነዉ ህግ፤ ደንብ ና መመሪያ ያስመረረዉ ማህበራዊ አገልግሎት የሚሻ ሁሉ ‘ቢሮክራሲ’ የምትለዋን የባዕድ አገር ቛንቛ የኛዉ እስክትመስለን ድረስ በመጠቀም አገልግሎት ማግኘት የሚፈጀዉን የጊዜ እርዝመት ሲተች ይሰማ ነበር። እንዲያዉ ፍጡም የሆነ ነገር ባይኖርም ያኔ የነበረዉ የአሰራር ስርአት ያዳላ ነበር ብሎ ለማዉጋት አያመችም። በአብዛኛዉ ከነ አቅም ማነሱ ማህበረሰቡን ‘በበለጠ’ እኩልነት ያስተናግድ ነበር። ከዘር ልዩነት ና ከገዢዉ ስርአት ጋር ሊኖር ከሚችል ፖለቲካዊ ትስስር ተጥእኖ ዉጭ የሆነ ነበር ሊባልም ይችላል። እንዲያዉ በጥቅሉ ሙሰኝነቱ የመነመነ ነበር ማለት ይሻላል።

    በአሁኑ ወቅት ‘ቢሮክራሲ’ የተሰኘዉ ይህ የተለምዶ አጠራር ጊዜ ና ዘመን ያለፈበት ሆኖአል። አደባባይ የወጣዉ አስተዳደራዊ አገልግሎት አሰጣጥ መድሎ ፣ ወገንተኝነትና ተቃራኒ ጎራ የለየ የዜግነት ጥቅም አደላደል ና መጋራት ሁሉ ቃሉን ላለመጠቀም ምክንያት እስኪመስሉ በአሁኑ ግዜ ማህበረሰቡ ሲጠቀምበት አይደመጥም። የገዥዉ መደብ ተግባር ከቃሉ ትርጉም ና ይዘት ጋር የተጣረሰ ነዉ። የዚህ ቃል አጠቃቀም መደብዘዝ ማህበራሰቡ የቃሉ ጸረ-አድሎአዊነተን የተረዳዉ በሚያስመስል ምልኩ መሆኑ ህዝብ አያዉቅም እንዳማይባል ግንዛቤም ያስጨብጣል።

    ጨዋታዉ ከተነሳ ዘንዳ ‘ቢሮክራሲ‘ የሚለዉ ጥሬ ቃል ለፈጣሪዉ አለም በዋንኛነት ስራዎችን በተለያዩ የስራ ዘርፎች ከፈፍሎ በየበኩላችዉ የስራ ክፍል ለአፈጻጸም መመደብ ነዉ። ተመራጭ ባልሆነ ቅጥረኛ/ደሞዝተኛ(ፖለቲካዊ ወገንተኛነትን ያገለለ ማለትም እንችል ይሆናል) ሃላፊ የሚመራ አስተዳደራዊ መዋቅርም ጭምርም ነዉ። እንዲሁም ተቋማቱ ያላቸዉን ጠጣር ና ያለመለሳለስ ተፈጣሚ የሚሆኑ ህግጋት ና መመሪያዎችን ለማመልከት ይጠቀሙበታል።

    ዐድሎ ፤ ጥብቅ አስተዳደራዊ ህገ-ደንብ፣ መመሪያ አለመኖር በነገሰበት አስተዳደር አንድ ምርት አሊያም አገልግሎት ለተጠቃሚዉ በተዘበራረቀ ስርአት ይሰጣል። የተቋሙ አገልጋዩች የድርጅታቸዉ ራዕይ፣ አላማ፣ ግብ፣ ባህል፣ የዘወትር ተግባሮት እንዲሁም ስራዉ የሚጠይቀዉን ስነ-ምግባር በተመለከተ እኩል እዉቀት አይኖራችዉም። ይብስም በተከታዩች ዘንድ የፈላጭ ቐራጭነት ስልጣን ስለሚኖር ለ ህጋዊዉ/ደንባዊዉ የአስተዳደር የስልጣን ተዋረድ ተገዥነት አይኖርም። እነዲያዉ በጥቅሉ መዋቅሩ ’የእብዶች ተስካር’ ነዉ የሚሆነዉ።

    ጠንካራ አስተዳደራዊ ስርአት/’ቢሮክራሲ’ መኖር በራሱ ብቻዉን የህጎች ና ደንቦች ተከባሪነትን ላያስተማምን ይችላል። ነገር ግን ለጠንካራ ገምጋሚና ተቆጣጣሪ አካል መኖር መሰረታዊ ምክንያት ነዉ። የተሰራን ስራ ሊሰራ ታልሞ ከነበረ ዉጥን በማመሳጠር ጉድለት ካለ እርማት እንዲወሰድ በማድረግ መሻሻልን ያበረታታል። ጠንካራ ፣ በአፈጣጠሙ ያልተለሳለሰ አሊያም መድሎን ያገለለ ህግ ፣ ደንብ እንዲሁም መመሪያ የሌለዉ ተቛም ፣ ማህበር ብሎም ማንኛዉንም አይነት የተደራጀ አካል እጣፋንታዉ ተበትኖ መቅረት እንደሚሆን ጥርጥር የለዉም።

    በዝግመት የደበዘዘዉ ጥብቅ የአገልግሎት/የእድሎች አሰጣጥ ስልት ፣ ህግ ፣ ደንብ ና መመሪያ/’ቢሮክራሲ’ መነሻዉን ያደረገዉ ካለዉ የጎጥ አመራር ስርአት አላማ ነዉ። በሙሉ የስልጣን ቁጥጥር ሀብትን በብቸኝነት መቀራመት። ይህ ሲሆን የተለያዩ ደረጃዎችን አልፏል።

    የመንግስት ስልጣን ተፎካካሪዎችን ፤ የቀድሞ የአስተዳደሩ አጋር ‘አማፂ’ ተዋጊዎች፣ ቀስ በቀስም ጠንካራ የፖለቲካ ፓርቲዎችን ቀጥሎም ተጥእኖ ፈጣሪ ግለሰቦችን ማስወገድ የመጀመሪያዉ ምራፍ ነበር ማለት ይቻላል። የእነዚህ ተቋማት ና ግለሰቦች መኖር ለጠንካራ አገልግሎት አሰጣጥ ስርአት መፈጠር ብቻ ሳይሆን ቀድሞዉኑም የነበሩትን ለማሻሻል ፣ አቅማቸዉን ለመገንባት ቀላል የማይባል አስተዋጥኦ ማድረግ በቻሉ። ምክንያቱ ደግሞ በሀገራችን የጋራ ዉሳኔዎችን ለማሳለፍ የነዚህ ተቋማት መኖር ልዩ ሃሳቦችና ፉክክሮችን ለማስተናገድ የጋራ የሆነ ፣ አንዱ የአንዱ ተገዢነትን አስወግዶ የሁሉም ገዢ ስርአት እንዲፈጠር ምክንያት ስለሆኑ ነዉ። የሆነዉ ሆኖ ይህ የኢህአዴግ ተግባር በተለምዶ ‘ቢሮክራሲ‘ እያልን የምንጠራዉን መድሎን ያገለለ ህገ-ስርአት በቅጥበት አላሽመደመደም።

    የመንግስት ስልጣን በአንድ አካል ሙሉ በሙሉ በቁጥጥር በወደቀበት ና ስልጣንም ያለ-አግባብ ለመዋል በተጋለጠበት እንዲህ አይነቱ ሁኔታ የ‘ሲቪክ‘ ና የ ባለሙያዎች ማህበራት በስልጣን መማገጥን ፣ የህግ ጥሰትን ና ኢ-ሰብአዊ ድርጊቶችን በማጋለጥ የተቅጣጣሪ አካልን ባህሪይ ተላብሶ በማገልገል መልካም አስተዳደር እንዲበረታታ ፣ እንዲጎለብት የማይተመን ሚና ይጫወት በቻለ። በተቃርኖዉ እነኝህ ተቋማት የወያኔ/ኢህአዴግ ዋንኛ ኢላማ ሆኑ ፤ ለእንግልት ፣ ለማስፈራራት ብሎም ለመበተን ተገደዱ። አሊያም እንዲበተኑ ተደረገ።

    ወያኔ/ኢህአዴግም ለብልሹ ተግባሩ እንቅፋት የሚሆኑበትን የማጥዳት ተግባር ሲያገባድድ የታማኞቹን ጠብታ ለልዩ ሀሳብ መመንጨት መከላከያ ይሆን ዘንድ በሀገሪቷ ተቋማት አካላት ሁሉ አሰራጨ። የራሱን ’ማላይ’ ማህበረሰብ በፓርቲ አባልነት መልክ ማደራጀትና መገንባት ተግባሩ ሆነ። በሂደትም ማንነቱን በማሳነስ ፣ የአስተዳደር አድማሱን በአባለቱ ና በደጋፊዎቹ ልክ ዝቅ አደረገ። የተቀረዉን የማህበረሰብ አካል አስተዳደራዊ ዋስትና ነፍጎ በግዞት መልክ በመቆጣደር ከመሀሉ መልምሎ በማጥመቅ በፈቃዱ ከፈጠረዉ የጥቂቶች ማህበረሰብ/’ማለይ ማህበረሰብ’ ወደ ግዙፍነት ለማደግ አለመ። ይህም ህልም የሀገሪቱን አገልግሎት ሰጪ ተቋማት አድማስ/ራዕይ እንዲጠብ፣ ዉሳኔ የማሳለፍ አቅም ፤ የማቀድ አቅማቸዉን፣ ግባቸዉን ለማሳካት ሊያዳብሩአቸዉ ይችሉ የነበሩ አማራጮችን፣ ቁሳዊ ፍጆታን ጭምር በመገደብ ዉጤታመነትን/ምርታማነታቸዉን በማጥፋት የሐገር ሃብት አባካኝ አደረጋቸዉ።

    እነኚህም እንደ ወረርሽን መከላከያ በየአገልግሎት ሰጪ አካላት የተሰራጩት የገዥዉ ‘ታማኞች‘ የሃገሪቱን ተቋማት እንደ ብረት ምሰሶ ደግፈዉ ያቆሙትን ጥብቅ የአገልግሎት አሰጣጥ ህገ-ስርአትን አቅም እንዲገነባ ከማድረግ ይልቅ የማስፈጸሚያ ሃብታቸዉን በመቀራመት ዝጎ እንዲመነምን መንስኤ ሆነዋል። ፈሬዉም በወቅቱ የሚታየዉ በግልጥ ሊጨበጥ የማይችል፣ በጠሃፊዉ እንኳ ሊከበር የቻለ የህግ ና ደንብ ማእቀፍ አሊያም እንደወትሮዉ ’ቢሮክራሲ’ አለመኖር ሆነ። ደካማ የማስፈጠም አቅም ያላቸዉ ተቋማት…የትምህርት፣ የጤና፣ የህግ፣ የንግድ ና የመሳሰሉት መፈጠር። ደካማነታቸዉም በአገልግሎት አሰጣጥ ወገንተኝነት፣ አድሎ እንዲሁም በማህበረሰቡ የኑሮ ደረጃ ላይ የሚንጸባረቀዉ አሉታዊ እይታ ነዉ። የህዝብ አገልግሎት መስጫ ተቋማት ተወካይ የገዥዉ ፓርቲ አባላት ግላዊ ፍላጎታቸዉን እስከመጨረሻዋ ጠብታ የሚያረኩበት ፤ በጥቃቅን ጉዳዮች ግጭት ዉስጥ የሚገቡበት…ምሁሩን የሀገሪቱን የሰዉ ሃይል የአስተሳሰብ ና የፍላጎት አድማስ የሚያጠቡበት መድረክ እየሆነም መጥቷል። እንዲያዉ በጥቅሉ የህዝብ አገልግሎቶችና የእድል ተጠቃሚነት በአሁኑ ወቅት የፖለቲካ ስልጣን ማራዘሚያ ማድረግ ሊያንጸባርቅ የሚችለዉ ሀገርን በሁሉ ነገር ወደሚያሳድግ ሃይል ሰጪ መዘዉርነት ለመቀየር የሚችል ብቁ አስተዳደር እንደሌለ ነዉ። ሁናቴዉ በዝህ ከገፋ መጨረሻችን የያልተደራጀ፣ ተበታትነዉ ያሉ ግለሰቦች ስብስብ ያለዉ ማህበረሰብ…ከለላ አሊያም ንብረት ማፈራት፣ ፍለጎቱን የሚያሳካበት እድል፣ እራሱን መግለጥ የሚስችለዉ መብት የተነፈገዉ፤ የተበደለ፣ የተገለለ፣ የተገፋ፣ ክብሩ የተነካ…በቀላሉ ለመግለጥ ያህል የተቃወሰ ሁኔታ ና ማህበረሰብ ማፍራት ይሆናል።

    በቅርብ ባሳለፋናቸዉ ወራት በአንዱ በእድሜ የገፉት አቶ ስብሃት ነጋ “ማህበረሰቡ ለዲሞክራሲ ብቁ አይደለም።“ ማለታቸዉ በዝህ ‘የተቃወሰ ሁኔታ‘ ዉስጥ ነን ብለዉ ማመናቸዉን አሊያም ሊያሳዉቁን አስበዉ ነዉ ከማለት ዉጪ ሌላ ለማለት እድል አይሰጥም። በዚህ አባባላቸዉ የመንግስት ስልጣን ምንጩ ከህዝብ መሆኑ ቀርቶ በስልጣን እርከን ከሰፈሩት ጥቂት ግለሰቦች ነዉ ከማለት ባለፈ ሃሳብ የሚያስመነጭ ሆኖ አላገኘዉም። በእርግጥም የመልእክታቸዉ ይዘት እንዲህ ሆኖ ከሆነ ቀላል የማይባል የአስተሳሰብ መዛባት በመሰል አእምሮዋች አለ ብሎ በድፍረት መናገር ይቻላል። ምክንያቱም የአቶ ስብሃትን አይነት ቃላት የሰዉ ልጅ የመደራጀት ፈላጎት አነሳስና አላማን ልብ ያላሉ ስለሆኑ ነዉ። ይህን ስል የሰዉ ፍጡር በግለሰብ አቅም መፍታት የሚያስቸግሩ የደህንነት ስጋትን ሊቀርፍ የሚችል ከለላ በሻበት ወቅት መደራጀት መጀመሩ ፤ አሁን ለደረስንበት የአለማችን የአስተዳደር ስርአትም መሰረት መሆኑ መዘንጋት የሌለበት ቁም ነገር እንደሆነ ነጥብ ለማስያዝ ነዉ። ታዲያ የማህበረሰቡ ባለዉ አስተዳደር መከፋት ጣራ ሲደርስ ከመሰረቱ “ሀ“ ብሎ በማንኛዉም አይነት መንገድ እራሱን ዳግም ማደራጀት፣ አቅሙን መገንባት ብሎም ክብሩን ለማስመለስ ገፍቶ መሄዱ አይቀሬ ነዉ። ይህን አስመልክቶ በአሁኑ ግዜ በትጥቅ ትግል ዘርፍ ና በሌላ መልክ የተደራጁ እንቅስቃሴዎችን ለዚህ ትንተናዊ ሃሳብ ድጋፍ ይሆኑ ዘንድ መጥቀስ ይቻላል።

    አቶ ስብሃት ‘ድንቁርና’ን ለመቀነስ ሊናቅ የማይችል የህይወት ተሞክሮ እንዲሁም ብቃት እንዳላቸዉ ለቃላቸዉ ግዜ በመስጠት መልእክታቸዉን በማስተላለፍ ማስመስከር በቻሉ። ሳይሆን በመቅረቱ እስካሁን ለኢህአዴግ አስተዳደር ጥሩ አመለካከት ያለዉ አለ ለማለት ቢቸግርም ጥርጣሬዉን ወስዶ ለራሳቸዉ እንዲሁም ለድርጅቱ ጥላቻ መቆስቆስን አተረፉ እንበል። በአጥንኦት ለተመለከተዉ ሁናቴዉ የግለሰቡን ብቃት ጥያቄ ዉስጥ ከማስገባት ይበልጥ የማይሸራረፍ ፣ በጥኑ ተከባሪ የሆነ አስተዳደራዊ መርህ አለመኖር አሉታዊ ተጥእኖ በተቀሩት ተቋማት ብቻ የተወሰነ ሳይሆን በኢህአዴግ ዉስጥም መንገሱን ጠቋሚ ነዉ።

    ኢህአዴግ በከፍተኛ አባላቱ አማካኝነት በተደጋጋሚ በህዝብ አይን የገቡ እርስ-በረስ መጣረሶች አሳይቷል። በአባለቱ በተለይም በከፍተኛ የስልጣን እርከን ዙሪያ ባሉት ስለሚተገብሩት ድርጊት እንዲሁም ስለኖሩበት ማህበረሰብ እኩል አመለካከትና መረዳት ሊኖር በተገባ። አልሆነም። ለምሳሌ ያህልም ያለፉት ጠቅላይ ሚንስትር ባለቤት ወ/ሮ አዜብ መስፍን ህዝብ የስልጣን ምንጭ መሆኑን ወደዉም ይሁን በሁኔታዎች ተገደዉ መጠቆማቸዉ አይዘነጋም። ይህም የሆነዉ በባለቤታቸዉ ህልፈት ሰሞን ነበር። ብዙም ሳይዘገይ ነበር በተቃርኖ አቶ ስብሃት ህዝብ የስልጣን ምንጭ አይደለም ለሚለዉ ቃል እኩሌታ “ህዝቡ ለዲሞክራሲ ብቁ አይደለም“ በማለት የገለጡት። ይህ የሚያመላክተዉ በጋራ እነደ የአንድድርጅት አባልነታቸዉ የድርጅታቸዉ አገልግሎት ትኩረት ስላደረገበት ማህበረሰብ (የኢትዮጵያ ህዝብ) አንድ አቋም እንደሌላቸዉ ነዉ። አሊያም በአንድ ድርጅት ስር ሆነዉ የየግል ጥቅማቸዉን ከድርጅቱ አብልጠዉ እንደሚያራምዱ ምንኛ ጠቋሚ መሆኑን ነዉ። ክስተቱ ከላይ በመግቢያችን ላይ ለመግለጥ እንደተሞከረዉ ፤ ጥብቅ የአሰራር ህግ፣ ደንብ እንዲሁም መመሪያ የሌለዉ ተቋም ከሚያንጠባርቁት ባህሪ አንዱ የአመለካከት ና የጥቅም ልዩነት( የግለሰብ ጥቅምን በማስቀደም) በኢህአዴግ ዉስጥም እየተስተናገደ መሆኑን ያሳያል። ባጭሩም የድርጅቱ ራዕይ፣ አላማ ና ግብ በአባለቱ ዘንድ እኩል ግንዛቤ እንደሌለ ይጠቁማል። በጥምረት የጋራ ሃላፊነት ቢኖራቸዉ ከመፈጠም እንደሚሰናከሉ ላያጠራጥር ይችላል። ኢህአዴግም በዚህ ሁናቴ ረጅም ርቀት እንደማይጓዝ እርግጥ ነዉ።

    መሰል ተቃርኖ በኢህአዴግ ዉስጥ ሲንጠባረቅ ይህ ብቻ አይደለም። ‘የጉድ ግዜ ጨዋታ ተነግሮ አያልቅ’ እንዲሉ አንድ ላክል። በተመሳሳይ ወቅት አቶ በረከት የቀድሞዉን ጠቅላይ ሚኒስቴር ከዚህ አለም አለማለፍ ታማኞቻቸዉን ለቃላቸዉ ታማኝነት እማኝ ጠርተዉ ማሰተላለፋቸዉ የሁላችንን ቀልብ የሳበ እንደነበር አይዘነጋም። ለዚህ ከእዉነት የተቃረነ መግለጫ ግዜ እዉነቱን ከማሳወቁ ቀደም በማለት አቶ ስብሃት አንደበት መግለጫዉ የታማኝነት መሰረት እንደሌለዉ የሚያሳዉቁ ቃላት ሰንዝረዋል። የአቶ በረከት አንደበትም ‘ታማኝ‘ ናቸዉ የሚሏቸዉን የማህበረሰባችንን አካላት ክብር ዝቅ አድርጎ ከማሳየት ባለፈ ከአቶ ስብሃት ጋር ሊኖር ስለሚችል የጥቅም፣ የአላማ መረዳት ክፍተት ጠቋሚ ነዉ። ይበልጡንም እየዛገ ያለዉ አስተዳደራዊ መዋቅር አሊያም ጥብቅ ገዥ ህገ-ደንብ ከመዛግ ብሶበት እንደ ‘ቅቤ እየቀለጠ ይሆን?’ በሚል ትኩረት የሚስብ ነዉ። በርግጥም ወያኔ/ኢህአዴግ ግራ ማጋባትን ለስልጣን ማራዘሚ የሚጠቀምበት ስልት መሆኑ ከግምት ቢኖርም እንዲህ መሰሉ የድርጅቱ አባላት መጣረስ ለከፈተኛ ዉስጣዊ ቀዉስ የሚዳርግ ነዉ።

    ከቀድሞዉ ጠቅላይ ሚንስቴር ማለፍ ጀምሮ እንኳ በቁጥር የበረከቱ መስመር የሳቱ ዉል የለሽ ዉሳኔዎች ተላልፈዋል። ‘ስዉር ስርአተ-ህግጋት’ በግልጥ ስራ ላይ ዉለዋል። ሁሉም ክስተት በኢህአዴግ የላይኛዉ እርከን ተቀባይነት ያለዉ በጽኑ ተፈጻሚ የሆነ አስተዳደራዊ ህገ-ደንብ ና የመመሪያ ስርአት(ቢሮክራሲ) ላለመኖሩ እማኝ ነዉ። አንዳንዴ በበላይ ድርጅቱ አባላት የሚወረወሩ ቃላት የአፍ ወለምታ፣ እንዳመጣጣቸዉ የሚሰነዘሩ አሊያም በደመነ-ነብስ የሚናገሯቸዉ መስለዉ ከቁም ነገር እንዳንቆጥራቸዉ ይከጅላሉ። ለጋራ መገማገሚያነት መነሻ የሆነ ጽኑ ‘የህገ-ደንባዊ ስርአት’ መስፈርት እከሌለ ድረስ የግንኙነት መጣረሶች ለልዩነቶች መስፋት ዋንኛ አመላካቾች ናቸዉ።

    ይህ ከሆነ እስካሁን ለኢህአዴግ አባላት ዉሳኔዎችን ለማስተላለፍ የጋራ መሰረት ሆኖ ሲያገለግል የኖረዉ ምን ነበር? የሚል ጥያቄ ማንሳት የማይቀር ይሆናል። ከመሃላቸዉ ጠንካራ ፣ በጉልበት ፈርጥሞ የታዉ አካል የሚያሳድረዉ/ የሚያሰፍነዉ የፍርሃት መንፈስ የጋራ ዉሳኔ ለማስተላለፍ መሰረት ሆኖ ሲያገለግል መኖሩ የሚያከራክር ነጥብ ነዉ ብዬ አላምንም። ይህ የፍርሃት መንፈስ እያደገ በመጣ ቁጥር እየዛገ የመጣዉን ’ቢሮክራሲ’ በመደገፍ ፤ የወያኔ/ኢህአዴግን የጎጆ ጣራ በመሸከም አገልግሎአል። የአስተዳደሩ የቀድሞ ራስ ካለፉ ወዲህ ግን ይህ የፍርሃተ መንፈስ የዉሃ ሽታ እየሆነ መጥቷል። የኢህአዴግም እጣ ፈንታ ጠንካራ በጥኑ ተፈጣሚ የሚሆን ህገ-ደንብና መመሪያ እንደሌለዉ አደረጃጀት ከመሆን አያልፍም። ከመበታተን፣ ጣራራዉ በላዩ ከመደርመስ ዉጭ አይሆንም።

    የተጠቀሱትን እዉነታዎች መሰረት በማድረግ ኢህአዴግ ራሱን ከዉስጥ በመነጨና ካገለለዉ የማህበረሰቡ አካል እያደገ የመጣበትን ፈተና ተቋቁሞ እድሜዉን የሚያራዝምበት ሁለት አማራጭ መንገዶች ማስቀመጥ ይቻላል። ማደናገሪያዎችን በየጊዜዉ እየፈጠሩ በመንዛት ጊዜ ከመግዛት ዉጭ ማለት ነዉ።

    አንድም ይበልጡን ፍርሃትን ማንገስ ፤ እየደበዘዘ ያለዉን ትክክለኛ የአስተዳደር ስርአት መሳሪያ አጥፋቶ ፤ ማህበረሰቡ ለአስተዳደሩ ያለዉን አሉታዊ ምለሽ ማቀጣጠል ና አማራጭ የጥቅሙ አስከባሪ አካል ፈለጋ እንዲገፋበት ማድረግ። መጨረሻዉ መልካም ባይሆንም የስልጣን ጊዜን ለተወሰነ ማስረዘም። አሊያ ሁሉን ጠቀሚና ሁሌ ኖዋሪ መሆን። ምንም እንኩዋ ያለዉን ሙሉ የስልጣን ቁጥጥር አሳልፎ ማካፈልን ቢጠይቅም እስካሁን የተጓዘበትን መንገድ መቀልበስ ፤ መድሎንና ወገንተኝነትን ያገለለ አስተዳደር እዲኖር መትጋት ፤ ሁሉንም የማህበረሰብ አካል ማስጠልል የሚችሉ ተቋማትን በአስተማማኝ ና ብቃት ባለዉ መንገድ ሊያቆም የሚችል ምሰሶ (አስተዳደራዊ ስርአት) እንዲገነባ ማገዝ የግድ ይሆናሉ።

    Bizuayehu Tsegaye

    Zehabesha.com

    Likely war over the Blue Nile River?

    Likely war over the Blue Nile River?

    by Robele Ababya, 23 November 2012

    The Nile water is the sole lifeline for Egypt to which the Blue Nile River contributes 85%. The Blue Nile River is a vital indispensable resource of Ethiopia for irrigation farming in view of her increasing population, source of hydraulic power, and a deterrent weapon of last resort for self-defense. The two countries are naturally bound by the Blue Nile on which they are dependent for survival. This is a top priority agenda like no others for both Ethiopia and Egypt to take extreme care in order to stop radicals on both sides bent on souring relations.

    The writing of this piece is prompted by the uncertainty in the fate of multi-party democracy in Egypt and the intransigence of the TPLF-controlled EPRDF government to make an all-inclusive change conducive to robust internal harmony and unity to respond to any external threat to national interests. The matter is so serious that I gave it a rather scary title after a lot of soul-searching, but the arrogant stance of prominent Egyptian leaders begged for it as mentioned in the paragraph below – notwithstanding my long held dream that democratic Ethiopia and Egypt will one day emerge as powerful allies working together as keepers of stability and engines of economic growth in the region and beyond in the African continent.

    But the new Egyptian regime appears to have dimmed any hope of engendering a secular democratic state given that liberal democratic political forces that have spearheaded the Egyptian revolution have withdrawn from drafting the constitution. It seems the government is bent on following in the footsteps of its predecessors. For example: in 1970, Egyptian President Anwar Sadat threatened war with Ethiopia over the proposed construction of a dam on LakeTana on the Blue Nile (El-Khodary, 1995: 1); the Egyptian former Secretary General of the United Nations, Boutros-Ghali, is reported to have talked of war over the Nile waters (Butts, 1997: 1); in October 1991, the Defense Minister of Egypt “remarked in al Ahram that his country would not hesitate to use force to defend its control of the Nile River, and predicted that future Middle East wars could result from water scarcity issues (Postel, 1992: 4) adding “I do not actually expect an impending control of the Nile River by a foreign country, but we consider it a possibility and are planning our military strategy accordingly” (Postel, 1992: 5).It is to be recalled that the Minister, Field Mohamed Hussein Tantawi Soliman, took over power from President Mubarak relinquishing it later to President Mohamed Morsi of the Moslem Brotherhood Party (FJP).  My emphasis

    This recent setback for democracy in Egypt has considerably curbed my earlier hope that democratic Egypt and Ethiopia will play key roles in stabilizing the region and promoting development thus becoming formidable political forces to contend with; will be partners in the development of the Nile Basin – a key factor of regional policy to avoid war.

    There is nothing more serious than asserting Ethiopia’s right to control the source of the Blue Nile, but this requires the unity of her citizens and competent leadership with Ethiopia’s interest at heart. But the EPRDF as it now stands is so weakened by internal wrangles of its own creation rendering it unable to defend vital national interests in the face of endless threat by Egypt to control the Blue Nile River.

    Diminishing per capita quota of Nile water

    The table below provides a frightening data of rapidly diminishing quota per capita of water available to riparian states for the period 1995 to 2025 vindicating the predicted fear that future wars would be over water more than anything else. Note that Ethiopia would incur a loss of 1365 cubic meters by 2025 remaining with only 842 cubic meters per capita quota in almost 12 years from now.

    Diminishing per capita quota of Nile water

    Source: Water politics in the Nile Basin: From Wikipedia, the free encyclopedia, (December 2007)

    Suggestion to split riparian states in two groups

    There are ten (10) riparian states entitled to the utilization of the Nile water of which Ethiopia is the source for 85% of it. With Egypt at the receiving end, Sudan in the middle and Ethiopia as the source, the relationship among these three countries is of paramount importance to the rational development of the Blue Nile Basin for the proportionate benefit of all parties.

    It is interesting to note that the seven riparian states in the Great Lake Region are a cohesive group in the East African community with only Uganda having dams built or planned project on the White Nile River. This is unlike the other three lacking the knack for political cooperation due to their history of conflicts for centuries; the two of them are members of the Arab League traditionally inimical to vital strategic interests of Ethiopia.

    The Nile water should therefore be resolved in two parts comprising White Nile riparian states on the one hand and those of the Blue Nile on the other so that issues unique to each can be much less cumbersome to handle and more effective to define and resolve to the satisfaction of parties to the issue. The approach in handling the matter at the two distinct regional blocs is further justified by the fact that the need for the Nile water greatly varies among the ten riparian states. But cooperation is encouraged under the umbrella of all riparian states of the Nile and African Union where the interests of the two blocs converge.

    It can be argued that Ethiopia as provider of the lion’s portion  is entitled to have veto power in any bilateral agreement with Sudan involving the sharing, conservation and development of the Blue Nile water; similarly, Sudan should have a veto power over its agreement with Egypt. However it would be best if the three enter into a viable single agreement and forge a regional community emulating the countries of the Great Lake Region. This is in line with my recommendation made three decades ago in a friendly discussion with Egyptian experts at the reception held at their Embassy in Addis Ababa. It was appreciated that: cooperation would open the door for regional economic block involving Egypt, Sudan, and Ethiopia; the trio would become a powerful block in bolstering and expediting the African Union to realize continental integration; the saving of resources from such arrangement would be enormous.

    The Blue Nile River is a natural bond of indispensable significance to Egypt and Sudan. Ibrahim Nasreddin of Cairo University’s Institute for African Studies said that “a 20-year-old feasibility study, a cooperative venture between some of the Nile’s source countries and donor states, to build 50 dams on the River Nile over 50 years has not seen any headway due to the high cost of these dams”.  He added that “the projects would cost in excess of $40 billion. According to Nasredin, “none of the African states can afford this. They won’t be able to repay loans of such an amount.” Source: Article by Reem Leila, Al-Ahram Weekly January 5, 2011.

    Incidentally, the Imperial regime had participated in the abovementioned study, which I had the opportunity to see several volumes shelved in the study room of the Monarch at His Bahr Dar Palace. I was reverently surprised by His interest to read about the study of the dam projects.

    Water expert Diaa El-Qousi stresses that “Egypt’s cooperation with other Nile Basin countries is based on a sense of neighborhood and an understanding of mutual interests and is likely to be an ongoing process that will encompass educational, irrigation, electricity, agriculture and industry-based projects. He goes on to state that “Egypt’s immediate focus will be on issues deriving from the ecology of the Nile Basin and on prospects for economic integration among the riparian countries that provide Nile water in a way that will ensure the maximum utilization of resources. Egypt is taking steps towards implementing joint projects with Nile Basin countries and is seeking agreement on future plans. Within this context, economic and trade relations between Egypt and Ethiopia are developing rapidly. The volume of Egyptian investments in Ethiopia is expected to increase to more than $1.1 billion.”

    I was upbeat about the Egyptian uprising as written in some of my articles. However with the reported stance of President Morsi behaving like ‘the new Pharaoh’, entirely exclusive of secular liberal political parties that spearheaded the uprising, I should confess that my enthusiasm is considerably subdued. So should the optimism of Nasredin and Diaa El-Qousi, I would think. Egypt should propose scaling down of the DAM instead of pushing to scrape it altogether taking advantage of the weakness of the EPRDF at this time.

    The Renaissance Dam

    At all times and at this time of uncertainty in regional politics particularly I reiterate my stand that robust defense force and internal harmony are quintessential to preserve and protect national values; however the repressive government in power must change its ethnic-based policy and open the political space for very serious consultations with all political opposition parties, civic organizations, and above all the Ethiopian people as the ultimate and supreme source of power and owners of the country’s resources. I would like to underline that it would be foolhardy to construct the so-called “Renaissance Dam” at a location within artillery range from Sudan – a situation that will require missile defense against in-coming Egyptian air strike. My hunch is however that Egypt will send a commando force at some critical stage to destroy the Dam, which action would inflame political turmoil in Ethiopia and entail hefty loss of capital expenditure – a highly probable grave scenario indeed.

    My suggestion is therefore to scale down the size of the Dam at its present location considerably and build as many other dams as required in the Amhara, Oromia and Gambella regions on rivers tributaries of the Blue Nile.

    Conclusion

    It is irresponsible to weaken internal harmony and strength by pursuing the familiar cheap politics of divide-and-rule along religious and ethnic lines thereby playing into the hands of hawkish Egyptian leaders to exploit any weak point in our midst to destabilize us. Therefore EPRDF government should release all political prisoners, preserve the unity of the 1682-yeay-old Ethiopian Orthodox Tewahido Church, and acquiesce to all constitutional demands of the Ethiopian Muslims so that unity and strength is achieved to effectively defend national interest.

    The riparian states of the Nile should be split into two blocs, namely, Ethiopia, Sudan and Egypt on the one hand and the rest on the other. Ethiopia is legitimately the one to control the Blue Nile River in her territory and use it as a deterrent weapon of last resort in self-defense. To that effect, there has to be unity, internal peace and strength.

    LONG LIVE ETHIOPIA!!!

    ABBAYMIDIA.COM 

    ብርሃንና ሰላም = ጽልመትና ሽብር

    ከሰሎሞን ተሰማ ጂ.
    emnaworeq.blogspot.com

    “ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት፣ ሳምንታዊውን የፍትሕ ጋዜጣ እንዳይሰራጭ አገደ፤” (www.fetehe.com እና በአዲስጉዳይ መጽሔት፣ ሐምሌ 2004 ዓ.ም)

    “ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት፣ ሳምንታዊው የፍኖተ ነፃነት ጋዜጣ እንዳይታተም ከለከለ፡፡” (www.fnotenetsanet.com እና amharic.voanews.com October 02, 2012/ መስከረም 22 ቀን 2005 ዓ.ም)

    “ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት፣ የሪፖርተር ጋዜጣን ገጽ ቁጥር ገደበ፡፡” (ሪፖርተር ጋዜጣ፣ ጥቅምት 4 ቀን 2005 ዓ.ም)

    ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት በሁሉም ዜናዎች በበጎ ጎኑ አልተነሳም፡፡ “እንዳይሰራጭ አገደ!” “እንዳይታተም ከለከለ!” እና “ቁጥር ገደበ!” የሚሉት ሃረጎች የማተሚያ ቤቱን ስምና ክብር የሚያጎድፉ ናቸው፡፡ ይህ ማተሚያ ተቋም፣ የዛሬዎቹ ሹመኞችና ባለሥላጣናቱ አወቁትም – አላወቁትም ትልቅ ራዕይና አላማዎችን አንግቦ የተነሳ ነበር፡፡ እነዚህን ተልዕኮዎቹን ለርካሽ የፖለቲካ ትርፍ ሲባል መስዋዕት ማድረግ ግን ከተጠያቂነትና ከታሪክ-ሕሊና ተወቃሽነት አያድንም፡፡

    “ብርሃንና ሰላም የቀዳማዊ ኃይለ ሥላሴ ማተሚያ ቤት” በመስከረም 3 ቀን 1914 ዓ.ም በአልጋ ወራሽ ተፈሪ መኮንን ተቋቋመ፡፡ ይህ ማተሚያ ቤት በጥቃቅን ፔዳሎች ማለትም በእግር በመርገጥ በሚንቀሳቀሱ የማተሚያ መኪናዎች ሥራውን የጀመረው ስድስት ኪሎ በሚገኘው የዛሬው የቋንቋዎች አካዳሚ ሕንፃ ውስጥ ነበር፡፡ በዚያ ሁናቴ የተጀመረው የብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት  በ1958 ዓ.ም ሠላሳ ሺህ ጋዜጦችን በሰዓት ለማተም የሚችሉ ዘመናዊ የኦፍሴት ማተሚያ መኪናዎች ባለቤት ሆኗል (የዛሬይቱ ኢትዮጵያ፣ ቅዳሜ ኅዳር 18 ቀን 1958 ዓ.ም፤ ገጽ 3 ይመልከቱ)፡፡

    በወቅቱ፣ የማተሚያ ቤቱ የቴክኒክና ፕሮዳክሽን ክፍል ኃላፊ የነበሩት አቶ አክሊሉ እንዳሉት፣ “ማተሚያ ቤቱ እየተሻሻለ በመሔዱ ባለፈው ዓመት እንድ ሚሊዮን አምስት መቶ ሺ መጽሐፍትን (1,500,000)፣ ከአስር ሚሊዮን በላይ ጋዜጦችን  (10,000,000)፣ ሠላሳ ሚሊዮን (30,000,000) ቴምብሮችና ሃያ ሁለት ሚሊዮን (22,000,000) ሌብሎችን፣ አንድ ሚሊዮን ተኩል (1,500,000) የአውቶቡስ ካርኔና ቁጥራቸው ያልተገለጠ እጅግ ብዙ የምስጢር እትሞች እና የሎተሪ ትኬቶችንም አትሟል፡፡”

    አቶ አክሊሉ ጨምረውም፣ “ማተሚያ ቤቱ ከሁለት ዓመታት በፊት ገዝቶ ያስመጣው ትልቁ ኦፍሴት፣ 32 ገጾች ያሉትን መጽሐፍ 18ሺ እትም በሰዓት፣ አጥፎና ቆርጦ ሲቆልላል፣ እንዲሁም በቀን አንድ መቶ ሺ ጋዜጦችን ለመሥራት እንደሚችል፣” አስታውቀዋል፡፡ ከሁለት ዓመት ወዲህም አድገቱ አርባ በመቶ (40%) ያህል ያደገ መሆኑን ገልጸዋል፡፡

    ኃላፊው እንደገለጹት ከሆነ፣ በ1958 ዓ.ም እንኳን፣ ሮላንድ የተባለው ኦፍሴት መሳሪያ በልዩ ልዩ ሕብረ ቀለም አድርጎ ከሦስት ሺ እስከ አምስት ሺ ጋዜጦችን በአንድ ሰዓት ውስጥ ለማተም የሚችል ነበር፡፡ ትልቁ ኦፍሴት ደግሞ በሦስት ቀለማት አድርጎ በሰዓት ሠላሳ ሺ ጋዜጦችን ለማተም መቻሉን ገልጸዋል፡፡

    “ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት አምስት መቶ ስድሳ ሠራተኞች የሚሠሩ ሲሆን፣ አራቱ ብቻ የውጭ አገር ሰዎች ናቸው፡፡ ከጠቅላላው ሠራተኛ ውስጥ ስድሳ በመቶዎቹ (60%) ሴቶች ናቸው፡፡ ማተሚያ ቤቱ በሥራው ጥራትና በቀጠሮ አክባሪነቱ ብዙ ደንበኞችን ለመሳብ ይችላል፤” ይላሉ አቶ አክሊሉ፡፡

    ዛሬ ደግሞ አቶ አክሊሉ ስለማተሚያ ቤቱ እንዲገልጹ ቢጠየቁ፣ እነዚህን ወርቃማ ቃላትና ሐሳቦች አፋቸውን ሞልተው እንደማይደግሙት እግጥ ነው፡፡ ዛሬ፣ ብርሃንና ሰላም በቀጠሮ አክባሪነቱና ደንበኞቹን በመሳብ በኩል ብዙ ርቀት ቁልቁለቱን ይዞ ተንሸራቷል፡፡ ይህ ቁልቁለት የተጀመረው ደግሞ የአራት ኪሎው ግርማ “ሽብር ነዝቶ” የማተሚያ ቤቱን ወዝአደሮች በ1970 ከፈጀና ካስፈጃቸው በኋላ እንደነበር ይታወሳል (ነበር፣ ቅጽ 1፣ ገጽ —)፡፡

    ባለፈው ሰሞን አዲሱ ጠቅላይ ሚኒስቴር በፓርላማ ስለብርሃንና ሰላም ሲጠየቁ የመለሱት ነገርም በማተሚያ ቤቱ ላይ ሕዝባዊ ትኩረትን ስቧል፡፡ “የወረቀት ችግር የለብንም፡፡ … ማተሚያ ቤቱ አስተዳደራዊ ርምጃ የመውሰድ” መብት አለው፤ አይነት ነበር ንግግራቸው፡፡ ንግግራቸውን ለማመን ግን ያስቸግራል፡፡ ምክንያቱም፣ ማተሚያ ቤቱ ነፃና ገለልተኛ የንግድ ተቋም አለመሆኑን ስለምናውቅ ነው፡፡ ማለትም፣ በኮሚኒኬሽን ጉዳዮች ጽ/ቤት የዕዝ ትዕዛዝ ሥር እንደሚሰራም ግልጽ ነውና፡፡ ሁለተኛውም ምክንያት፣ የውጭ ምንዛሪው እጥረት ምን ያህል መንግሥትንና ባንኮቹን እግር ተወርች አሳስሮ እንደሚኮረኩዳቸው አብጠርጥረን ስለምናውቅ ነው፡፡

    *  *  *

    በአገራችን የጽሕፈት መኪናዎች ከመምጣታቸው በፊት የነበረው ችግር ብዙ ህትመት እንዳይኖር አድርጓል፡፡ ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት ሲቋቋም ጀምሮ ለበርካታ አመታት ያህል በቁም ጸኃፊነት የሠሩት አቶ ተክለ ጊዮርጊስ ናቄ የዛሬይቱ ኢትዮጵያ ጋዜጣ ሪፖርተር ጠይቋቸው ሲመልሱ እንዳሉት ከሆነ፣ “በአገራችን የቁም ጽሐፊ የሚባለው መንፈሳዊ መጽሐፍትንና ቁም ነገርነት ያላቸውን ጽሑፎች የሚጽፍ ፀሐፊ ናቸው፡፡ ክታቡን፣ አስማቱን፣ ድግምቱንና ሌላውን ተራ ነገር የሚጽፍ ቁም ጸሐፊ አይባልም፡፡ ሐዲሳትን፣ ድጓውን፣ ስንክሳሩን፣ መልኩን ለመጻፍ የሚያገለግለውን የኢትዮጵያውያን አበውን ከዚህኛው ለመለየት ጽሑፉ “ቁም ጽሕፈት” ተባለ፤” ሲሉ ስለሙያቸው ያስረዳሉ፡፡

    አያይዘውም፣ “ቁም ጽሕፈትና ድርሰት በአገራችን ቀድሞ ያለ ቢሆንም፣ በአፄ ዘርዓ ያዕቆብ ዘመነ መንግሥት በጣም ተስፋፍቶ እንደነበር ይነገራል፡፡ ከዚህም ወዲህ በጎንደር ነገሥታት ዘመነ መንግሥት በተለይም በአፄ አድያም ሰገድ ኢያሱ ዘመነ መንግሥት መጽሐፍትን የሚጽፉና የሚያዘጋጁት ሊቃውንት ተመድበው ይሠሩ ነበር፡፡ እንዲያውም መለክዓ ፊደሉ የተጠነቀቀው በአፄ አድያም ሰገድ እያሱ ዘመን ነበር፡፡” ሆኖም፣ የጋዜጣና የኅትመት ጉዳይ ለብዙ ዘመናት ፈቅም አለማለቱን አቶ ተክል ጊዮርጊስ ያስረዳሉ (የዛሬይቱ ኢትዮጵያ፣ ኅዳር 18 ቀን 1958 ዓ.ም፤ ገጽ–)፡፡

    ይኼው፣ በኅዳር 18 ቀን 1958 ዓ.ም የወጣው የዛሬይቱ ኢትዮጵያ ጋዜጣ በፊት ለፊት ገጹ ላይ ደግሞ እንዲህ የሚል ዜና አስነብቧል፡፡ “ግርማዊ ጃንሆይ 3,886,812 ብር የፈጀውን የብርሃንና ሰላም ሕንፃ መረቁ!” ከጋዜጣው ሐተታ ውስጥ የሚከተለው ዘገባ ቀልብን ይገዛል፡፡ እንዲህ ይላል ዝርዝሩ፡፡ “አዲሱ ማተሚያ ቤት ሕንፃ የፈጀው 1,385,581 ብር ከ36 ሳንቲም ሲሆን፣ ለሌሎች የሲቪል መሐንዲስ ሥራዎች 116,352 ብር ከ33 ሳንቲም ወጪ ሆኗል፡፡ እንዲሁም፣ ከፈረሳይ፣ ከእንግሊዝ፣ ከጀርመ፣ ከሲዊድንና ከጃፓን ተገዝተው የመጡት ለማተሚያ ቤቱ የሚያገለግሉ መሣሪያዎች ዋጋ 2,364,879 ብር ከ17 ሳንቲም ነው፡፡ በጠቅላላው ለሕንፃውና ለመሣሪያው የፈጀው 3,886,812 ብር ከ86 ሳንቲም መሆኑ ታውቋል፡፡” (በወቅቱ የነበረው የብር ምንዛሪ ከዶላር አንፃር ሲታይም አንድ ዶላር በሁለት የኢትዮጵያ ብር ነበር የሚመነዘረው፡፡ ስለዚህም፣ በወቅቱ የምንዛሬ ታሪፍ መሠረት $1,943,406.43 የአሜሪካን ዶላር ወጪ ተደርጎበታል፡፡)

    በዕለቱ ተመርቆ ሥራውን የጀመረው ዌቭሴት የተባለው የማተሚያ መኪና፣ ባለ16 ገጽ የሆነውን A-2 size አዲስ ዘመን ጋዜጣ፣ በሰዓት 30,000 ኮፒ በስምንት ቀለማት አትሞና አጥፎ የሚያወጣ ነበር፡፡ ከዚህም በተጨማሪ አዲሱ ሕንፃ፣ 200,000 የተማሪዎች መማሪያ ደብተሮችን በ24 ሰዓት ውስጥ የሚያዘጋጅ መሣሪያ ያለው ሲሆን፤ 60,000 ኢንቨሎፖችን በአንድ ቀን አትመውና አዘጋጅተው የሚያወጡ መሳሪያዎችም አሉት፡፡  የተቀናጀው የኢንቨሎፖች መሥሪያ ክፍልም የተሟላ በመሆኑ፣ በልዩ ልዩ መጠንና ዓይነት በየቀኑ እስከ ስድሳ አምስት ሺ እንቨሎፖችን እያቀናበረ ያቀርባል፡፡ ባመት ሲታሰብም ደግሞ ከሠላሳ ሚሊዮን የማያንስ ኤንቨሎፖችን እያዘጋጀ  ያትማል፤” ሲሉ ኃላፊው አቶ አክሊሉ ገልጸው ነበር፡፡ የጋዜጣው ሪፖርተር እንዳለው ከሆነ፣ “ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤት አሁን (በ1958 ዓ.ም) ባለው አቋሙ መሠረት መጽሐፍትንና ጋዜጦችን በብዛት በመላ ሀገሪቱ ውስጥ ለማሰራጨት የሚችል ታላቅ ድርጅት ሆኗል” (የዛሬይቱ ኢትዮጵያ፣ ኅዳር 18 ቀን 1958 ዓ.ም፤ ገጽ–)፡፡

    ከዛሬይቱ ኢትዮጵያ ጋዜጣ መውጣት አንድ ቀን ቀደም ብሎ፣ በዕለተ ዓርብ ኅዳር 17 ቀን 1958 ዓ.ም የወጣው አዲስ ዘመን ጋዜጣ በበኩሉ፣ ጃንሆይ ማተሚያ ቤቱን ሲመርቁ ያደረጉትን ንግግር ሙሉ ቃል ይዞ ነበር፡፡ በዕለቱም ባደረጉት ንግግራቸው እንዳወሱት ከሆነ፣ በሁለት ቁም ነገሮች ላይ አተኩረው ነበር (በገጽ 1 እና 3 ላይ ይመልከቱ)፡፡ እንዲህ አሉ፤ “ማተሚያ ቤቱ ሥራውን የጀመረው፣ የመጀመሪያውን ማተሚያ መሣሪያ በግል ገንዘባችን ገዝተን በቤተ መንግሥታችን ቅጥር ግቢ ውስጥ፣ አሁን ለዩኒቨርሲቲነት በሰጠነው የአባታችን ቦታ ላይ ነው፡፡ እንደምናስታውሰው ቁጥራቸው ከ15 በማይበልጡ ሠራተኞች ስናቋቁም በሁለት ዓይነተኛ ምክንያቶች በመመራት ነበር፡፡

    “አንደኛ፣ የመጻሕፍተ ብሉያትና የመጻሕፍተ ሐዲሳት ንባባቸውና ትርጓሜያቸው በኢትዮጵያ ውስጥ በየስፍራው እንዲገኙና ክርስቲያን የሆነ ሁሉ እየተመለከተ እንዲጠቀምባቸው ለማድረግ በእጅ ጽሑፍ ተጽፎ በየገዳማቱና በየአድባራቱ፣ እንደዚሁም በየአውራጃው ለኢትዮጵያ ሕዝበ ክርስቲያን ለማደል የሚቻል መሆኑን በማሰብና፤ ሁለተኛም፣ የአገራችን ሕዝብ በጽሑፎች ፍላጎት ረክቶ ርምጃው የተፋጠነ እንዲሆንና በዕለት ወሬም ያገሩንና የውጭውን ሁናቴ ማወቅ እንዲችል በመመኘት ነበር፤” ሲሉ ገልጸዋል፡፡

    ጃንሆይ አክለውም፣ ሦስት አንኳር ጉዳዮች ላይ አጽንዖት ሰጥተው ነበር የተናገሩት፡፡ አንደኛ፣ “ማተሚያ ቤቱን በ1914 ዓ.ም ስናቋቁም በዚያን ጊዜ ከነበሩት ሰዎች መካከል አቶ ገብረ ክርስቶስ ተክለ ሃይማኖት ለስራው ሃሳባችንን ጥለንበት ስለነበር – የማቋቋም ሥራውን በእጅጉ ረድቷል፡፡ የመጀመሪያው ሥራ አስኪያጅም በመሆን ሠርቷል፡፡” ካሉ በኋላ፣ “ማተሚያ ቤቱ ሥራ እንዳይፈታም በማለት እንደብላቴን ጌታ ኅሩይ ያሉት ልዩ ልዩ ጽሑፎችን ለአገራችን በማበርከት ረገድ ረድተዋል፤” ሲሉ ምስጋናቸውን አቅርበዋል፡፡

    ሁለተኛም፣ “ይህ ማተሚያ በልዩ ልዩ አውራጃዎች (ከተሞች) ‘ከሣቴ ብርሃን የልዑል ራስ መኮንን ማተሚያ ቤት’ ተብለው ሦስት ቅርንጫፎች በሐረር፣ በአሥመራና በጎንደር እንዲኖረው ማድረጋችንንም እናስታውሳለን፡፡ ፋሺስት ኢጣሊያ በግፍ ወረራዋ ጅምራችንን እስከምታደናቅፈን ድረስ ብዙ ጥረናል፡፡” በመጨረሻም አሉ ግርማዊነታቸው፣ “ከዚህ ማተሚያ ቤት የሚገኘውን ገቢ ሁሉ፣ ለቤተ ሳይዳ ሆስፒታል (የዛሬው የካቲት 12 ሆስፒታል ነው፤) እንዲረዳ ስለወሰንን፣ የተወዳጁ ሕዝባችንን ጤንነት በመጠበቅ በኩል እንዲያግዝልን ሰጥተናል፡፡ የማተሚያ ቤቱ ገቢ ለአካል ጉዳተኞች መርጃ እንዲሆንም አዘናል፤” በማለት ነበር ንግግራቸውን የቋጩት፡፡

    ማሳረጊያ፤

    ስለብርሃንና ሰላም አንድትና ጥምረት የሚያስረዱ አንድ ሦስት ጥቅሶችን ከመጽሐፍ ቅዱስ እንጥቀስ፡፡ ነቢዩ ኢሳያስ በትንቢቱ እንደተናገረው፣“ንባብዋ ውስተ ልባ” (ለኢየሩሳሌም የልቦናዋን ተናገሩዋት) ሲል ስለሕዝቡም የተናገረው ቃል ነው (ምዕራፍ 40፣2)፡፡ ነቢዩ ሲራክም በ(ምዕራፍ 30፣13) ላይ በተመሳሳይ መልኩ፣ “ናዝዛ ለልብከ” (ልብህን አጥናናው) ሲል ምክሩን የሰጣል፡፡ ለሰብዓዊ ባሕሪያት በሞላ፣ የልቦናን መናገርና ልብንም ማጽናናት አስፈላጊዎች ናቸው፡፡ ሰው ብርሃንን ካገኘና ዕውቀትንም ከተመገበ፣ አእምሮውም እንደምኞቱ መጠን ይጎለብታል፡፡ አእምሮው የጎለበተም ሰው፣ ልቦናውን ስለሚያስደስት እዝነ-ልቡናው ዕረፍትንና መጽናናትን ያገኛል፡፡ ያን ጊዜም አእምሮው ሰላምን አገኘ ማለት ነው፡፡

    በዮሐንስ ወንጌል (ምዕራፍ 4፣5) ላይ የተጠቀሰው የኢየሱስ ክርስቶስ ኃይለ-ቃልም፣ “እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ!” ካለ በኋላ፣ ደቀመዛርቱን“እናንተም የዓለም ብርሃን ናችሁ!” ሲል ያውጃል፡፡ ይኼው የብርሃን አዋጅም ወደ ኦሪት ዘፍጥረት የመጀመሪያው ምዕራፍ ይወስደናል፡፡ ያኔ፣ ፈጣሪ “ብርሃን ይሁን” (ለይኩን ብርሃን) ነበር ያለው፡፡ ከምዕራፉ እንደምንማረው ከሆነ፣ የብርሃን ጉድለት (ጽልመት) የነገሰበት ወይም የሰፈነበት ዓለም፣ እርሱ ዕውቀት አልባም ነው፡፡ ያለብርሃን የመኖርን ባዶነት የምንረዳው፣ በብርሃነ-አእምሮአችን እንጂ በጽለመታዊው እእምሮአችን አይደለም፡፡ ብርሃን ሲጠፋ፣ ያኔ አእምሮም ወደ ጽልመቱ ተመልሶ ይገባል፡፡

    ብርሃን ለሰው ልጆች ተፈጥሮአዊ ፀጋ ነው፡፡ “ሕፃን ልጅ ልክ እንደተወለደ ዓይኖቹን ወደ ብርሃነ ቀላይ በአራቱም ማዕዘናት እያዟዟረ ያቁለጭልጫል” ይባላል፡፡ በብርሃን ውቅያኖስ ውስጥ እንደፈለገው ለመዋኘት ያለውን ሰብዓዊ ናፍቆት በሕፃኑ ውስጥ እናያለን፡፡ ጨቅላው በብርሃኑ አማካይነት የሚያየው ነገር ውሱን ነው፡፡ ወሰኑም በአድማሳት አጥር/ኬላ መጠን የተከለለ ነው፡፡

    ስለዚህ ሰው በዐይኑ ብርሃን ከሚያየው የበለጠ ረቂቅ የሆነ ብርሃን በአእምሮው ዐይኖች ያያል፡፡ ማየት የተሳነው ሰው ቢሆን እንኳን፣ በአእምሮው ብርሃንን ያያል፡፡ የአድማስ ጥጋት ከማየት አይከለክሉትም፡፡ ብርሃኑ በተለይም በትምህርትና በዕውቀት ከጎለበተማ የባሕር መቀመቅ፣ የምድርም ጥልቅ ውስጥ ዘልቆ ይገባል፡፡ ረቂቅ አቅምን የሚጋርደው ግንብም ሆነ ድንበር ስለሌለ ነው፡፡

    ከዚህ የአእምሮ ብርሃንም ሰላመ ይወለዳል፡፡ ስጋት፣ ፍርሃት፣ ጭንቀትና ሽብር እንዲሁም “ምን ይመጣብኝ ይሆን?” የሚል ስሜት ሁሉ በብርሃን ይወገዳል፡፡ የሽብር ምንጩ ጽልመት ነው፡፡ ምን ይመጣብኝ ይሆን ብሎ መስጋት ከጭለማ የሚወለድ ጋኔል ነው፡፡ ጽልመቱ በብርሃን ጮራዎች ከተወገደ በኋላ ግን፣ ልብ ሰላምን ያገኛል፡፡ ሰላምም፣ ሰላማዊ መንግሥት እንዲመሠረት ያደርጋል፡፡ ለሰው ልጅ ሰላምን ከመስጠት የበለጠ ምን በጎ ምግባር አለ?

    ብርሃንና ሰላም ማተሚያ ቤትም የያዘው ስያሜ ሞላው ዓለም የሚስማማበት ምኞት ነው፡፡ የብርሃንና የሰላም ምኞት ነው፡፡ ብርሃን ተፈጥሮአዊ ነው፡፡ ሰላምም ሰብዓዊ ነው፡፡  የመላው ዓለም ሕዝብ ለብርሃንና ለሰላም የጋለ መሻት፣ ጉጉትና ናፍቆት አለው፡፡ ዘላለማዊ መሻት ነው፡፡ ጊዜያዊ የፖለቲካ ሽቀላና ትርፍ አጋባሽነት ያንን ዘላለማዊ ናፍቆትና መሻት አያሰናክለውም፡፡ ከጽልመትና ከሽብር ይልቅ ብርሃንና ሰላም በመላው ዓለም እንዲነግስ፣ በተለይም በኢትዮጵያችን እንዲንሰራፋ ዘላለማዊ ጸሎታችንን እናድርስ!

     

    ABBAYMIDIA.COM

    ‹‹መለሲዝም›› እየመጣ ነው!

    ‹‹መለሲዝም›› እየመጣ ነው!

    (ከተመስገን ደሳለኝ)

    22 አካባቢ በሚገኘው አክሱም ሆቴል ፊት ለፊት ከተሰቀለው ግዙፉ የቀድሞ ጠቅላይ ሚንስትር ምስል ስር ‹‹መለስ ኩለ መንኡ ንህዝቢ ዘወፈየ ጂግና ወዲ ህዝብ ኢዩ›› (መለስ ሁለመናውን ለህዝብ የሰጠ ጀግና የህዝብ ልጅ ነው) የሚል የትግርኛ መፈክር ይታያል፡፡ በመላ ሀገሪቱ ከተሞችና ገጠሮች የመለስ ፎቶ ያልተሰቀለበት ጉራንጉር ማግኘት የማይታሰብ ነው፡፡ የምንዱባኖች ጠላና ጠጅ ቤቶች እንኳ ሳይቀሩ ‹‹የመለስ ራዕይን እናሳካለን›› የሚል መፈክር ሊወድቅ ባንጋደደ በራቸው ላይ እንዲለጥፉ ተገደዋል፡፡ የሰውየው ሞት በይፋ ከተነገረ ወዲህ የኢህአዴግ አመራርና ካድሬዎች ከፖለቲከኛነት ወደ ‹‹ሀዋርያነት›› ተቀይረዋል፡፡ በየደረሱበት ስለ‹‹መለስ ራዕይ›› ሲቃ እየተናነቃቸው ይሰብካሉ፡፡ ያነበሩት መንግስት የመቀጠሉን አስፈላጊነት በእርሳቸው ስም ለማሳመን ቀን ከሌት እየባተቱ ነው፡፡

    አዳዲስ ምእመናኖችንም እያጠመቁ ደቀ-መዛሙርታትን በማብዛቱ ላይ ተጠምደዋል፡፡ ሰው ዝር በማይልበት ጭው ባለ ምድረ በዳ ሳይቀር ይጮኻሉ ‹‹የመለስን ራዕይ እናሳካለን!››… ከብሔራዊ ቲያትር እስከ ታላቁ ሩጫ ድረስ ያሉ ህዝባዊ መድረኮች የታላቁ መሪ ራዕይ ይዘከርባቸዋል፡፡ በዚሁ መድረክ ስለራዕዩ ቀጣይነት ተተኪዎቻቸው ቃል ይገቡበታል፡፡ ከወረዳ ካድሬ አንስቶ በተለያዩ ሀገራት አምባሳደርነት እስከ ተሾሙ ዲፕሎማቶች ድረስ ‹‹መለስ በስጋ እንጂ በመንፈስ የማይሞቱ›› ዘላለማዊ ህያው ስለመሆናቸው ይሰብኩ ዘንድ ድርጅታቸው ተልዕኮ ሰጥቷቸዋል፡፡ መለስን በማምለክ አቅላቸውን የሳቱት በተባበሩት መንግስታት ጽ/ቤት የአሜሪካ ‹‹ቋሚ መልዕክተኛ›› ሱዛን ራይስ በስርአተ ቀብራቸው ላይ ‹‹ …it’s deeply unfair to lose such a talented and vital leader so soon, when he still had so much more to give. He was an uncommon leader, a rare visionary… world-class mind›› (ብዙ ነገር ሊሰጠን በሚችልበት ወቅት እንዲህ አይነቱ አስፈላጊ መሪ በአጭር መቀጨቱ እጅግ ያስቆጫል፡፡

    እርሱ ብሩህ አዕምሮ የታደለ የትም የማይገኝ ባለ ራዕይ መሪ ነበር) ካሉ ከአንድ ወር በኋላ እንኳ ከሀዘናቸው መጽናናት እንዳልቻሉ ያስተዋልኩት በኒውዮርክ ከተማ ‹‹አቢሲኒያ ባብቲስት ቤተ-ክርስቲያን›› ለሟቹ በተደረገ የመታሰቢያ ዝግጅት ላይ እንባ እየተናነቀቻው ‹‹…He worked tirelessly, always inclined to assume the bulk of any burden himself…›› (…ሁልጊዜም ግዙፍ ሸክሞችን በራሱ ላይ የሚጭን ታታሪ ሰው…) ማለታቸውን ስሰማ ነው፡፡ እናም ይህ መፅናናትን ያልወደደው የሴቲቱ ሀዘን በአንድ ወቅት አቶ መለስ የዶ/ር ብርሃኑ ነጋን እና የአና ጎሜዝን ወዳጃዊ ግንኙነት በክፋት በመተርጎም የአውሮፓ ህብረት የምርጫ ታዛቢ ተቋም የ1997ቱን ምርጫ አስመልክቶ ያቀረበውን ሪፖርት ለማብጠልጠል በ‹‹ኢትዮጵያን ሄራልድ›› ጋዜጣ ላይ በተከታታይ በፃፉት ፅሁፍ ይሁነኝ ብለው የመረጡትን ‹‹What’s love got to do with it?›› የሚለውን የቲና ተርነርን ዘፈን ያስታውሰኛል፡፡ ‹‹ናፖሊዮን አይሞትም››፤ መለስም… ባለፉት ሃያ አንድ አመታት ‹‹ኢህአዴግ የአርሶ አደሩ ወዳጅ ነው››፣ ‹‹ደርግን ታግሎ የጣለ ብሶት የወለደው ነፃ አውጪ ነው››፣ ‹‹ብሄር ብሄረሰቦችን ከታሰሩበት እስር ቤት የፈታ ነው››… ይባል የነበረው ‹‹በመለስ ራዕይ›› ተቀይሮአል፡፡ ከቅያሬውም ጋር ‹‹መለስን ማምለክ›› እንደ አቅጣጫ ተይዟል፡፡

    ‹‹ያ ሁሉ ታጋይ ለ17 ዓመታት መስዋዕትነት መክፈሉ ተረስቷል›› ይላሉ የቀድሞ የድርጅቱ የአመራር አባል የነበሩ ታጋይ፡፡ ‹‹የታገልነው ተረስቶ፣ የተሰዉት ተረስተው ኢህአዴግ ወደ ስልጣን የመጣው በመለስ ራዕይ ይመስል፣ መለስ ከሞቱ በኋላ ‹እርሳቸው ባስቀመጡልን ራዕይ እንጓዛለን› ማለትስ ምን ማለት ነው?›› ሲሉ ይጠይቃሉ-እኚሁ የቀድሞ የድርጅቱ አንጋፋ ታጋይ፡፡

    በህይወት ሳሉ በሀገሪቱ ዋና ዋና ከተሞች ‹‹እናከብርሃለን፣ እንኮራብሃለን፣ እንከተልሃለን…›› ከሚሉ ውዳሴዎች ጋር ምስላቸው የታተመባቸው ግዙፍ ቢልቦርዶች፣ ህይወታቸው ካለፈ በኋላ ‹‹ባለራዕይ አይሞትም፣ ራዕይህን እናስቀጥላለን፣ ዘላለማዊ ነህ…›› በሚሉ ቃላት ተተክተው በየመንደሩ፣ በየጉራንጉሩ እንዲሰቀሉ ተደርገዋል፡፡ ራሳቸው መለስ ‹‹በትግላችን ብዙ መለሶችን እናፈራለን›› እንዳላሉ ሁሉ፤ በስማቸው ቴምብር መታተሙን ሲሰሙ ‹‹ድርጅትንም ሆነ ግለሰብን መወደድ ይቻላል፤ ማምለክ ግን ኢ-ዲሞክራሲያዊ ነው፡፡ በመርህ ደረጃ እኔም አላምንበትም›› እንዳላሉ ሁሉ ወራሾቻቸው መለስን ‹‹ተተኪ የሌላቸው አልፋና ኦሜጋ›› አስመስለው ቅቡል ለማድረግ ቀን ከሌሊት እየለፈፉ ነው፡፡ በፖለቲካ ተንታኞች አረዳድ የዚህ ሁሉ መነሻ ‹‹በድርጅቱ ውስጥ ያሉ ወሳኝ ባለስልጣናት ሀገሪቷን ያለ መለስ መምራት አንችልም በሚል ጭንቀት መወጠራቸው ነው››፡፡

    እነዚህን ሁኔታዎች ዛሬ ላይ ሆኜ ስመለከታቸው መለስ ከ12 ዓመት በፊት ከአዲስ አበባ ዩንቨርስቲ መምህራን ጋር ባደረጉት ውይይት ላይ የተናገሩትን ትንቢት መሰል ጥቁምታቸውን ያስታውሰኛል፡፡ ‹‹አንድ ግለሰብ የድርጅት ምልክት (አይዶል) ከሆነ፤ ያን ጊዜ ድርጅቱ ሞቷል ማለት ነው›› (የመለስ አምልኮ መፅሀፍ፣ ገፅ 113) ጋዜጠኛ ተመስገን ደሳለኝ በእርግጥ በሟች መንፈስ ሃገር ለማስተዳደር የሚደረገው ጥረት አንድ እውነታን ግልፅ አድርጓል፡፡ ይህም ቀድሞውንም ኢህአዴግ የሚባል ድርጅት ያለመኖሩን እና ድርጅትም፣ መንግስትም፣ ፖሊሲም መለስ ብቻ የነበሩ መሆኑን ነው፡፡

    በቀጣዮቹ ጥቂት ዓመታት በስልጣን ለመቆየት እና ብሶት የሚወልዳቸውን ተግዳሮቶች ለመሻገር ‹‹መለስ አልሞተም፤ አረገ እንጂ›› ብሎ መወትወት የርዕዮተ- ዓለምን ያህል የሚሰበክ ወሳኝ ፕሮፓጋንዳ ሆኗል፡፡ ኢህአዴግ መለስ በስጋ ቢያልፉም በመንፈስ ዘላለማዊ እንደሆኑ አድርጎ መቀበሉ በ19ኛው ክ/ዘመን መጀመሪያ ፈረንሳይን ያስተዳድር የነበረው ናፖሊዮ ቦናፓርቲ ስለመሞቱ ላረዳው ባልደረባው ‹‹ እኔ ከናፖሊዮን ጋር በብዙ የጦር አውድማዎች ተሳትፌያለሁ፡፡ አንተ ናፖሊዮንን አታውቀውም፡፡ ናፖሊዮን አይሞትም›› አለ ከተባለው ወታደር ጋር የሚነፃፀር ሆኖብኛል፡፡ መለስ አይሞትም… ‹‹መለሲዝም›› እየመጣ ነውን? የኢትዮጵያ የእግር ኳስ ብሔራዊ ቡድን ለአፍሪካ ዋንጫ ማለፉ ማስታወሻነቱ ለመለስ ተበርክቷል፡፡

    ከጨዋታው ጥቂት ቀናት ቀደም ብሎ የቡድኑ አሰልጣኝ ሰውነት ቢሻው ‹‹ይህንን ጨዋታ አሸንፈን ወደአፍሪካ ዋንጫ በማለፍ ለጀግናው መሪያችን ጠቅላይ ሚንስትር መለስ ዜናዊ መታሰቢያነት እናደርገዋለን›› ማለታቸው ከድሉ በኋላ ተደጋግሞ ተጠቅሷል፡፡ እየተካሄደ ያለው የ2005 ዓ.ም ‹‹የኢትዮጵያ ፕሪምየር ሊግ›› ውድድርም ‹‹የመለስ ዋንጫ›› የሚል ስያሜ ተሰጥቶታል፡፡ ወደፊት የሚካሄዱ የተለያዩ ዓመታዊ በዓላት እና የተማሪዎች ውድድሮችም በመለስ ስም መሰየማቸው አይቀሬ እንደሆነ እየተተነበየ ነው፡፡ ዘንድሮ በአዳማ ከተማ እየተከበረ ያለው አራተኛው ‹‹የከተሞች ቀን›› የመለስ ራዕይ ‹‹የሚተነተንበት››ና የሚዘከርበት ከመሆኑ በተጨማሪም የበዓሉ መሪ ቃል ‹‹ከተሞች የክቡር ጠቅላይ ሚንስትሩን ራዕይ ያሳካሉ›› የሚል እንዲሆን ተደርጓል፡፡

    በዚሁ ወር መጨረሻ በባህርዳር ከተማ ለሰባተኛ ጊዜ የሚከበረው ‹‹የብሄር ብሄረሰቦች እና ህዝቦች ቀን››ም መለስ የሚመለኩበት ይሆን ዘንድ ተወስኗል፡፡ የዘንድሮውን በዓል ለየት የሚያደርገው ‹‹የመለስ ራዕይን ለማስፈፀም ቃል የምንገባበት መሆኑ ነው›› የሚል የዜና ማድመቂያም በቴሌቪዥን ተሰምቷል፡፡ ከመለስ ህልፈት ማግስት ጀምሮ እንደጃንሆይ በትንሽ ትልቁ በየቀኑ ከቴሌቪዥን የማይጠፉት የብአዴን የአመራር አባል እና የፌዴሬሽን ምክር ቤት አፈ-ጉባኤ ካሳ ተክለብርሃን ‹‹የብሄር ብሄረሰቦች እና የህዝቦች ቀን የታላቁ መሪያችን ዋነኛ መለያ ነው›› ሲሉ ነው በዓሉን የገለፁት፡፡ ከዚሁ ጎን ለጎንም መንግስታዊም ሆኑ የግል ተቋማት ‹‹በመለስ ስም›› ለሁለተኛ ጊዜ ቦንድ እንዲገዙ የማድረጉ የቅስቀሳ ስራ ‹‹ውጤት›› እያሳየ ነው፡፡ በአንዳንድ ሰዎች ዘንድም ‹‹መለስን ማምለክ›› እየሰረፀ ይመስላል፡፡

     ምክንያቱም መንግስት በአዲስ አበባ አንድ አካባቢ ‹‹ቤታችሁ ህገ-ወጥ ነው›› በማለት ለማፍረስ በዶዘር የታገዘ ኃይል ይዞ ሲመጣ ነዋሪዎቹ የመለስን ምስል ይዘው ጎዳና ላይ በመውጣት ‹‹ከደፈራችሁ ይህን ምስል ረግጣችሁ እለፉና አፍርሱ›› አይነት ተቃውሞ ሲያሰሙ አፍራሽ ግብረ ኃይሉ ወደ መጣበት ተመልሷል፡፡ እንደታቦት በመለስ ፎቶ ሲለመን… የግብርና፣ የጤና፣ የትምህርት… ፖሊሲዎች ሁሉ ‹‹የመለስ ራዕይ›› በመሆናቸው በስማቸው እየተጠሩ ነው፡፡ በዚሁ የባጀት ዓመት የገቢዎች ሚኒስቴር የሚሰበስበው ግብር መለስን ማስታወሻ ነው፡፡ የአንድ የመንግስት መስሪያ ቤት ሰራተኞች የስራ ሰዓት አክብረው ለመስራት በመለስ ስም ቃል መግባታቸውን በኢትዮጵያ ቴሌቪዥን ሰምቻለሁ፡፡ ‹‹እልፍ ሆነናል›› የሚለውን የትግል ዘመኑን ዝነኛ መዝሙር ዛሬ አንድም የሚዘምረው የለም፡፡

    እንዲያውም በተቃራኒው ድርጅቱ ‹‹አንድ ሰው ሆኗል›› እየተባለ በመዘመር ላይ ነው፡፡ ከድምፀ-ወያኔ እስከ ፋና ያሉ የድርጅቱ ሬዲዮ ጣቢያዎችም በስህተት እንኳን መዝሙሩን አያስተላልፉትም፡፡ ‹‹ደርግን ታግለን ያሸነፍን ነን›› የሚለው የትጥቅ ትግሉ ትርክት ያለፈበት ጉዳይ ሆኗል፡፡ በዚህ ወቅት መዘመርም ሆነ ማሸብሸብ የተፈቀደው ‹‹ለመለስ አምልኮ›› ብቻ ነው፡፡ መለስ መሲህ ናቸው፣ መለስ ዳግማዊ ቴዎድሮስ ናቸው፣ መለስ መለኮታዊ እንጂ ስጋ ለባሽ ፍጡር አይደሉም… በሚሉ ጭብጦች ዙሪያ ካላጠነጠነ መዝሙሩም መዝሙር አይደለም፣ ወረቡም ወረብ አይሆንም፤ ሽብሸባውም… ሚዲያውም ቢሆን ከዚህ ጭብጥ ውጭ ለተዘጋጁ የኪነጥበብ ስራዎች የአየር ሰአት የለውም፡፡

    የቀድሞ ጠቅላይ ሚንስትር አስተዳደር ለፈፀመው የሰብአዊ እና ዴሞክራሲያዊ መብት ረገጣዎች ይሰጥ የነበረው ሰበብ ‹‹እነዚህ መብቶች ለምንከተለው ልማታዊ መንግስት እንቅፋት ናቸው›› የሚለው፤ በድህረ-መለስ ተቀይሮ ‹‹ከኢህአዴግ መስመር ውጭ ያሉ ሃሳቦች በሙሉ የመለስን ራዕይ ያደናቅፋሉ›› በሚል ተተክቷል፡፡ አስገራሚው ነገር ደግሞ ሰውየው ራሳቸውን ችግር ፈቺ፣ ሀሳብ አመንጪ፣ የአለም አቀፍ ፖለቲካ ተንታኝ፣ አርቆ አሳቢ ምሁር… አድርገው ማቅረባቸው ሳያንስ ህይወታቸው ካለፈ በኋላም ይህን ሁሉ መንፈሳቸው የሚፈፅመው ጉዳይ በማስመሰል መቅረቡ ነው፡፡ ሌላው ቀርቶ አብዮታዊ ዴሞክራሲ፣ ነፃ ገበያ፣ ልማታዊ መንግስት፣ ልማታዊ ሚዲያ… የተባሉት የስርዓቱ ጽንሰ ሃሳቦች ‹‹መለሲዝም›› በተባለ የርዕዮተ አለም ስያሜ እንዲጠቃለሉ ተደርገዋል፡፡

    የአቶ መለስ ህይወት ማለፉን ተከትሎ በተለያዩ የመንግስት እና የግል ተቋማት ውስጥ በተደረጉ የመታሰቢያ ፕሮግራሞች ላይ ‹‹መለስ መስቀል አደባባይ፣ መለስ ኤርፖርት፣ መለስ የህዳሴው ግድብ…›› የሚሉ ስያሜዎች በአዋጅ ይደነገጉ ዘንድ ሳግ እያደነቃቀፋቸው የጠየቁ ሰራተኞች በርካቶች ናቸው፡፡ …ሁሉም ነገር በመለስ ስም ይሰየም፡፡ አውራ የድርጅቱ አመራሮችም በየዲስኩሮቻቸው መሀል እንዲህ ይላሉ ‹‹የተዘጉ ደጆች በመለስ ስም ይከፈቱ፣ ተራራና ኮረብቶችም ዝቅ ይበሉ… መለሲዝም ነግሷልና›› አብዛኛው የመንግስት መስሪያ ቤቶች ከተቋቋሙበት የስራ ድርሻ ይልቅ ‹‹በመለስ ስም አብልጬ የሰየምኩ እኔ ነኝ›› የሚል ፉክክር ውስጥ የገቡ እስኪመስል ድረስ በየቀኑ አዳዲስ ስያሜዎችን በመገናኛ ብዙሃን እየሰማን ነው፡፡

    በሰራዊቱ ውስጥ ተፈጥረው የነበሩ ክፍተቶች በ‹‹መለስ ራዕይ›› ስም እንዲደፈኑ ጥረት እየተደረገ ነው፡፡ ለዚህ ተግባር ኤታማዦር ሹሙ ጄነራል ሳሞራ የኑስ ዋነኛ የስራ ሂደት ባለቤት ሆነው ታይተዋል፡፡ ከሀይማኖት ተቋማት ላይ እየተሸራረፈ ያለው ‹‹የአምልኮ ነፃነት››ም በመለስ አምልኮ ላይ እንዲጨመር ተደርጓል፡፡ ይህም ሆኖ ግን መለስን ‹‹የመለኮት ኃይል›› አልብሶ የማቅረቡ ጥረት በፈተናዎች የታጀበ ነው፡፡ ምናልባት በፈተናው ‹‹ተሰናካይ›› ቢኖር በሚል ቅድመ-ጥንቃቄም የግንባሩ ቀሳውስት ጥብቅ ትዕዛዛትን አውርደዋል፡፡ ከጥብቅ ትዕዛዛቱ አፈንግጦ የተገኘ ድርጅቱ በመሰረተው ምድራዊ ገሃነም ብርቱ ቅጣት ይጠብቀዋል፡፡ በእርግጥ የኢህአዴግ ታሪክ ‹‹የግለሰብ አምልኮ›› (ፐርሰናሊቲ ከልት ግንባታ) በሞት ቅጣት ይወራረድ እንደነበር ይነግረናል፡፡ ሆኖም ያ ዘመን ከተረሳ አመታት ተቆጥረዋል፡፡

     ዘመኑን የሚተርኩ ድርሳናትም በሚዲያም ሆነ በአደባባይ እንዳይገለጡ ባልተፃፈ ህግ ተከልክሏል፡፡ በልዋጩም በተለያዩ ዝግጅቶች ላይ የሚገኙ ተሳታፊዎች ‹‹የታላቁ መሪን ራዕይ›› እንደሚያስፈፅሙ ቃል ሲገቡ በቴሌቪዥን ይታያሉ፤ በሬዲዮ ይደመጣሉ፡፡ ሌላው ጉዳይ ‹‹መለስን›› ማምለክ ለጓዶቻቸው የስልጣን ዕድሜ ማራዘሚያ የሆነውን ያህል፤ ለኪነጥበብ ባለሙያዎች ‹‹እንጀራ›› መሆኑ ነው፡፡ ነዋይ ደበበና ፍቅረአዲስ ነቃጥበብ ‹‹የሙሴ በትር›› ሲሉ ከኦሪቱ ነብይ ጋር አነፃፅረዋቸዋል፡፡ አቶ በረከት ስምኦን በመጽሐፋቸው ላይ መለስ ‹‹ሰውዬው›› እያሉ ያሞካሿቸው እንደነበረ የገለፁበትን የፍቅር ማሳያ፤ ጃሉድ የተባለ አርቲስት አቶ መለስን ምን ያህል ያፈቅራቸው እንደነበር ለማስረዳት ተጠቅሞበታል፡፡

    አርቲስቱ ‹‹ሰውዬው! የምነግርህ አለኝ›› እያለ በሬጌ የሙዚቃ ስልት ሲያቀነቅንላቸው ተገርሜ ነበር ያደመጥኩት፡፡ ሠራዊት ፍቅሬ ‹‹ማስታወሻ›› በሚል ርዕስ ባዘጋጀው ትያትር ‹‹የብር ኖት ላይ የመለስ ምስል ይታተም›› ሲል ጠይቋል፡፡ ጌትነት እንየውም በዛ አስገምጋሚ ድምፁ ‹‹ራዕዩን ማስቀጠል አለብን›› የሚል ግጥም አቅርቧል፡፡ አቶ መለስና መንግስታቸው ዋነኛ የ‹‹ፖለቲካ ማሻሻጫ›› ላደረጉት ነባሩ የእርቅ ባህላችን መጠቀሚያ የሆኑት ፕሮፌሰር ኤፍሬም ይስሃቅ ሟቹን ጠቅላይ ሚንስትር ከግሪኩ እስክንድር እና ከሮማው ጁሊየስ ጋር አቻ ሲያደርጓቸው፣ ‹‹አይጋ ፎረም›› የተባለው አፍቃሪ ኢህአዴግ ድረ-ገፅ ደግሞ ከስታሊን እና ማኦ ጋር አመሳስሏቸዋል፡፡ በእርግጥም መለስን ‹‹መልከ ፃዴቅ›› ማድረግ እንደአቅጣጫ መያዙን የሚያመላክተው ፕሮፌሰር ኤፍሬም ከመለስ ባህሪ ጋር ፍፁም የሚቃረን ሰብዕናን አላብሰው ማየታችን ነው፡፡ ፕሮፈሰሩ እንዲህ ነበር ያሉት ‹‹አንድም ቀን ስለተቃዋሚዎች ክፉ ሲናገሩ ሰምቼ አላውቅም››፡፡

    ፕ/ር ታረቀኝ አዴቦም እንዲሁ ‹‹በርዕዮተ ዓለም፣ በንድፈ ሀሳብና በራዕይ ጠቅላይ ሚኒስትር መለስን የሚስተካከል የለም›› ሲሉ አድናቆታቸውን ለአዲስ ዘመን ጋዜጣ አጋርተዋል፡፡ ተዋናዩ ደበሽ ተመስገን ደግሞ ‹‹በምድራችን ላይ የመጨረሻ ትልቅ ሀዘን ደርሶብናል›› ሲል ነበር ሁኔታውን ያጎነው፡፡ በእርግጥ የኢህአዴግ አመራር ከመለስ ሞት በኋላ መለስን ‹‹ረቢ››፣ ራሱን ደግሞ የረቢው ‹‹ሐዋርያ›› አድርጎ በማቅረብ የስልጣን እድሜውን ማራዘም እና ውስጣዊ ችግሩን ማዳፈን ቁጥር አንድ የቤት ስራው ቢያደርገው የሚያስገርም አይሆንም፡፡ ምክንያቱም በመለስ ያስተዳደር ዘመን ድርጅቱ ጥርስ የሌለው አንበሳ ብቻ ሳይሆን በህይወት መኖሩንም የሚያረጋግጥ ነገር አልነበረውም፡፡ ለአርሶ አደሩ ምርታማነት፣ ለትምህርት ፖሊሲው ስኬታማነት፣ ለጤና ፖሊሲው አዋጭነት… መለስ ነበር የሚጠሩት፡፡ እናም ዛሬ ህይወታቸው ሲያልፍ ተተኪዎቻቸው መለስን አምላክ፣ ሀገሪቱን ቤተ-አምልኮ፣ ራሳቸውን ቀሳውስት፣ ህዝቡን አማኝ ከማድረግ ውጭ የቀረ አማራጭ አልነበራቸውም፡፡

    ስለዚህም ይህንን ተልዕኮ ከግብ ለማድረስ ከምሁራን እስከ ሲራራ ነጋዴ፤ ከአርቲስቶች እስከ አትሌቶች በአደባባይ ምስክርነታቸውን እንዲሰጡ ማድረግ ነበረባቸው፡፡ አትሌት ኃይሌ ገብረስላሴ ለአዲስ ዘመን ጋዜጣ በሰጠው ቃለ-መጠይቅ ላይም እንዲህ ያለው ለዚህ ነው ‹‹የእርሳቸውን ‹ዋጋ› ማወቅ የጀመርነው አሁን ነው፡፡ በእጅ የያዙት ወርቅ ሆነብን እንጂ፡፡ እርግጠኛ ነኝ ወደፊት አቶ መለስን በጣም የምናደንቅና ክብር የምንሰጥበትን ስራዎች ገና እንገነዘባለን፡፡›› …ሀይሌ እንግዲህ ‹‹የመለስ ራዕይ›› ከተገለጠላቸው ‹‹ነብያቶች›› አንዱ መሆኑ ነው፡፡ በኢትዮጵያ የመሪዎች ታሪክ እንደ አቶ መለስ በውዳሴ የተንበሸበሸ ማንም የለ፡፡ በስማቸው በርካታ መፃሕፍት ወደ ገበያው ገብተዋል፡፡ ጥቂት በማይባሉ ከመብረቅ በፈጠኑ አርቲስቶችም ተዘፍኖላቸዋል፡፡ ስለ‹‹ምሉዕ በኩሉሄ›› መሪነታቸው ብዙ ተነግሯል ፡፡ የቀድሞ የኦነግ መሪ አባቢያ አባጆቢር ጠቅላይ ሚኒስትሩ ለፖለቲካ እስረኞች ምህረት እንደሚሰጡ የገለፁበት መንገድ ደግሞ በእጅጉ አስገርሞኛል፡፡

    ‹‹ማረሚያ ቤቱን ባዶ አደርግላችኋለሁ ብለውን ነበር›› ነው ያሉት-በራሱ በመለስ መንግስት ላይ ጠመንጃ አንስተው የነበሩት አባቢያ አባጆቢር፡፡ ረዳት ፕሮፈሰር መድህኔ ታደሰ ለመለስ ያላቸውን አድናቆት የተናገሩት ‹‹He is also unusually gifted thinker›› (ያልተለመደ ተሰጥኦ ያለው አሰላሳይ ነው) በማለት ሲሆን፤ በዚህ ሁሉ ጨጨታ መሀል የተለየ አስተያየት የሰጡት ፕሮፌሰር ዱላ አባዲ የተባሉ ምህር በመለስ አንባቢነት ላይ መስማማታቸውን ተናግረው ሟቹን አምባገነን ‹‹Evil genius›› (የተረገመው ምሁር) ሲሉ ነበር የገለጿቸው የተረሱት አዲሱ ጠቅላይ ሚኒስትር በባህሪያቸው ‹‹ዝምተኛ›› እና ‹‹ጭምት›› እንደሆኑ የተነገረላቸው አዲሱ ጠቅላይ ሚኒስትር ቃለ-መሀላ ፈፅመው ስልጣን ቢይዙም በየደረሱበት ሁሉ ራሳቸውን የሚገልጡት እንደ ጠቅላይ ሚኒስትር ሳይሆን እንደ ቀድሞው ጠቅላይ ሚንስትር ታማኝ ደቀመዝሙር አድርገው ነው፡፡ ለሀይማኖት ያላቸው ቅርበትም ይህንን ተልዕኮ ለመሸከም ሳይረዳቸው አልቀረም፡፡ ‹‹የመለስ አምልኮ›› ፖለቲካ ዋነኛው ሰለባ አዲሱ ጠቅላይ ሚንስትር ኃይለማሪያም ደሳለኝ መሆናቸው አከራካሪ አይደለም፡፡ ምክንያቱም ዛሬ በሀገሪቱ ላይ ያለው የአመራር ጥበብና ችሎታ የእርሳቸው ሳይሆን ‹‹የመለስ ራዕይ›› ነው ተብሏልና፡፡

     ይህ ደግሞ የሚያስከትለው የራሱ የሆነ አደጋ አለው፡፡ ከአደጋው ዋነኛው ኃይለማርያም በኢህአዴግ አባላትም ሆነ በመላው ኢትዮጵያውያን ዘንድ እንደመሪ ተቀባይነት እንዳይኖራቸው ተፅእኖ መፍጠሩ ነው፡፡ አደጋውን የከፋ ያደረገው ግን ይህ አይነቱ አካሄድ ሰውየውን በተቀናቃኝም ሆነ በወዳጅ ሀገራት ዘንድ የሚያሳጣ መሆን መቻሉ ነው፡፡ ለዚህም ይመስለኛል ሰሞኑን አንድ የግብፅ ጦር ሰራዊት ጄነራል ‹‹ችግራችን መለስ ብቻ ነበር›› ሲሉ የተደመጡት፡፡ ይህ ሁኔታ የሀገርን ክብር ከማሳነሱም በተጨማሪ ውሎ አድሮ ለብሄራዊ ደህንነት ስጋት መሆኑ አይቀርም፡፡ የሆነ ሆኖ አዲሱ ጠቅላይ ሚንስትር ምን ያህል እንደተረሱ በግልፅ የምንረዳው ዛሬም መለስ በቴሌቪዥን መስኮት እየተመላለሱ ለችግሮች መፍትሄ እየሰጡ እንደሆነ ተደርገው መቅረbachew sንመለከት ነው፡፡

    ሰውየው በህይወት ሳሉ በተለያዩ የሀገሪቱ ጉዳዮች ላይ የሰጧቸው አስተያየቶች ለወቅታዊዎቹ ችግሮች እንደመፍትሄ መቅረባቸው የሚያመላክተው የኃይለማርያምን መረሳት ብቻ አይደለም፤ ለኃይለማርያም ችሎታ እውቅና መንፈግንም ብቻ አይደለም፤ ይልቁንም ይህ አይነቱ አካሄድ ኃይለማርያም እንደ መሪ እንዳይታዩ ለሚያደርጉት ከጀርባቸው ላሉ ሰዎች ምናልባትም አንድ ቀን ኃይለማርያምን ከስልጣናቸው ማንሳት ቢፈልጉ ‹‹ብቃት ማነስ›› በሚል ተለጣፊ ሰበብ የስልጣን ጠለፋውን ለማቅለል ምቹ መንገድ መፍጠሩም ነው፡፡ እንዲህ አይነት ያልተለመዱ ማኪያቬሊያዊ አሰራሮች ናቸው በኢህአዴግ የአመራር አባላት መካከል ልዩነት ለመኖሩ የሚጠቁሙት፡፡ …ለሃያ አንድ ዓመታት መመለካቸው ሳያንስ ህይወታቸው ካለፈ በኋላ ከበድናቸው ጋር ሀገር ፍቅር እንድትወድቅ ስለተገደድንባቸው ሰው ከዚህ በላይ ማለት ቢገባም እዚህ ላይ ማቆም ሳይሻል አይቀርም፡፡ (እናም መለስ እየተመለኩ ያሉት በምን አይነት መልኩ እንደሆነ የዚህን ያህል ካየን በሌላ ዕትም ደግሞ ‹‹የመለስ አምልኮ›› ኢህአዴግ አምባገነንነቱን ይዞ ለመቀጠል ምን ያህል ይጠቅመዋል? ለፓርቲው የሚሰጣቸው ትርፎች /ከውስጠ-ፓርቲም ሆነ ከውጭ/) ምንድን ናቸው? በዚህ አምልኮ ስር እየተከናወኑ ያሉ ሀገራዊ አደጋዎችን የሚያፋጥኑ የመለስ ውርሶች የትኞቹ ናቸው? በኃይለማርያም ስልጣን ላይ ምን አይነት ተፅእኖ ይፈጥራል? የተለያዩ የህብረተሰብ ክፍሎች በዚህ አምልኮ ስር መጠመዳቸውን የፓርቲው መሪዎች ለረዥም ግዜ በስልጣን ላይ ለመቆየት እንዴት ሊያውሉት ይችላሉ? የሚሉትን ጥያቄዎች አንስቼ ለመፈተሽ እሞክራለሁ)የመለስ አምልኮ ፪

    • facebook
    • twitter
    • rss
    • print
    • bookmark
    • email

    ABBAYMIDIA.COM

     

    በአዲስ አበባ የሚገኘው የአቡነ ጴጥሮስ ሀውልት ሊፈርስ ነው

    ህዳር ፲፬ (አስራ አራት) ቀን ፳፻፬ ዓ/ም

    ኢሳት ዜና:- በአዲስ አበባ የሚገኘው የአቡነ ጴጥሮስ ሀውልትሊፈርስ ነው:፡ ዛሬ በሸገር ኤፍ ኤምላይ ቀርበው መግለጫ የሰጡት የአዲስ አበባ ከተማ አስተዳደር ሀላፌ እንዳሉት ከባቡር ስራ ጋር በተያያዘ የአቡነ ጴጥሮስ ሀውልት ይነሳል::

    ሆኖም መነሳቱ በጊዜዊነት ነው ሀዲዱ ከተሰራ በሆላ ወደቦታው ይመለሳል ብለዋል::

    የኢሳት ምንጮች ከፕሮጀክት መሀንዲሶች አካባቢ የተገኘን መረጃ ጠቅሰው እንደገለጡት የሀዲዱ ዲዛይን ላይ ለሚነሳው የአቡነ ጴጥሮስ ሀውልት ላይ ቦታ የለም እናም ሀውልቱ እንደፈረሰ የመቅረቱእድል የሰፋ ነው ሲሉ ገልጠዋል:፡ በተያያዘ መረጃ በዲዛይን ላይ የአጼ ሚኒሊክ ሀውልት ተመሳሳይ እጣ ፈንታ ሊገጥመው እንደሚችል ታውቆል:: መንግስት ጊዚያዊ ነው ቢልም ዲዛይኑ የሚያረጋግጠው ግን ሀውልቶቹ እስከወዲያኛውም ወደቦታቸው እንደማይመለሱ ነው::

    ከፍተኛ ተቃውሞ የቀረበበትና በሲኖዶስ እንዲፈርስ የተወሰነው የአቡነ ጳውሎስ ሀውልት ቆሞ የታላቁ አርበኛና መስዋእት አቡነ ጴጥሮስ ሀውልት ሊፈርሱ ነው መባሉ በእርግጥ አነጋጋሪ ሆኖል።

    • facebook
    • Abbay Midia.comtwitter
    • rss
    • print
    • bookmark
    • email

     

     

    ሰመጉ መንግስት የሚያደርሰውን ዜጎችን የማፈናቀል እርምጃ አወገዘ

    ህዳር ፲፫ (አስራ ሦስት) ቀን ፳፻፬ ዓ/ም
    ኢሳት ዜና:- የሰብዓዊ መብቶች ጉባዔ(ሰመጉ) ወይም በቀድሞው አጠራሩ ኢሰመጉ “ለሕዝብ ጥቅም ሲባል የሚወሰድ ከመሬት የማፈናቀል እርምጃ የዜግነት መብቶችን
    ማሳጣት የለበትም” በሚል ርዕስ 122ኛውን ልዩ መግለጫ ዛሬ አወጣ፡፡

    ሰመጉ በዚህ መግለጫው በለገጣፎ ለገዳዲ ከተማ ስላለው መልካም አስተዳደር ችግሮች፣የመብት ጥሰቶችና የሕዝብ ቅሬታ፣የታሰሩ ሰዎች ዝርዝር ይፋ አድርጓል፡፡

    ከአዲስ አበባ ከተማ በሰሜን ምስራቅ በኩል 21 ኪሎሜትር ርቀት ላይ የምትገኘው የለገጣፎ/ለገዳዲ ከተማ በኦሮሚያ
    ክልል በፊንፊኔ ልዩ ዞን ሥር በከተማ አስተዳደርነት እንድትመሰረት ተደርጓል፡፡

    በአሁን ሰዓት ከተማዋ 2ሺ431 ሄክታር የመሬት ስፋት ያላት ሲሆን የተዋቀረችውም በሁለት ቀበሌዎች ነው፡፡የከተማው ማዘጋጃ ቤት ባሳተመው ወረቀት የህዝብ ብዛቷ ከ 18 ሺ እንደሚበልጥ ቢገልጽም የከተማው አስተዳደር ከንቲባ ቁጥሩ ከአምስት ሺ እንደማይበልጥ መናገራቸውን ሰመጉ በመግለጫው ጠቅሷል፡፡

    በሌላ በኩል ደግሞ ከሕዝቡ ቁጥር በላቀ መልኩ ወደሃያ ሺ የሚጠጋ ካርታ በከተማዋ ማዘጋጃ ቤት ከሌላ አካባቢ ለመጡ ሰዎች መሰጠቱ የአካባቢው ነዋሪዎች በቅሬታ መልክ ያነሳሉ ብሏል፡፡ ሰመጉ በዚሁ መግለጫው የለገጣፎ/ለገዳዲ ነዋሪ አብዛኛው ህዝብ በግብርና ይተዳደር እንደነበር በማስታወስ አካባቢው ወደከተማነት በመቀየሩ ምክንያት ገበሬው መሬቱን ሲያጣ ሌላ የገቢ ምንጭ ያልተፈጠረለት መሆኑ የመጀመሪያው ችግር መሆኑን ጠቅሷል፡፡

    ገበሬዎች ለኢንቨስትመንትና ለመኖሪያ ቤቶች ሲፈናቀሉ ሕግ በሚፈቅደው መሰረት የገበሬው ጥቅም አልተጠበቀም ብሏል፡፡
    ገበሬዎችን ከይዞታቸው የማፈናቀሉ ሥራ የተጀመረው በ1998 ዓ.ም መሆኑን ሰመጉ አስታውሶ በወቅቱ በአስተዳደሩና
    በህዝቡ መካከል የነበረው ስምምነት፤ ካሳ እንደተጠበቀ ሆኖ ለቤተሰብ አባወራዎች 500 ካሬሜትር፣ዕድሜያቸው ከ18
    በላይ ለሆናቸው ወጣቶች 140 ካሬሜትር ቦታ በምሪት ያገኛሉ የሚል ነበር፡፡ ይህ ዕቅድ ገበሬውን ጨርሶ ከሃገሩ
    ያለመነቀል ዋስትናን የሚሰጥና በህገመንግስቱ አንቀጽ 40(4) የተመለከተውን መብት በተወሰነ መልኩ ተግባራዊ
    የሚያደርግ ነው፡፡ ይህ ባለመተግበሩ ግን ነዋሪው በከፍተኛ ችግርና ቀውስ ውስጥ እንዲወድቅ እንዳደረገው ሰመጉ
    በመግለጫው አመልክቷል፡፡

    የአካባቢው ነዋሪዎች ይህንና መሰል ችግሮች ለመቅረፍ በመደራጀት ችግሩ አገራዊ መፍትሔ እንዲሰጠው በተወሰኑ
    ወጣቶች አማካይነት ጥረት መጀመራቸውን መግለጫው ጠቅሶ ሆኖም ሕዝቡ የሚያደርገውን ትግል ለማኮላሸት መስከረም 25

    ቀን 2005 ዓ.ም ሰባት ግለሰቦች ማለትም አቶ እንዳልካቸው መንግስቱ፣አቶ ምትኩ ንጉሴ፣አቶ ድርባ ጉዳ፣አቶ
    ጌታቸው ተረፈ፣አቶ ሲሳይ ለማ፣አቶ ገመቹ ወርቁ፣አቶ መኮንን ተስፋዬ የአካባቢውን ሕዝብ ለአመጽ አነሳስታቹሃል
    በሚል ተይዘው መታሰራቸውን ይፋ አድርጓል፡፡

    እነዚህ ወጣቶች ህዝቡ በሰላማዊ መንገድ ችግሩን እንዲገልጽ ባደረጉት አስተዋጽኦ ብቻ ለእስር በመዳረጋቸው የአካባቢው ማህበረሰብ “ያለወንጀል የታሰሩት ወጣቶች ይለቀቁ” በማለት በህብረት በአስተዳደሩ ቢሮ አካባቢ ሰልፍ በመውጣት ተቃውሞውን አሰምቷል፡፡ወጣቶቹ ከአንድ ቀን እስር በኃላ በዋስ የተለቀቁ ሲሆን ይህ ሪፖርት እስከወጣበት ጊዜ ድረስ የተመሰረተባቸው ክስ እንደሌለ ሰመጉ አረጋግጧል፡፡

    ሰመጉ በዚሁ ሪፖርቱ የነዋሪዎቹ ጥያቄ የክልሉ መንግስት በአግባቡ እንዲመልስ፣ከመሬት ጋር ተያይዞ የተፈጸሙ
    ወንጀሎች እንዲጣሩና የህግ ተጠያቂነት እንዲሰፍን፣ግልጽነት ባልሰፈነበት ሁኔታ የተሰጡ ካርታዎች ለህዝብ ይፋ
    እንዲደረጉ፣የኑሮ ዘይቤው ተቀይሮ ገበሬነቱን ያጣው ሕዝብ የኑሮ ዋስትና እንዲረጋገጥ አሳስቧል፡፡

    ESAT NEWS

    Ethiopian Court Demands Justification for Journalist’s Conviction

    By Marthe Van Der Wolf

    VOA (ADDIS ABABA) — Ethiopia’s Federal Supreme Court has postponed hearing an appeal of the conviction of prominent Ethiopian journalist Eskinder Nega and opposition leader Andualem Arage. But the court gave its first indication Thursday that charges brought by prosecutors under the Anti-Terrorism Proclamation may not be that strong by demanding that prosecutors justify the June convictions.

    Eskinder Nega and Andualem Arage (Illustration by Awramba Times)

     

    Journalist Eskinder Nega received an 18-year sentence, while opposition politician Andualem Arage is serving life in prison on terrorism-related charges.

    Andualem’s lawyer, Abebe Guta, said the court has found many irregularities in the prosecution’s charges.

    “As they scrutinized our ground of appeal they found so many legal and factual irregularities,” said Abebe. “Therefore, before the ruling passes, that means before our appeal is accepted or approved, they wanted to summon the prosecution officers to come and justify.”

    Maran Turner, the executive director of Freedom Now, a Washington D.C.- based organization that works on individual prisoners of conscience cases, said the latest developments are positive. Freedom Now has been supporting Eskinder and brought his case before the United Nations Working Group on Arbitrary Detention.

    “It seems to me that the court also is confounded by the charges against Eskinder and the other defendants,” Turner said. “So the fact that the court has postponed the case, it obviously acknowledges the flaws that we see, which is that the charges themselves are flawed. In fact, the case is flawed from the very beginning of arrest.”

    Eskinder, Anualem and more than 20 others were found guilty of ties to a U.S.-based opposition group, Ginbot 7, classified as a terrorist organization by the Ethiopian government.

    Amnesty International and other rights advocacy groups have said the trial was a sham used to silence dissent.

    The prosecution will need to justify its convictions before the court on December 19.

    AWRAMBA TIMES

    የመሸ ዕለት… ቀኑ – ከሥርጉተ ሥላሴ

    ከሥርጉተ ሥላሴ 21.11.2012

    መደበኛ ተግባሬን ልከውን አስቤ እርማት ጀምርኩ። ግን መቀጣል አልቻልኩም … ዕንባ ተናነቀኝ። ሰሞኑን ደግሞ በጣም ያባባኛል። ባር – ባርም ይለኛል። ሳስበው ይሰቀጥጠኛል።  ከእእምሮዬ አልወጣ አለ። ይቀመጥ -ፈቅጀለታለሁ። ደራ ወረዳ የተፈጸመው „የኦሾቲዝም“ ሚስጢር ዓይነት ኢ-ሰባዕዊ ቃሉም አይገልጸውም። ሰቅጣጭ ድርጊት ቀልቤን ፈተለውና ውስጤን ላጋራችሁ ብዬ አሰብኩ። የጀመርኩትን አቋርጬ እንሆ …. እርእሱ …

    አሉታዊ ዕለታት ….. ሲደረደሩ።

    ዕለት ዓለት የሚሆንበት ገጠመኝ አለ። ዕለት በረዶ የሚሆንበት ዕለት አለ። ዕለት ሸክም የሚሆንበት ዕለት አለ። ዕለት ዕዳ የሚሆንበት ዕለት አለ። ዕለት ድብርት የሚሆንበት ዕለት አለ። ዕለት ደመመን የሚሆንበት ዕለት አለ። ዕለት ሲቀፈው ለዕለቱ ባልወለድ አንጀቱ ይጭነዋል። ዕለት ተዝቅዝቆ የሚጠራችሁ ዕለት አለው። ዕለት ታገድሞ የሚጠራችሁ ዕለት አለው። ዕለት በጎሪጥ የሚያችሁ ዕለት አለው። ዕለት ተጎንብሶ የሚሟጥጣችሁ ዕለት አለ።

    ዕለት አፈር እዬነፋ የሚያሳያችሁ ዕለት አለ። ዕለት ጎርፍ ልኮ የሚናውጻችሁ ዕለት አለ። ዕለት ዓውሎ አሳዝዞ የሚሰቅዛችሁ ዕለት አለ። ዕለት ተስፋ ቆራጭነትን የሚልክባችሁ ዕለት አለ። ዕለት የሚስቅባችሁም ዕለት አለ። ዕለት የሚሳላቅባችሁም ዕለት አለ። ዕለት ቀድሞ ትቢያ የሚያለብሳችሁም ዕለት አለ።

    አዎን ዕለት ገና ከመምምጣቱ ቀድሞ ፍርኃትን የሚለግሳችሁ ዕለት አለ። ዕለት ሳትፈጠሩ የሚቀብራችሁም ዕለት አለ። ከሁሉ የከፋው ዕለት ይሄ ነው ሳትፈጠሩ ስትቀበሩ። ደራ ወረዳ ላይ በአንድ ንጹህ ኢትዮጵያዊ ቤተሰብ ህዳር 8 ቀን 2005 ዓ.ም በደረሰው ግፍ የ6ወር ጽንስ ሳይፈጠር በጭካኔ ይሙት በቃ ተፍርዶበታል።

    ወገኖቼ … ዜናውን ያዳመጣችሁ ዕለት ያን ቀን ከቶ ከእህል እውኃ ጋር ተገናኛችሁን? አንቅልፍስ ወሰዳችሁን? ልጆች ያላችሁስ ምን ተሳማችሁ? ጽንስ በሆዷ ያላት ሚስት፤ እህት፤ እናት፤ አክስት፤ ያላችሁስ ህሊናችሁ – ስሜታችሁ -  መንፈሳችሁ ከቶ ምን አላችሁ? በምንስ ተሰማማችሁ? ደግ ነው ወሸኔ አላችሁን?¡¡  … ወይንስ እረመጡ አንገበገባችሁ? ያ አሳዘኝ ዜና .. በፍል ቁጭት መቀቀሉስ አረፍት ሰጣችሁን? ሀዘን ላይ አልተቀመጣችሁም? ኢትዮጵያዊነታችን አልጠያቃችሁትንም? እሱስ አልተዬቃችሁንም? ይህ ሙጃ ወያኔ መራሽ አስተዳደር እንደ ጥንቸል በዬጊዜው ቤተ – ሙከራ በወገኖቻችን ስለ ማድረጉስ አልጎረበጣችሁንም?

    በዬትኛውም ዘመን፤ በዬትኛውም ሁኔታ ታይቶ ተስምቶ በማይተወቅ ሁኔታ በደራ ወረዳ መሳሪያ ደብቀኃል የተባለ ንጹህ ገበሬ ብልቱ በገመድ ታስሮ የስድስት ወር ነፍሰጡር ሚስቱ በጥርሷ ገመዱን እዬጎተተች መሳቂያና መሳለቂያ እንድትሆን ተፈረደባት። እሪ! እሪ! እሪ! እሪ! .. ያልሳቁት ተደበደቡ የሳቁባት ደግሞ ተደነቁ … ኡ ኡ ኡኡ ኡ ኡ …

    በመጀመሪያ ነገር ኢትዮጵያ የራሷ ማንነት ያላት ሀገር ናት። ኢትዮጵያ ህግ ሀገር ናት። በመሆኗም ለማናቸውም ክስተት ተፈጥሯዊ ሥርዓት፤ መተዳደሪያ ህግ፤ የአፈጻጸም መመሪያ ያላት ሀገር ናት። ከሁሉም በላይ የፈርኃ እግዜአብሄር ቤተ- መቅደስ ናት።

    በሀገራችን በኢትዮጵያ ጋብቻን አስመልክቶ በሦሥት መልክ ይፈጸምባታል። ሃይማኖታዊ፤ ባህላዊና ብሄራዊ በሆነ መልኩ። ከዚህ ጋር መንግሥታዊ በሆነ መልኩ ለአፈጻጻሙ የፍትኃብሄር ሥርዓት ሕጉና መቅጫው ፤ የወንጀለኛ ሥርዓት ህጉና መቅጫ አሉ። ሃይማኖታዊ በሆነ መልኩም ቀኖናም ዶግማ እንደ አግባባቸው ተግባር ላይ ይውላሉ።

    ባህላዊ ጋብቻን በሚመለከትም በሀገር ሽማግሌ ማህበረሰቡ ፈቅዶና ወዶ በተቀበላቸው ሥርዓት ጋብቻ ይመራል። ይዳኛል። በጋብቻ ሂደት የሚፈጸሙ ማናቸውም ግንኙነቶች ወግ አላቸው። ወግ የልማድ ተግባርት እንዳይጣሱ ሥርዓት የሚያስከብር የባህል አካል ነው። እንደ ሥርጉተ ዕይታ ወግ የባህል ወታደር ነው።

    ኢትዮጵውያን  በዬትኛው ዓለም ቢኖር ከዚህ ሥርዓት ውጪ ሆኖው አያውቁም። ከሀገራቸው ትውፊታዊ ዕሴቶች ፈቀቅ አይሉም። በፍጹም። በሥነ -ጥበብ ዘርፍ እንኳን አፈጻጸሙ፤ ደስታ ሰጪነቱ ቅኔያዊ ነው። በሥነ ቃል የተዋበ እንጂ ደፍሮ እንኳን በዛ ዙሪያ ያሉትን አካላት እንደ አንገት፤ እንደ ልብ፤ እንደ ሳንባ፤ እንደ ኩላሊት በቃል አፉን አውጥቶ የሚናገር ፈጽሞ በእኔ ዕድሜ አላዬሁም።

    እውነት ለመናገር በአንዳንድ አካባቢ ያደግንም ሰዎች ሙሉ ዕድሜ ላይ ሁነን እንኳን የተቃራኒ ጾታ ፊልሞችን ዓይናችን በፍጹም ደፍሮ አያይልንም …  በሥነ – ጥበብ ህግጋት ሥርዓትና ደንብም የሚያስገድዱ ሁኔታዎች ሲኖሩ ወይንም አስፈለጊ ጹሑፎችን ስንጽፍ አጋድመን በቃላት ሸፈን – ከደን አድርገን ሃምሳ ክንዱን አጎናጽፈን ነው የምንጽፈው …

    ይህ የአረም የአረነዛ በቀል ያወረዛ ዘመን ግን ስንቱን የውስጣችን ገላጭ ትውፊት እደሚረግጥ ተመልከቱት … ግፍ አይገልጸውም፤ በደል አይገልጸውም፤ ጭቆና አይገልጸውም … የመዳህኒታችን  የእዬሱስ ክርስቶስ ሥነ – ስቅለት ዳግማዊነት … ዘመነ ህማማት …

    እንዴት ይሰቀጥጣል? እንዴትስ ይከፋል? እንዴትስ ይመራል? እንዴትስ እንደ ሃሞት ይጎመዝዛል። እንዴትስ ሆድ ያስበሳል? እኛ ምንድንነን ሰው ነን -ን? ዜጋ ነን-ን? ከዬት ተፈጠርን? እንዴት ተፈጠርን? መቼ ተፈጠርን? በአካላችን እንዲህ መሆን ምን ይሰማናል?

    በደሉ ስንት ነው? በምን ስሌት በምን ቀመር ይገለጻል? ይህቺ ምስኪን ፍጡር ነገ እንዴት ነው በሙሉ ሰውነት እንደ ሰው ከሰው ጋር በዬትኛው የሞራል ጥሪት ነው የምተቀላቀለው። … እንዴት ልትኖር ነው ከዛ አካባቢ? በዬትኛው የሞራል ጉልበት ነው ቀጣይ ሕይውቷ የለመደውን አታካች ኑሮ የሚገፋው …? ባለቤቷስ እንዴት ብሎ ነው ተፈጥሯዊ ሰብዕናው እንደ አንድ ሙሉዑ ተባዕታዊ ሥነ -ሕይወት የሚቀጥለው …?

    ገና ያልተፈጠረው በጽንስ ላይ እያለ ለሞተው የትውልድ ዕንቡጥ ማን ነው ጠበቃው? ማነው ዋቢው? ማን ነው ሁነኛው? ስለ ሰባዕዊ መብቱስ ማን ነው የሚጮኽለት? … የህጻናት ዓለም ምን ይላል? ለመሆኑ በጽንስ ላይ እያሉ በግፍ እንዲሞቱ ስለሚፈረድባቸውስ ለማን ነው አቤቱታ የሚቀርበው?

    ኢትዮጵያ ውስጥ ሰባዕዊ መብት ተረገጠ ሲባል ጽንስ፤ ጽንስን ሊፈጥሩ የሚችሉ አካላት እኮ ጭምር እኮ ነው የተባእቱም፤ የአንስተቱም ፍሬ ሰጪ አካላት ነው በግፍና በማናለብኝነት የተቀጠቀጡት … እግዚኦ! እግዚኦ! እግዚኦ!

    … ይህ እኮ የረቀቀ ረመጥ ነው … እንዲህ ለሚያደርግ መንግስት ነው በተባበሩት መንግስታት የሰባዕዊ መብት አስከባሪነት ኮሚሽን አካልነት  ቦታ ወንበር የሚሰጠውን? በምን መስፈርት …? ኢትዮጵያ ውስጥ ያለው ከጽንስ ጀምሮ ሞት በጠራራ ጸሐይ የሚፈረድበት ሰው አይደለም ወይንስ ምንድን ነው? … በእውነቱ እኔ አልገባኝም …

    ዘመነ አራዊት፤ ዘመነ ሳጥናኤል፤ ዘመነ ጭራቅ፤ መቼ ይሆን  በኢትዮጵያ የሚያከትመው? ቀን አለውን? ይህ የቋሳ ዕለታዊ ሕይወት ቀጠሮ ይሰጣልን? …

    ፈጠሪ አምላክ እባክህን አትዘግይ? ከጽንስ ቅጣትስ ወዲያ ምንስ ይምጣ? ብዙ ተባዙ ብለህ የመረቅኽው አንደበትህ እኮ ተጠቀጠቀ፤ ተ  ጨ  ፈ ለ ቀ   እኮ! አንተ የሁሉ ጌታ እስከ መቼ ለበለኃሰብ ጊዜ ትሰጣለህ? ቁጣኽን እዘዝ — እየመነጠረ እንዲመለምል … አንዲያከስምም … ብን አድርጎ  እንዲያትን ወይንም እንዲበተን … ሁሉ በእጀህ ነው ምን ይሰንኃል? እባክህን የኔ ጌታ ጉልበት ስጥ ለደም ዕንባ ኃይላችንን አትረፍርፍ –  አጠንክር። ለተጋፋ – ለተረገጠ  -ለተጨቆነ ብዙኃን ህዘብ … ሥጦታህን በውጤት አቁርበው እባክህን?! ኧረ እባክህን!?!

    አምላካችን ሀገራችን በምህረት ዓይኑ ይጎብኝ! አሜን

    ECADF.COM

    ፈተናን ረቶ የተፈጠረ ሚስጢር

    ከሥርጉተ ሥላሴ 21.11.2012

    አንዳንድ ጊዜ በዬትኛውም ሁኔታ በራዲዮ፤ በቴሌቪዢን፤ በስብሰባ፤ ወይንም በማህበራዊ ኑሮ የሚኖሩ አገላለጾችን በትርጉም ማቃናት የተገባ ነው። አብሶ በዘበኝነት የተሰማሩ ብዕሮች ይህንን ኃላፊትነት ተግተው መወጣት ይኖርባቸዋል።

    ብቁ – ንቁ – ሞራል፤ – ትእግስታዊ – ሰላማዊ – ትዕይንት። – መምህራዊ – ማህበራዊ — ዕምነታዊ ሞገድ። ምን ቀረኝ ይሆን? …  የሰለጠነ … ዓላማውን ጠንቅቆ ያወቀ – ፍላጎቱን የተረዳ – ያደገ – አህታዊነት የተከተበበት ድንቅ የነፃነት እንቅስቀሴ ነው የኢትዮጵያ የእስልምና እምነት ተከታዮች ተጋድሎ።

    የእንቅስቃሴው ተመክሮ ማሳ ግን የንጋት ወጤት አይደለም። ከ40 ዓመት በላይ ዕድሜን ያስቆጠረ  የኢትዮጵውያን የወል እንቅቃሴ ልምድ ተጨባጭ ወጤት ነው። የኢትዮጵያ እስልምና እምነት ተከታዮችን የእንቅስቃሴ ድንቅነት ጉልበታም የሚያደርገው መሰረታዊ ነገር፤ በነበሩ ድክመቶች ላይ አልተመለሰባቸውም። ይልቁንም አዳዲስ የፈጣራ ቅኔዎችንም ተግባር ላይ አውሏል። ሂደቶቹ በሙሉ ሙሉዑና የታቀዱ መሪም ያላቸው ናቸው። በሌላ በኩል ሰላማዊ ትግል ብቁ፤ ደፋር፤ መሪ ካገኘ ካሰቡት የሚያድርስ ሰጋር ስለመሆኑም ትዕይነቱ ተግባራዊ ታሪክ ሰርቷል። ትልቁ ነገር ወያኔ በግፍ የጫነውን ፍርኃትንና ስጋትን ገርስሷል። ይህ በራሱ ድርብ ድል ነው።

    ሰላማዊ ትግል ሰላማዊ ነው። ሰላማዊነቱ ሙት መሬት ላይ ሆኖ ገዢ መሬት ላይ ያለውን በሁሉም ዘርፍ የተሟላ የሎጅስቲክስ ድጋፍ ያለውን መንግስታዊ ተቋም በእውነትን መዳፍነት፤ ግፍን ለመጣል በጀግንነት ፊት ለፊት መጋፈጡ ነው።

    ሰላማዊ ትግል ህጋዊ መብቶች የታፈኑባቸውን የአፈጻጻም ሥርዓቶችን ጥሶ በመጓዝ በተለያዬ ሁኔታ ተቃውሞውን በመግለጽ ነፃነቱን ከጨቋኞች መንጋጋ በሰላማዊ ኃያል ማስላቀቅ ነው። እኩልነቱን በሰላማዊ አመጽ አስገድዶ ማምጣት መቻሉ ነው። መስዋዕትነቱ ግን ሰፊ ነው። ባዶ እጅ ነውና። የነፃነት አምላክን ግን በመንፈሱ ሰንቆ  የሚንቀሳቀስ በመሆኑ ጥበቃው ሰማያዊ ነው።

    ሰላማዊ ትግል ትዕቢተኞችን በሞራል ድቅቅ አድርጎ የሚያስተንፈስ ጉልበቱም ነው።  ኃይሉ ወደር የለውም። ታዳሚዎች ወደውና ፈቅደው ስለሚሰማሩበት ምንም የመንፈስ ሃብት – ንብረት ሳይባክን ለታሰበው ዓላማ ስኬታምነት በተዋህደ ቅንብር መንፈሳዊ ሃብቱን በአግባቡ መዋል ይችላል። አብሶ መሰረቱ የበሰበሰ ሥርዓት ከሆነ ተጨባጭ ሁኔታዎች እራሳቸው ገዢ መሬቱን ደልድለው ይጠብቁታልና።

    ሰላማዊ ትግል ላይ ሁሉንም በእኩልነት መሬት ላይ በስፋት ስለሚያሳትፍ የዕድሜ፤ የጾታ፤ የብሄረሰብ፤ የእውቀት፤ የዕምነት ተዋፆውም ሙሉዑ ሰለሚሆን ተመክሮው ሆነ ልምዱ፤ መንፈሳዊ ሃብቱን ጨምሮ ጥሪተ – ዲታ ያደርገዋል።  ለሰላማዊ ትግል አርበኛ መቋጠሪያም አለው። መሰብሰቢያም አለው እሱም ድንግሉ ቅንነት ነው።

    ቅንነት እንደ ቃሉ የአራት ፊደላት ቅመረት አይደለም። ቅንነት ለማናቸውም ዘርፍ ነፍሱ እስትንፋሱ ቅምጥ ሃብት ነው። ቅንነት ካለ ድል አለ። ቅንነት ካለ ፍቅር አለ። ቅንንት ካለ መደማመጥ አለ። ቅንነት ካለ ከበዱ ሸክም ቀላል ነው። ጨለማማው ጉዞ  - ብርሃናማ፤ ኮረኮንቹ – ደልዳላ፤ ወጣገቡ  - ሰጥና ለጥ ያለ ይሆናል።  የማናቸውንም ትግል ቀመስ  ፈተና ትብትብ የመፍታት አቅሙ ያለው ከቅንነት ዘንድ ብቻ ነው። ለእኔ ከፍቅር ይልቅ ቅንነት ይበልጥብኛል። ቅንነት ሲኖር ነው ፍቅርን እንደ ተፈጥሮ መተርጎም – ተጠቃሚ መሆንም የሚቻለው።

    በዘመናችን ያየናቸው ህዝባዊ እንቅስቀሴዎች በቅነነት ሲመሩ ጉዟቸው ወደፊት፤ ውጤታቸው ሰብላማ ይሆናሉ። ቅንነት ሲያነክስ ደግሞ  ጉዞው ወደ ኋላ ይጎተታል። ልፋቱም ብላሽ። ስለሆነም ለህዝባዊ የነፃነት እንቅስቃሴ ሁለገብ መፍቻ ያለው ከቅንነት ነው። እኔ የእስልምና እምነት ተከታዮች እንቅስቃሴ አብዝቼ ታዳሚ የሆንኩበት መሰረታዊ ምክንያት ቅንነትን ሰንቀው ለዓላማቸው በመነሳታቸው። ከአንዱ ደረጃ ወደ ሌላው ደረጃ የሚያደርጉት ሽግግር ሁሉ ማራኪ፤ ልብ አንጠጠልጣይ ኪኖ ሆኖ ነው ያገኘሁት  - እኔ በግሌ። ለነፃነት እንቅስቃሴም አዲስ ፊኖሚናም ነው … ሥነ ጥበባዊም ውበት አለው። እንቅስቃሴው አሁን ደግሞ በአደገ ደረጃ ላይ በመገኘቱ እስረኞችን በታሰሩበት ቦታ ጸጥ ብሎ ተሞ የልቡን አድርሶ በጸጥታ ተምልሷል። ወሸኔ!

    በዕለቱ ህዝባዊው ሞገድ በወያኔ መራሹ የፀጥታ አስከባሪዎች ቆስቋሽነት የደረሰበትን ጥቃት በትእግስት ተቋቁሞ ተልዕኮውን በጀግንነት ፈጽሟል። ሀገር ቤት ለሚገኙት ለሰላማዊ የተቃዋሚ ኃይሎች ታጋዮች ሰላማዊ ነው መንገዳችን፤ ስትራቴጃችን፤ ስልታችን ነው ለሚሉትም …. በእውነት መምህር ነው። የጀግንነት ውሎው በራሱ አንድ የተግባር የትምህርት ተቋም ነው።

    አዎን በቃሊትው የኢትዮጵያ እስልምና አምነት ተካታዮች ትዕይነት ላይ ኢትዮጵውያን ወገኖቻችን ሁለገብ ተሳትፎና እገዛም እንዳደረጉ በሪፖርቱ ተደመጧል። ወሸኔ ነው። ይህ የኢትዮጵዊነትን ግብረ ገበ ነብዬ መሀመድም ገልጸውታል። ኢትዮጵያ የክፉ ቀን ዋሳቸው እንደነበረች መስከረዋል። ይህ ማለት ኢትዮጵዊነት በሁሉም መሰክ የነጠረ ሁለገብ የተግባር መስክ መሆኑን ቀደምቱን በቅኝት መፈተሽ ያስችልናል።

    ኢትዮጵያዊነት በማናቸውም ፈተና ውስጥ ነጥሮ የሚወጣ የስምረት ማተብ ነው። ኢትዮጵያዊነት ለፈተና ሽንፈት ድርድር የሚያድርግ አይደለም። እደግመዋለሁ ኢትዮጵዊነት ለፈተና ሽንፈት  ድርድር የሚያደርግ አይደለም። ስለምን? ኢትዮጵዊነት ሲፈጠር ፈተናን ድል አድርጎ የተፈጠረ ነውና። አንድ ጽንስ በሁኔታዎች አለመስማማት ሊያሰወርደው ይችላል። እድገቱ ተጨንገፎ ከቀናቱ ቀድሞ ሊወለድም ነፍሱ ሳትቀጥልም ሊሞትም ይችላል …

    ኢትዮጰያዊነት ግን ፍጥረተ – ነገሩ ይህ አይደለም። በሙሉ ቀን በአማላካችን በመዳህኒታችን ፈቃድ የተፈጠረ። አማኑኤል ለመንፈሱ ማረፊያነት – ጥግነት የፈጠረው ሚስጢር ነው። አሁን መጸሐፍ ቅዱስ ውስጥ አንድ ቦታ ላይ ስለ ኃያሏ አሜሪካ፤ ስለ ኃያሉ ጀርመን ተጠቅሷልን? ስንት ጊዜ ነው የዓለምን የክርስትና ዕምነት በማዕከልነት ከሚመራው አንደበተ እግዚአብሄር፤ አካል ከሌለው ትጉኽ አገልጋይ ቃለ ወንጌል ላይ ኢትዮጵያ የተጠቀሰቸው? የኢትዮጵውያነት እናት ደግሞ ኢትዮጵያ ሀገራችን ናት።

    … በምንም መስፈርት ኢትዮጵያዊነት ፈተናውና ያለፈው ሲፈጠር ነው! ኢትዮጵያዊነት ፈተናን ቀድሞ የተፈጠረ ድንግል መንፈስ ነው!  ኢትዮጵያዊነት ዛሬ ወይንም ትናንት የተፈጠረ አይደለም። ዓለምን ከነመሰረቱ የፈጠረ ረቂቅ መንፈሳዊ መክሊት ነው። ስለሆነም ፈተና ስለበዛ የሚያዳልጠው ወይንም የሚላጥ፤ ወይንም የሚፋቅ ወይንም የሚተረተር፤ ወይንም የሚሰነጠቅ አይደለም። ወጀብ አውሎ  በመጣ ቁጥር ወገቤን ያዙኝም የሚል አይደለም። ሊሆንም አይችልም።

    አይደለም እኛን ዓለምን የፈጠረ ዕንቁ  - ቅዱስ – ድንግል  -ንጹህ መንፈስ ነውና …ገና ብዙ ተፈልፍለው የሚያበሩ ነገረ አልማዛት አሉት።

    ከዚህ ጋር ልናያውና ልናስተውለው የሚገባው ትልቁ ቁም ነገር … ኢትዮጵያዊነት አብክሮ ///  በተደሞ፤ በአጽህኖት፤ ጨዋ፤ አድማጭ ፤ትዕግስተኛና የእውነት አርበኛ መሆኑን ማስተዋል አለብን። ኢትዮጵያዊነት ማለት ሐዋርያነትም ነው። ሐዋርያነቱ መሰረቱ ይሁን ጉልላቱ ማስተዋል ስለሆነ ማናቸውንም እንቅስቃሴዎች በተደሞ፤ በቀስታና በእርጋታ ይመረምራል፤ የሚጠፋው ምንም ነገርም የለም። እንዲያውም ቀድሞ የሚታሰቡትን ሁሉ አስቀድሞ የመተንበይ ብቃቱ ሙሉዑ ነው።

    ይህ የኢትዮጵያ እስልምና ተከታዮች እንቅስቃሴ — እኛ የነጻነት፤ የእኩልነት፤ የመብት ጥያቄ ነው እንላላን። ከዚህም ሌላ

    1. 1.    ዓለም የሚታመስበት እጅግ የሚሰጋበት፤ የሚፈራበትና የሚረበሽበትም ጉዳይ አለ።  ጽንፈኛው የእስልምና ዕምነት እንቅስቃሴ።
    2. 2.   እንዲሁም የኢትዮ ጂኦ ፖለቲካዊ አቀማማጥና ለአካባቢው ያላት ሁለገብ መስህብነት።
    3. 3.   ከአካባቢው አጎራባች ሀገሮች ተለይታ ኢትዮጵያ የክርስትና እምነት ተከታይ መሆኗ …።
    4. 4.   እስካሁን በነበሩት የሌሎች ሃይማኖቶች ጭቆናዎች፤ ግፎች  የዕንባ ዘመኖች ሁሉና ሂደቶችም  የእስልምና እምነት ተከታዮችን ነበር አጋርነት፤ ታዳሚነት በተጨባጭ መፈተሽ የሚፈልጉ ወገኖችም መኖር …
    5. 5.   በአመዛኙም የኢትዮጵያ የእስልምና እምነት በወያኔ ተከብሮና ተደምጦ የቆዬ ነው የሚሉም ቀላል ያልሆኑ ወገኖች ሀሳባቸውን ሲሰነዝሩ መደመጡ

    ባጠቃላይ እነዚህ ነገሮች በአግባቡ ጊዜ ተስጥቷቸው ወጥ የሆነ አስተሰሰብና እገዛ ለማድረግ ጊዜ ይጠይቃል። ይህ የማስተዋል ጊዜ ደግሞ የኢትዮጵያዊነት ሥነ -ምግባር የተቀመመበት መንፈስ ነው። በጥሞናም የተቀመቀመበትም ጥልፍ ነው። ታዲያ ይህ የማስተዋል ጊዜ፤ ይህ የዳኝነት ጊዜ  ኢትዮጵያዊነትን ተጠያቂም ሊያደርገው ፈተና ላይም ሊያስቀምጠው በፍጹም አይገባም። ይህም ብቻ አይደለም ፈተናውን ማለፉንም ለመመስከር እኛ አቅም ያለን አይመስለኝም። ኢትዮጵያዊነትን ለመገምግም። ኢትዮጵያዊነት እኮ ጥልቅና ዝልቅ ነው ሚስጢራቱ።

    ኢትዮጵያን አንድ ጀርመናዊ ጸሐፊ ሲጽፈው “ እኛ ከመፈጠራችን የቀደመችው ሀገር“ ሲል ነው የቀደሳት።  እኔ እንደማስበው በተለምዶ እንጂ የሶስት ሺህ ዘመነት ብቻ አይደለም ታሪካችን ከዚህም ያልፋል ዬኢትዮጵያ የግዛት ወሰን እስከ ማዳጋስካር … ነበር ይህም ብቻም አይደለም በ21 ምዕተ ዓመት የዓለም ህዝብ መፈጠሪያ መሆኗስ … ? ወደ ኋላ ስንት ዘመን በምልሰት እንደንፈትሽ ይጋብዝናል?

    እንደ ማሳረጊያ …. ከሀገራችን ማንነት ጋር ያሉ ጉዳዮችን ስናነሳ ተያያዥ፤ ተወራራሽ የሆኑትን ተጨባጭ እውነታዎችን ትራስ ማደረግ ይኖርብናል። ኢትዮጵያዊነት በቀላል የሂሳብ ስሌት የሚደመርና የሚቀነስ፤ ወይንም የሚተረጎም አይደልም። ቅዱስ መንፈስ ነው። ለቅድስናው ለንጽህናው እጅግ ጥልቅ መረጃዎችን፤ ማመሳካሪያዎችን ማቅረብ ይችላል። ስለ ምንድ ነው 24 ሰዓት ሙሉ ግርማ ሌሊት ሳይፈሩ በዱር በገደል ቅጠል እዬበሉ ደናግል የሚጸልዩት … ሚስጢሩ ያለው ከዚያ ላይ ነው … የፈለቀ ጸበል የሚፈውሰውስ? በመጠነ ሰፊ ፈተናና ወጀብ የእናት ሀገር ህልውና መቀጠሉስ? የሰለጠነ  የአውሮፓን ጦር መክታ የነፃነትን ፋና ወጊ መሆኗስ? ፊደላችንስ … የውስጥ ውበታችን ጠረንና ከሩቅ ጠሪነትስ? ተፈሪነትስ? ፈተናን ሁሉ ረቶ የተፈጠረ ሚስጢር – ኢትዮጵያዊነት።

    እግዚአብሄር አምላክ ትርጉም ያለውን ነፃነትን በሁሉም ዘርፍ በሀገራችን እናይ ዘንድ ይርዳን። አሜን!

    እግዚአብሄር ይስጥልኝ።

    ECADF.COM

    ወይ አለማፈር…

    ከሥረጉተ ሥላሴ 21.11.2012

    መገረም ማለት አንዳንድ ጊዜ ከቃሉ በላይ ለሆኑ ድርጊቶች ገላጭ ሳይሆን ይቀርና ያናደኛል። ምን መናደድ ብቻ? ቁጭቴንም ይ – ነ – ድ – ለ – ዋ -ል …

    መቼም እኔ ወጣት እያለሁ ተግቼ የማሌሊትን ራዲዮ ዝግጅት በትእግስት የማዳምጠው ሴትዮ አሁን ኢቲቪን አላዳምጠውም። ሙሉ ዕድሜ ላይ ትእግስት አጣሁ።  … ስለሆነም ለብዙ ነገር ወያኔ ሠርቷል ለሚባልለት ከአንጀት የማይደርሱ ሸረፍራፋ ነገሮች ሁሉ አዲስ ነኝ … ብዙዎቹን ምስላቸውን ያወቁኩት አሁን ነው። ነባሩ ጠ/ሚኒስቴር ሄሮድስ መለስ ዜናዊ አፈርን ለማጫወት ሲሄዱ ነው …

    ለነገሩ የወያኔ ተለጣፊ የአሻንጉሊት ልማቶች መሰረታዊ የወያኔን ሴራ ሊመክት እንደማይችልም ስለምገነዘብ ጊዜዬን ማቀጠል አልሻም። በሚገባ አውቃቸዋለሁና …

    ብቻ ሰሞኑን አንድ ዜና ከኢሰአት አደመጥኩ በሚኒስተርነት ማዕረግ የሚመራው „የኢትዮጵያ የዕንባ ጠባቂ ድርጀት“ ወያኔ አቋቁሞ እንደ ነበር። እና ለምስል የተጎለተው ድርጀት ልንደመጥ አልቻልነም ሲል  ሰሞኑን ተደመጠ … ይል ነበር ዜናው …

    በእውነት መሳቂያ ነው … አይታፈር! … በእኔ በሥርጉት ሞት እስኪ ዕንባን እሰቡት … ዝም ብላችሁ ጠብታውን … በብዙኃን የወረደውን በአንዲት ቅጽበት የወረደችውን የአንድ  ሰዓቱን … ምን ያህል ጠብታ ሆነ? እሱን በ30 ቀናት አባዙት። እሺ! ከዛ …  በ30 ቀናት አባዛችሁት አይደል?  አሁን ደግሞ ውጤቱን በ365 ቀናት አባዙት። ጎሽ! እግዚአብሄር ይስጣችሁ የ365 ቀናቱን የዕንባ ጠብታ ውጤት አገኛችሁት አይደል። አዎን የ365 የዕንባ ጠብታ በ21 ዓመት አባዙት። አመሰግናችሁ አለሁ። …. ስንት ቸረቸራ … በርሚል ሆነ ….? እእ ወንዝ ነው የሚሆነው …  አዎን!  ከዚህ የዕንባ ወንዝ ላይ ነው  የወያኔ አላጋጭ የዕንባ ጠባቂ ድርጀት ተንሰራፍቶ ተደላድሎ ተመችቶት ድልቶት የኖረው። ታዲያ የማከብራችሁ ይህ ድርጅት የዕንባ ጠባቂ ሊባል ከቶ ይችላልን?

    በዕንባ ደም እኮ ነው መህያው በዬወሩ እየተሰጠ ኑሮውን ሲያስፈርሽው የቆዬው – አስማሳዩ ምስል ድርጅት። ቀናት እዬቆጠረ በዕንባ ላይ ተቀምጦ ሲጨፍር ኖረ። በምንም መስፈረት ወያኔ የሚመራውና የፈጠረው የዕንባ ጠባቂ፤ ለብዙኃኑ ዕንባ ዋቢ፤ ጠበቃ ሊሆን ከቶውንም አይችልም። ቢሆን ደስታውን ባልቻልነው ነበር ግን ነገር ግን ስሌቱ አይመጣም። ሆድና ጀርባ ነው። የተገለበጣ የለበጣ ሂሳብ። በኣናቱ የተንጠለጠለ የሽንገላ ቀመር። የተሸበሸበ – ሽምቅቅ።

    እኔ እምለው ሰዎችም እብን ናቸው እንጂ በዕንባ ላይ ወንበራቸውን አስቀምጠው ስለ ዕንባ እንጮኻለን ሲሉ ህሊናቸውን ሾለኮት ይሆን? እንጃ ግርንቢጥ ጉድ – ለእኔ።

    እንዴት ዓይነት የተሰነጠረ ጨዋታ ነው ወያኔ የሚጫወተው። ይህ ድርጀት እኮ ወያኔ እራሱን የሚያይበት ግፉን የሚለካበትና የሚያቆምበትን ሁኔታ የሚታገል ድርጅት ተደርጎ መፈጠሩ እኮ ለውጪ ኃይሎች ለማላገጫ ነው። … ኢ- ሰባዕዊነት እንደ ሰባዕዊነት ለዛው አፍሪካዊነትም አለበት የቀድሞው ጠቅላይ ሚኒስተር „አፈሩ ይክበዳቸውና“ ሄሮድስ መለስ ዜናዊ ዘመናቸውን ያረዘሙበት ሁለት አፍ ያለው ማጭድ …። የውጪ ኃይሎችን ጆሮ መቀርቀሪያ …. ለህሊናቸው መሸወጃም – ዓይነ ርግብም ….

    ዝም ብዬ ሳስበው … ለመሆኑ ድርጀቱስ እስከ ዛሬ ከቶ ዬት ነበረ? ዛሬ ነው ስለ ወያኔ ዕንባ …  መብት ተረገጠ፤ ፍትህ ተጓደለ የሚለው። እነ ሰማዕቱ አሰፋ ማሩ፤ ታዳጊ ነብዩ፤ ወጣት ሽብሬ በጠራራ ፀሐይ፤  ፕ/አስራት ወ/ዬስ በእስራት የዓይን ብርሃናቸው ማጣት ብቻ ሳይሆን እንዲሞቱ የተደረገበት የፍጡራን ጨዋታ፤ አረ ስንቱ? አፈር ሲሆን እራታቸው በሺህ የሚቆጠሩ የነፃነት አርበኞች የቅንጅት መሪዎች፤ ጋዜጠኞች፤ የሰባዕዊ መብት ተካራካሪዎች አዳራቸው የፊጢኝ ታስረው ጨለማ ሲሆን፤

    ጋዜጠኛ ሰርካለም ፋሲል ነፍሰጡር እናት ዘጠኝ ወር ሙሉ በኽረ – እርግዝናዋን፤ ያራስ ወጓ፤ የትዳር ክብሯ፤ የማርያም አራስ … ጊዜዋን ሁሉ እስር ቤት ስታሳልፍ። አራስ ልጅ ከእናቱ ተንጥቆ፤ ተመንጭቆ እንዲያድግ ሲፈረድበት፤ የሃልዬ እናት ክብርት ዳኛ ብርቱካን ሜዴቅሳ በተደጋጋሚ እስር ቤት ስተማቅቅ፤  የእኔ ሰው ገብሬ በቤንዚን እራሱን አቃጥሎ ሲገድል፤  ዬአኟክ የጋንቤላ ንፁኃን  ጭፍጨፋ፤ እኛ የማናውቃቸው ስንት ታሪክ የሚያውቁ ዬኦሮሞ ብሄረሰብ አባ ወራዎች፤  በወልቃይትና ጠገዴ ዕድሜ ጠገብ ትውፊትን አዋቂ አዛውንታት የውሃ ሽታ ሆነው ሲቀሩ … ደመ -ከልብ ሲሆኑ፤ …ገዳያቸው ሳይታወቅ ወጣቶች በዬት/ቤቱ ቅጽር ግቢ ተገድለው ሲጣሉ …. እንደ ወጡ ሲቀሩ ….

    በሚሊዮን የሚቆጠሩ የነገ ትውልድ ተረካቢዎች የወደቀ ለቅመው ለመብላት እንኳን ሳይችሉ ሲቀሩ። የወደቀ የሚበላው እኮ የሚጥል ሲገኝ ነው። ይህ እንኳን ጠፍቶ ለወደቀ ከቆሻሻ ለቅሞ ለመብላት ተሰልፎው ሲመገቡ ይህ ሁሉ የደም ዕንባ አይደልምን? እንዴት ያለ ቀልድ ነው የሚደመጠው …

    ታዳጊ ወጣቶች እንደ አሻው ወያኔ በማር ልጅ በጨረታ እንደ ዕቃ እንደ አወጡ … ወያኔ ሲሸጣቸው ሲለውጣቸው … ሰርተው መኖር ስላልቻሉ በአረብ ሀገር በሺህ የሚቆጠሩ እህቶቻችን በእሳት ሲቀቀሉ፤ በፍል ውሃ ሲንገረገቡ፤ በዬጫካው ሲደፈሩ፤ የአሞራ ሲሳይ ሲሆኑ ይህ ዕንባ አይደለም … ን?

    በበዙ ሺህ የሚቆጠሩ ወገኖች ተወልደው ካደጉበት አካባቢ በብሄረሰባቸው ብቻ ተምርጠው ውሃ እንዲባላቸው ሲደረግ። አሁን እንኳን በሃና ማራያም ነዋሪዎች በመዲናችን ህፃናት ሳይቀሩ ለሞት ሲዳረጉ … ኢትዮጵውያን ተገፈትው ለውጭ ዜጎች ቀያቸው ሲቸበቸብ፤ ግፍና በደል ሲደርስባችው ይህ ዕንባ አይደለንም – ን?

    ዕንባን ሲጠጣ ሲባላ የኖረው ቢሮው እራሱ የተደረመሰ ነው። የግፍ ዕንብን የረገጣ በብዙኃን ዕንባ ሲሳላቅ የኖረ የግፍ አንባ ነው። እንዲያውም ተጠያቂ ከሚሆኑት ድርጀቶች ይህ ለሰባዕዊ ረገጣ በሽፋንነት ሲያገለግል የቆዬው ድርጅት ነው። ወግ አይቀር  ከፊት ለፊቱ ከቢሮው ደጃፍ እኮ ስሙ ተለጥፎ ይሆናል። አስመሳይ …. የበደል አጋፋሪ፤ … የወያኔ ግፍ – የገደል ማሚቶ።

    ወያኔ እንዴት ያለ  ሸፍጠኛ፤ እንዴት ያለ መሰሪ፤ አንዴት ያለ ሌባ ነው  … እግኢዚአብሄር አምላክ  የእጁን ይስጠው። ብን አድርጎ ከሥር መሰረቱ ይሰርዘው …. የጥፋት ጦሮ! አሜን በሉ! ይሁን በሉ። ይደረግልን በሉ።

    እግዚአብሄር አምላክ በቃችሁ ይበለን። አሜን!

    ECADF.COM

    የቀድመዋ እመቤት ጋሻ አነሱ!

    ትወጋ ፡ እንኳን፡ በል፡ እንገፍ፡ እንገፍ፤

    የአባትህ፡ ጋሻ፡ ትኋኑ፡ ይርገፍ።

    ይህ ለዳተኛ ልጅ የአባቱን ጅግንነት ላልተከተለ ጋሻውን ለማንሳት ላልደፈረ የተዜመ ዜማ ነበረ። የቀድመዋ ቀዳማዊት እመቤት ባለቤት አቶ መለስ ዜናዊ አዜብ መስፍንን በፓራላማቸውAzeb Mesfin former first lady of Ethiopia ላይ ‘ቆራጥ ታጋይ’ ሲሉ አወድሰዋቸው ነበር።የዳኛ ብርቱካን መዴክሳ  በታጋይነታቸው ሰማቸው በኢትዮጵያዊያ ዘንድ እየገነነ መምጣቱ፤ የባለቤታቸውን ታጋይነት ሰለአጠላበት ነው በቁጭት የተናተሩት ያሉም ነበሩ። የወያኔ ተጋዳዮችም ቀዳማዊት እመቤትን እንደ ( Popular Front  for Liberation of Palestine) ‘የፍልስጤም ሕዝባዊ ነፃነት ግንባር’  አባል የሆኑትን የእውቋንና ዝነኛዋን ሌዕላአ ካህሌድ (Leila Khaled) እንደ አስራ አምስተኛው ምዕተ ዓመት ዝነኛ ፈረሳዊት ጅግኒት የካቶሊክቱ ቅድስት ጆኖ ኦፍ አርክ (Joan of Arc) ጋር ያመሳስሏቸዋል። በተለይ ራሳቸው ላይ ጣል  የሚያደርጓት ሻሽ መሰል ኮታ ቁርጥ ሌዕላአ ካህሌድን አስመስሏቸዋል። (AK 47) ክላሽስኮብ ይዘው ፎቶ ተነሰተው በኢቲቪ  ባለመቅረባቸው ጅግንነታቸው አልታወቀም።አፈሩን ገለባ ያድርግላቸውና ባለቤታቸው ቢሆኑ የአርጀቲናዊን ማርክሲስት ቼ ኮቬራ (Che Guevara) መለያው የሆነችውን ቆብ ደፋ ያደርጉ ነበር። ይህ ከውጪ የተጨለፈ የትግል ስልት ‘የትግራይ ሕዝብ ነፃነት ግንባር’ (ሕውሃትን) ፈጥሮልናል። በቅርቡ የድርጅቱ  መስራች አቦ ሰባት ነጋም እንደነገሩን ትግራይን ለማስገንጠል ሣይሆን  የአማራውንና የኦርቶዶክ ሃይማኖት  ተከታዩን የኢትዮጵያ ሕዝብ አከርካሪ ለመስበር መሆኑን ነው።

    ይህ ሁኔታ በልጅነቴ የሚነገር ተረት አስታወሰኝ። ጦጢት  ሰው የሚያደርገውን በመኮረጅና መስሎ ለመታየት በምታደርገው  ተግባሯ ትታወቃለች ። በዕውቀት ደከም ያሉትን የሕብረተሰቡን ክፍል በማታለልም ወደር የላትም። በተለይ የገበሬውን ምርት አታላ በመብላት ሌሎች እንሰሳት አይደርሱባትም። የሚያሸንፋት ተማሪ ብቻ ነው ተብሎ ይነገራል። ከዕለታት አንድ ቀን ተማሪው ጦጢት ወደአለችበት በመሄድ ከምታየው ከፈተኛ ሥፍራ ላይ ቆሞ፣ ቢላዋ አንስቶ፣ በደነዙ በኩል ማጅራቱ ከገዘገዘ በኋላ ቢላዋውን ይወረውርላታል፤ ጦጢትም ቢላዋውን አንስታ በደመ ነፍስ በስለቱ በኩል ማጅራቷን ትገዘግዛለች ፣ ደሟ ሰዥረዥር፣ እሪ ብላ ትጮሃለች፤ ተማሪው ሊረዳት ቢሞክርም ወደ ዱሯ ትነጉዳለች ። ይህ የጦጢት ታሪክ አዲሱንም ጠቅላይ ሚኒስትር ኃይለማሪያም ደሳለኝንም ይመለከታል።

    ወደ ዋናው ወደተነሰሁበት አርዕሰት ልመለስ፤ በተጋዳይ  አካባቢ የሚፈከረው መፈክር ‘ጓድ ቢሞት ጓድ ይተካል’ ነውና ወይዘሮ አዜብ መስፍን የሟቹን ባለቤታቸውን ጋሻ አንስተዋል። አነሳሳቸው ስዕላዊና ታሪካዊ ነው። አለባበሳቸው ጥቁር በጥቁር ነው፤ የትግል ጉዞቸውን ለማያውቁ ለባላቸው ሐዘን የለበሱት ነው ብለው በየዋህነት ሊገምቱ ይችላሉ። ጥቁሩ መስከረም( Black September) (Leila Khaled) ሌዕላአ ካህሌድ  አባል የሆነችበት የፍልስጢም ድርጅት  አርማ ነው። ታጋይቱ በዚህ ዓይነት አለባበስ ይታወቃሉ። በታጋይ ነኝ አለባበስ ቀዳማዊት እመቤት በቲቪ መስኮት ብቅ በማለት ‘መለስ የትግራይ ክልል በኢንዱስትሪ ለማሳደግ የነደፈውን ጹሑፍ ስላለ ያንን በሥራ ላይ አውላለሁ’ ብለውን እርፍ አሉት። ይታያችሁ አዜብ መስፍን የፓርላማ አባል ናቸው። ባለቤታቸውም የኢትዮጵያ ጠቅላይ ሚኒስትር በመባል ነበር የሚታወቁት፤ መግለጫቸውን ስንሰማ የትግራይ ብቻ ተጠሪ ሆኑ ብለን አዘንን። በባለቤታቸው  የቀብር ሥነሥረዓት ላይ ‘ከኢትዮጵያ ሕዝብ ሌላ ሐብት የለንም’ ብለውን ነበር።   የጠቅላይ ሚኒስትሩን ሥልጣን ስላጡት ወደ ትግራይ ኮበለሊ ያሉም አሉ።ሌሎች እንደሚሉት የተመረጡበትን  ፓርላማና አዲስ የተሾሙትን ጠቅላይ ሚኒስትር ኃይለማሪያም ደሳለኝን ላይ ጦርነት ማወጃቸው ነው የሚሉም አልጠፉም።

    ያም ሆነ ይህ አዋጃቸውን በቁምነገር ወስደነው የትግራይ ክልል በኢንዱስትሪ አድጎ ‘በትግራይ የተሠራ’ የሚል ዕቃ  በገዛን ባልከፋን ነበር። ከሃያ ዓመት ቀደም ብሎ ቢያንስም  ቢያድግም ለፍጆታ የሚስፈልጉንን ቁሳቁሶች ማምረት ችለን ነበር። ዛሬ ግን ለወጥ ማማሳያ፣ ለቡና መቁያ፣ ለምግብ ማብሰያ፣ የምንለብሳቸው ልብሶችና ጫማዎች ሳይቀሩ  በቻይና የተሠሩ ናቸው። ይህን ያየ  በአገራቸን በሆነ ክልል ውስጥ ዕቃዎች ቢመረቱ፣ ጥጃ ጠባ ሆድ ገባ ነበር።ግን ቁምነገሩ ያ! አይደለም። ለትግራይ ሕዝብ ሲዋሽለት የነበረውን የመገንጠል አጀንዳ ፉርሽ መሆኑ ነው። በትግራይ ማስገንጠል ስም ለኤርትራ መገንጠል፣  በመቶ ሺ የሚቆጠር የትግራይ ወጣት አውደ ጦርነት  ላይ ተማግዷል። አቶ

    ስባት ነጋ ‘አማራውንና የኦርቶዶክስ ሃይማኖት ተከታዩን አኮታኩተነዋል’ እንደሉትም አይደለም። በመቶ ሺዎች ያለቁበትም ባድሜ የትግራይ ክልል ሆኗል ሲባል፤ ሐቁ የኤርትራ መሆኑ ነው። በሕውሃት ወያኔ መሪነት ያጣነው የባሕር በር  እስከዘለቄታው እንደማናገኘው በቅርቡ በረከት ስምዖን በአደባባይ  ግልጽ አድርጎታል። ትግራይን   በኢንዱስትሪ  የማሳደጉ ውዥንብር  ይህን ሁሉ ጥፋት ይሸፍነው ይሆን?   የአልሞት ባይ ተጋዳዮች የጥቂት የትግራይ ጉጄሌዎች ማወናበጃና ጊዜ መግዣ እንጅ  ፋይዳ ያለው ነገር አይደለም። ኢንዱስትሪ  በትግራይ ውስጥ ለምን ተገነባ ብሎ እንቅልፍ አጥቶ የሚያድር ኢትዮጵያዊ የለም።

    በትግራይ ሕዝብ ነፃነት ግንባር ስም  በመላው ሃገሪቱም ሆነ በትግራይ ሕዝብ የተፈጸመው ግፍ ታሪክ ሲያወሳው የሚኖር ነው።ዙሪያ ጥምጥም ከሚሄድ ይልቅ ከኢትዮጵያ ሕዝብ ያቆራረጡትን ቆምንለት የሚሉትን የትግራይን ሕዝብ በአደባባይ ይቅርታ ይጠይቁት።

    ኢንዱስ ትሪው ይቋቋም ቢባል እንኳን ወይዘሮ አዜብ መስፍን ከኢፈርት ገንዘብ ወጪ፣ አድርገው ነው ወይስ ከክልሉ ግብር አስከፍለው? ከመላውየኢትዮጵያ ሕዝብ እንደይሉ ፓርላማው አልመከረበትም፤  ያም ግልጽ አልሆነም። እያደር እንደሚታየው ወይዘሮ አዜብ በዋናነት የሚቆጣጠሩትን የኢፈርት ንብረት የራሳቸው አድርገው ከሆነ ያ ሌላ ነው። ወታደር ሊቀጥሩበት ይችላሉ። ኢንዱስትሪ የተባለው ሽፋን ነው። በአሁን ጊዜ በወያኔ አምባ የሚታየው መደነባበር እንጂ ልማት አይደለም። ወይዘሮ አዜብስ ቢሆኑ የትኛው ብቃታቸው ነው? ኢንዱስትሪ ለማቋቋም የሚረዳቸው? ከአጥፍቶ መጥፋቱ አዝማሚያ ተቆጥበው፣ የባለቤታቸውን  ሐዘን በወግ ቢወጡት ይሻላል።በለቅሷቸው ላይ  ‘አልጋው ባዶ ነው’ እንደሉት የሉምና  ካልጋዎ ወርደው ሰሌን አንጥፈው ማቅ ለብሰው  መጸለዩ ባህላዊም  ሃይማኖታዊም ነው። ከእንግዲህ ምን ዓለም አሎት? ግማሽ አካሎን አተዋል፤ ከዋልድባ ገዳም ቆብ ደፍተው መመልኮሱ ይብዛቦ? ወልቃይት  ጤገኔም ቢሆን የአባቶ ሃገር ነው፤ግን ‘ ሰው ከሚጠጣው ወኃ ምራቁን አይተፋም’ በማለት ያማርሮታል፤ የዋልድማው ገዳም ጉዳይ ገና አልተቋጨም።የኢትዮጵያ ሕዝብም ቢሆን አዝኖቦታል። ከገንዘብ ዘረፋው እስከ  ቡቃቅላ ወጣት ሴት ልጆቹን ለአረብ አገር ማሻገሩን እንደባሪያ ፈንጋይነት ቆጥሮታል።

    የሚያነሱት ጋሻ የገንዘብ ፍቅርን፣ የእርኩስ መንፈስን፣ የሥልጣን ጥማትን የሚመክት መሆን አለበት።

    ኢትዮጵያንና ልጆቿን ዓምላክ ይታደጋቸው። አሚን!

    ታደለ መኩረያ
    tadele@shaw.ca

    ECADF.COM

    በአስር ዓመቷ ብላቴና ጠቅላይ ሚ/ር አቶ ኃይለ ማርያም ደሳለኝ የቀረበው ‹‹የአባቴን ፍቱልኝ›› የተማጽኖ ግጥም አንድምታው ምን ይሆን!?

    በፍቅር ለይኩን [fikirbefikir@gmail.com]

    በታሪካዊው፣ የአፍሪካ ሕዝቦች የሥልጣኔ መሠረትና ሕያው የዘመናት አሻራ በሆነው በታላቁ ወንዛችን በዓባይ ላይ በመገንባት ላይ ያለውን የታላቁን የህዳሴ ግድብ ግንባታ በተመለከተ የላቀ ተሳትፎ ላደረጉ መንግሥታዊና መንግሥታዊ ላለሆኑ ተቋማቶችና ድርጅቶች ምስጋና እና የማበረታቻ ሽልማት ለመስጠት የታላቁ የህዳሴ ግድብ ግንባታ ሕዝባዊ ተሣትፎ አስተባባሪ ብሔራዊ ም/ቤት ጽ/ቤት በሚሊንየም አዳራሽ በጠራው ዝግጅት ላይ ለመገኘት ዕድሉን አግኝቼ ነበር፡፡

    የሚሊኒየሙ አዳራሽ የሚገኝባት ቦሌ በመንገድ ግንባታው ምክንያት የወትሮ ውበቷንና ድምቀቷን አጥታ፣ በመንገዶቿና በዘመናዊ መዝናኛዎቿ የውበት ካባን በእጥፍ የደረቡ የሚመስሉ፣ ከሀገሪኛው ቋንቋ ይልቅ አውሮፓዊው ቋንቋ የሚቀናቸው የሸገርን እንስቶችና ወጣቶችን በብዛት የምታስተናግደው ቦሌ ሊያውም በተናፋቂዋ በቅዳሜ ቀን ምሽት እንዲያ በመንገዶቿ መፈራረስ ምክንያት የቆንጆዎች ድርቅ እንደመታት ታዘብኩና ለቦሌና ለቦሌዎች የመንገድ ግንባታው በቶሎ ተጠናቆ ያዩት ዘንድ በልቤ ተመኘኹላቸሁ፡፡

    የውቦች መናኻሪያ፣ የኢትዮጵያዊነት ኩራት መገለጫ የአየር መንገዳችንን መጠሪያ ውቧን ቦሌ ‹‹አይዞን!›› በማለት ማጽናናት በሚመስል ስሜትና ትዝብት የትናትናዋን ቦሌ በዓይነ ኅሊናዬ እያመላለስኩ አቧራና ፍርስራሽ በዋጠው በቦሌ መንገድ ፊት ለፊት ወደሚገኘው ወደ ሚሊንየም አዳራሽ በዝግታ አመራሁ፡፡

    በመግቢያው በር ላይ የጥሪውን ካርድ ለጥበቃ ሠራተኞቹ አሳይቼ ወደ ግቢ ውስጥ ዘለቅኩኝ፡፡ ወደ ዋናው አዳራሽ ለመግባት ያለውን ጥብቅ የሆነ በዘመናዊ መሣሪያ የታገዘውን ፍተሻ አልፌ ወደ ዋናው አዳራሹ መግቢያ አመራሁ፡፡ ግና ፍተሻው እንዲያ ሱሪ በአንገት የመሆኑ ነገር እንዴት ነው ዓባይ ወሬው እንጂ ግድቡ ቦሌ ሚሊንየም አዳራሽ መጣ እንዴ…!? ምነው እንዲህ ክፉኛ ጠረጠሩን? ባይሆን ይህን በታሪካዊውና በህልውናችን መሠረት በሆነ በዓባይ ወንዝ ላይ ግድብ ግድብ የምትሉትን ነገር ብታቆሙ ይሻላችኋል፣ አለበለዚያ ግድባችሁን የባቢሎን ፍርስራሽ ክምር ባናደርገው በሚል በግልጽና በምስጢር መክረዋል፣ ዝተዋል የተባሉት ግብፅና ሱዳን እንጂ እኛ ነን እንዴ በሚል ትንሽ ቅሬታ ቢጤ ተሰማኝ፡፡

    ቅሬታዬን በውስጤ ይዤ ወደ ዋናው አዳራሽ የሚሄደውን ጎዳና በመያዝ ያመራኹት፡- ‹‹ዓባይ፣ ዓባይ፣ ዓባይ ወንዛ ወንዙ…›› የሚለውን በእጅጉ የማደንቃትን የባለ ቅኔዋንና የድምፀ ሸጋዋን የእጅጋየሁ ሺባባውን (የጂጂን) ውብ ዜማ በኅሊናዬ እያመላለስኩና በለሆሳስ እያንጎረጎርኩ ነበር፡፡

    የኢትዮጵያዊነት ፍቅር፣ ክብርና ኩራት፣ አዎን! የኢትዮጵያዊነት ታላቅ እምነትና ክቡር የማንነት መገለጫ፣ የሰው ልጆች ሥልጣኔ፣ የአፍሪካዊነት ታሪክና ቅርስ ሕያው ምስክር፣ የጥቁር ሕዝቦች ዘላለማዊ የሆነ ቋሚ መዘክር፣ የኤደን ገነት ምንጭ፣ ውብ ፈርጥና ድምቀት፣ (መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚናገረው የኤደንን ገነት ከሚከቡና ከሚያጠጡ ወንዞች መካከል መነሻውን ኢትዮጵያ ያደረገው የግዮን/የዓባይን ወንዝ በዘፍጥረት መጽሐፍ ፃፊ በሊቀ ነቢያት ሙሴ መጠቀሱን ልብ ይሏል)፡፡ የጥቁር አፈር ትሩፋት ድምፃዊቷ ጂጂም ስለ ትንግርተኛው ዓባይ እንዲህ ነበር በውብ ቃላት የተቀኘችለት፣ ድንቅ በሆነ ዜማ ያንጎራጎረችለት፡-

    የማያረጅ ውብት፣

    የማያልቅ ቁንጅና፣

    የማይደርቅ የማይነጥፍ፣

    ለዘመን የጸና፡፡

    ከጥንት ከፅንስ አዳም፣ ገና ከፍጥረት፣

    የፈሰሰ ውኃ ፈልቆ ከገነት… ዓባይ ግርማ ሞገስ…

     

    የታሪክ አባት የሚባለው ግሪካዊው ሄሮዱተስ እንደፃፈው ‹‹ለግብፃውያን ሕይወት መሠረት››፣ ዓለምን እፁብ ድንቅና ጉድ ያሰኙ እስከ አሁንም ድረስ በምን ጥበብና ብልሃት እንደተገነቡ ለምድራችን ጠቢባን ሁሉ ትንግርትና እንቆቅልሽ ለሆኑ፣ የሰማይን አድማስ ለሚታከኩ ፒራሚዶች መገንባት ምስጢር የሆነውን ታላቁን ወንዛችንን ዓባይን ለአፍታ በዓይነ ኅሊናዬ ከምንጩ ከጣና እስከ ታላቂቷ ግብፅ፣ ሱዳንና ሜድትራኒያን ባሕር ወደ ፊትና ወደ ኋላ በታሪክ መነጽር እየቃኘኹ ወደ አዳራሹ ውስጥ አመራሁ፡፡

    በአዳራሹ መግቢያ ግራና ቀኝ በሐገር ባሕል ልብስ የደመቁና ውብ ፈገግታን በሚረጩ የአገሬ ቆነጃጅት የእንኳን ደህና መጣችሁ አቀባበልና ድንቅ የአበባ ስጦታን በምስጋና ተቀብዬ ወደፊት አመራሁ፡፡ ወደ ዋናው አዳራሽ መግቢያ በስተቀኝ በኩል በታላቁ ወንዛችን በዓባይ ላይ ግንባታው ስለተጀመረው ስድስት ሺህ ኪሎ ዋት የሚያመነጨውን የታላቁን የህዳሴውን ግድብ የሚያሳዩ መጠነኛ የፎቶግራፍ ትእይንት ዞር ዞር ብዬ ከተመለከትኩ በኋላ ወደ አዳራሹ በመግባት መቀመጫ ያዝኩ፡፡ አዳራሹ ቀስ በቀስ በሰው ተሞላ፡፡ የሃይማኖት አባቶችና ተወካዮች፣ አምባሳደሮች፣ ከፍተኛ የሆኑ የመንግሥት ባለሥልጣናት፣ የየክልሉ ርእሰ መስተዳድሮች፣ ጋዜጠኞች፣ አርቲስቶች፣ ተጋባዥ እንግዶች አዳራሹን ሞሉት፡፡

    የፕሮግራሙን መጀመር ለአንድ ሰዓት ያህል ያዘገየው የዕለቱ የክብር እንግዳ የጠቅላይ ሚ/ር አቶ ኃይለ ማርያም ደሳለኝ፣ ምክትል ጠቅላይ ሚ/ር እና የትምህርት ሚ/ሩ፣ የተወካዮች ምክር ቤት አፈ ጉባዔና ሌሎችም ከፍተኛ የመንግሥት ባለሥልጣናት በአዳራሹ ከታደሙ በኋላ ዝግጅቱ በይፋ መጀመሩ ተበሰረ፡፡

    በዕለቱ የዝግጅቱ የመድረክ መሪዎች፡- ዓባይ ወንዛችንን ከኢትዮጵያዊ ክብር፣ ነፃነት፣ አንድነት፣ ማንነትና ኩራት አፍሪካንና አፍሪካውያንን እንዲሁም መላውን የጥቁር ዘር ሕዝቦችን ሁሉ ወኔ፣ ክብርና ታላቅነት ከፍ ካደረገው የዓድዋ ድል ጋር በማነፃጸር በቅብብሎሽ ያቀረቡት መነባንብ ዓባይ ከኢትዮጵያዊነት ጀግንነት፣ የሺህ ዘመናት ታሪክ፣ ሥልጣኔና ጋር ያለውን ቁርኝት ወደኋላ ለጉዤ በዓይነ ኅሊናዬ እቃኝ ዘንድ አስገደደኝ፡፡

    በሚሊንየሙ መድረክ የቀረበው የዐድዋው ገድልና የዓባይ የዘመናት የታሪክ ትንግርትነት ልቤን በኢትዮጵዊነት ፍቅር፣ ክብርና ከፍተኛ ስሜት የሞላ ነበር፡፡ ኢትዮጵዊነት በሺህ ዘመናት ታሪክ፣ ሥልጣኔ፣ በአባቶቻችን የጀግንነትና የነፃነት ክብር የደመቀ፣ ኢትዮጵያዊነት የቀደሙ አባቶቻችን ዘር፣ ጎሳ፣ ሃይማኖት፣ ወንድ፣ ሴት ወዘተ ሳይሉ በከፈሉት ታላቅ የደም መስዋእትነት ውብ ሆኖ የተሸመነ የአንድነትና የኩራት ጥበብ ምንጭ መሆኑ ጎልቶ ተሰማኝ፣ ደምቆ ታየኝ፡፡

    ኢትዮጵያዊነት የፍቅር፣ የአንድነት፣ የሰላም ሰንደቅ ሆኖ ከፍ ብሎ በመስዋእትነት ደም ያሸበረቀ ዓላማ ሆኖ ከአፍሪካ እስከ አሜሪካ፣ ከኤዥያ እስከ ካረቢያን፣ ከአውሮፓ እስከ ጃፓን ለመላው ዓለም ከፍ ከፍ ብሎ የታየ በዘመናት ርዝማኔ ያልደበዘዘ ውበት መሆኑን ለራሴ አወጅኹ፡፡

    ይህን ከእኛ አልፎ ለአፍሪካና ለመላው ጥቁር ሕዝቦች የኢትዮጵያዊነትን ታላቅ ክብርና ብሔራዊ ኩራት ያደመነውን ለዘመናት የተጫነን የድህነት ቀንበር ለመሰበር ኢትዮጵያውያን በጋራ ለጋራ ጥቅም ክንዳቸውን በዓባይ ላይ የሚያሳዩበትን ታሪክ ሠርተው ለቀጣዩ ትውልድ ሕያው የሆነ አሻራ የሚያቆዩበት ታላቅ የታሪክ አጋጣሚ እንደሆነ ነበር በምሽቱ በመድረኩ ላይ የተነገረው፡፡

    በዚህ በቅዳሜ ምሽት ላይ በሚሊንየም አዳራሽ በተደረገው ዝግጅት ላይ ለሁለት ተከታታይ ሰዓታት በላይ ከቀረቡት ዝግጀቶች መካከል በእጅጉ ልቤን የነካኝ በግምት ዕድሜዋ አስር ዓመት የሚሆናት ከመካኒሳ አካባቢ ከሚገኝ አንድ ት/ቤት የመጣች ታዳጊ ህፃን ‹‹ዓባይ የት ነበረ›› በሚል እጅግ በሚመስጥ የድምፅ ቅላፄና የሰውነት እንቅስቃሴ ጋር ያቀረበችው ግጥም አንዱ ነበር፡፡ ለዚህ ጹሑፍ መነሻ ዋንኛ ምክንያት የሆነኝ ግን የዚህች ታዳጊ ሕጻን ከዓባይ የት ነበረ ግጥሟ አስከትላ ለክቡር ጠቅላይ ሚ/ሩ ያቀረበችው ስሜት ኮርኳሪና በእጅጉ አንጀትን የሚያላውስው ግጥሟ መሆኑን ልብ ይሏል፡፡

    ታዳጊዋ በቅድሚያ ባቀረበችው ግጥሟ በዓባይ ላይ የተጀመረውን የታላቁን የህዳሴውን ግድብ ለመፈጸም ሁሉም ኢትዮጵያዊ በአንድነትና በፍቅር ክንዱን አስተባብሮ ድህነትን ታሪክ ለማድረግ ተባብረን መሥራት እንደሚያስፈልገን የገለጸችበትን ግጥም አቅርባ ከጨረሰች በኋላ አሁን ደግሞ አለች ያች ታናሽ ብላቴና በሚኮላተፍና በጣፋጭ አንደበቷ፤ አሁን ደግሞ… ይህን ግጥም የማቀርበው ለኢትዮጵያ ጠቅላይ ሚ/ር ለተከበሩ አቶ ኃይለ ማርያም ደሳለኝ ነው፡፡ ይሄን ጊዜ አዳራሹ የሞላው ሕዝብ በግርምትና ምን ልትላቸው ይሆን በሚል ጉጉት ዓይኑን ወደ ልጅቱና ግጥም ሊበረከትላቸው ወዳሉት ወደ ጠቅላይ ሚ/ር ኃይለ ማርያም አቅጣጫ የሁሉም ዓይኖች ተፈተለኩ፡፡

    ግጥሙ አለች ያቺ እንደ ጎልያድ በገዘፈው መድረክ ላይ በዳዊት ብላቴናነት/ታናሽነት የተሰየመች ግን ደግሞ ዕድሜዋን ወይም ታናሽነቷን ፈፅሞ በማይመጥንና እጅግ በሚልቅ በእስራኤላዊው የዳዊት ጀግንነት፣ ታላቅ ወኔና በራስ የመተማመን መንፈስ፣ ከሕፃንነት ንፁህ ልብ ከሚመነጭ ፍቅር፣ ርኅራኄንና ምሕረትን በሚሹ ዓይኖቿ አንዴ ክቡር ጠቅላይ ሚ/ሩን አንዴ ደግሞ ሕዝቡን እየቃኘች በቦሌው የሚሊንየም መድረክ የምሕረት ያለህ! የይቅርታ ያለህ! አባቴን አስፍቱልኝ/ፍቱልኝ… እባክዎ ክቡር ጠቅላይ ሚ/ር በሚል ተማህጽኖ መድረኩን የተቆጣጠረችው ሕፃን፡-

    ‹‹ይህ ግጥም እውነተኛ ታሪክ ነው፣ ግጥሙ ከእውነተኛ ታሪኬ በመነሳት የጻፍኩት ነው፡፡›› በማለት ምሽቱን ስለ ዓባይ ልማት ስናወራ በአንድነት የሚያስተሳሰረን የፍቅርና የእርቅ ልማት በኢትዮጵያችን ይቅደም፣ ይምጣ፣ አሁን ይሁን… በሚል ስሜት በአዳራሹ ውስጥ የፍቅርንና የእርቅን አዋጅ አወጀችበት፡፡ መድረኩ ለአፍታ ምሕረትን፣ ይቅርታን በሚሻው በብላቴናዋ ተማጽኖ ድባቡ የተቀየረ መሰለ፡፡

    ይህ ድምፅ ከምሕረትና ከእርቅ ይልቅ ጥላቻና ጠላትነት ለነገሰበት የኢትዮጵያችን የፖለቲካው መድረክ፣ መለያየት፣ ጠብና መከፋፈል ላየለባቸው ለቤተ ክህነቱ መሪዎች፣ በጎሳና በዘር ፖለቲካ ቁም ስቅሏን ለምታየው እናት ምድራችን በዚህች ታናሽ ብላቴና የታወጀ የእርቅና የምሕረት አዋጅ መስሎ ተሰማኝ፡፡

    በህፃኗ የአነጋገር ብስለት፣ አንደበተ ርእቱነትና ድፍረት የተመሰጡ በአዳራሹ በተሞሉ እንግዶች በአድናቆትና በግርምት ፈገግታ ጥቂት ቆየት ብሎም በሐዘኔታ መንፈስ የታጀበችው ሕጻን ከእሷ የሚወጣ በማይመስል አስገምጋሚ የፍቅር ነጎድጓድ ድምፅ ‹‹እባክዎ አባቴን ፍቱልኝ/አስፈቱልኝ›› ስትል ያቺ ትንሽ ብላቴና ጠቅላይ ሚ/ር ኃይለ ማርያምን በግጥሟ መልእክትና በዓይኖቿ መማጸን፣ መሟገት ያዘች፡፡

    ብላቴናዋ ልብን በሐዘን በሚሰብር ግጥሟ አባቷን፡- ‹‹አባባ ልጅህ አድጌልሃለሁ፣ በትምህርቴም ጎብዤያለሁ፣ ትልቅ ሰው ሆኜ ስምህን አሰጥረዋለሁ፡፡ አ…ባ…ባ… አ…ባ…ብ…ዬ…ዬ…ዬ… በጥፋትህ እንደተጸጸትህ አውቃለሁ፡፡ ነገ ከእስር ቤት ወጥተህ ጥፋትህን በሚልቅ ካሳ ለሕዝብና ለሀገር ባለውለታ እንደምትሆን አስባለሁ፣ አ…ባ…ባ…፣ አ…ባ…ብ…ዬ… ናፍቀኸኛል እኮ አባቢ! እንደሁሌው ሁሉ እስር ቤት መጭቼ አይሃለሁ… አንተም እንደምትናፍቀኝ አውቃለሁ፣ አባቢዬ…ዬ…ዬ…ዬ…!

    እንደዚህ ባሉ እጅግ ስሜትን በሚነኩ፣ የዓይኖቻችንን የእንባ ምንጮች ሁሉ ለመንደል ኃይል ባላቸው፣ ጨካኝ የተባለን ሰው ልብ ቢሆን እንኳ ሊያርዱ በሚችሉና ነፍስ ድረስ ዘልቆ በሚሰማ ኃይለ ቃላቶች በተሞሉት ግጥሟ ብላቴናዋ ‹‹እባክዎ የተከበሩ ጠቅላይ ሚ/ር አባቴ ያስፈትሉኝ፣ አባቴን መንግሥትዎ ይቅርታ ያድርግለት!›› በሚለው ተማህጽኖዋ በዛች ቅዳሜ ምሽት በልቤ ውስጥና በሚሊንየሙ አዳራሽ መድረክ ላይ የነገሰች ብቸዋ እርቅን ሰባኪ፣ ምሕረትን የምትሻ ሕፃን መላው እኔነቴን ተቆጣጠረችው፡፡

    ለወላጅ አባቷ መንግሥት ምሕረት ያደረግለት ዘንድ አጥብቃ የምትሻ ሚሚዬ፡- ክፋት፣ ጥላቻና ቂም በቀል ባየለባት ምድረ በዳ የበቀለችና ያበበች የእውነትና የፍትህ ምስክር ቡቃያ መስላ በዓይነ ኅሊናዬ እጅጉን ገዝፋ ታየችኝ፡፡ አዳራሹን ካስዋቡት የተለያዩ ሐምራዊ ቀለሞችን ከሚረጩት የመድረኩ አምፖሎች አስር እጅ ደምቃ፣ አብርታና ጎልታ ታየችኝ ይህች ታናሽ ብላቴና ግን ደግሞ ፍቅር ድፍረት፣ እውነት ኃይልና ብርታት የሆናት ‹‹ይቅርታንና ምሕረትን›› አጥብቃ የምትሻ የምሽቱ ታላቅ ጀግና ሕፃን፡፡

    የዚህች ታናሽ ብላቴና ‹‹መንግሥት ለአባቴ ይቅርታ ያድርግለት!›› በሚል ለጠቅላይ ሚ/ሩ ያቀረበችው የተማጽኖ ግጥም የወላድን አንጀት የሚያንሰፈስፍ፣ ሁለተናን የሚያርድ፣ አጥንት ድረስ ዘልቆ የሚሰማና ውስጥን የሚበረብር ነበር፡፡ አባባና እማማ የሚሏቸው ልጆች ላላቸው ወላጆች ሁሉ ልብን በሐዘን በሚሰብር ቅላጼና ተማጽኖ የቀረበው የሚሚ ግጥም በእውነት ለመናገር በእጅጉ ነበር ውስጤን የነካው፡፡

    እንዲህ ዓይነቱን የተማጽኖ ግጥም እየሰሙ ያሉት በአባትነት ፍቅር፣ በመልካም ስነ ምግባር ልጆቻቸውን አሳድገው በማሰተማር ላይ ያሉት ጠቅላይ ሚ/ር በዛች ምሽት እንዲያ በመድረኩ ላይ ‹‹እባክዎ አባቴን በይቅርታ ይፍቱልኝ›› እያለች ፊት ለፊታቸው ቆማ በኮልታፋ አንደበቷ ዓይኗን እያንከራተተች ስትማፀናቸው ጠቅላይ ሚ/ሩ ምን ሊሉ እንደሚችሉ ባላውቅም የብላቴናዋ ግጥምና ተማጽኖ ግን ልባቸውን ሊነካቸው እንደሚችል እገምታለሁ፡፡ ምክንያቱስ ሲባል ጠቅላይ ሚ/ር በስስትና በፍቅር የሚመለከቷቸውና የሚሳሱላቸው አባባ፣ አባብዬ የሚሏቸው ልጆች አላቸውና፡፡

    የቅዳሜዋ ምሽት የሚሊንየም አዳራሽ ዝግጅት በድንገት የተሰማው የምሕረት/የይቅርታ ጥያቄና የአባቴን ይፍቱልኝ ነፍስና አጥንት ድረስ ዘልቆ የሚሰማው የብላቴናይቱ የተማጽኖ ድምፅ ያለ ጥርጥር ፍትህንና እርቅን የተራቡ የብዙዎች ወገኖች ድምፅ እንደሆነ አስባለሁ፡፡

    ይህ ድምፅ ከምሕረትና ከእርቅ ይልቅ ጥላቻና ጠላትነት ለነገሰበት የኢትዮጵያችን የፖለቲካው መድረክ፣ መለያየት፣ ጠብና መከፋፈል ላየለባቸው ለቤተ ክህነቱ መሪዎች፣ የጎሳና የዘር ፖለቲካ ቁም ስቅላቸውን ለሚያዩት የእናት ምድራችን ፖለቲከኞች በዚህች ታናሽ ብላቴና የዋህ ልብና ንጹህ መንፈስ የታወጀ የእርቅና የምሕረት አዋጅ መስሎ ቢሰማኝ ብዕሬን በማንሳት እንዲህ ስሜቴን ላጋራችሁ ወደድሁ፡፡

    እናም የዛች ምሽት ጣፋጭና ተወዳጅ ብላቴና ግጥም ከወራት በፊት በሽብረተኝነት ወንጀል ተከሶ ወኅኒ የወረደውን እስክንድር ነጋ ብላቴና የሆነውን ሌላውን ምስኪን ሕፃን ናፍቆትን አስታወሰኝ፡፡ ጋዜጠኛ እስክንድር ነጋ በሽብረተኝነት ወንጀል ምክንያት ተጠርጥሮ በተያዘበት ጊዜ የነበረውን አሳዝኝ ትእይንትና በወቅቱ ሕፃን ናፍቆት የእውነት ያለህ፣ የፍትህ ያለህ ጩኸቱንና ዕንባውን እንዳስታውስ አስገደደኝ፡፡

    ጋዜጠኛ እስክንድር ሀገረ ሰላም ነው ብሎ ብላቴናውን ከት/ቤት አውጥቶ ወደ ቤታቸው በመውሰድ ላይ እያለ ነበር በመንግሥት የደህንነት ኃይሎች ገና ምንም በማያውቅ ብላቴናው ፊት እጁ በካቴና የፊጥኝ ታስሮ እንዲወስድ የተደረገው፡፡ በወቅቱ ብላቴናው ናፍቆት አ…ባ…ባ…  አ…ባ…ዬ… አባቴን የት ልትወስዱት ነው የሚለውን የእስክንድር ብላቴና ጩኸት በወቅቱ ሰሚም ታዛቢም አላገኘም ነበር፡፡ በወቅቱ የእስክንድር ባለቤት እስክንድር በፖሊሶች ቁጥጥር ስር በዋለ ጊዜ የነበረውን አሳዛኝ ክስተት ስትገልጽ፡-

    ‹‹እኔ ሐዘን ነዉ የተሰማኝ። እስክንድር በመታሰሩ ሳይሆን እርሱን ሲወስዱት፣ ልጃችንን መጀመሪያ ሰጥተዉኝ፣ ከአባቱ አርቄዉ፣ በአባቱ ላይ ያደረጉትን ቢያደርጉ ደስ ይለኝ ነበር፡፡ ጨንቆት፣ እያለቀሰ፣ አባቱን እየቀረጹ፣ አባቱ እጅ ላይ ካቴና ሲያስገቡበት፣ የሚሆነዉን አጥቶ ሲጮህ በቃ ዉስጤ አዘነ። ሐዘኔ በሕጻኑ ነዉ፡፡ ሕጻኑ ነዉ ያሳዘነኝ፡፡›› ስትል የእስክንድር መታሰር በልጃቸዉ በናፍቆት እስክንድር ላይ ያሳደረዉን ትልቅ የስነ-ልቦና ችግር በአንድ ቃለ መጠይቅ ላይ እንዲህ ገልጻው ነበር፡፡

    እንዲህ ዓይነቱ ሰብአዊነትና ርኅራኄ የጎደለውን እርምጃ በምን ዓይነት መልኩ ፍትሐዊነቱና ሕጋዊነቱ ሊገለጽ እንደሚችል ሕግን እናስከብራለን፣ ለፍትህ፣ ለእውነትና ለሰው ልጆች መብት ቆመናል በማለት ነጋ ጠባ የሚነግሩን የፍትህ ተቋማትና ሰዎቻቸው ቢያስረዱን መልካም ነበር፡፡

    በሰብአዊ መብቶች መከበርና ጥበቃ ዙሪያ የሚሰሩ እንደ ሂዩማን ራይትስ ዎች፣ አመነስቲ ኢንተርናሽናልና በሌሎች ተመሳሳይ ተቋማት የሚወጡ ሪፖርቶች እንደሚያሳዩት ሀገራችን ያለው የሰብአዊ መብት አያያዝ እስከፊ ሁኔታ ላይ እንዳሉ የሚያሳዩ ናቸው፡፡ የመናገር፣ የመሰብሰብ፣ የመፃፍና የመናገር መብቶች የተጠበቁ ናቸው የሚለውን የአገሪቱን ሕገ መንግሥት በሚቃረን መልኩ መንግሥት የተቃዋሚ ኃይሎችን፣ ጋዜጠኞችንና የመንግስትን አቋም አብዝተው የሚተቹና የሚጽፉ ሰዎችን ባሻው ጊዜ ያስፈራራል፣ያስራል፡፡

    በኢትዮጵያ ውስጥ ስላለው አስከፊ የሆነ የመብት ጥሰት በተመለከተም የሂዩማን ራይትስ ዎች በ2012 ሪፖርቱ ሲገልጽና ሲተች፡-

    Ethiopian authorities continued to severely restrict basic rights of freedom of expression, association, and assembly. Hundreds of Ethiopians in 2011 were arbitrarily arrested and detained and remain at risk of torture and ill-treatment.

    እንዲህ በነጋ ጠባ ሀገር ውስጥና በውጭ በሚገኙ የሰብአዊ መብት ተሟጋች ድርጅቶች በሰብአዊ መብት አያያዝ ጉዳይ ክፉኛ የሚብጠለጠለው የኢትዮጵያ መንግሥት ዲሞክራሲያዊ ሥርዓት ለመገንባት፣ መልካም አስተዳደርን ለማስፈን፣ ከሙስናና ከአድሎዎ የጸዱ ለፍትህና ለእውነት የቆሙ የፍትህ ተቋማትን እናስፋፋለን ቢልም በተግባር እየታየ ያለው ግን ባለሥልጣናቱ ከሚነግሩን ጋር እርስ በርሳቸው የሚጣረሱ አሳዛኝ እውነቶችን ነው፡፡ ዛሬም የመንግሥትን ፖሊሲዎችና ፖለቲካዊ ውሳኔዎች የሚተቹ ሰዎችና ድርጅቶች በአብዛኛው ዕጣ ፈንታቸው አንድም ዘብጥያ ነው አሊያም ከሀገር መሰደድ ነው፡፡

    መንግሥት የሚቃወመውንና ከእኔ ወገን ካልሆንክ ከጠላቴ ወገን ነህ በሚል ጭፍን አካሄድ የገዛ ሕዝቡን በማሸማቀቅና የሽብረተኝነት ታርጋ በመለጠፍ ሊያሳቅቅ የሚገባው አይመስለኝም፡፡ ከሕዝብ ጋር ተኳረፎና ተራርቆ፣ የገዛ ወገንን አስጠብቦና አስጨንቆ በመያዝ ፈጣን የሆነ ልማት የሚታሰብ አይደለም፡፡ ኢትዮጵያችን ለዘመናት ካስነከሳትና ስሟን ከለወጠባት የራብና የእርስ በርስ እልቂት አዙሪት ወጥታ፣ ቁስሏ ሽሮ ስብራቷም ተጠግኖ፣ አገራችን አንገቷን ከደፋችበት አሳፋሪ ታሪኳ ወጥታ ቀና ትል ዘንድና በልማትና በእድገት ጎዳና ላይ ተራምዳ እንድናያት ይህ ትውልድ አጥብቆ ይሻል፡፡

    ይህ ይሆን ዘንድ ለእውነትና ለፍትህ የሚሟገት፣ ልበ ሰፊ፣ ታጋሽ፣ ሕዝቡን የሚሰማ፣ የሚወድና የሚያከብር መንግሥት ለኢትዮጵያችን በእጅጉ ያስፈልጋታል፡፡ አለበለዚያ ግን አቀንቃኙ እንዳለው ‹‹አዲስ ንጉሥ እንጂ መቼ ለውጥ መጣ!?›› ይሆናል ነገሩ፡፡ በተባበረ ክንድ ድህነትን እንበቀለው ዘንድ ጽኑ በሆነ መሠረት ላይ ሊያቆመንና ሊያስተሳስረን የሚችልበት ሕዝባዊ የሆነ የፍቅር ገመድ በልቡና ውስጥ እንዲያብብ የማይፈልግ መንግሥት ሰላሟን፣ እድገቷንና ብልጽግናዋን የምንመኝላት ኢትዮጵያችን ትንሣኤዋን ሊያሳየን ብቃት ይኖረዋል ብሎ ማሰብ በእጅጉ አዳጋች ነው፡፡

    በቅዳሜዋ ምሽት በሚሊንየም አዳራሽ የቀረበው የአባቴን ፍቱልኝ፣ መንግሥት ለአባቴ ይቅርታ አድርጎለት ይፈታ ዘንድ አማጸናለሁ በሚል መንፈስ በሕፃን መዓዛ ለጠቅላይ ሚ/ር አቶ ኃይለ ማርያም ደሳለኝ የቀረበው የአቤቱታና ተማህጽኖ ግጥም የእነ ጋዜጠኛ እስክንድር ነጋ፣ የእነ አንዱ ዓለም አራጌ እምቦቃቅላ ሕጻናትና ብላቴናዎች እንዲሁም የሌሎች በርካታ ፍትህን የሚሹ ኢትዮጵያውያን ቤተሰቦችና ልጆቻቸው ጭምር ድምፅ እንደሆነ ይሰማኛል፡፡

    እንደ ትላንትናው ዛሬም ፍትህንና ፍርድን የሚሹ የበርካታ ኢትዮጵያን እናቶች እንባ እንደ ራሄል እንባ የእውነት፣ የምሕረት፣ የፍትህ ያለህ በሚል ታላቅ ጩኸት ወደ ጸባኦት፣ ወደ አርያም እየተረጨ ነው፣ ይህ የብዙዎች እንባ፣ ለኢትዮጵያ ትንሣኤ የተገበረ የእልፍ ጀግኖቻችን ላብና ደም ከጭንገፋና ከመመከን ተርፎ  ፍሬ አፍርቶና ጎምርቶ የምናይበትን ዘመን ልዑል እግዚአብሔር ያቀርብልን ዘንድ በመመኘት ልሰናበት፡፡

    ፍቅር፣ ሰላም፣ አንድነት፣ ፍትህና ልማት ለኢትዮጵያችን ይሁን!

    ሰላም! ሻሎም!

    ecadforum.com

     

    መፈረካከሱ ቀጥሏል፤ ፍርሃት፣ ጭንቀትና መደነባበሩም በወያኔ መንደር ተባብሷል

    ከይኸነው አንተሁነኝ

    ህዳር 21 2012

    የሐምሌና ነሐሴ ከባድ ዝናባማ ወራት ጠቅልለው ከሄዱ ቆይተዋል። ለወጥሮው የኢትዮጵያን ሰማይ ሸፍኖ የነበረው ከባድ ጥቁር ዳመና ከረር ከረር እያለች በመጣችው የፀሐይ ሙቀት ምክንያት እየተሸነፈ እንደ ባለሙያ ሴት የጥጥ ንድፍ እዚህም እዚያም በተን በተን ያለ እጅግ በጣም ስስ ጉም መሆን ከጀመረ ውሎ አድሯል።   ሜዳ፣ ጋራና ሸንተረሩ ውሃ ጠግቦ በቃኝ ብሎ በሙሉ ደረቱ የሚያፈስባቸውና በተለምዶ የአበባ ወራት ተብለው የሚጠሩት ወራቶችም ምድሪቱን ካስወቡበት ምትሃታማ አስደማሚና ህሊናን ያዥ ህብር ቀለማቸው እየሸሹ የምድሪቱን አላባ እንካችሁ የሚሉበት ወርሃ ጥጋብ ወርሃ ምርት ጊዜ እየደረሰ ነው። ጓዳ ጎድጋዳው፣ ሸጥና ወንዙ፣ ኩሬ ሸለቆው፣ ወጣ ገባ ተራራው ባጠቃላይ ምድሪቱ በሚላስ በሚቀመስ ሲሳይ የምትጎበኝበትና የምትሞላበት መልካም የደስታና የጥጋብ ወራት፤ ወርሃ ምርት ኢትዮጵያ።

    የእያንዳንዱ አርሶ አደር ጎጆ በአንጻራዊ ሲሳይና ደስታ በሚጎበኝበት በዚህ ጊዜ፤ ምድሪቱ ያላትን በረከት ያለስስት እየጋበዘች ባለችበት በዚህ ወራት፤ የምግብ እጦት ፍርሃት ለጊዜውም ቢሆን በተረሳበት፣ የርሃብና የስደት ፍርሃት ላፍታ እንኳ በማይታሰብበት የጥጋብ ወራት፣ ምርት እንዴት እንደሚሰበሰብ እንጅ የጥላቻ፣ የመራራቅና የጦርነት ስጋት እንደደራሽ እንግዳ እንኳ ቢሆን ትዝ በማይልበት በዚህ የኢትዮጵያ የደስታና የሃሴት ወራት ምነው ወያኔ ፍርሃት ፍርሃት አለውሳ። በ99.6 የኢትዮጵያ ህዝብ ተመረጥኩ እያለ ያወራበት አፉ ሳይደርቅ እንዴት ወያኔ በህዝባችን የልበ ሙሉነት ወራት ስለፍርሃት ያወራል? ምነው ወያኔዎች ተራሮችን ያንቀጠቀጡ ጀግኖች አልነበሩም እንዴ? ታዲያ ሰሞኑን ምን ተገኝቶ ነው ተንዘፈዘፉሳ።

    አርበኞች ግንባር በየቀኑ ፋታ አሳጥቶ እየኮረኮመኝ ነው፤ የትግራይ ህዝብ ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ (ትህዴን) ደግሞ ያለ እረፍት እየቆነጠጠኝ ነው፤ ፌደራል ፖሊስም በተከታታይ የእከዳና ወደ ጠላት እየተቀላቀለ ነው፤ በጠላት ተከበናል፤ ስለ ኢትዮጵያ እንደሚያስብ ጥሩ መንግስትና ለሕዝብ እንደሚጨነቅ አመራርም ሀገራችንን ለማፍረስ ተነስተውብናል ዘምተን ልንከላከላቸው ይገባል ወዘተ ወዘተ እና ሌሎችም። የወያኔ የትንፋሽ እርግብግቢት ፍርሃቱን እያሳበቀበት ነው፤ በእርግጥም ወያኔ መፈረካከስ ጀምሯል። ሰራዊቱን ይቅርታ ፌደራል ፖሊስን ወደ ግዳጅ ለመላክ የተጠቀሙበት የማሳመኛ ዘዴ እንኳ እርስ በርሱ የሚጋጭና የራስ መተማመን የጎደለው ደካማ ነበር። እንድ ጊዜ ”ኢትዮጵያ ሀገሬ ማለትና ስለ አድዋ ማውራት ዋጋ የለውም ታሪከ ስለሆነ” ሲሉ በሌላ በኩል ደግሞ ”ሰራዊታችን ግዳጅን በመፈጸም ያታወቃል ጀግና ነው ለዚህም ታሪክ ምስክር ነው” ይሉናል። ባንድ ራስ ሁለት ምላስ ይላል ይህን ነው።

    ያርበኞች ግንባር፣ ትህዴን እና ሌሎችም የዴሞክራሲ ሃይሎች ለሀገራችን ሉአላዊነትና ለሕዝባችን አርነት ከወያኔ ጋር ወያኔ በመረጠው ቋንቋ ግንባር ለግንባር ሲፋለሙ ይህ የመጀመሪያቸው አይደለም የመጨረሻቸውም አይሆንም። ወያኔ ተጨነቀም አለቀሰ፣ ፈራም ተርበደበደ፣ አቅራራም አስጠነቀቀ ሀገራችን ከወያኔ ነጻ አስክትሆንና ሕዝባችንም በነፃነት መንቀሳቀስ እስከሚችል ድረስ ከዲሞክራሲያዊ ሃያሎች የሚደርስበት ጥቃት ተጠናክሮ ይቀጥላል። ስለዚህም የነዚህ ዴሞክራሲያዊ ሃይሎች ጥቃት ላሁኑ የወያኔ ባለስልጣናት ለቅሶና ሙሾ ሰበብ ይሆን እንደሁ እንጅ እንደዋና ምክንያት ሊጠቀስ አይችልም።ስለሆነም የወያኔ ባለስልጣናት ፍርሃትና ጭንቀት ዋናው መነሻ የሰራዊቱና ፌደራል ፖሊስ በገፍ መኮብለልና ከዴሞክራሲያዊ ሃይሎች ጋር መቀለቀል ነው እንጅ ሌሎች ምክንያቶች ሁሉ አጃቢዎች ናቸው።

    ወያኔ በጣም ከመረበሹና ግራ ከመጋባቱ የተነሳ ፌደራል ፖሊስን እንደ ሀገሪቱ ጦር ሰራዊት በየጦር ግንባሩ በግልጽ ወታደራዊ ትእዛዝ እያዘመተ ይገኛል። ይህም ፌደራል ፖሊስ ከተመሰረተበትና ከሰለጠነበት ዓላማ ውጭ እንዲያገለግል እየተገደደ መሆኑን ያሳያል። ይህን በማድረግም ወያኔ ከስልጠናው ዓላማ ውጭ በማንአለብኝነት ፖሊስን ወደ ግንባር በማዝመት የራሱ የወያኔ ህገመንግስት ያጸደቀውን የጋራ ስምምነት እንኳ በመጣስ አምባገነንነቱን መግልጽ አሳይቷል። በግልባጩ የወያኔ ድንጉጥ ባለስልጣናት ግን በቅድሚያ እራሳቸው የደፈጠጡትን ተራራ የሚያክል የህግ ሽረት ትተው ከድተው ከዴሞክራሲያዊ ሃይሎች ጋር ስለተቀላቀሉት ፌደራል ፖሊሶች ውል ማፍረስ እየተርበተበቱና እየተንተባተቡም ቢሆን ያለ ሃፍረት ሊገልጹ ሲሞክሩ ያታያሉ።

    የወያኔ ፌደራል ፖሊስ ድረ ገጽ በግልጽ እንደሚያሳው የፌደራል ፖሊስ ራዕይ ዓለም አቀፍደረጃን የጠበቀ  የህዝቦችን እርካታና አመኔታ ያረጋገጠ የፖሊስ አገልግሎት ተፈጥሮማየት የሚል ሲሆን፡፡ ዓላማውም  የሀገሪቱን ሕገ-መንግስትና ሌሎች ህጐችን በማክበርናበማስከበር ሕብረተሰቡን በወንጀል መከላከልና ምርመራ በማሳተፍ የመንግስትናየሕዝብን ሠላምና ደህንነት መጠበቅና ማረጋገጥ ነው ይላል፡፡ ስለሆነም ከላይ እንዳየነው ወያኔ ራሱ ካስቀመጠው ብንነሳ እንኳ ፌደራል ፖሊስ ከሕዝብ ጋር ሆኖ ሕዝብን ያገለግላል እንጅ እንዲህ ሰሞኑን እንደሰማነውና እንዳየነው የወያኔ ባለስልጣናት ወዬው እናቴ አይነት ልቅሶ እና ራስ መተማመን የጎደለው ልፍስፍስ ትእዛዝ እንደ ሀገር ጥበቃ ሰራዊት ታጥቆና ወታደራዊ ትእዛዝ እየተቀበለ ድንበር ለማስከበር እንዲዘምት የሚገደድ አልነበረም። አይደለምም።

    ስለዚህ የሀገራችን ዴሞክራሲያዊ ሃይሎችና አባላት እንዲሁም ሰፊው የኢትዮጵያ ሕዝብ የወያኔ ጀምበር እየተለቀች መሆኑን ከዚህ ማሳያ በላይ ሌሎች ማረጋገጫዎች አያሹንም። ወያኔ ከመዳከምም አልፎ በያቅጣጫው እየተፈረካከሰና እየተለያዬ በራሱ ለመጥፋት ተቃርቧል። ስለሆነም ከወያኔ በሗላ ስለሚመጣው መንግስት መነጋገርና መወያየት ከማስፈለጉም በላይ ይህን ጉዳይ ለማስፈጸም እንድ ሆኖ መቆምና እየሞተ ያለውን ወያኔ ግብአተ መሬት ማፋተን ይጠበቅብናል።

    “ድር ቢያብር አንበሳ ያስር” ነውና ብሂሉ ይነስም ይብዛ የሚናቅ እገዛ የለም። ዴሞክራሲያዊ ሃይሎችን የሚያጠናክር፣ የሕዝበችንን ሞራል የሚገነባና ወደ አንድ አቅጣጫ የሚያመጣ፣ ጠላት ወያኔን የሚያጋልጥ ማንኛውም አይነት መረጃ በማቅረብ፣ ተስማሚውን ወቅት፣ ሁኔታና ጊዜ በመምረጥ ወያኔን በመክዳት ከዲሞክራሲያዊ ሃይሎች ጋር በመቀላቀል ወያኔን በማደከም ትግላችንን ማስፋትና ማጠናከር ይቻላል። ለዚህ ደግሞ ቀጠሮ አያስፈልገንም ዛሬውኑ ወስነን ስራችንን እንጀምር።

    ecadforum.com

    ENTC sent an open letter to the UN on the election of Ethiopia to the Human Rights Council

    ENTC has sent an open letter to UN Secretery General Mr. Ban Ki-moon regarding the recent election of Ethiopia to the Human Rights Council. ENTC in its letter expressed its disappointment that the election contradicts the fact that Ethiopia currently is being ruled by dictatorial regime that violates human rights of its citizens and cracks down on any form of dissent.

    Read the full text

     

    Susan Rice Is Bad News

    McCain’s grandstanding is unfortunate, not least of all because it obscures the real reason the Senate should reject the Rice nomination, if and when it is announced: she’s one of the most militant [pdf] of the New Interventionists who infest the Obama administration’s foreign policy shop. With Rice at the helm, the State Department would become an increasingly belligerent mouthpiece for the militant regime-changers who increasingly dominate our foreign policy councils.

    Rice was in the vanguard of the Libya operation, and is credited with pressuring a reluctant President to get involved in an adventure he was sure to regret. As the idioticleft-neocon John Avlon enthused in Newsweek/The Daily Beast:

    The Libyan airstrikes mark the first time in U.S. history that a female-dominated diplomatic team has urged military action.

    Secretary of State Hillary Clinton joined with U.N. Ambassador Susan Rice and the influential Office of Multilateral and Human Rights Director Samantha Power to argue for airstrikes against Libya. Their advice triggered an abrupt shift in U.S. policy, overturning more cautious administrations’ counselors.”

    Leave it to the Beasties to frame this in terms of identity politics, but that is precisely the political calculation the Obama administration will be making if Rice is indeed the President’s nominee for State: not only is Rice one of the Three Harpies of War who — in the Madeleine Albright tradition — agitated for the disastrous Libyan intervention, she’s also African-American, a major plus in an administration where identity politics trumps real world qualifications.

    As Undersecretary of State for African Affairs during the Clinton administration, Ricetraces her induction into the Humanitarian Interventionist Brigade to the alleged genocide in Rwanda that occurred under Clinton’s watch, and credits the administration’s failure to act as her come-to-Jesus moment: “”I swore to myself that if I ever faced such a crisis again, I would come down on the side of dramatic action, going down in flames if that was required.” That it was the US consulate in Benghazi that went down in flames due to the blowback from her policy stance and influence is just one of those little ironies of history no one in Washington wants to talk about.

    Mentored by Albright — whose reputation as an interventionist of the “humanitarian” school was secured by her infamous remark that the deaths of hundreds of thousands of Iraqis due to sanctions was “worth it” — Rice apparently absorbed the Albrightian mindset.

    She is an especially fervent advocate of stepping up US intervention in Africa. The dark continent, she avers, is in the midst of its “first world war,” and she knows what side she’s on. As Ethiopia’s late dictator Meles Zenawi slashed and burned his way through Somalia, in 2007, Rice’s was the loudest voice in his cheering section. Zenawi, a Marxist revolutionary who seized power in 1991, was a ruthless tyrant who suppressed the opposition, staged phony elections, and became a compliant instrument of Washington. Washington utilized Zenawi when they took up against the Al-Shabab “terrorist” group in Somalia, where Ethiopian troops launched a full-scale invasion which predictably ended in failure. As US military aid poured in, Zenawi launched a campaign of brutal repression against the Oromo and Anuak minorities, decimating their communities, murdering thousands and jailing as many as 25,000.

    In spite of Zenawi’s record, his death elicited loud cries of mourning from his Western patrons, especially from Rice, who delivered an embarrassingly effusive paean at his funeral: the departed dictator was “wise,” she said, as well as a loving family man, and she lauded him as a “friend,” calling him by his first name throughout. A more sickening display of obsequious fawning by a US official over a monster in human form has rarely been recorded.

    Like Albright, Rice is an abrasive personality: her rhetorical style, suffused with the smug self-righteousness that characterizes the Clinton State Department, was on full display when she went after Russian UN envoy Vitaly Churkin for calling for an investigation into civilian deaths suffered by the Libyans at the hands of their NATO liberators: “Oh, the bombast and bogus claims,” she shrieked. “Welcome to December. Is everybody sufficiently distracted from Syria now and the killing that is happening before our very eyes?” She characterized the Russian veto of measures to isolate the Syrian regime as “disgusting.”

    Churkin was quick to reply, chiding this American Valkyrie for the cold war-ish tone of her remarks:

    We hear that the Obama administration wants to establish a dialogue with the international community in the United Nations, and in the Security Council. If that is to be the case, really this Stanford dictionary of expletives must be replaced by something more Victorian, because certainly this is not the language in which we intend to discuss matters with our partners in the Security Council.”

    Rice is a Stanford University alumnus, where she graduated, in 1986, with a B. A. in history. She was the recipient of a Truman Scholarship, i.e. a government subsidy, awarded by a federally-supported “foundation” to favored applicants in the field of international studies. Chairperson of the board: Madeleine Albright, who describes the program as “identifying future change agents.”

    The “change” she will bring — and has already brought — to the course of US foreign policy means a qualitative ramping up of the “regime change” campaign begun by the Bush administration and escalated by Obama. The theory of the “responsibility to protect” will rationalize the stepped up tempo of US intervention in the Middle East and Africa , at least to the satisfaction of the liberal elites who will cheer her appointment and revel in her rudeness (especially when it comes to insulting the Russians). And it won’t just be Ambassador Churkin who will cringe at her histrionics once she’s ensconced in Foggy Bottom.

    While more cautious when it comes to Syria, she’ll no doubt be in the forefront of the administration’s efforts to shape a Syrian opposition group less upfront in its fealty to al-Qaeda. More ominously, she’ll be aggressive when it comes to confronting Iran.

    Rice has been the White House’s point-person in its efforts to sound tough on Tehran, and she is firmly in the back pocket of the Israel lobby — a “no daylighter” to the max.

    President Obama has been backed into a corner by McCain, and if he doesn’t choose Rice it will be counted as a scalp on Mad John’s belt. Add to this the domestic political advantages of elevating a photogenic African-American female with ties to the Clinton faction of the Democratic party, and you have all the elements of a politically savvy and quite obvious choice. As us libertarian realists like to say: foreign policy is all about domestic politics, and the Rice nomination will mobilize the disparate elements of the Obamaite coalition in a high profile high stakes fight.

    Liberals who consider themselves peaceniks will rally around her not least due to the Benghazi bungle and McCain’s vendetta, while conservatives will hate her for entirely the wrong reasons. This is at it should be — in Bizarro World.

    Bemoaning McCain’s hegemony in the Republican foreign policy field, and mocking his refusal to consider any appointment unless his (rather vague) demands are met, Rachel Maddow launched into one of her fascinating foreign policy speeches the other night. She showed a hilarious video montage of McCain calling for arming various “rebel” groups, from Bosnia to Syria, and asked: can’t the GOP do better than the Arizona militarist when it comes to finding a foreign policy spokesman?

    I wonder what Maddow and her fans will say when Secretary Rice announces we’rearming the rebels in Syria — and in whatever African hellhole is on the verge of a sudden “humanitarian crisis”?

    Susan Rice is bad news for opponents of our global meddling, bad news for the peace movement, and bad news for the country. Too bad we have to depend on McCain to torpedo her nomination: this means she will almost certainly be confirmed, as Mad John is widely seen as pursuing a personal feud and is increasingly isolated on the Hill. Even the always dependable Joe Lieberman — who is retiring — has abandoned him on this matter. That leaves Lindsey Graham as the sole remaining member of the Three Amigos of the War Party. The joke is that McCain and Rice disagree on nothing of substance.

    If and when Rice is confirmed, it will mark the beginning of a new era of “humanitarian” intervention-on-steroids. Enlisted service members can look forward to frequent deployments to the jungles of Africa, while the “liberal” punditocracy on the home front can anticipate silencing critics with bombastic and bogus claims of “racism.” Chris Matthews will have a ball.

    Source: http://original.antiwar.com/justin/2012 … -bad-news/

    Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.

    Join 850 other followers